1960-жылдардың британдық сәнгері Осси Кларк

Кіріспе

Ағылшын сәнгері Раймонд "Осси" Кларк (9 маусым 1942 – 6 тамыз 1996) – британдық сәнгер, Лондонның "Swinging Sixties" кезеңінің және сол дәуірдегі сән индустриясының маңызды тұлғасы. Кларк қазір заманауи дизайнерлердің винтаждық үлгілері арқылы танымал. Ол 1960-шы жылдардағы сән иконасы Бибамен салыстырылды және Ив Сен-Лоран, Анна Суи және Том Форд сияқты көптеген дизайнерлерге ықпал етті. Маноло Блахник Осси Кларктың жұмысы туралы: "Ол денемен керемет сиқыр жасады және сәннің атқаруы тиіс міндетін орындады – құштарлықты ояндырды" деді. Осси Кларк және Осси Кларк үшін Радли киімдері жоғары бағаланады, оларды Кейт Мосс және Наоми Кэмпбелл сияқты белгілі модельдер киеді.

Балалық шағы мен білімі

Осси Кларк 1942 жылғы 9 маусымда Англияның Ланкашир графтығындағы Уоррингтонда Энн мен Сэмюэл Кларк отбасында дүниеге келді. Соғыс жылдары Кларк отбасы Освальдтвистлге көшіп, кейін 1950 жылы Уоррингтонға оралды, сол кезде ол «Осси» деген лақап атын алды. Оссидің анасы, Энн Грейс Кларк, жеті күн бойы босану ауыртпалығын бастан өткізіп, Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі әуе шабуылында Оссиді дүниеге әкелді. Энн қыз бала күткен және жаңа туған ұлына есім қоймаған еді. Ол акушерге Реймонд деп ат қоюға рұқсат берді. Осси алты баланың ең кішісі болды (Глэдис, Марджори (кейін Кей деп аталды), Берил, Сэмми және Джон). Осси мен оның ағасы Джон және Кейдің ұлы Джеймс Винвиктегі Сент-Освальд шіркеуінің хорында ән шырқады, онда Осси вокалдық таланты үшін жүлделер жеңіп алды. Отбасы мен достары оның өте ерте жасынан-ақ «көп нәрсені жақсы орындайтынына» назар салған. Кішкентай Осси жиендеріне киім тігіп беретін. Ол қуыршақтарына киім тігуді үйреніп, 10 жасқа толмаған кезде көрші қыздарға жүзуге арналған киімдер жасады. Оссидің орта мектебінің сурет салу пәнінің мұғалімі Рой Томас – өзі мата өнерімен тығыз байланысты болған – Оссидің шығармашылық қабілетін танып, оған Vogue және Harper's Bazaar журналдарының үлкен коллекциясын сыйлады. Кларк осы журналдарды зейін қойып оқып, сән мен стильдің мәнін бойына сіңірді. 13 жасында Осси мектепте сәулет өнері мамандығын оқыды. Кейін ол бұл тәжірибенің «аса құнды» болғанын айтты. Сабақта оған пропорция, биіктік және көлем туралы негізгі ұғымдар үйретілді. Ол бұл білімдерін өзінің сәндік дизайнында тиімді пайдаланды. Бімонт орта мектебін бітіргеннен кейін көп ұзамай Кларк 16 жасында Манчестердегі Аймақтық өнер колледжіне түсті. Осси үйден колледжге қашықтықтан жүруге күн сайын ерте тұруға мәжбүр болды. Энн Кларк Оссиге ояу болуы үшін дәрі-дәрмек жазып беретін. Осылайша ол өмір бойына дәрі-дәрмекке және заңсыз есірткі заттарға тәуелді болуының бастауы болды. Манчестердегі колледжде оқып жүрген кезінде Кларкты жақын досы және сыныптасы Мо Макдермот Селия Биртвеллмен таныстырды. Олар бастапқыда жақсы достас болды, бірақ бұл достық тез арада махаббатқа ұласты. Осси осы кезеңде суретші Дэвид Хокнимен де жақын дос болды. Кларк пен Хокни колледж оқып жүргенде Нью-Йоркке бірге саяхат жасады, онда олар сән, өнер және ойын-сауық салаларында көптеген пайдалы байланыстар жасады. Достардың арасында олардың құбылмалы қарым-қатынаста болған ғашықтар екені туралы кеңінен тараған әңгімелер бар. 1962 жылы Кларк Аймақтық өнер колледжін бітірді.

