Лора Эшли: Уэльская модельер и предпринимательница
Laura Ashley
Лора Эшли: валлийский модельер и предприниматель, создательница романтичного стиля в одежде и текстиле с использованием натуральных тканей. История жизни и бизнеса.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік сәнгер және кәсіпкер Лора Эшли (туған аты Маунтни; 7 қыркүйек 1925 – 17 қыркүйек 1985) – Уэльстік сәнгер және кәсіпкер. Ол 1950 жылдары интерьер маталарын жасаумен айналысып, 1960 жылдары киім дизайны мен өндірісіне бизнесін кеңейтті. Лора Эшли стилі романтикалық суреттерімен, көбінесе 19 ғасырдың ауылдық атмосферасымен және табиғи маталарды қолданумен ерекшеленеді.
Welsh fashion designer and businesswomanthe company
Laura Ashley (née Mountney; 7 September 1925 – 17 September 1985) was a Welsh fashion designer and businesswoman. She originally made furnishing materials in the 1950s, expanding the business into clothing design and manufacture in the 1960s. The Laura Ashley style is characterised by Romantic designs – often with a 19th century rural feel – and the use of natural fabrics.
Ерте өмір
Эшли Уэльсте, Доуластағы 31 Station Terrace мекенжайындағы әжесінің үйінде дүниеге келді. Ол мемлекеттік қызметтегі отбасыда қатаң баптист ретінде тәрбиеленді. Доуластағы (Хеброн) шіркеуде уэльс тілінде қызмет өткізілді, ол тілді түсінбесе де, оны өте жақсы көріп, әсіресе ән салуды ұнататын. 1932 жылға дейін Мертир Тидфилдегі Маршалл мектебінде оқыды, содан кейін Кройдон қаласындағы Элмвуд мектебіне жіберілді. 13 жасында Уэльске эвакуацияланды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан эвакуацияланғандардың көптігіне байланысты мектепте орын қалмады, сондықтан ол Абердар секретариат мектебінде оқыды. Поуис округіндегі Брекон қаласына жақын орналасқан Лангойд Холл қонақ үйінің асханасында, оның жас кезінде жасаған алғашқы киімі саналатын алжапқыш ілінген. 1942 жылы, 16 жасында мектепті бітіріп, Әйелдердің Корольдік Теңіз күштерінде қызмет етті. Осы кезеңде ол Уоллингтондағы жастар клубында инженер Бернард Эшлимен танысты. Соғыстан кейін Бернард Гуркалармен бірге Үндістанға жіберілді, ал олар хат арқылы байланыс құрды. 1945 жылдан 1952 жылға дейін ол Лондондағы Әйелдер институттарының Ұлттық федерациясында хатшы болып жұмыс істеді және 1949 жылы Бернардқа үйленді.
Ashley was born at her grandmother's home, 31 Station Terrace, Dowlais, Merthyr Tydfil, Wales. She was raised in a civil service family as a Strict Baptist. The chapel she attended in Dowlais (Hebron) was Welsh language and although she could not understand it, she loved it, especially the singing. Educated at Marshall's School in Merthyr Tydfil until 1932, she was then sent to the Elmwood School, Croydon. She was evacuated back to Wales aged 13, but with so many World War II evacuees there were no school places left and she attended Aberdare Secretarial School. An apron that purports to be the first garment made by her when a teenager hangs in the dining room of the Llangoed Hall Hotel near Brecon in Powys. In 1942, at age 16, she left school and served in the Women's Royal Naval Service. During this period she met engineer Bernard Ashley at a youth club in Wallington. After the war, Bernard was posted to India with the Gurkhas, and the pair corresponded by letter. From 1945 to 1952, she worked as a secretary for the National Federation of Women's Institutes in London, marrying Bernard in 1949.
Компания
Хатшы болып жұмыс істеп, алғашқы екі баласын өсірген кезде Эшли әйелдер институты үшін тігіс өнері (quilting) саласында дамыту жұмыстарын жүргізді. Әжесінен үйренген шеберлігін еске түсіріп, ол бас киімдер, салфеткалар, үстел төсемелері және шай сүлгілерін жасады. Бернард оларды Лондонның Пимлико ауданындағы 83 Кембридж көшесіндегі шатыр бөлмесінде өзі құрастырған машинада басып шығарды. Олар экран үшін ағашқа 10 фунт стерлинг, бояулар мен бірнеше метр зығыр мата сатып алды. Эшли баспа маталарын өндіруге Виктория және Альберт мұражайында әйелдер институтының дәстүрлі қолөнер бұйымдарының көрмесін көргеннен кейін шабыттанды. Эшли виктория стиліндегі кішкентай жапсырмаларды іздегенде, мұндай өнімнің жоқ екенін анықтады. Осы мүмкіндікті пайдаланып, 1953 жылы виктория стиліндегі бас киімдерді басып шығара бастады. Шапандар тез арада танымал болды – оларды пошта арқылы және Джон Льюис сияқты жетекші дүкендер желісінде сатты. Бернард қаладағы жұмысын тастап, толық уақыт мата басып шығарумен айналысты. Компания бастапқыда Эшли Маунтни (Лораның бойжеткен аты) деп тіркелді, бірақ Бернард оның атын Лора Эшли деп өзгертті, өйткені олар өндіретін өнімдерге әйел есімінің көбірек сәйкес келетінін ойлады. 1955 жылы жаңа компания Кентке көшіп келді, бірақ төртінші баласы дүниеге келгеннен кейін, 1960 жылы отбасы Уэльске көшіп барды. Лора Эшлидің алғашқы дүкені 1961 жылы Монтгомериширдегі Макинллет қаласында, 35 Маенгвин көшесінде ашылды. Лора Эшлимен байланысты еске алу үшін шағын тақта орнатылған. Дүкенде жергілікті бал мен таяқтардың, сондай-ақ отбасының өнімдері сатылды. Онда Лора тігіншімен бірге киім тігу және бау-бақшаға арналған киімдер сияқты сәнге алғашқы қадамдарын жасады. Отбасы Монтгомериширдің Карно қаласына көшіп келгенге дейін дүкеннің үстінде тұрды. Олар алдымен бос әлеуметтік клубта орналасты, бірақ 1967 жылы екі жыл бұрын жабылған жергілікті теміржол станциясына көшіп барды. Ұлы, дүкендердің дизайнын жасады; қыздарының бірі, Джейн, компанияның фотографы болды; тағы бір қызы, Эмма, және екінші ұлы, Ник, компанияның сән дизайны тобының мүшелері болды. Бернард компания төрағасы болды, ал Лора маталарға қадағалау жасады. Бизнестің табысты болуы Ашлилерге яхта, жеке ұшақ, Пикардиядағы француздық Шато де Ремайниль, Уэльстің Повис аймағындағы Рейадер қаласының жанындағы Ридолдог Хаус сарайы, Брюссельдегі қалалық үй және Багам аралдарындағы Лайфорд Кейдегі Вилла Контента сатып алуға мүмкіндік берді.
