Канарбра Рейдерс – австралиялық регби лигасының клубы. 1982 жылдан бері NRL чемпионатында өнер көрсетіп келеді, 3 рет жеңіске жеткен. GIO Stadium – үй стадионы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық регби лигасы футбол клубы
Australian rugby league football club
Канберра Рейдерс – Австралияның ұлттық астанасы Канберра қаласында орналасқан кәсіби регби лигасы футбол клубы. Олар 1982 жылдан бері Австралазияның элиталық регби лигасы жарысы – Ұлттық регби лигасының (NRL) премьер-лигасында өнер көрсетіп келеді. Осы кезеңде клуб алты Гранд Финалдың ішінде үш премьер-лига жеңіп алды, соңғысы 2019 жылғы NRL Гранд Финалы болды, нәтижесінде Сидней Рустерс клубына 14:8 есеппен даулы жеңіліс тіркелді. Қазіргі уақытта Канберра клубы NRL-де екінші ең ұзақ, 30 жылдық премьерлік құрғақшылықты басынан өткеруде. Рейдерстің қазіргі үй стадионы – Брюстегі Канберра стадионы (GIO стадионы). Бұрын команда үй матчтарын Квинбейян қаласындағы (Жаңа Оңтүстік Уэльс штаты) Сейферт Овал стадионында өткізген, ал 1990 жылы Канберра стадионына көшкен. Канберра Рейдерс клубының ресми символы – викинг. Викинг, сонымен қатар Рейдерс ойындарының талисманы, Виктор Викинг деп аталады. Жаңа Оңтүстік Уэльс регби футбол лигасының премьер-лигасының Сиднейден тыс алғашқы кеңеюінің бөлігі ретінде, Рейдерс клубы 1982 жылғы маусымда Иллаварра Стиллерс клубымен бірге Лигаға қабылданды. Келесі жылдары команда тұрақты түрде жақсарып, үшінші маусымда плей-оффқа қатысты, ал 1987 жылы финалға шыққан алғашқы Сиднейден тыс команда атанды. Одан кейін олар Гранд Финалға (1987) қатысып, премьер-лига жеңімпазы (1989) болды. Бұл клуб үшін үлкен жетістіктердің кезеңі болды, олар сегіз жыл ішінде бес Гранд Финалға қатысып, үш премьер-лига жеңіп алды. Осы кезеңде Рейдерс Мал Менинга, Лори Дейли, Рикки Стюарт, Гленн Лазарус, Брэдли Клайд, Гэри Белчер, Бретт Муллинс және Стив Уолтерс сияқты халықаралық деңгейдегі ойыншыларын қатарына қосты. Одан кейін Суперлига соғысы болды, Рейдерс клубү көтерілісшілердің жарысына ауысып, кейін қайта біріктірілген NRL-де бәсекелесуді жалғастырды. 2000 жылдары Рейдерс клубы тәжірибелі ойыншыларын жоғалтты. 2009 жылғы маусымның басында Рейдерс құрамында тек төрт ойыншы ғана құрама командасының құрамында ойнаған тәжірибесі болды. Джоэл Монаган мен Терри Кампес 2008 жылғы Регби лигасының әлем чемпионатында Австралия құрамасының құрамында ойнады, ал Монаган 2008 жылғы State of Origin сериясының үшінші матчында NSW Blues құрамасының құрамында да өнер көрсетті.
The Canberra Raiders are an Australian professional rugby league football club based in the national capital city of Canberra, Australian Capital Territory. They have competed in Australasia's elite rugby league competition, the National Rugby League (NRL) premiership since 1982. Over this period the club has won three premierships out of six Grand Finals, the last one played being the 2019 NRL Grand Final, resulting in a 14 8 controversial loss to the Sydney Roosters. Canberra currently have the second longest active premiership drought in the NRL totalling 30 years. The Raiders' current home ground is Canberra Stadium (GIO Stadium) in Bruce. Previously, the team played home matches at Seiffert Oval in Queanbeyan, New South Wales, with the move to the Canberra Stadium in Bruce taking place in 1990. The official symbol for the Canberra Raiders is the Viking. The Viking, also a mascot at Raiders' games, is known as Victor the Viking. As part of the New South Wales Rugby Football League premiership's first expansion outside Sydney, the Raiders were admitted to the League, along with the Illawarra Steelers in the 1982 season. Over the following years they improved steadily, reaching a playoff for 5th in their third season, and becoming the first non Sydney team to make the finals (1987), after this they would go on to feature in a grand final (1987) and win a premiership (1989). This heralded a period of great success for the club, with five grand Final appearances and three premierships in eight years. During this period, the Raiders boasted international players such as Mal Meninga, Laurie Daley, Ricky Stuart, Glenn Lazarus, Bradley Clyde, Gary Belcher, Brett Mullins and Steve Walters. After this came the Super League war, with the Raiders switching to the rebel competition before continuing to compete in the re unified NRL. During the 2000s the Raiders suffered from an exodus of experience. At the beginning of the 2009 season, the Raiders squad contained only four players who have played at the representative level. Joel Monaghan and Terry Campese each represented the Australian side during the 2008 Rugby League World Cup, with Monaghan also playing for the NSW blues during the third game of the 2008 State of Origin series.
Тарих
1980 жылдардың басында Жаңа Оңтүстік Уэльс регби футбол лигасы (NSWRFL) Сиднейдегі өзінің чемпионатын штаттың басқа да аймақтарына таратуды жоспарлап отырды. Сол кезде Колин О’Рурк басшылық етіп тұрған Квинбейан Блюз регби лигасының командасы Канберра франшизасын құру үшін таңдалды. Канберра франшизасы 1981 жылы NSWRFL-дің 1982 жылғы маусымына 14-ші команда ретінде қабылданды. Осы маусымда енгізілген Иллаварра Стиллерс командасымен бірге, олар 1909 жылы ескі Ньюкасл командасы кеткеннен бері Сиднейден тыс орналасқан алғашқы NSWRFL клубы атанды.
At the beginning of the 1980s, the New South Wales Rugby Football League (NSWRFL) was looking to expand its Sydney based premiership into other areas of the state. The Queanbeyan Blues rugby league team who was coached by Colin O'Rourke at the time was selected to form the Canberra franchise. The Canberra franchise was accepted in 1981 as the 14th team for the 1982 NSWRFL season. Along with the Illawarra Steelers who were also introduced that season, they became the first NSWRFL club based outside Sydney since the old Newcastle team left in 1909.