Ossie Clark was born on 9 June 1942 to Ann and Samuel Clark in Warrington, Lancashire, England. During the war, the Clark family moved to Oswaldtwistle, where he was given his nickname, "Ossie" when they later moved to Warrington in 1950. Ossie's mother, Ann Grace Clark, was in labour with Ossie for seven days & gave birth during an air raid in the Second World War. Ann had been expecting a girl and had no name picked out for her new baby boy. She let the midwife name him Raymond. Ossie was the youngest of six children (Gladys, Marjorie (later known as Kay) Beryl, Sammy and John). Ossie and his brother John & Kay's son James sang in the church choir at St Oswald's Church in Winwick, where Ossie won awards for his vocal talents. Family and friends noted that from a very early age he was "brilliant at doing anything". Young Ossie would make clothes for his nieces and nephews. He practised tailoring clothing on his dolls and designed swimsuits for the neighbourhood girls when not yet 10 years old. Roy Thomas, the art teacher at Ossie's secondary school – himself heavily involved in fabric art – recognised Ossie's creative flair and gave him a large collection of Vogue and Harper's Bazaar magazines. Clark pored over these magazines and absorbed the glamour and cutting edge fashion. At the age of 13 Ossie studied architecture in school. He later said that the experience was "invaluable". The class taught him the fundamentals of proportion, height and volume. He would later go on to use all of these to great effect in his fashion designs. Soon after leaving Beamont Secondary Technical School, Clark attended the Regional College of Art in Manchester at the age of 16. Ossie had to get up very early in the morning to make the long trip from home to college each day. Anne Clark would give Ossie prescribed pills to keep him awake and alert. This would be the start of a lifelong addiction to both prescribed and illegal drugs. While attending college in Manchester, Clark was introduced to Celia Birtwell by a close friend and classmate named Mo McDermott. The pair started out as just good friends but that friendship soon developed into a love affair. Ossie also became good friends with artist David Hockney during this period. Clark and Hockney took an inspirational trip to New York City together while still at college where they made many valuable connections in the fashion, art and entertainment communities. The friends are widely rumoured to have been lovers with a volatile relationship. Clark graduated from the Regional College of Art in 1962

Кларк содан кейін Лондондағы Корольдік өнер колледжіне түсіп, 1965 жылы бірінші сыныпты диплом алды. Лондон колледжінде оқып жүрген кезінде Селия Биртвелл Оссимен бірге Нотинг-Хиллдегі шағын пәтерде тұруға келді. Оссидің RCA-дағы дипломдық көрсетілімі үлкен жетістікке ие болды. Осы кезде оның дизайн стиліне поп-арт және Голливудтың сәні зор әсер етті. Соңғы топта алдыңғы жағында шамдармен безендірілген көйлек көрсетілді, ол ертесі күні барлық ірі газеттер мен сән журналдарында жарияланды. Сән прессасы Оссиге фотосессияларға және арнайы киімдерге көптеген тапсырыстармен жүгірді. Сол жылы тамызда ол алғаш рет британдық Vogue журналында жарияланды. Лондонның Слоан-стрит көшесінде орналасқан «Вулландс 21» атты танымал дүкен Осси Кларк киімдерінің желісін сатуды бастады.

