Кіріспе
Pyxis шоқжұлдызындағы қайталанатын жаңа жұлдыз Starbox каталогы. names = Pyxis шоқжұлдызындағы қайталанатын жаңа жұлдыз және жаңа жұлдыз қалдығы. Бұл екі жұлдыздан тұратын жүйе және Жерден оның қашықтығы шамамен. Оның құрамында Күнге ұқсас жұлдыз және ақ ергеш бар. Олардың өте жақын орналасуы және ақ ергештің үлкен массасының нәтижесінде, соңғысы үлкен, массасы аз жұлдыздан материяны тартып алады. Ақ ергеш бетіне түсетін материя термоядролық жарылыстардың мерзімдік орын алуына себеп болады. Бұл жұлдыз жүйесінің қалыпты көрінетін шамасы 15,5, бірақ 1890, 1902, 1920, 1944, 1966 және 2011 жылдары шамамен 7,0 шамасындағы максималды көрінетін шамасы бар жарылыстар тіркелді. Алған мәліметтер T Pyxidis-тің жаңа жарылыстарға қарамастан массасының артқан болуы мүмкін екенін және қазір ол супернова ретінде жарылуы мүмкін Чандрасекар шегіне жақындап қалғанын көрсетеді. Ақ ергеш осы шекке жеткенде, өзінің салмағының әсерінен құлап, Ia типіндегі суперноваға айналады.
Starbox catalog
| names = is a recurrent nova
and nova remnant in the constellation Pyxis. It is a binary star system and its distance is estimated at from Earth. It contains a Sun like star and a white dwarf. Because of their close proximity and the larger mass of the white dwarf, the latter draws matter from the larger, less massive star. The influx of matter on the white dwarf's surface causes periodic thermonuclear explosions to occur. The usual apparent magnitude of this star system is 15.5, but there have been observed eruptions with maximal apparent magnitude of about 7.0 in the years 1890, 1902, 1920, 1944, 1966 and 2011. Evidence seems to indicate that T Pyxidis may have increased in mass despite the nova eruptions, and is now close to the Chandrasekhar limit when it might explode as a supernova. When a white dwarf reaches this limit it will collapse under its own weight and cause a type Ia supernova.
Жердегі әсері
Оның салыстырмалы жақындығынан кейбір мамандар – атап айтқанда, Вилланова университетінің астрономы және астрофизигі Эдвард Сион және оның командасы – 1a типті супернованың Жерге елеулі әсер ете алатынын айтады. Алғанын гамма-сәулесі шамамен 1000 күн сәулесінің барлық спектрдегі жалпы сәулеленуіне тең болар еді, бірақ Ia типті супернова озон қабатына елеулі зақым келтіру үшін 500 парсекке дейін жақын болуы керек, тіпті 500 парсекке де жақын болуы мүмкін. Дегенмен, мұндай жағдайда Жерге жететін рентген сәулесі бір орташа күн жарқылының рентген сәулесінен азырақ болады. Адамзат 1054 жылы Жерге шамамен 6500 жарық жылы қашықтықта болған Жаратушы жұлдыздық тұмандығының сәулеленуінен аман қалды. Ia типті супернова 3300 жарық жыл қашықтықта болса, шамасы шамамен 9.3 болады, бұл ең жарқын Иридиум (спутник) жарқылы сияқты болады. Соңғы деректер оның қашықтығын бес есе жақын деп көрсетеді. Астрономдар 2011 жылдың сәуірінде оның соңғы жарқылынан шыққан жарықты NASA-ның Хаббл ғарыш телескопы арқылы бақылады. Команда сонымен қатар жарық эхосын пайдаланып, жаңа жұлдыздың Жерден қашықтығын нақтылады. Жаңа қашықтық Жерден 15 600 жарық жыл (4780 пк) құрайды. Бұрынғы бағалаулар 6500 мен 16000 жарық жыл (2000 мен 4900 пк) аралығында болған. Т-Пикс "жақын арада" суперноваға айналады деп хабарланды. Сол кезде ол Күн жүйесінен жеткілікті алысқа жылжып, әсері азаяды.
2011 жылғы жарылыс
Майк Линнольт 2011 жылғы 14 сәуірде шамамен 45 жыл ішінде Т.Пикс жұлдызының алғашқы жарылысын 13 магнитудасында байқады. AAVSO бақылаушыларының мәліметінше, ол 27 сәуірге қарай визуалды және V диапазондарында 7.5 магнитудаға, ал 3 мамырға қарай 6.8 магнитудаға жеткен.
Рентген сәулесі көзі
Т. Пиксидис – өте жұмсақ рентген сәулелену көзі.