1980 жылдар
Клубтың алғашқы маусымдары әртүрлі нәтижелер көрсетті, команда дебюттік жылында Ағаш қасық жүлдесін иеленді. Команда ойын соңындағы құлдырауларымен танымал болды, бұл команда түстеріне сілтеме жасай отырып, «Канберра Фейдерлері» және «Пайн Лайм Сплис» деген лақап есімдеріне әкелді. Шын мәнінде, 1982 жылғы «Рейдерс» командасынан көп ұпай жіберген команда тағы болған жоқ. «Канберра Рейдерс» командасының алғашқы ұпайларын Питер Макграт (кейіннен Австралия регби одағының төрағасы) соқты. Макграт «Рейдерс» сапындағы алғашқы және жалғыз маусымында 41 ұпай жинады. Клубтың алғашқы жеңісі, 12–11 есебімен «Ньютаунға» қарсы өткен тартысты ойын, 8-ші матчта тіркелді, содан кейін тағы 3 жеңіс тіркелді, оның ішінде сол кездегі қарсыластардың көшбасшысы «Саутсқа» қарсы жеңіс ерекше көзге түсті. 1983 жылы 9 жеңіс тіркелді, бұл 1982 жылғы 4 жеңістен екі есе көп. Дегенмен, команда үйден тыс жерде жеңіске жету үшін күресін жалғастырды. 1984 жылы алыс сапардағы алғашқы жеңіс маусымның жақсаруын болжады, оң нәтиже (13–11) бесінші орын үшін плей-оффқа жолдама берді. Бірақ бұл ойында (4–23) жеңіліске ұшырады, ал «Рейдерс» әлі де жарыстың жартылай финалына өте алмады. 1985 жылы команда тек 8 ойын жеңіп, кері қадам жасады (бірақ резервтік құрам Ұлы финалға өтті). 1986 жыл да осындай көңіл көншітпейтін болды, бірақ командада Мал Менинга, Гэри Белчер, Стив Уолтерс және Джон Фергюсон сияқты ойыншылардан тұратын негізгі құрам болды, олар алдағы он жылдыққа үлкен әсер етті. Бұл «Рейдерс» тарихындағы ең табысты кезең болды, 5 Гранд Финалға қатысып, 3 премьерлік титул жеңіп алды. 1987 жылы команда кішігірім турлардан кейін үшінші орынға ие болды, нәтижесінде жартылай финалға алғаш рет қатысты. Шығыс қалаларындағы алғашқы финалда 25–16 есебімен жеңілгеніне қарамастан, «Рейдерс» алдын ала финалда Оңтүстік Сиднейді (46–12) және Шығыс қалаларын (32–24) жеңді. Соңғысы командаға Ұлы финалға жолдама берді, бірақ олар кішігірім чемпион «Манли Уоррингаға» қарсы бәсекелесе алмады, 18–8 есебімен Сиднейдегі Крикет алаңында өткен соңғы Ұлы финалда жеңіліске ұшырады. GF-да «Рейдерс» командасының барлық уақыттағы рекордтық қатысушылар саны 50,201 адамды құрады, бұл көрсеткіш 2019 жылға дейін сақталды. Лори Дейли, Питер Джексон және Глен Лазарус 1987 жылы «Канберра» сапында дебют жасады, бірақ сол жылы тек Квинсленд штатының өкілі Джексон көзге түсті, оның орталық серігі Менинга қолын сындырып, маусымның жартысын өткізіп жібергеннен кейін. 1988 жылы көп гол соғылды (22 ойында 100-ден астам гол), сонымен қатар көптеген үлкен жеңістер тіркелді, команда тағы да сатыда үшінші орынға ие болды. Өкінішке орай, үлкен жартылай финалдағы премьер-лигаға қарсы 19–18 есебімен жеңіліс, содан кейін «Балмен Тайгерс» командасына жеңіліс және ертерек шығып кетуге әкелді. 1987 жылы Дейли, Джексон және Лазарус дебют жасағаннан кейін, 1988 жылы болашақ халықаралық Брэдли Клайд және бұрынғы «Уаллаби» командасының жартылай қорғаушысы, Квинбейден туған Рикки Стюарт дебют жасады. 1989 жылғы маусымның соңына 5 тур қалғанда «Канберра» 7-орында тұрды және жартылай финалға өте алмау қаупі бар еді. Бірақ 14–10 есебімен «Истс» клубына қарсы жеңіс 9 матчтық жеңіс тізбегін бастады, нәтижесінде клубтың алғашқы Премьер-лигасын жеңіп алды. Финал кезеңінде «Канберра» төртінші орынға ие болып, финалға жолдама алды. Олар біліктілік финалында «Кронолланы» 31–10 есебімен жеңді, ал жартылай финалда «Пенрит Пантерс» командасын 27–18 есебімен жеңді. Алдын ала финалда «Рейдерс» шағын чемпион «Оңтүстік Сиднейді» 32–16 есебімен жеңіп, үш маусым ішінде екінші рет Ұлы финалға қатысуға құқылы болды. Барша әлемнің үздік финалдарының бірінде «Балмен» командасына қарсы өткен ойында «Рейдерс» Джон Фергюсонның соңғы голының арқасында ойынды қосымша уақытқа жіберді, голды Менинга жеңіске айналдырды. Резервтік форвард Стив Джексон 4 «Тигр» қорғаушысын ұрып-соққаннан кейін қосымша уақытта «Рейдерс» үшін премьер-лиганы жеңіп алды. Гран-финалда жеңіске жеткеннен кейін «Рейдерс» Англиядағы Олд Траффордта ресми World Club Challenge ойынында Stones Bitter чемпионатының жеңімпаздары «Виднеске» қарсы ойнауға барды. Алайда «Виднес» өзінің негізгі соққы қаруын, Ұлыбританияның қанатты және регби лигасының ең жылдам ойыншысы Мартин Офиа, ең үздік формада, 30,768 жанкүйердің алдында «Канберраны» 30–18 есебімен жеңді. Фулбэк Гэри Белчер 1988 жылы 218 ұпай (10 гол және 89 айыптық) жинап, NSWRL-дің үздік ұпай жинаған бірінші «Рейдер» ойыншысы болды. 1989 жылы Австралия мен Квинсленд фулбэкі 17 гол соғып, лиганың ұпай жинауға жетекшілік еткен алғашқы «Рейдер» ойыншысы болды. Белчер сонымен қатар бір маусымда гол соққандар тізімінде көшбасшы болған тұңғыш фулбек болды.
The club's initial seasons were a mixed bag, with the team earning the Wooden Spoon in their debut year. The team was notorious for late game collapses, leading to the nicknames "Canberra Faders" and "Pine Lime Splices", in what was also a reference to the team's colours. In fact, no team has conceded more tries in a season than the 1982 Raiders. The first points recorded by the Canberra Raiders were scored by Peter McGrath (later to become Chairman of the Australian Rugby Union). McGrath finished with 41 points in his first and only season with the Raiders. The club's first win, a 12–11 heartstopper v Newtown, came in its 8th match, and 3 more wins followed, most notably against then competition leaders Souths. 1983 saw 9 wins, more than doubling 1982's four. However, the team continued to struggle to win away from home. An away win first up in 1984 foreshadowed a much improved season, a positive winning record (13–11) snagging a playoff for fifth versus Souths. But this game was lost (4–23), and the Raiders had still not succeeded in reaching the semi finals of the competition. 1985 saw regression, with the team winning only 8 games (though the reserves did reach the Grand Final). Though 1986 was similarly disappointing, the team had a core group of players, such as Queensland trio Mal Meninga, Gary Belcher, Steve Walters, and John Ferguson who would greatly influence the coming decade. This was the most successful period in the Raiders' short history, with 5 Grand Finals and 3 premierships. In 1987, the team finished third after the minor rounds, resulting in a maiden semi finals appearance. Despite going down 25–16 in their first finals match against Eastern Suburbs, the Raiders rallied to defeat South Sydney (46–12) and Easts again (32–24) in the Preliminary Final. The latter earned the team a place in the Grand Final, but they were never really competitive against minor premiers Manly Warringah, going down 18–8 in what was the last Grand Final to be played at the Sydney Cricket Ground. The GF attracted a then Raiders all time record attendance of 50,201 which would stand until 2019. Laurie Daley, Peter Jackson and Glenn Lazarus all made their debut for Canberra in 1987, though only Queensland State of Origin Jackson played a prominent role that year, more so after his centre partner Meninga broke his arm and missed half of the season. 1988 featured free scoring (over 100 tries in 22 games) and a number of large victories, with the team again finishing in third place on the ladder. Unfortunately, a narrow 19–18 loss against eventual premiers Canterbury Bankstown in the Major Semi final was followed by defeat against the Balmain Tigers and an early exit. After the debuts of Daley, Jackson and Lazarus in 1987, 1988 saw the debuts of future internationals Bradley Clyde, and former Wallaby scrum half, Queanbeyan born Ricky Stuart. With 5 rounds to play in the 1989 season, Canberra were 7th and in danger of missing the semis. But a hard fought 14–10 win over Easts started a 9 match winning streak, culminating in the club's first Premiership. Throughout the finals, Canberra was forced to walk the sudden death tightrope after sneaking into the finals in fourth place. They easily accounted for Cronulla 31–10 in the Qualifying final, before defeating the emerging Penrith Panthers 27–18 in the semis. Then the Preliminary final, the Raiders defeated the minor premiers South Sydney 32–16 to qualify for their second Grand Final appearance in three seasons. In one of the all time great Grand Finals against Balmain, the Raiders sent the game into extra time after a late John Ferguson try that was converted by Meninga. Reserve forward Steve Jackson then scored the winning try to win the premiership for the Raiders in extra time after crashing through 4 Tigers defenders. Following the Grand Final win, the Raiders then went on to play in England at Old Trafford in the official World Club Challenge against Stones Bitter Championship winners Widnes. Widnes however, with their main strike weapon, Great Britain winger and the fastest player in rugby league at the time, Martin Offiah, in top form, defeated Canberra 30–18 in front of 30,768 fans. Fullback Gary Belcher became the first Raider to be the NSWRL's leading point scorer in 1988 with 218 points (10 tries and 89 goals). 1989 also saw the Australian and Queensland fullback become the first Raider to lead the league in try scoring when he crossed for 17 tries. Belcher was also the first ever fullback to lead the try scoring list in a season.