Ерте мансап

Кларк 1966 жылы өзінің дизайндарын Элис Поллоктың эксклюзивті «Кворум» бутигінде көрсетіп, сән индустриясында таныла бастады. Кларкты Поллокқа RCA көрмесінде Хокнидің ұсынысымен «Кворумды» қолдаушысы таныстырды. Жас дизайнер оған соншалықты әсер етті, ол оны бірден «Кворумның» қосымша дизайнері ретінде шақырды. Осси ақ және қаймақ түсті шифоннан жасалған коллекция ұсынды, ол тез сатылды. Поллок Кларк киімдерінің табиғирақ көрінуін қалап, келесі коллекция үшін арнайы маталарды жасауды Селия Биртвеллге тапсырды. Осылайша сән тарихындағы ең танымал серіктестіктердің бірі туды: Кларк киімдерді, ал Биртвелл – ою-өрнектерді жобалады. Бұл серіктестік Кларктың сән саласындағы мансабының басынан аяғына дейін жалғасты. Автор Джудит Уотт: «Селия Оссимен бірлесіп жұмыс істеді. Бұл ортақ еңбек болды. Көптеген адамдар оны оның музасы дейді, ол шын мәнінде солай болды, бірақ олардың жұмысы тығыз байланысты. Ол өзінің дизайндарында оның ою-өрнектерін пайдаланды. Оған дауыс беруге мүмкіндік бермеу әділетсіз деп ойлаймын». Осси осы кезеңнен бастап аптасына алты жаңа пластинка сатып алумен белгілі болды, барлығы заманауи және танымал әншілердің жазбалары еді. Оссидің музыка мен өнерге деген құштарлығы достары арасында аңызға айналды. Осы уақытта Осси досы және серіктесі Элис Поллокпен бірге есірткі заттарды көңіл көтеру үшін жиі пайдалана бастады. «Осы кезде оның мінезі өзгере бастады», – дейді ұзақ жылдан бері танысы Леди Генриетта Роус. Осси Кларктың алғашқы толық коллекциясын Нью-Йорктегі «Генри Бендель» универмагы сатып алды. Оның қарапайым, әдемі киімдері Седьмая авенюдегі дизайнерлер тарапынан кеңінен көшірілді.

