Балғындарды қорғау заңнамасындағы құрылысқан теория
Meadow's law
Балаларды қорғау құқығындағы жоққа шығарылған Медоу заңы: Көп баланың түсік кезінде қайтысы, SIDS, аналардың Мюнхаузен синдромы және дәлелдердің жалғандығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балаларды қорғау құқығындағы сенімсіз теория. Медоу заңы – бір отбасындағы бірнеше нәрестелердің төсексіз өлімі (күрт нәрестелер өлімі синдромы – SIDS) жағдайларын бағалауға арналған, балаларды қорғау саласындағы құқықтық тұжырымдама, бірақ қазір бұл теорияның дұрыс еместігі дәлелденген.
Discredited theory in child protection law
Meadow's Law is a discredited legal concept in the field of child protection, intended to be used to judge cases of multiple cot or crib deaths – Sudden infant death syndrome (SIDS) – within a single family.
Тарих
"Заң" бойынша, балалардың түсінсіз өлімі сирек кездесетін құбылыс және табиғи себептермен түсіндіру қиын болғандықтан, "біреуі трагедия, екеуі күдікті, ал үшіншісі – егер қарсы дәлелдер болмаса, кісі өлтіру" деген тұжырым жасауға болады. Медоудың беделі оның теорияларына қатысты бірнеше сот жеңілісінен кейін төмендеді, ал 2005 жылдың шілдесінде жалпы медициналық кеңес оны жалған куәліктер ұсынғаны үшін медициналық тізілімнен шығарды. 2006 жылдың ақпанында Лондон соты Медоудың лицензиясын қайта қалпына келтірді. Медоу көптеген түсіндірілмейтін нәрестелердің өлімін аналардың Мюнхаузен синдромы деп аталатын ауруымен немесе жағдайымен байланыстырады. Бұл диагноз бойынша кейбір ата-аналар, әсіресе аналар, өздеріне назар аудару үшін балаларына зиян келтіреді, тіпті оларды өлтіреді. Оның болуы ата-аналардың балаларына зиян келтіріп жатқанын бейнебақылау арқылы тіркелген жағдайлармен расталды, бірақ оның жиілігі даулы, өйткені Медоу заңның негізін қалау үшін қолданған бастапқы деректерді жойғанын мәлімдеді. 1993 жылы Беверли Аллитттің ісінен кейін, ол өзінің қамқорлығындағы төрт баланы өлтіргені және тағы бесеуін жарақаттағаны үшін сотталған педиатриялық медбике болды, Медоудың идеялары Ұлыбританиядағы балаларды қорғау саласында үстемдікке ие болды, және аналар оның сарапшы куәлігі негізінде кісі өлтіруге сотталды. Мыңдаған балалар ата-аналарынан алынып, күтімге немесе асырап алуға берілді, өйткені олар "қауіпте" деп есептелді. Алайда, 2003 жылдан бастап пікір өзгерді: бірқатар резонансты ақтаулар Мюнхаузен синдромының және "Медоу заңының" дұрыстығына күмән келтірді. Бірнеше сот үкімдері қайта қарастырылды, ал тағы көптегені қарауға алынды.
The "law" has it that because cot deaths are a rare phenomenon and difficult to explain by natural causes, it can be reasoned that "one is a tragedy, two is suspicious and three is murder unless there is proof to the contrary." Meadow's reputation went into decline with a series of legal reverses for his theories, and in July 2005 he was struck off the medical register by the General Medical Council for tendering misleading evidence. Meadow's licence was reinstated in February 2006 by a London court. Meadow attributes many unexplained infant deaths to the disorder or condition in mothers called Munchausen syndrome by proxy. According to this diagnosis some parents, especially mothers, harm or even kill their children as a means of calling attention to themselves. Its existence has been confirmed by cases where parents have been caught on video surveillance actively harming their children, but its frequency is subject to debate as Meadow claimed to have destroyed the original data which he used to substantiate the law. As a result of the 1993 trial of Beverley Allitt, a paediatric nurse convicted of killing four children under her care and injuring five others, Meadow's ideas gained ascendancy in British child protection circles, and mothers were convicted of murder on the basis of his expert testimony. Thousands of children were removed from their parents and taken into care or fostered out because they were deemed to be 'at risk'. From 2003, however, the tide of opinion turned: a number of high profile acquittals cast doubt on the validity both of Munchausen's and 'Meadow's Law'. Several convictions were reversed, and many more came under review.