1990 жылдар
1990 жыл клуб үшін барлық деңгейде табысты жыл болды. Үш команданың барлығы Ұлы финалға өтті, тек резервтер ғана жеңіліске ұшырады. Бірінші команда өз тарихында алғаш рет Кіші Премьер-лиганы жеңіп, екінші рет қатарынан титул иеленді, шешуші ойында «Пенирт» клубын жеңді. 1991 жылы клуб жалақы төлеміне байланысты қиындықтарға тап болды. Бұл тұрғысынан, төртінші рет Ұлы финалға жолдама алды – команданың қатарынан үшінші рет қатысуы. Алайда, команда 1990 жылғы Ұлы финалдың қайта ойынында «Пениртке» есе жіберді. Команданың ең көп жыл қызмет еткен ойыншысы – Жәсон Крокер осы жылы дебют жасады. Жалақы төлеміне байланысты туған дау-дамаздан кейін бірнеше ойыншы клубты тастап кетті, олардың ішінде ең танымалдары – Гленн Лазарус, Брент Тодд, Дэвид Барнхилл, Найджел Гаффи және Пол Мартин. Нәтижесінде, «Рейдерс» 1986 жылдан бері алғаш рет финалдық турнирге қатыса алмады. Бұрынғы «Рейдерс» және Австралия құрамасының жаттықтырушысы Дон Фурнердің ұлы Дэвид Фурнер осы жылы карьерасын бастады. 1994 жылы «Булдогс» клубына қарсы өткен, ең әсерлі әрекеттермен толы және 36–12 есебімен аяқталған соңғы жеңісті финалдан бері «Рейдерс» бұрынғы деңгейіне көтеріле алмады, себебі елордаға көрнекті ойыншыларды шақыру қиын болды. Команда 1996 жылғы финалдық турнирдің бірінші турында «Сент-Джордж» клубынан жеңіліс тапты. Келесі жылы, клуб жаңадан құрылған Ұлттық Регби Лигасына қосылған бірнеше команданың қатарында «Суперлига» бұзылысына қатысты, ал алдын ала финалда «Кронулла Шаркс» клубына есе жіберді. Команда келесі жылы жаңадан құрылған Ұлттық Регби Лигасына қайта оралғаннан кейін құлдырауын бастады. «Рейдерс» клубының проблемалары 1990-шы жылдардың соңында, клубтың аңыздары Рикки Стюарт пен Брэдли Клайд сияқты ойыншыларға Бретт Финч сияқты ойыншылардың орнын беру үшін клубтан кетуге мәжбүр болған кезде шиеленістің шыңына жетті. Анық айтқанда, Финч осыдан кейін Стюарттың басшылығымен ойнау үшін «Рейдерс» клубынан кетіп, ол 2014 жылдан бастап клубтың бас жаттықтырушысы болып қайта оралды.
1990 was a stellar year for the club at all levels. All three grades making the Grand Final, with only the reserves losing. The first grade side earned their first Minor Premiership and a second consecutive title, defeating Penrith in the decider. Trouble brewed in 1991 as the club was embroiled in salary cap hardships. Nonetheless, a fourth Grand Final berth was secured – the team's third in a row. However, the team went down to Penrith in a repeat of the 1990 Grand Final. Jason Croker, the team's longest serving player, debuted this year. The fallout from the salary cap scandal saw several players leave the club, most prominently Glenn Lazarus, Brent Todd, David Barnhill, Nigel Gaffey, and Paul Martin. An average performance resulted, with the Raiders missing the finals for the first time since 1986. David Furner, son of former Raiders and Australian coach Don Furner, started out in this year. Since their final premiership in 1994 which was a convincing win against the Bulldogs with some of the most spectacular tries ever seen in a grand final with the final score being 36–12. The Raiders have been unable to scale their previous heights, largely due to their inability to lure representative players to the capital. The team bowed out in Round 1 of the 1996 finals series, losing to St George. The next year, they were one of several teams that joined the breakaway Super League competition, losing in the preliminary final to the Cronulla Sharks. It was upon rejoining the newly formed National Rugby League the following year that the team began their decline. The Raiders' problems came to a head in the late 1990s, when club legends Ricky Stuart and Bradley Clyde were forced out in order to accommodate players such as Brett Finch. Finch would ironically leave the Raiders soon after to play under Stuart, who has since returned to the club to be its head coach from 2014 onwards.