Ең жоғары көрсеткіш: 1965-1974

1965-1974 жылдар аралығы Кларктың өркендеген кезеңі саналды, сол кезде оның көптеген белгілі клиенттері болды. 1960 жылдардың соңында Кларк өзінің әсем киімдерімен танымал атанды. Мода баспасөздері Оссиді «Кингс Роудтың патшасы» деп атады. Кларк өзін «шебер кесуші» деп жариялады: «Барлық ойым мен саусақтарымда, мені теңдейтін адам жоқ. Мен бәрін өзім істей аламын». Кларктың ең жақын тұлғасы – әйгілі биші Нижинский болды, ал биге деген құштарлығы киімдерін еркін қозғалуға мүмкіндік беруге және әйел денесін шектемеуге ынталандырды. Бұл стильдегі киім 1970-ші жылдарда Кларк киімдерінің танымалдылығының арқасында кең таралды. Осси Кларк өзінің тынық түстер мен маталарын қолдануымен әйгілі болды. Ол сондай-ақ, аяқ киім, қағаздан жасалған көйлектер мен жылан терісінен жасалған күрмелерді де жасады. Осси мен Элис байлар мен атақтыларды өздеріне тартуда шебер болғанмен, бизнес жүргізуде онша сәттілікке жете алмады. Көптеген киімдер әйгілі адамдарға сыйға берілді немесе дүкеннен жоғалып кетті. 1967 жылы Элис Поллок пен Осси арасындағы серіктестік – «Кворум» үлкен қарызға батты, ал Элисстің қаржылық демеушісі, биржа брокері Майк Армитаж, «Кворумның» пайда табуы екіталай екенін түсінді және ол Элиспен келісіп, «Кворумды» Ұлыбританияның ірі сән үйі – «Радлиге» (Альфред Радли басқарады) сатуға бел буды. «Радли» «Кворумның» қарызын өтеді және басқаруды дұрыс жолға қойды. Альфред Радли Оссиді ерекшелендіретін нәрсені сақтап қалуға тырысты, сондықтан ол «Осси Кларк» брендін дамытуға, ірі жылдық сән көрсетулерге қаржы жұмсауға, «Кворумның» бөлшек сауда бизнесін кеңейтуге және «Осси Кларк үшін Радли» коллекцияларын енгізу арқылы Оссидің көйлектерін әлемнің жетекші сауда орталықтарына тарату арқылы Оссидің ұмтылыстарын қолдады. 1967 жылы Кларк «Радлидің» демеушілігімен Челси қалалық залында «Pathé News» үшін өзінің алғашқы сән көрсетуін ұсынды. Бұл сән көрсетулері тарихындағы маңызды беткесу болды, ол енді бұрынғыдай болмайды. Ол өзінің толық коллекциясын Лондондағы Беркли скверінде де көрсетті. Бұл сондай-ақ, қара нәсілді модельдерді таныстырған алғашқы британдық сән көрсетуі болды. 1968 жылы Кларк «Радли үшін Осси Кларк» деп аталған көптеген жеңілдетілген желілерін жасады, бұл оның киімдерін жалпы жұртқа қолжетімді етті. Кларк Лондонда ғана емес, Нью-Йорк пен Парижде де танымал болды. Ол 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басындағы британдық қоғамдағы байлар мен атақтыларды киіндірді. Кларк сол кездегі көптеген танымал өнерпаздар мен актерлердің қатарына енді және көптеген дизайнерлерге бұрын мүмкін болмаған олардың шеңберінде қабылданды. Бұл оған байлар мен атақтыларды киюге көптеген артықшылықтар берді. Кларк Мик Джаггер, «The Beatles», Марианна Фейтфулл және Лиза Миннелли сияқтылар үшін көптеген сахналық костюмдер жасады. Питер Габриэль Genesis альбомының мұқабасында бейнеленген түлкінің басын кию үшін әйелі Джиллден қызыл Кларк көйлегін алды. 1969 жылы ол Селия Биртвеллге үйленді, олардың Альберт және Джордж есімді екі ұлы болды. Кларк ұзақ уақыттан бері үлкен отбасы құруды армандаған, ал балалары оның өміріндегі үлкен қуаныш болды. Кларк 1960-1970 жылдардың гедонистік өмір салтын толығымен қабылдады: оның есірткіге құмарлығы оның эмоционалдық жағдайына және қаржысына үлкен әсер етті. Кларк пен Биртвелл 1974 жылы ажырасты. Бұл Осси үшін баяу төмендеудің бастамасы болды, ол Биртвелл мен екі баласынан айырылғаннан кейін эмоционалдық тұрғыдан ешқашан қалпына келмеді. Отбасылық құрылымы мен жұмысының тұрақтылығы жойылғаннан кейін оның шығармашылық өнімділігі күрт төмендеді. Алайда 1977 жылы Осси Тони Кальдер мен Питер Лимен бірге бизнес ашты және екі жыл бойы өте сәтті сән көрсетулерге, мақтауға толы сын-пікірлерге және коммерциялық тұрақтылыққа қол жеткізді. Мода жазушысы Энн Чабб: «Бірнеше жыл бойы күйзелісте болғаннан кейін оны қайтадан жақсы формада көруге қуаныштымын» деп жазды.