Прокурордың қателігі
Біріншіден, Медоу прокурордың қателігін қолдады деп айыпталды, онда "әсерге себеп" ықтималдығы (яғни күдіктінің кінәсіздігінің нақты ықтималдығы) "себепке әсер" ықтималдығымен (күдіктінің кінәсіздігі байқалған екі баланың қазасына әкеледі) шатастырылады. Шындығында, бұл шамаларды тек балама гипотезаның ықтималдығы, яғни бұл жағдайдағы кісі өлтіру, дерлік сенімділікке жақын болғанда ғана теңестіруге болады. Кісі өлтіру (әсіресе екі кісі өлтіру) өте сирек болатын оқиға болғандықтан, Кларктың кінәсіздігі Медоу көрсеткеннен әлдеқайда жоғары болды. Лотерея ұтып алған адамды алаяқтыққа айыптау да осыған ұқсас қателік болар еді.
Firstly, Meadow was accused of espousing the so called prosecutor's fallacy in which the probability of "cause given effect" (i. e. the true likelihood of a suspect's innocence) is confused with that of "effect given cause" (the likelihood that innocence will result in the observed double cot death). In reality, these quantities can only be equated when the likelihood of the alternative hypothesis, in this case murder, is close to certainty. Since murder (and especially double murder) is itself a rare event, the probability of Clark's innocence was certainly far greater than Meadow's figure suggested. An equivalent error is to accuse anybody who wins a lottery of fraud.
Статистикалық тәуелсіздік
Екінші сын – Медоудың есептеулері бір отбасындағы түнгі ұйқыдағы сәби өлімі (cot deaths) статистикалық тәуелсіз оқиғалар деп қарастырған, олардың ықтималдығы барлық бай, темекі тартпайтын халыққа ортақ деп есептелген. Жеке отбасыларға тән жағдайлар (мысалы, болжамдағы «түнгі ұйқыдағы сәби өлімінен туындайтын ген») ескерілмеген, бұл кейбір отбасыларды одан да осал етуі мүмкін. Бір сәбидің өлімі осындай жағдайлардың болуын көрсетеді, сондықтан келесі өлімдердің ықтималдығы топтық орташа көрсеткіштен жоғарылайды (бағалар көбінесе 1:100 шамасында). Бұл түзетулерді бай, темекі тартпайтын адамдар жасаған кісі өлтіру ықтималдығының бағалауларымен біріктіре отырып, математика профессоры Рей Хилл Кларктың кінәлі болу ықтималдығы 10%-ға дейін төмендеуі мүмкін екенін анықтады (тек екі түсіндірілмейтін бала өлімі фактісіне сүйене отырып, және басқа ешқандай дәлелдер қарастырылмастан бұрын).
The second criticism was that Meadow's calculation had assumed that cot deaths within a single family were statistically independent events, governed by a probability common to the entire affluent non smoking population. No account had been taken of conditions specific to individual families (such as a hypothesised "cot death gene") which might make some more vulnerable than others. The occurrence of one cot death makes it likely that such conditions exist, and the probability of subsequent deaths is therefore greater than the group average (estimates are mostly in the region of 1:100). Combining these corrections with estimates of successive murder probabilities by affluent non smokers, Mathematics Professor Ray Hill found that the probability of Clark's guilt could be as low as 10% (based solely on the fact of two unexplained child deaths, and before any other evidence was considered).