2000 жылдар
Райдерс жаңа мыңжылдықта қосымша нәтижелерге қол жеткізді, көбінесе соңғы сегіздің ішінде немесе сыртында аяқтады және әдетте финалдың алғашқы апталарында іріктеуден шығарылды. Дегенмен, 2003 жылы Райдерс күтпеген жерден маусымның көп бөлігінде бәсекелестікке жетекшілік етіп, шағын чемпионатты жеңіп алуға жақын болды. Содан кейін Райдерс финалдың бірінші ойынында Мельбурн Штормынан тар жеңіліс тапты, бірақ турнир кестесі бойынша 2-ші аптаға өтті. Тарихтың жақын арасындағы ең тар ойындарының бірінде Райдерс алдын ала финалда Жаңа Зеландиялық жауынгерлерден бір ұпаймен жеңіліп, 2003 жылғы жарыстан шығарылды. Көптеген жанкүйерлер 2003 жылғы жетістіктер келесі жылдары жақсарады деп сенді. Алайда, Райдерс 2004 жылы көңіл көншілік 8-орында аяқтады және финалдың бірінші аптасында Сидней Ростерстерінен іріктеуден шығарылды. Осы жылы клубтың аңыздары Рубен Уики мен Марк МакЛинден басқа клубтарға кетті. Уикидің жоғалуы, әсіресе, көптеген Райдерс жанкүйерлері үшін қиын болды, себебі Жаңа Зеландиялық жауынгерлер оны қол қою арқылы жалақы шегін едәуір бұзған екені анықталды (жауынгерлер ақырында бұған баға төледі, 2006 жылғы маусымның басында төрт турнирлік ұпайдан айырылды). 2005 жылғы команданы жанкүйерлер мен сыншылар бірдей қабылдады, себебі клубтың екі ірі келісімшарты, Джейсон Смит пен Мэтт Адамсон, өздерінің ең жақсы кезеңдерінен өткен қартайған ветерандар саналды. Алайда, екеуі де, әсіресе Смит, айтарлықтай күшті ойыншылар болып шықты, ал Райдерс 10-раундта бірлескен бәсекеге көшбасшы болды. Бірақ маусымның аяғына таман жарақаттар өздерінің әсерін тигізді және Райдерс Ньюкасл Найтс командасына қарағанда екінші орында қалды. Райдерс 2006 жылғы маусымды бастағанда соңғы орында жүруге үлкен фавориттер болды, бірақ осы пессимизмге және ертеректе Найтс пен Ростерске үлкен жеңіліске қарамастан, қарсы күресті және бір раунд ойнауға мүмкіндік беретін финалға жолдама алды. 2006 жылы клубтың сенімді ойыншылары Саймон Вулфорд, Клинтон Шифкофске және клубтың ең ұзақ қызмет еткен ойыншысы Джейсон Крокер клубты тастап, Санкт-Джордж Илаварраға, Квинсленд Редс регби одағы командасына және Суперлига клубы Каталон Драгонға кетті. Шығушы қорғаушылар Шифкофске мен Адам Могг екеуі де Квинсленд штатының "Түпнұсқа штаты" командасының құрамында болды. 2006 жылдың 9 қыркүйегінде Джейсон Крокер, Саймон Вулфорд, Клинтон Шифкофске, Майкл Ходжсон, Джейсон Смит және Адам Мог клуб үшін соңғы ойынын ойнады. Бірінші раундтың финал сериясындағы шайқаста "Булдогс" "Райдерлерді" Тельстра стадионында тайғақ және сазды жағдайда 30:12 есебімен жеңіп, 2006 жылғы чемпионаттан шығып қалды. Бұл 2007 жылы Пенрит клубына жаттықтырушы болып қызмет атқарып жүрген Мэтью Эллиоттың соңғы матчы болды. Оның орнына бұрынғы Солтүстік Квинсленд Каубойының көмекші жаттықтырушысы Нил Генри келді. 2007 жылы "Райдерлер" командасы белгісіз болды. Шифкофске, Смит, Крокер және Вулфорд сияқты жұлдызды ойыншыларды негізгі позициялардан айырған Райдерс өздерін Алан Тонгтың жаңа капитанымен кездестірді, ол Тодд Карни, Уильям Зиллман және Майкл Добсон сияқты жас, тәжірибесіз ойыншыларға сүйенді. Тәжірибесіздік сезімі бірінші сыныптық жаттықтырушылық тәжірибесі жоқтығына қарамастан, Нил Генриді жаттықтырушы ретінде таңдауымен күшейтілді. Райдерсті маусымның аяғында Невилл Костиган мен Мэтт Бикерстаффтың қол қоюы күшейткенімен, бірнеше сыншылар Райдерстің тәжірибеден айрылуы олардың "ағаш қасықты" жеңуіне әкеледі деп сенді. 2007 жыл жалпы алғанда, Райдерс үшін көңілсіз маусым болды, олар маусымның ортасында алдыңғы сегізге кіргеніне қарамастан 14-ші орында аяқтады. Алайда екі ойыншы - Кантри Оригиналдан Фил Грэм және Квинслендтен Невилл Костиган - өкілдік мәртебесіне ие болды. Бұл маусым команданың үйде және үйден тыс нәтижелерінің айырмашылығымен ерекшеленді, олардың 9 жеңістерінің тек 2-сі Канберрадан тыс жерде болды. Басты бапкер Нил Генри 19-раундтағы шайқастан кейін төрешінің бейтараптығына күдік тудырғаны үшін 10 000 доллар айыппұл төледі. 2008 жылғы маусым Райдерс үшін үмітпен басталды - 1-раундта Ньюкаслдан жеңілгеніне қарамастан, жақсы нәтиже көрсетті, содан кейін Пенрит пен Санкт-Джордж Илаварраға қарсы екі нығайтылған жеңіс. Содан кейін клуб бірнеше жеңіліске ұшырады, кейде жеңіске жетті, ал Уэстске қарсы үлкен жеңіс ерекше болды. Өкілдік салада Тодд Карни мен Джоэл Монаган Country Origin командасына таңдалды, ал Монаган Жаңа Оңтүстік Уэльс жағында көлеңкелі ойыншы болды. 2008 жылдың қыркүйегінде ауыр жарақатқа қарамастан, Райдерс өздеріне NRL 2008 финалдық сериясына қатысуға мүмкіндік берді, соңғы тоғыз реттегі ойындарының жетісін жеңіп алды, бұл Австралиядағы Регби лигасы сарапшыларының пікірінше маусымның басында мүмкін емес еді. Райдерстің жартылай финалға қатысуы қысқа болды. Кронулла Шаркстерінен жеңілгеннен кейін Райдерстің 6-орыны оларға екінші мүмкіндік береді деп есептелді. Алайда, 8-орындағы Жаңа Зеландияның минор чемпиондары Мельбурннан үлкен жеңіліс тапқаннан кейін Райдерс іріктеуден шығарылды. Маусым даусыз болды, жұлдызды жартылай қорғаушы Тодд Карни мен қорғаушысы Бронкс Гудвин Канберра түнгі клубындағы 19-раундтағы жеңістен кейін жанжалдан кейін клубтан шеттетілді. Карни клуб оған салған жаза жоспарымен келіспегеннен кейін клубтан босатылды, Гудвин де клубтан босатылды. 2009 жылғы маусымның басы Райдерстің Тигрлер мен Ростерстерге жеңілісімен басталды. Алайда, 20 жасқа дейінгі жасөсперімдердің дебютінен кейін Джош Дуган, Джаррод Крокер және Трэвис Уодделл келесі екі ойында жеңіске жетті. Райдерс үшін көңіл көншілік маусым болғанына қарамастан, көптеген тар ойындарда жеңіліске ұшырады, Райдерс 16-раундта 14 жылдың және 7 жылдың алғашқы реті Мельбурн Штормын 26:16 есебімен жеңіп, финалға үміттерін сақтап қалды. Райдерс сол кездегі бірінші команда Санкт-Джордж Илаварра Драгонсқа қарсы есімді жеңіске де жетті, 24:12 есебімен. Үш топтың бірінен жеңіске жеткеніне қарамастан (Санкт-Джордж Илаварра Драгонс, Голд Кост Титанс және Мельбурн Шторм) және басқасынан үш ұпайға ғана жеңілгеніне қарамастан (Кантербери Банкстаун Булдогс), үйден тыс жердегі төменгі командалар Кронулла Шаркс және Сидней Ростерстерге жеңіліс Райдерстің 13-орында аяқтауына себеп болды.