The period from 1965 to 1974 is regarded as Clark's zenith, during which time he had many famous clients. In the late 1960s, Clark hit a rich vein for his flamboyant clothing range. The fashion press dubbed Ossie the "King of King's Road". Clark pronounced himself a "master cutter. It's all in my brain and fingers and there's no one in the world to touch me. I can do everything myself." Clark's great idol was the famous dancer Nijinsky and his love of dance inspired his clothes to be free moving and not to restrict the female form. This style of dressing became quite popular in the 1970s thanks in large part to the popularity of Clark's clothing. Ossie Clark is well known for his use of muted colours and moss crepe fabric. He also designed shoes, paper dresses, and snakeskin jackets. While Ossie and Alice were great at creating an image and drawing in the rich and famous, they were less successful at managing a business. Many garments were given away to celebrities or just disappeared from the shop. By 1967, Quorum, the partnership between Alice Pollock and Ossie, was deeply in debt and Alice's financial backer, Mike Armitage, a stockbroker, decided there was little possibility of Quorum ever making a profit and he and Alice agreed to sell Quorum to a large UK fashion house, Radley (run by Alfred Radley). Radley took over Quorum's debts and put the management onto a sound basis. Alfred Radley was keen to maintain what made Ossie special and so he continued to support Ossie's aspirations by developing the Ossie Clark brand and funding large annual fashion shows, expanding Quorum's retail business and distributing Ossie's dresses to leading retailers around the world through the introduction of the "Ossie Clark for Radley" collections. In 1967 Clark presented his first fashion show under the patronage of Radley at Chelsea Town Hall for Pathé News. It was a seminal turning point in the history of fashion shows which were never to be the same again. He also showed his first full collection in London's Berkeley Square. It was also the first British fashion show to feature black models. In 1968 Clark designed his first of many diffusion lines for Radley, "Ossie Clark for Radley" that made his clothes available to a high street clientele. Clark was not just popular in London, but also in New York and Paris. He dressed the rich and famous who inhabited fashionable British society of the late 1960s and early 1970s. Clark got in on the ground floor of many of the popular performers and actors of the time period and was accepted in their circles when many other designers were not. This gave him many advantages to dress the rich and famous. Clark made many stage costumes for Mick Jagger, the Beatles, Marianne Faithfull and Liza Minnelli, among others. Peter Gabriel borrowed a red Clark dress from his wife Jill to wear with a fox's head, as depicted on the cover of the Genesis album Foxtrot. He married Celia Birtwell in 1969, and together they had two sons, Albert and George. Clark had long hoped for a large family of his own, and his children were a great joy in his life. Clark freely adopted the hedonistic lifestyle of the 1960s and 1970s: his drug use greatly impacted on his emotional state and finances. Clark and Birtwell divorced in 1974. This started a slow downward spiral for Ossie, who never recovered emotionally from the separation from Birtwell and his two children. With his family structure and work stability now gone, his creative output became strained. However, in 1977 Ossie went into business with Tony Calder and Peter Lee, and for two years enjoyed a revival with hugely successful fashion shows, rave reviews and commercial stability. Fashion writer Ann Chubb wrote "It is great to see him right back on form again after a few years in the doldrums".