While working as a secretary and raising her first two children, Ashley undertook some development work for the Women's Institute on quilting. Revisiting the craft she had learnt with her grandmother, she began designing headscarves, napkins, table mats and tea towels which Bernard printed on a machine he had designed in their attic flat at 83 Cambridge Street, Pimlico, London. The couple had invested £10 in wood for the screen frame, dyes and a few yards of linen. Ashley's inspiration to start producing printed fabric came from a Women's Institute display of traditional handicrafts at the Victoria & Albert Museum. When Ashley looked for small patches carrying Victorian designs to help her make patchworks, she found no such thing existed. Here was an opportunity, and she started to print Victorian style headscarves in 1953. The scarves quickly became successful – retailing both via mail order and at high street chains such as John Lewis – and Bernard left his City job to print fabrics full time. The company was originally registered as Ashley Mountney (Laura's maiden name), but Bernard changed the name to Laura Ashley because he felt a woman's name was more appropriate for the type of products they were producing. The new company moved to Kent in 1955, but when the third of their four children was born, the family moved to Wales in 1960. Laura Ashley's first shop was opened at 35 Maengwyn Street, Machynlleth, Montgomeryshire, in 1961. The Laura Ashley association is commemorated by a small plaque. The shop sold locally produced honey and walking sticks as well as the couple's own products. Here Laura worked with a seamstress to introduce their first forays into fashion, producing smock like shirts and gardening smocks. The family lived above the shop until moving to Carno, Montgomeryshire. They first set up in the vacant social club, but moved in 1967 to the local railway station, which had been closed two years earlier. ), the eldest son, designed the shops; one of the daughters, Jane, was the company photographer; another daughter, Emma, and their second son, Nick, were part of the company's fashion design team. Bernard was the company chairman and Laura kept a close eye on fabrics. The success of the business meant that the Ashleys could afford a yacht, a private plane, the French Château de Remaisnil in Picardy, Rhydoldog House, a mansion near Rhayader, Powys, Wales, a town house in Brussels, and the villa Contenta in Lyford Cay, New Providence, Bahamas.
Өлім
1985 жылы, 60 жасқа толуынан кейін, Лора Эшли Уэст-Мидлендс аймағындағы қызының үйінің баспалдағынан құлап, Ковентридегі ауруханаға апарылды. Он күннен кейін ол миға қан құйылу салдарынан қайтыс болды. Ол Уэльстің Карно қаласындағы Әулие Жохан Баптист шіркеуінің қорымында жерленген.
In 1985, just after her 60th birthday, Laura Ashley fell down the stairs of her daughter's home in the West Midlands and was taken to hospital in Coventry, where she died ten days later of a brain haemorrhage. She is buried in the churchyard of St John the Baptist, in Carno, Wales.
Мұра
Лора Эшли қайтыс болғаннан кейін екі ай өткен соң, 1985 жылы «Лора Эшли Холдингс» акциялары 34 есе сұранысқа ие болып, биржада сатылымға шығарылды. Сэр Бернард Эшли 2009 жылдың 14 ақпанында қатерлі ісіктен көз жұмды.
Two months after her death in 1985, Laura Ashley Holdings went public in a flotation that was 34 times oversubscribed. Sir Bernard Ashley died of cancer on 14 February 2009.
Қор
Лаура Эшли қоры 1987 жылы құрылды; марқұм сэр Бернард пен олардың балалары қоры басқарып келгендіктен, стратегия бастапқыда тек өнерді қаржыландырудан қауымдық және әлеуметтік көмек көрсету жобаларын да қаржыландыруға қарай дамыды. Осы өзгеріс 2011 жылы Лаура Эшли қорының атын Эшли отбасы қоры деп өзгертуге себеп болды.
The Laura Ashley Foundation was set up in 1987; as the Foundation has been run by the late Sir Bernard and their children, the strategy has evolved from purely funding the arts to also funding broader community and social welfare projects. It was this evolution that prompted the change of name in 2011 from The Laura Ashley Foundation to The Ashley Family Foundation.