The Raiders had mixed results in the new millennium, often finishing just inside or just outside the final eight and usually being bundled out of the finals in the early weeks, However, in 2003, the Raiders unexpectedly led the competition for most of the season, almost clinching the minor premiership. The Raiders then lost narrowly to the Melbourne Storm in the opening finals game, but still advanced to Week 2 due to ladder position. In one of the closest games in recent history, the Raiders were eclipsed by one point in the preliminary final by the New Zealand Warriors and eliminated from the 2003 competition. Many fans believed the achievements of 2003 would be improved in the following years. However, the Raiders finished a disappointing 8th in 2004, being knocked out in week one of the finals by the Sydney Roosters. Club legends Ruben Wiki and Mark McLinden left the Raiders for other clubs in this year. Wiki's loss, in particular, was a bitter pill to swallow for many Raiders fans, as it was found that the New Zealand Warriors had significantly breached the salary cap in signing him (the Warriors eventually paid the price for this, being docked four competition points at the beginning of the 2006 season). The 2005 side was written off by fans and critics alike, as the club's two major signings, Jason Smith and Matt Adamson, were ageing veterans considered well past their prime. However, both, particularly Smith, proved formidable campaigners, and the Raiders were joint competition leaders in Round 10. But as the season progressed, injuries took their toll and the Raiders finished second last on points differential to the Newcastle Knights. The Raiders started season 2006 heavy favourites to run last, but despite this pessimism and heavy losses to the Knights and the Roosters early on, fought back and guaranteed themselves a finals berth with a round to play. 2006 saw club stalwarts Simon Woolford, Clinton Schifcofske and the club's longest serving player, Jason Croker, leave the club, going to St George Illawarra, the Queensland Reds rugby union team and the Super League club Catalans Dragons respectively. Outgoing backs Schifcofske and Adam Mogg both earned representative berths with Queensland in State of Origin. Saturday 9 September 2006 saw Jason Croker, Simon Woolford, Clinton Schifcofske, Michael Hodgson, Jason Smith and Adam Mogg all play their final games for the club. The round one finals series clash with the Bulldogs saw the Raiders defeated 30–12 in slippery and muddy conditions at Telstra Stadium, and eliminated from the 2006 premiership race. This was also the final match for coach Matthew Elliott, who is coaching Penrith in 2007. His replacement is former North Queensland Cowboys' assistant coach Neil Henry. In 2007, the Raiders were an unknown quantity. Having lost star players such as Schifcofske, Smith, Croker and Woolford in key positions, the Raiders found themselves with a new captain in Alan Tongue relying on young, inexperienced players such as Todd Carney, William Zillman and Michael Dobson to step up and take on more prominent roles within the team. The sense of inexperience was reinforced by the selection of Neil Henry as coach, despite his lack of first grade coaching experience. Though the Raiders were bolstered by late season signings Neville Costigan and Matt Bickerstaff, several critics believed that the Raiders' significant loss of experience would result in their "winning" the wooden spoon. 2007 was, overall, a disappointing season for the Raiders, who finished in 14th place despite entering the top 8 midway through the season. However, two players – Phil Graham for Country Origin and Neville Costigan for Queensland – achieved representative status. The season was notable for the difference in the team's performance at and away from home, with just 2 of their 9 wins occurring outside Canberra. Coach Neil Henry incurred a fine of $10 000 for questioning the impartiality of the referee after the round 19 clash. The 2008 season started with some promise for the Raiders – a good showing despite a loss in round 1 vs. Newcastle was followed up with two solid wins against Penrith and St. George Illawarra. The club then suffered a series of losses, whilst snaring only the occasional victory, with a big come from behind victory against Wests being noteworthy. In the representative field, Todd Carney and Joel Monaghan picked for Country Origin, and Monaghan being a shadow player for the New South Wales Side. In September 2008, despite a heavy injury toll, the Raiders guaranteed themselves a place in the NRL 2008 Finals Series winning seven of their last nine regular season games, a feat which was at the start of the season impossible according to Rugby League punditry in Australia. The Raiders semi final appearance was brief, however. After being defeated by the Cronulla Sharks, the Raiders 6th place finish was considered to be enough to get them a second chance. However, a huge upset with 8th place New Zealand defeating minor premiers Melbourne saw the Raiders eliminated. The season had not been without controversy however, with star halfback Todd Carney and fullback Bronx Goodwin being stood down by the club after an altercation at a Canberra nightclub following the round 19 win against the Roosters. Carney was eventually dismissed by the club after failing to agree to the punishment plan the club had laid out for him, Goodwin was also sacked from the club. A slow start to the 2009 season saw the raiders lose to the tigers and the roosters. However, with the help from under 20s debutants Josh Dugan, Jarrod Croker and Travis Waddell they won their next two matches. Despite a disappointing season for the raiders losing to many close games the Raiders were able to beat the Melbourne Storm for the first time in 14 games and 7 years 26–16 in round 16 to keep their slim finals hopes alive. The Raiders also had a memorable win over the number one team at the time St George Illawarra Dragons, by 24–12. Despite wins against three of the top four (St George Illawarra Dragons, Gold Coast Titans and the Melbourne Storm) and coming within three points of the other (Canterbury Bankstown Bulldogs) losses to bottom placed teams Cronulla Sharks and Sydney Roosters at home saw the raiders finish in 13th.
2010 жылдар
2010 жылғы маусым Raiders үшін дәстүрлі түрде нашар басталды, бірінші турда Penrith командасына жеңіліспен. Алайда, Raiders қайтадан күреседі деген маусым басындағы күтулерге қарамастан, клуб екінші турда Brisbane, бесінші турда Parramatta және сегізінші турда Жаңа Зеландияда New Zealand Warriors командаларын жеңіп, Жаңа Зеландиядағы клубтың 2000 жылдардың басынан бергі алғашқы жеңісіне қол жеткізді. Бірақ, алтыншы турда Todd Carney-дің жаңа клубы Roosters-қа жеңіліп, жетінші турда өз алаңында South Sydney Rabbitohs-қа шамалы есеппен ұтылып, 2010 жылғы маусымның жетінші турында клуб соңғы екінші орынға түсті (Melbourne Storm жазатайымдық айыптарға байланысты ұпайларын жоғалтпағанда соңғы орында болар еді). Клуб кестеде көш бастап тұрған Dragons және Gold Coast Titans командаларын жеңгеннен кейін, төрт ойындық жеңіліс тізбегі басталды; Todd Carney-дің ел астанасына оралуындағы 17-турдағы үйдегі жеңілістен кейін клуб соңғы үшінші орынға түсті. Содан кейін Raiders өткен жылы Parramatta-ның көрсеткеніне ұқсас ойынды бастады; келесі тоғыз турдағы сегіз матчтың сегізін жеңіп, маусым соңында сегізінші орынға енді. Регулярлы маусымдағы ең көп көрермен Canberra Stadium-ға 20,445 жанкүйер толды, олардың куәгері болған Raiders-тің кестеде көш бастап тұрған Dragons командасын 32-16 есебімен жеңгені. Raiders соңғы тоғыз матчта сегіз жеңіске жетіп, финалға жолдама алды және екінші орындағы Penrith Panthers командасына қарсы қиын сыртқы матчқа түсті, оларға бес апта бұрын жеңіліс берген еді. Raiders матч басынан-ақ көш бастады және матч барысында кейбір қателіктер жасағанына қарамастан, 24-22 есебімен тартысты жеңіске жетіп, он жылдан бергі алғашқы финалдық жеңіске қол жеткізді, бұл, әрине, Panthers-қа қарсы болды. Бұл Raiders-ті финалдың екінші турында Wests Tigers командасына қарсы үй финалына шығарды. Регулярлы маусымда Tigers командасына екі рет жеңілгеннен кейін, рекордтық 26,746 көрерменнің қатысуы Raiders-ті финалдағы әрі қарайғы жорығына шабыттандырады деп үміттенілді, бірақ матчтың соңғы минуттарында Джаррод Крокердің соққысынан кейін Canberra 26-24 есебімен жеңіліп, Raiders-тің 2010 жылғы маусымына нүкте қойды. Raiders командасы маусымнан кейін жақсы бастамады, Joel Monaghan командаласының итіне қатысты дұрыс емес мінез-құлқы үшін клубтан шығарылды. Бұл команданы нығайтуға бағытталған жаттығу сияқты көрінді, өйткені команданың қалған мүшелері оны қолдап тұрғанын көрсететін суреттер пайда болды. 