1980-ші жылдар және одан кейінгі жылдар

1980 жылдарға қадам басқанда, әсіресе британдық мода жаңа панк-рок қызығушылығына бет бұрды. Вивьен Вествудтың Король жолындағы дүкенінен киімдер ең танымал стильге айналды, ал Малкольм Маклареннің "Scum" футболкасының мәтіні Осси Кларкты "Жек көремін" тақырыбында тізімге енгізді. Кларктың романтикалық, кең көйлектері енді сәнге сай болмады. Оның жағдайы төмендеп, банкротқа ұшырады және ол коммерциялық жұмысты тоқтатты. Іскерлік қабілетінің болмауымен әйгілі ол, өзінің құлдырауына банктерді және салық органының барлық активтерін ақшаға айналдыру туралы талабын кінәлады. Оның осыған деген ашуы, банкроттық мерзімін күтуге бағытталған көзқарасы және терең депрессиясы салдарынан ол тек жеке тапсырыстарды орындады, оларға бартер түрінде төлем жасалды. Оның танымал клиенттері мен достары көйлекке тапсырыс беріп, оның орнына Кариб теңізіндегі демалыс үйін ұсынды немесе тігін машинасының жөнделуіне ақша төледі. 1984 жылы ол досының ықпалымен Радлимен қайта жұмыс істеуге көнді. Кларк теңіз қабықтарының мотивтерімен безенділген иықтары бар киімдер жасады, бірақ оның күнделіктерінде айтылғандай, сол жылы Радли оны жұмыстан шығарды. Кларктың DHSS-ке жазған хатында (147 бет) былай делінген: "Мен Firwool компаниясындағы киім дизайнері лауазымынан өз еркіммен кеткен жоқпын, ар жағында көрсетілгендей. Менің дизайндарым сатылмай жатқандықтан, олар маған инвестиция салуды жалғастыра алмайтындарын айтты және 1984 жылдың 19 қазанында маған екі апталық мерзім берді. Мен жұмысты жалғастыру немесе тоқтату туралы таңдау жасауға мүмкіндік алған жоқпын – мен жұмыстан босатылдым." Осы оқиғаның нұсқасын суретші Гай Берч, Кларктың Радлиге күрделі қабық үлгілерін коммерциялық өндіріске енгізу мүмкін емес деп айтқанын еске түсірді. 1980 жылдар оның өмірінде хаостық және көшпелі болғанымен, оның жарияланған күнделіктерінде оның өміріндегі жақсы жақтары да көрсетілген. 1978 жылдың қаңтарында ол екінші ұзақ мерзімді серігі Николас Балабанмен танысты, ол Кенсингтондағы Sombrero клубында бармен болып жұмыс істеді. Кларктың қолдауымен Балабан Бям Шоу өнер мектебіне түсіп, өзінің табысты сән бизнесін ашты, ол көшедегі дүкендер мен жеке сауда орталықтары үшін басылған футболкаларды шығарды. Көптеген жарияланған материалдар Кларктың гомосексуалдық қарым-қатынастарына көп көңіл бөлмесе де, оның сексуалдық бағдары негізінен гомосексуалдық болды. Кларктың тұрақсыз мінез-құлқы 1983-1984 жылдары олардың қарым-қатынасының аяқталуына әкелді. Балабанға деген құштарлығы одан да күшейді, ол онымен қайта табысуға тырысты. Тек 1994 жылы Балабанның ЖИТС-тен қайтыс болуымен және буддизмді қабылдауымен Кларк мансабын қайта құруға және өткенді ұмытуға мүмкіндік алды. 1990 жылдардың басында ол дизайнер Белла Фрейдті өрнектер жасауға үйретті, ал Кларктың шифон мен нәзік маталарды өрнекке салу шеберлігі Ghost бренді үшін жаңа мүмкіндіктер ашты. Кларк олардың компьютерлік өрнек кескішін керемет деп тапты, ол бастапқы идеяларды бірден формаға айналдыра алды.

Going into the 1980s, fashion—British fashion in particular—turned towards the new punk rock craze. Clothing from Vivienne Westwood's shop on the King's Road became the most popular look and one of Malcolm McLaren's "Scum" T shirt text went so far as to include Ossie Clark under the heading "Hates". Clark's romantic flowing gowns were no longer in fashion. His fortunes declined to bankruptcy and he largely stopped working commercially. Famously devoid of business acumen, he blamed his downfall on banks and the taxman's ruthless insistence on cashing in all his assets. His bitterness at this and a short sighted determination to sit out the bankruptcy term, along with deep depression, meant he worked only on private commissions that were paid for by barter. A loyal band of famous clients and friends would order a dress and pay for it by loaning a holiday house in the Caribbean or paying for his sewing machine to be repaired. In 1984 he was persuaded by a friend to go back to work with Radley. Clark produced garments with shoulder details based on sea shells but according to his diaries was then sacked by Radley that same year. A note written by Clark to the DHSS (p. 147) says: "I did not leave my position as a dress designer with Firwool of my own accord, as stated overleaf. It was put to me that as my designs weren't selling, they couldn't continue to invest in me and I was given two weeks notice on the 19th of October 1984. I wasn't offered a choice of continuing to work or not—I was fired." This version of events is backed up by a friend, the artist Guy Burch, who recalls that Clark told him Radley had found the complicated shell patterns impossible to make commercially. Although the 1980s were chaotic and nomadic there were brighter sides to his life charted in his published diaries. In January 1978 he had met his second long term partner Nicholas Balaban, who was working as a barman at the Sombrero Club in Kensington. With Clark's encouragement Balaban applied to the Byam Shaw School of Art and went on to start his own highly successful fashion business producing printed T shirts for high street boutiques and multiples. Although most published accounts choose not to pay much attention to Clark's gay relationships, his sexuality was predominantly homosexual. Clark's continued erratic behaviour eventually led to the relationship's collapse in 1983/84. His depression deepened even more as he obsessed over Balaban, trying unsuccessfully to rekindle the relationship. Only with Balaban's death from AIDS in 1994 and a conversion to Buddhism did Clark finally begin to rebuild a career and shake off the past. In the early 1990s he trained the designer Bella Freud to pattern cut and an extremely promising new beginning was the use of Clark's mastery of pattern cutting chiffon and delicate fabrics by the Ghost label. Clark found their computerised pattern cutter a revelation, able to turn initial ideas into formers almost instantaneously.

