MG 17 – Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс әуе күштерінің ұшақтарында қолданылған 7.92 мм пулемет. Тарихы, техникалық сипаттамалары мен қолданылған ұшақтар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
MG 17 – Rheinmetall Borsig компаниясы шығарған 7,92 мм автомат, ол Екінші дүниежүзілік соғыста Luftwaffe әуе күштерінің көптеген ұшақтарындағы бекітілген орналымдарда, көбінесе алға қарай атуға арналған шабуылдық қару ретінде қолданылған. MG 17 – ескі MG 30 жеңіл пулеметінің негізінде жасалған, оның қорғанысқа арналған икемді орналым нұсқасы MG 15 пулеметі болды.
The MG 17 was a 7.92 mm machine gun produced by Rheinmetall Borsig for use at fixed mountings in many World War II Luftwaffe aircraft, typically as forward firing offensive armament. The MG 17 was based on the older MG 30 light machine gun, as was its defensive flexible mount counterpart, the MG 15 machine gun.
Тарих
Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын неміс құрастырған ұшақтардағы негізгі, бекітілген пулемет (көбі басқа елдерге сатылды), 1940 жылы ауыр калибрлі пулеметтер мен зеңбіректермен алмастырыла бастады. 1945 жылға қарай, МГ-17 орнатылған ұшақтардың саны өте аз болды, тіпті болмады деуге болады. МГ-17, «Мессершмитт» Bf 109, «Мессершмитт» Bf 110, «Фокке-Вульф» Fw 190, «Юнкерс» Ju 87, «Юнкерс» Ju 88C Nightfighter, «Хейнкель» He 111, «Дорнье» Do 17/215 Nightfighter, «Фокке-Вульф» Fw 189 және тағы да көптеген ұшақтарға орнатылды. Көптеген МГ-17 кейін жаяу әскерге бейімделді, себебі Люфтваффе оларды ауыр калибрлі МГ-131мен алмастырды, ол бомбалаушыларды қорғау үшін қолданылатын МГ-15 пен стандартты истребительдің алға бағытталған шабуылдық қаруы ретінде МГ-17-ні ығыстырды (егер пулеметтер МГ 151/20 сияқты зеңбіректермен толығымен алмастырылмаса). 1944 жылдың 1 қаңтарына ресми дерек бойынша шамамен 24 271 пулемет түрлендірілді, бірақ одан әрі де түрлендірулер жасалған болуы мүмкін. Дизайнға енгізілген өзгерістерге батырманы алып тастау, дүрылдан ленталы оқ-дәрімен қоректенуге көшу және синхронды түрде ату үшін, винт арқылы атуға мүмкіндік беру үшін ашық ілмектен жабық ілмекке ауысу кірді. MG 15 ашық ілмекпен жұмыс істеуін сақтап, 75 оқтан тұратын дөңгелек тәрізді дүрылдарды қолданды, сондай-ақ ұшақтың тар кеңістігіне жақсырақ сәйкес келу үшін батырмасын жоғалтты. MG 30 сонымен қатар танымал MG 34 және MG 42 автоматтарының негізі болды; соңғысының түрлері кейбір аймақтарда әлі де қолданылуда.
A mainstay fixed machine gun in German built aircraft (many of which were sold to other countries) well before World War II, by 1940 it was starting to be replaced with heavier caliber machine gun and cannons. By 1945 very few if any aircraft mounted the MG 17. The MG 17 was installed in the Messerschmitt Bf 109, Messerschmitt Bf 110, Focke Wulf Fw 190, Junkers Ju 87, Junkers Ju 88C Nightfighter, Heinkel He 111, Dornier Do 17/215 Nightfighter, Focke Wulf Fw 189 and many other aircraft. Many MG 17s were later modified for infantry use, as the Luftwaffe replaced them with the heavier calibre MG 131, which replaced both the MG 15 in bomber defense applications and the MG 17 as the standard fighter's forward firing offensive armament (unless the machine guns were replaced by autocannons, such as the MG 151/20, altogether). Official numbers of conversions was about 24,271 by January 1, 1944, although additional conversions may have been done as well. Modifications to the design included removal of the buttstock, switching from magazine to belt fed ammunition, and from open bolt operation to closed bolt operation, to allow it to be installed in synchronized applications, firing through the propeller arc. The MG 15 retained open bolt operation, but used 75 round saddle type drum magazines, and likewise lost its buttstock, to fit better in the tight confines of an aircraft. The MG 30 was also the basis for the famed MG 34 and MG 42 designs; variants of the latter are still in service in certain areas.