2011 жылы Raiders өзінің күшті құрамын Blake Ferguson, Brett White және бұрынғы Dally M жүлдегері Matt Orford-ты қосып нығайтты. Соңғы келісім-шарт Raiders үшін маңызды болды, өйткені 2010 жылғы маусым соңында Wests командасына қарсы жартылай финалда алған тізе жарақатынан кейін вице-капитан және жұлдызды ойыншы Terry Campese белгісіз мерзімге алаңнан шықты. Бірінші турда Cronulla Sutherland Sharks командасын 40-16 есебімен ұтып алғаннан кейін, Raiders соңғы сегіз матчта жеңіліп, тоғызыншы турда кестеде соңғы орында қалды. Олардың тағдыры 2011 жылғы маусымның сенсациясын тудырды, Melbourne Storm командасын Melbourne қаласында 20-12 есебімен жеңді. Бұл Canberra-ның 2000 жылдан бергі Виктория астанасындағы алғашқы жеңісі болды. Бұл 19-турда Melbourne командасының өз алаңында алғаш рет гол соғылмауымен жеңіліске ұшырауымен жеңілді, 26-0 есебімен. "Рейдерс" командасы 7-орынды "Кентербери Банкстаун Буллдогс" командасына қарсы үйде 20-12 есебімен жеңіске жетіп, ойын қарқынын арттырды. Канберра 2012 жылғы NRL маусымын кестеде 6-шы орында аяқтады және финалға жолдама алды. Клуб Cronulla Sutherland Sharks командасын іріктеу финалында жеңіп алды, бірақ келесі аптада жартылай финалда South Sydney командасынан жеңілді. 2013 жылғы Рейдерс кампаниясы Penrith Panthers және Gold Coast Titans командаларынан екі жеңіліспен басталды, олар екі ойында 10 ұпай жинап, 68 ұпай алды. 2013 жылғы маусымның басында Рейдерске тағы бір соққы - болашақ супержұлдыз Josh Dugan-ның жауапкершіліктен тыс мінез-құлқы. Ол командадасы Blake Ferguson-мен бірге команданың қалпына келтіру сессиясын өткізіп, Blake Ferguson-ның үйінің төбесінде ішіп-жеп жүргеннен кейін тәртіптік себептермен клубтан шығарылды. Кейін Рейджерлер келесі 7 ойынның 5-інде жеңіске жетті, соның ішінде үйден тыс жерде жеңіліске ұшырамаған Melbourne Storm командасын және премьер-лигадағы сүйікті Sydney Roosters командасын жеңді, премьер-лига маусымының алғашқы 12 раундында Канберра стадионында өткен барлық ойындарында жеңіске жетті. 2014 жылы Канберра Рикки Стюартты жаңа бас бапкері ретінде жалдады. Ол командада үлкен жетістікке жетті. Жұлдызды ойыншы Anthony Milford қарсы команда Brisbane-ке өтуге келісім берді, бұл Канберра жанкүйерлерін көңілсіздікке түсірді. Канберра 2014 жылғы NRL маусымын 15-ші орында аяқтады, ағаш қасықтан аз ғана қашып қалды. 2015 жылы Рейдерс орта есептен төмен қорғаныс көрсеткеніне байланысты 10-шы орында аяқтады. 2016 жылы Канберра тарихында үшінші рет 2-ші орынды иеленді. Олар 2012 жылдан бергі алғашқы рет финалға шықты, Джаррод Крокер клубтың барлық уақыттағы ең көп ұпай соққан ойыншысы болды, команда бір маусымда ең көп ұпай соқты және 1997 жылдан бергі алғашқы рет жартылай финалға өтті. Олар Melbourne Rectangular Stadium-да Melbourne Storm командасына 14-12 есебімен жеңіліп, жартылай финалдан шықты. 2017 жылы Канберра 11 жеңіс және 13 жеңіліспен 10-шы орында аяқтады. 2018 жылғы NRL маусымында Канберра кестеде 10-шы орында аяқтады және екінші жыл қатарынан финалға қатыса алмады. Жылдың ерекшелігі - клуб матч барысында көптеген ойындарда көшбасшылықты сақтай алмады, Brisbane және Penrith командаларына қарсы матчтарда 14-18 ұпайға жеңіліп қалды. 2018 жылғы NRL маусымы клубтың 1990 жылдардан бергі ең жақсы бастамаларының бірін көрсетті, алғашқы 6 турдан кейін 5-1 есебімен. 21-турдың соңында Канберра 13 жеңіс және 7 жеңіліспен кестеде 3-ші орында болды, бұл 2016 жылғы маусымның осы кезеңіндегі олардың орнына және жеңіс-жеңіліс көрсеткішіне ұқсас болды. 2019 жылы жаңа fullback Charnze Nicoll-Klokstad және клубтың 4-ші ағылшын ойыншысы John Bateman маусымды жарқын бастады, екеуі де клуб үшін ашылу болды және "жылдың жаңа ойыншысы" атанымына үміткер болды. South Sydney командасын жартылай финалда жеңгеннен кейін, Канберра 25 жылдан бергі алғашқы рет Grand Final-ға өтті, қарсыласы Sydney Roosters болды. 2019 жылғы NRL Grand Final-да Sydney Roosters командасына қарсы Канберра матчты 14-8 есебімен даулы жағдайда жеңіліске ұшырады. Матчтың екінші жартысында және ойын аяқталуға 10 минут қалғанда, Канберраға төреші Бен Камминс Sydney Roosters командасы допқа тигенін анықтағаннан кейін жаңа алты мүмкіндік берілді. Канберра ойыншысы Jack Wighton доппен тақымдалды. Камминс бұл қайталау емес екенін және доп Sydney Roosters командасына берілгенін мәлімдеді. Келесі минуттарда Easts ойыншысы James Tedesco ойынды аяқтаған және Sydney Roosters командасының 15-ші чемпионатын жеңіске жеткізген соңғы әрекетін жасады.
The 2010 season began traditionally poorly for the Raiders with a loss to Penrith in the opening round however against early season expectations that the Raiders would again struggle the club posted early season wins over Brisbane in round two, Parramatta in round five and the New Zealand Warriors in round eight in New Zealand in what was the club's first win in New Zealand since the early 2000s. However, losses to Todd Carney's new club the Roosters in round six and a narrow loss at home to the South Sydney Rabbitohs in round seven saw the club sitting second from last after round seven (last had the Melbourne Storm not been stripped of competition points due to salary cap breaches) of the 2010 season. Wins over the ladder leading Dragons and the Gold Coast Titans followed until a four game losing streak ensued; with the club sitting third from last after a round 17 home loss to the Roosters in what was Todd Carney's return to the nation's capital. The Raiders then began a run similar to that of Parramatta last year; winning eight of their next nine regular season matches to sneak into the top eight by season's end. The regular season's highest home attendance came when 20,445 fans filled Canberra Stadium to see the Raiders defeat the ladder leading Dragons 32 16 for the second time in the season. The Raiders advanced to the finals on the back of eight wins from their past nine and were drawn a tough away final against the second placed Penrith Panthers whom the Raiders had beaten just five weeks earlier. The Raiders led from the start and despite lapses at times during the match the Raiders managed to sniff out a narrow 24–22 win, thus achieving its first final win in a decade, which ironically was also against the Panthers. This saw the Raiders draw a home final against the Wests Tigers in round two of the finals. Having lost to the Tigers twice during the regular season, it was hoped that a record crowd of 26,746 would inspire the Raiders to continue their fairytale run deep into the finals, however a missed penalty attempt by Jarrod Croker in the final minutes of the match saw Canberra lose by 26 24 and therefore draw a curtain on the Raiders' 2010 season. The Raiders off season didn't start well, with Joel Monaghan being sacked by the club for inappropriate behavior with a teammate's dog. This appeared to be a team building exercise, as photos surfaced showing the rest of the team cheering him on. In 2011, the Raiders bolstered its already strong roster with the addition of Blake Ferguson, Brett White and former Dally M medalist Matt Orford. The latter signing was an important one for the Raiders as vice captain and star playmaker Terry Campese is out indefinitely due to a knee injury suffered in the semi final loss to Wests at the end of the 2010 season. After starting the season with a 40 16 thumping of the Cronulla Sutherland Sharks in round one, the Raiders have since lost their last eight matches in succession, and were sitting at the bottom of the ladder by round nine. Their fortunes started to turn when they caused the boilover of the 2011 season, upsetting the Melbourne Storm in Melbourne by 20–12. This was Canberra's first win in the Victorian capital since 2000. This was tempered by being held scoreless for the first time at home in their history by Melbourne in round 