Америкалық геофизик және су асты фотографы Ж. Ламар Ворзел

Кіріспе

Америкалық геофизик және су асты фотографы Дж. Ламар Уорзел (21 ақпан 1919 – 26 желтоқсан 2008) – су асты акустикасы, су асты фотосуреті және теңізде гравиметриялық өлшеулер саласына маңызды үлес қоскан американдық геофизик.

Өмір

Ворзел 1919 жылы 21 ақпанда Нью-Йорк штатының Стейтен-Айленд қаласында дүниеге келді. Оның әкесі жылжымайтын мүлік заңгері болған. Ворзел Лихай университетінің түлегі еді. Ол сол жерде 40 жыл бойы жұмыс істеген доктор Морис Юингпен танысты. Вудс-Холл океанографиялық институтында зерттеуші ғалым және океанография профессоры ретінде ұзақ және сәнді мансап жасады, содан кейін Юингтің артынан Колумбия университетінің жаңа Ламонт геологиялық обсерваториясына көшті. Ол «Vema» кемесі сияқты көптеген кемелерде жыл сайын зерттеулер жүргізді, бұл 1940-1950 жылдардағы теңіз геологиясы мен геофизикасының қарқынды дамуына негіз салды. 1939 жылы Юинг пен Алан Вайнмен бірге 3000 қаз (5.5 км) тереңдікке түсетін алғашқы камераны құрастырды. Юингпен бірге мұхиттарда сонармен анықтау мүмкін емес «көк аймақтарды» және төмен жиілікті дыбыстарды ұзақ қашықтыққа тарататын «терең дыбыс арналарын» ашты. Мұндай жаңалықтар әскери маңызы бар және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Софар» каналы бағдарламасын жасауға ықпал етті. Басқа жетістіктеріне кеме платформаларының тұрақсыздығынан бұрын шектелген жердің гравитациялық өрісін су бетіндегі кемелерден дәл өлшеу кірді. 1963 жылы ол USS Thresher (SSN 593) ядролық суасты қайығының құлаған қалдықтарын табуға көмектесетін акустикалық зерттеу тобын басқарды, ол терең суға түсу сынақтары кезінде жоғалып кеткен. Ол гравитация маманы, бас ғалым және Ламонт геологиялық обсерваториясының (қазіргі Ламонт-Доэрти Жер обсерваториясы) директордың орынбасары, 1975-1979 жылдары Техас штатының Гальвестон қаласындағы Теңіз ғылымдары институтының Геофизикалық зертханасының директоры, 1978-1979 жылдары Геофизиктерді зерттеу қоғамының вице-президенті және 1965 жылы Флорида штатының Джексонвилл қаласының жанындағы Блейк платосы аймағындағы бұрғылау бағдарламасының жетекші зерттеушісі болды. Ворзел – Палисадес геофизикалық институтының негізін қалаушылардың бірі және 1974 жылдан 2002 жылға дейін оның президенті болды, содан кейін зерттеулер қару-жараққа тым көп назар аударады деп санап, оны таратып жіберді. Ворзел Америка геофизикалық одағының мүшесі болды. Оның жұмысының әскери және бейбіт мақсатта қолданылуы мүмкін болды. Юингпен бірге теңіз түбінің бұрынғы батып кеткен континент емес, бастапқы мұхит алабы екенін анықтады. Бүгінде J. Lamar Worzel Assistant Scientist Fund – Вудс-Холлда геофизикалық океанография саласында мансапты жолға қоюға тырысатын жас ғалымдарды қолдауға арналған 1 миллион АҚШ доллары көлеміндегі қор. Сонымен қатар, Нью-Йорктегі Колумбия университетіндегі геофизика профессоры Морис Юинг пен Дж. Ламар Ворцелдің құрметіне арналған профессура аталды. Ол бұрынғы Дороти Крэриге үйленген.

Worzel was born on February 21, 1919, in Staten Island, New York. His father was a real estate lawyer. Worzel, was a graduate of Lehigh University. There he met Dr. Maurice Ewing with whom he had a forty year working relationship. He had a long and notable career as a research scientist and professor of oceanography at Woods Hole Oceanographic Institution before following Ewing to the new Lamont Geological Observatory at Columbia University. He conducted annual research on many ships, including the Vema, which set the stage for the rapid advances in marine geology and geophysics in the late 1940s and 1950s. Along with Ewing and Alan Vine, he built the first camera designed to go to a depth of 3000 fathoms (5.5 km), in 1939. Together with Ewing, he discovered "shadow zones" in the oceans that were not accessible to sonar detection as well as "deep sound channels" that transmit low frequency sounds for long distances. Such discoveries were of military significance and the basis for the development of the Sofar channel program of the US Navy. Other achievements included the precise measurement of the earth's gravity field from surface ships, previously hampered by the inherent instability of ship platforms. In 1963 he led a team conducting an acoustic investigation which later found the remains of the nuclear powered submarine USS Thresher (SSN 593), lost after deep diving trials. He was a Gravity Specialist and Co Chief Scientist and eventually Associate Director at Lamont Geological Observatory (now known as Lamont–Doherty Earth Observatory), director of the Marine Science Institute Geophysical Laboratory at Galveston, Texas, from 1975–79, vice president of Society of Exploration Geophysicists (1978–79), and principal investigator of the drilling program on the Blake plateau region off Jacksonville, Florida, in 1965. Worzel is a cofounder of the Palisades Geophysical Institute and served as its president from 1974 until 2002 when he disbanded it as he felt the research was too focused on weaponry. Worzel was a fellow of the American Geophysical Union. His work had both military and peaceful implications. With Ewing he established that the sea floor is not a former sunken continent but an original ocean basin. Today, the J. Lamar Worzel Assistant Scientist Fund is a US$1 million fund that supports young scientists pursuing careers in geophysical oceanography at Woods Hole. Additionally, the Maurice Ewing and J. Lamar Worzel Professorship of Geophysics at Columbia University in New York is named in his honor. He was married to the former Dorothy Crary.