Өлім

1996 жылғы 6 тамызда Осси Кларкты бұрынғы махаббаты, 28 жастағы итальяндық Диего Коголато Лондонның Кенсингтон мен Челси ауданындағы мемлекеттік пәтерінде пышақтап өлтірді. 1997 жылғы наурыз айында Коголато ақыл-есінің толыққандылығы жоқ екендігіне байланысты кінәлі деп танылып, алты жылға бас бостандығынан айырылды.

Мұра

Осси Кларк Дэвид Хокнидің 1970 жылғы «Мистер және миссис Кларк және Перси» картинасында бейнеленген. Қазір ол Миллбанктегі Tate Britain галереясында ілінеді және Ұлыбританиядағы ең көп талданған картиналардың бірі болып табылады. Ол сондай-ақ 1974 жылғы Хокнидің өмірбаянына арналған «А Bigger Splash» фильмінде де маңызды рөлде көрінеді. 1971 жылы бастаған күнделіктері жақын досы Леди Генриетта Роус есімді кісі тарапынан 1998 жылы «Осси Кларк күнделіктері» деген атпен жарияланды. 1999–2000 жылдары Уоррингтон мұражайы мен өнер галереясы оның туындыларының алғашқы ретроспективасын ұйымдастырды. 2003 жылы Лондондағы Виктория және Альберт мұражайында тағы бір ретроспектива өтті. Бұл көрменің каталогы «Осси Кларк: 1965–74» деген атпен Adrams Books және V&A мұражайы тарапынан басылды. 2007 жылдың қараша айында WGSN негізін қалаушы Марк Уорт Quorum тауарын сатып алып, «Осси Кларк» брендін қайта іске қосатынын мәлімдеді. Қайта іске қосылған брендтің алғашқы коллекциясы, күз/қыс 2008/09 коллекциясы 2008 жылдың ақпан айында Лондон әйелдер апталығы аясында Кенсингтондағы Серпентин галереясында көрсетілді. Орталық Сент-Мартинс өнер және дизайн колледжінің түлегі Авш Алом Гур дизайн жетекшісі болып тағайындалды. 2009 жылдың шілдесінде «нарық жағдайына байланысты» бренд тағы да қызметін тоқтататыны туралы хабарланды. Осси Кларктан шабыт алған дизайнерлер қатарында Анна Суи, Джон Галлиано, Кристиан Лакруа, Дрис Ван Нотен, Малкольм Холл, Клементс Рибейро, Марк Джейкобс, Gucci және Prada бар. Жеңіл, ағын судай көйлектерімен танымал Ghost бренді де Осси Кларктан әсер алған. Осси Кларк туындылары 1990 жылдардың басынан бері коллекциялық заттар саналады, әсіресе Кларк/Бертвелл жасаған туындылары.