19, losing 26–0. One other unlikely win to the Raiders against a 7th place Canterbury Bankstown Bulldogs at home 20 12 has kept the momentum building as the Raiders look to turn their season around. Canberra finished the 2012 NRL season in 6th position on the table and qualified for the finals. The club defeated the Cronulla Sutherland Sharks in the qualifying final but were eliminated the following week by South Sydney in the semi final. The Raiders 2013 campaign began with two demoralising defeats to Penrith Panthers and Gold Coast Titans, only managing to score 10 points in the two games while conceding 68. Another early blow to the Raiders at the start of the 2013 season was the irresponsible behaviour of up and coming superstar Josh Dugan whom was sacked from the club for disciplinary reasons after he and teammate Blake Ferguson missed a team recovery session in favour of spending the day drinking on the rooftop of Blake Fergusons home. The Raiders then managed to win 5 of the next 7 games including upsets to the undefeated Melbourne Storm away from home and premiership favourites Sydney Roosters, winning all games played at Canberra Stadium for the first 12 rounds of the premiership season. In 2014, Canberra hired Ricky Stuart as their new head coach. He had large success with the team. Star player, Anthony Milford, agreed to sign with rival team, Brisbane, disappointing Canberra fans. Canberra would finish the 2014 NRL season in 15th place, narrowly avoiding the wooden spoon. In 2015, the Raiders finished 10th off the back of well below average defence. In 2016, Canberra finished 2nd, for just the 3rd time in their history. They made the finals for the first time since 2012, Jarrod Croker broke the club point scoring record, they scored the most points for any Raiders team in a single season and they made a preliminary final for the first time since 1997. They eventually lost in the preliminary final 14–12 to the Melbourne Storm at Melbourne Rectangular Stadium. In 2017, Canberra finished in 10th position with 11 wins and 13 losses. In the 2018 NRL season, Canberra finished in 10th place on the table and missed out on the finals for the second consecutive season. The year was typified by the fact that the club could not hold onto a lead in many games throughout the season with the club losing games against Brisbane and Penrith despite being between 14 and 18 points ahead in both matches. The 2018 NRL season saw one of the best starts by the club since the 1990s when they got off to a 5–1 record after the first 6 rounds. At the completion of round 21, Canberra sat in 3rd place with a record of 13 wins and 7 losses which was almost identical position on the ladder and win–loss record they had at the same stage of the 2016 season. 2019 saw the introduction and flying start to their careers for new fullback Charnze Nicoll Klokstad and the club's 4th English recruit John Bateman both of whom were revelations for the club and were in contention for 'signing of the year'. After beating South Sydney in the preliminary final, Canberra qualified for their first Grand Final in 25 years against the Sydney Roosters. In the 2019 NRL Grand Final against the Sydney Roosters, Canberra would go on to lose the match 14–8 in controversial circumstances at Stadium Australia. During the second half of the game and with only 10 minutes remaining, Canberra were initially given a new six tackle set after referee Ben Cummins had ruled that the Sydney Roosters had touched the ball. Canberra player Jack Wighton would then be tackled with the ball. Cummins later ruled that it was not a repeat set and it was a handover to the Sydney Roosters. In the following minutes, Easts player James Tedesco would score a final try to end the game and result in the Sydney Roosters' 15th premiership.
2020 жылдар
Канберра 2020 жылғы NRL маусымын бесінші орында аяқтады, төртінші орынға ие болуға жақын келді. Содан кейін клуб Кронолла Сазерленд және Сидней Ростерстерді жеңіп, Мельбурнға қарсы жартылай финалға жолдама алды. Канберра Сункорп стадионында Мельбурнға қарсы жартылай финалда жеңіліп, маусымын аяқтады. Канберра 2021 жылғы NRL маусымын топ төрттікке кіріп, чемпионатқа таласуы күтілген клубтардың бірі ретінде бастады. Жыл басындағы екі ойынды жеңіп жақсы старт бергенімен, Канберра келесі жеті ойында тек бір рет жеңіске жетті. 16-турдан кейін Канберра Голд-Костқа қарсы 44:6 есебімен жеңіліп, турнир кестесінде 13-орынға түсті. Содан кейін клуб маусым соңында қайта жанданып, келесі сегіз ойынның бесеуінде жеңіске жетіп, финалдық турнирге жақын келді. Маусымның соңғы турында Канберра Сидней Ростерстерді жеңіп, финалға өту үшін басқа командалардың нәтижелеріне үміттенеді. Канберра матчты 40:16 есебімен ұтып, жылды 10-орында аяқтады. Канберра 2022 жылғы NRL маусымын нашар бастады, бес ойын қатарынан жеңіліске ұшырады. 14-турда Канберра турнир кестесінде 11-орында болды және топ-8-ге өту мүмкіндігі төмен болды, бірақ клуб соңғы он ойынның сегізін жеңіп, Брисбенді еңсеріп 8-орынға көтерілді. Финалдың бірінші аптасында Канберра Мельбурнды Мельбурн тікбұрышты стадионында 28:20 есебімен жеңді. Келесі аптада Канберра Парраматтадан 40:4 есебімен жеңіліп, маусымын аяқтады. Канберра 2023 жылғы NRL маусымын 8-орында аяқтап, финалға қатысуға мүмкіндік алды. Бірінші аптада клуб Ньюкаслдан қосымша уақытта 30:28 есебімен жеңіліп, турнирден шықты. Бұл жеңіліс Канберраның чемпионаттан ұзақ күту мерзімін 30-шы маусымға дейін ұзартты.
Canberra finished the 2020 NRL season in fifth place narrowly missing out on fourth place. The club would then go on to defeat Cronulla Sutherland and the Sydney Roosters to set up a preliminary final match against Melbourne. Canberra would go on to lose the preliminary final to Melbourne at Suncorp Stadium which ended their season. Canberra started the 2021 NRL season as one of the club's expected to finish in the top four and challenge for the premiership. After a good start to the year winning the opening two matches, Canberra would only win once in the next seven games. After round 16, Canberra found themselves in 13th place on the table after losing 44–6 against the Gold Coast. The club would then spark an end of season revival winning five of the next eight matches to be just outside the finals places. In the final round of the season, Canberra needed to beat the Sydney Roosters and hope other results went their way in order to qualify for the finals. Canberra would lose the match 40–16, which saw them finish the year in 10th place. Canberra started the 2022 NRL season poorly which included a run of five straight losses. By round 14, Canberra were 11th on the table and looked unlikely to reach the top 8 until the club went on to win eight of their last ten matches to leapfrog Brisbane into 8th place. In week one of the finals, Canberra upset Melbourne 28 20 at Melbourne Rectangular Stadium. The following week, Canberra were defeated 40 4 by Parramatta which ended their season. Canberra would finish the 2023 NRL season in 8th place as they qualified for the finals. In week one, the club were eliminated by Newcastle, losing 30 28 after extra time. The loss also meant that Canberra's premiership drought would be extended to a 30th season.
Toyota кубогы (20 жасқа дейінгілер)
Рейдерлердің «Тойота кубогы» командасы «Бронкос» командасын 28–24 есебімен жеңіп, 2008 жылдың 5 қазанында NRL Grand Final ойынына дейін «Тойота кубогы» (20 жасқа дейінгілер) премьер-лигасын ұтып алды. 2009 жылы команда Ұлттық жастар чемпионатындағы титулын қорғай алмады, тұрақты маусымды сегізінші орында аяқтады. Команда финалдың бірінші аптасында кіші лига жеңімпазы «Манли» командасын күтпеген жерден жеңіп алды, бірақ екінші аптада «Уэстс Тайгерс» командасына ұтылып, титулдан бас тартып, қорғауын аяқтады.
The Raiders' Toyota Cup team won 28–24 over the Broncos' team in golden point extra time to win the Toyota Cup (Under 20s) Premiership in the lead up game to the NRL Grand Final on 5 October 2008. In 2009 the team was unsuccessful in defending its National Youth Competition title, finishing eighth at the end of the regular season. The team were able to upset the minor premiers Manly in week one of the finals but lost to the Wests Tigers in week two ending their title defence.
