Кіріспе

Неміс истребитель прототипі, «Асси: Iron Eagle III» фильміндегі ойдан шығарылған ұшақ. Мессершмитт Me 263 Scholle (камбала) – Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Me 163 Komet ұшағынан дамытылған, ракеталық қозғалтқышта жұмыс істейтін истребитель. Үш прототип салынды, бірақ Германиядағы әскери жағдайдың күрт нашарлауына байланысты сынақ бағдарламасын аяқтау мүмкін болмағандықтан, ешқайсысы өз күшімен ұшқан жоқ.

Тарих

Me 163 ұшағының ұзақтығы өте қысқа болғанымен, бастапқыда ол одан да қысқа болды. Алғашқы жобада ракетада газды реттеу тетігі болмады және отыны бірнеше минуттың ішінде толығымен жанып кетті. Бұл ұшақтың ұшу уақытын шектеп қана қоймай, сынау барысында ұшқыштар оның көтерілгеннен кейін жылдамдық артқанда қысым әсеріне ұшырағанын байқады. Осыған байланысты RLM газды реттеу тетігін қосуды талап етті, бұл үлкен кешігулерге әкелді, бірақ газды азайту арқылы отынның үнемді пайдаланылуын қамтамасыз етті. Бұл мәселе үлкен Me 163C ұшағында шешілді, онда Me 163B V6 және V18 прототиптерінде сынақтан өткен HWK 509B немесе C екі камералы ракеталық қозғалтқышы қолданылды. Негізгі жоғарғы камера жоғары итермелеу үшін, ал төменгі Марсхофен жану камерасы экономикалық режимде ұшу үшін әлдеқайда аз итермелеуге (максимум 400 кг күш) арналған. Газды реттеу үшін негізгі қозғалтқышты тоқтату және қайта іске қосу қолданылды, ол кіші камерадан шамамен төрт есе қуатты болды. Бұл өзгеріс қозғалтқыштың құрылымын жеңілдетіп қана қоймай, экономикалық режимде тиімділігін арттырды. Отын бакінің көлемін аздап ұлғайтумен бірге, ұшу уақыты 12 минутқа дейін ұлғайды, бұл 50%-дық жақсартуды білдірді. Ұшақ көтерілуге аз уақыт жұмсағандықтан, ұрыс биіктігіндегі ұзақтығы екі еседен асты.

248 ж .

Даму барысында RLM 163 жобасының прогресіне көңіл бөлді және ақырында дамуды Генрих Гертелге Junkers компаниясына беруді шешті. Липпиш Messerschmitt-те қалып, Вальдемар Войгттың қолдауымен 163C-ді дамытуды жалғастырды. Junkers-те 163C-дің негізгі дизайны одан да үлкен нұсқа, Ju 248-ді жасау үшін пайдаланылды. Ол 163C-тің жаңа герметикалық пилот кабинасы мен көпіршікті шатырын сақтап, отын сыйымдылығын арттырды және жаңа қысылатын қону шассиін қосты. 1944 жылдың 25 қыркүйегінде ағаштан жасалған макет ресми тұлғаларға көрсетілді. Сериялық үлгіде Walter қозғалтқышының орнына күшті BMW 109 708 зымырандық қозғалтқышы қолданылу жоспарланған. Бұл ұшақ көбінесе Me 163D деп аталады, бірақ ол Ju 248 жобасы басталғаннан кейін салынды. Гертель Lorin реактивтік қозғалтқыштарын орнатуға үміттенген, бірақ бұл технология әлі өз заманынан өте алда болды. Уақытша шешім ретінде, ұшаққа Sondergeräte (арнайы жабдықтар) түрінде Zusatztreibstoffbehälter (қосымша отын бакі) орнатуға шешім қабылданды: екі сыртқы T Stoff тотықтырғыш бакі қанаттардың астына орнатылатын болды. Бұл жылдамдықты 10%-ға төмендеткенімен, ұшу сипаттамаларына кері әсер етпес еді. Junkers Ju 248 стандартты Me 163B қанатын қолданғанын мәлімдегенмен, олар қанатты көбірек C Stoff отынына бейімдеуді шешті. Бұл модификацияны Puklitsch фирмасы жүзеге асырды.

Мен 263

1944 жылғы қарашада ұшақ тағы да Me 263 деп қайта аталды, бұл Me 163 ұшағымен байланысын көрсету үшін жасалды. Екі жобаның да аттары болды: Ju 248 Flunder (Flounder) және Me 263 Scholle (Plaice). 1945 жылдың басында Junkers өзінің EF 127 Walli ракеталық истребителі жобасын Me 163C және Me 263-ке қарсы бәсекелес ретінде ұсынды. Me 263 v1 прототипінің алғашқы қозғалтқышсыз ұшуы 1945 жылғы ақпанда өтті. Сол айда тағы бірнеше қозғалтқышсыз ұшулар орындалды. Ең үлкен мәселе – ауырлық центрінің ығысуы болды, ол қарсы салмақтар қосылу арқылы түзетілді. Ақырында, өндірістік үлгідегі ұшақта қозғалтқыш немесе қону шанағының орналасуы өзгертіліп, бұл мәселе шешілетін еді. Қону шанағы әлі де жиналмайтын болды. Алғашқы ұшулар оның өндіріске жарамды екенін көрсетті. Бірақ кейіннен Bf 110 сүйрегіш ұшақтарына отын жетіспеуіне байланысты сынақ ұшуларын тоқтатуға тура келді. Me 263 Jägernotprogramm (Төтенше жауынгерлер бағдарламасы) құрамына кірмегендіктен, қажетті ресурстарды алу қиын болды. Әзірге ұшақтың өндіріске түсуі күтілмеді, бірақ одан әрі дамытуға рұқсат берілді. V2 және V3 прототиптері әлі дайын емес еді. V2 прототипі жиналмалы қону шанағымен, ал V3 прототипі қару-жарақпен жабдықталуы тиіс еді. Келесі айда v1 және v2 прототиптеріне екі камералы HWK 109 509C қозғалтқышы орнатылды, бұл ауырлық центрінің проблемаларын жойды. Олар тек жолсергіш ретінде ғана ұшты. Сәуір айында американдықтар зауытты басып алып, үш прототипті және макетті тартып алды. V2 прототипі жойылды, бірақ тағы бір прототип АҚШ-қа жетті. Қалғандары ресейліктерге берілді, олар өздерінің Микоян-Гуревич И-270 перехватчик ұшағын жасады.