Құрылғаннан бері Рейдерс командасының түстері лайм жасыл және ақ, көк және алтын жолақтармен болған. Соңғы жылдары команданың "қонақ" формасы көбінесе ақ түсті, лайм жасыл, көк және алтын жолақтармен. Лайм жасыл түсі басқа клубтардың түстерінен ерекшелену үшін негізгі түс ретінде таңдалды. Көк және алтын түстер Австралия астанасының дәстүрлі спорт түстері болғандықтан Рейдерс түстеріне қосылды. Алғашқы жейде дизайны 1981 жылы клуб өткізген байқау арқылы таңдалды. Жеңімпаз Патриция Тейлор болды, оның дизайны қабылданды. Лайм жасыл түсін "Канберра Кокатулары" командасының атауын ұсынған Дэвид Лейн таңдады.
Since inception, the Raiders' team colours have been lime green and white with blue and gold bands. In recent years, the "away" strip for the team has been mostly white, with lime green, blue and gold bands. The lime green was chosen as the main colour as it differentiated the side from the colours of other clubs. The blue and gold were included in the Raiders colours as they are the traditional sporting colours of the Australian Capital Territory. The original jersey's design was chosen through a competition held by the club in 1981. The winning entrant was Ms Patricia Taylor, whose design was duly adopted. The lime green colour was selected from the entry of David Lane, who had submitted a design with the team name of 'Canberra Cockatoos'.
Сейферт сағаты
1982 жылдан 1989 жылдың соңына дейін «Рейдерс» командасы өз үй ойындарын Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Куинбейян қаласындағы Сейферт Овал стадионында өткізді. Олар стадиондағы алғашқы ойынын 1982 жылдың 6 наурызында «Western Suburbs Magpies» командасына қарсы өткізді. «Магпис» командасы бұл ойында 6769 жанкүйердің алдында 33:4 есебімен жеңіске жетті. «Рейдерс» командасы Сейфертте алғаш рет 1981 жылғы Гранд Финалға қатысқан «Ньютаун» командасын 18 сәуірде 21:11 есебімен жеңді. Барлығы, «Рейдерс» командасы Сейферт Овалда 98 ойын өткізіп, 52 ойында жеңіске жетті, 45 ойында жеңіліске ұшырады және бір ойын тең аяқталды. Канберраның Сейферттегі ең көп көрермен жиынтығы 1989 жылғы маусымның 12-шы турында болды, онда 18 272 жанкүйер «Рейдерс» командасының бұрынғы «Рейдерс» командасының жаттықтырушысы Уэйн Беннет басқарған «Брисбен Бронкос» командасын 27:6 есебімен жеңгенін көрді.
From 1982 until the end of 1989, the Raiders played their home games at the Seiffert Oval located in Queanbeyan in New South Wales. They played their first game at the ground on 6 March 1982 against the Western Suburbs Magpies. the Magpies won this game 33–4 in front of 6,769 fans. The Raiders first win at Seiffert came on 18 April with a 21–11 win over 1981 Grand Finalists Newtown. Overall, the Raiders would play 98 games at Seiffert Oval, winning 52, losing 45 with one drawn game. Canberra's largest attendance at Seiffert came in Round 12 of the 1989 season when 18,272 saw the Raiders triumph 27–6 over the Brisbane Broncos who were coached by former Raiders co coach Wayne Bennett.
Брюс/Канберра стадионы
1990 жылы Канберра Рейдерс өзінің алғашқы үйінен шығып, Австралия спорт институтының қасында орналасқан кең Брюс стадионына көшті. Клуб сол кезде Брюс стадионында (кейіннен Канберра стадионы, одан кейін ағымдағы спонсорлық құқығына байланысты GIO стадионы деп аталды) қалды. 2022 жылғы NRL маусымының соңына дейін Канберра Рейдерс Канберра стадионында 300-ден астам ойын өткізді. Канберра стадионындағы Рейдерстердің қатысу рекорды 2019 жылы Оңтүстік Сидней Раббитохтарға қарсы финалдың үшінші аптасында 26 567 адамды құрады. Рейдерс Саутс командасын 16:10 есебімен жеңіп, 1994 жылдан бері алғашқы ірі финалға өтті. Клуб алаңды Супер Регби командасы ACT Brumbies-пен бөліседі.
In 1990, the Canberra Raiders moved out of their original home and into the spacious Bruce Stadium which is located adjacent to the Australian Institute of Sport. The club has remained at Bruce Stadium (later renamed Canberra Stadium, then GIO Stadium due to current naming rights sponsorship) ever since. As of the end of the 2022 NRL season, the Canberra Raiders have played over 300 games at Canberra Stadium. The Raiders attendance record at Canberra Stadium stands at 26,567 for a Finals week 3 clash against the South Sydney Rabbitohs in 2019. The Raiders beat Souths 16–10 to progress to their first Grand Final since 1994. The club shares the ground with Super Rugby team the ACT Brumbies.
Бапкерлер
Канберра Рейдерс клубының алғашқы жаттықтырушысы – бұрынғы Квинсленд және Австралия құрамасының ойыншысы, Дон Фурнер болды. Ол 1982 жылы клуб құрылған кезде Куинбейанда жаттықтырушы болып жұмыс істеген. 1987 жылы ол Брисбенде жаттықтырушы болып жұмыс істеген Уэйн Беннеттке қосылды, соның арқасында Рейдерс алғашқы ірі финалға өтті. 2022 жылы Рики Стюарт ең ұзақ қызмет еткен жаттықтырушы атанады.
The Canberra Raiders' first coach was former Queensland and Australian representative player, Don Furner, who was coaching in Queanbeyan at the time of the club's formation in 1982. In 1987 he was joined by Wayne Bennett, who was coaching in Brisbane, and the Raiders reached their first grand final. In 2022, Ricky Stuart will become the longest serving coach.
Статистика және жазбалар
Рейдерлердің ең үлкен жеңісі 68 ұпаймен тіркелді, олар 1993 жылғы NSWRL маусымында Parramatta Eels командасын 68:0 есебімен жеңді. Ең ауыр жеңіліске 2013 жылғы NRL маусымында ұшырады, онда Мельбурн Сторм командасы оларды 4:68 есебімен жеңді. Канберра 1990 және 1995 жылдары екі рет қатарынан 11 ойынды жеңіп алды. Джейсон Крокер 1991 мен 2006 жылдар аралығында Рейдерс сапында 318 ойын өткізді. Ол сонымен қатар клубтың барлық уақыттағы ең көп ұпай соққан ойыншысы рекордын 120 ұпаймен ұстап тұр. Джаррод Крокер 2012 мен 2021 жылдар аралығында 2238 ұпай (133 әрекет, 853 гол) жинаған Канберраның ең жоғары ұпай жинаған ойыншысы. Джаррод Крокер 2012, 2015 және 2016 жылдары NRL-де ең көп ұпай жинаған ойыншы атанды. Ол сондай-ақ 2016 жылы "Далли М" бойынша жылдың үздік капитаны атанды.
The Raiders' largest ever winning margin was 68 points, when they defeated the Parramatta Eels 68 0 during the 1993 NSWRL season. Their worst loss was in the 2013 NRL season when the Melbourne Storm dealt a 4–68 defeat. Canberra have won eleven consecutive games twice, in 1990 and in 1995. Jason Croker has played the most games for the Raiders with 318 between 1991 and 2006. He also holds the club's all time try scoring record with 120. Jarrod Croker is Canberra's highest ever point scorer with 2238 (133 tries, 853 goals) between 2012 and 2021. Jarrod Croker took out the award of highest point scorer in the NRL in 2012, 2015, and 2016. He was also awarded Dally M captain of the year in 2016.