Кіріспе

Теориялық жұлдыздық қалдық

Қара жұлдыз – теориялық жұлдыздық қалдық, нақтырақ айтқанда, жылу немесе жарық шығаруын тоқтатқан, жеткілікті түрде суыған ақ жұлдыз. Ақ жұлдыздың осы күйге жетуіне қажетті уақыттың Ғаламның қазіргі жасынан (13,8 миллиард жыл) көп болуы есебінен, қазіргі таңда ғаламда қара жұлдыздардың болуы күтілмейді. Ең суық ақ жұлдыздардың температурасы – Ғалам жасының анықталуының бір шектеуі. "Қара жұлдыз" атауы сондай-ақ гипотетикалық кезеңнің соңында суыған қоңыр жұлдыздарға – ядролық синтез үшін сутегін жағуға жеткіліксіз массасы бар (шамамен 0,07 массадан кем) жұлдыз емес объектілерге де қолданылады.

Құрылу

Ақ жұлдыз – бұл төмен немесе орташа массасы бар (шамамен 9-10 күн массасынан төмен) негізгі тізбекті жұлдыздың, оның термоядролық реакцияға қабілетті барлық элементтерін шығарып тастағаннан немесе біріктіргеннен кейін қалған қалдығы. Егер қара жұлдыздар болғанда, оларды анықтау қиын болар еді, себебі олар өте аз сәуле шығаруы тиіс. Дегенмен, оларды гравитациялық әсерлері арқылы табуға болады. 2012 жылы астрономдар MDM обсерваториясының 2,4 метрлік телескопын қолданып, M0 спектрлік класына тең суытылған бірнеше ақ жұлдыздарды тапты. Олардың жасы 11-12 миллиард жылға бағаланады. Жұлдыздардың алыс болашақтағы эволюциясы, қара материяның сипаты және протонның ыдырауының мүмкіндігі мен жылдамдығы сияқты, жақсы түсінілмеген физикалық мәселелерге байланысты болғандықтан (оның бар екені әлі дәлелденбеді), ақ жұлдыздардың қара жұлдызға дейін суынуына қанша уақыт кететінін нақты айту қиын. Барроу мен Типлер ақ жұлдыздың 1015 жылдың ішінде суынуын болжайды; алайда, әлсіз өзара әрекеттесетін массивті бөлшектер (WIMP) бар болса, олармен өзара әрекеттесу кейбір ақ жұлдыздарды шамамен 1025 жыл бойы одан да жылы ұстауы мүмкін.

Күннің болашағы

Күн ядросында гелийді қорытуын тоқтатып, 8 миллиард жылдың ішінде планеталық тұмандыққа қабаттарын шығарып жібергенде, ол ақ ерге айналады. Содан кейін, триллиондаған жылдар бойы ол жарық шығаруын тоқтатады. Осыдан соң Күн адам көзімен көрінбейді, тіпті гравитациялық әсерлері байқалса да, ол оптикалық көрістен жоғалады. Күннің қара ерге дейін суынуына кеткен уақыт кем дегенде 1015 (1 квадриллион) жылды құрайды, бірақ әлсіз өзара әрекеттесетін массивті бөлшектер (WIMP) болған жағдайда, бұл мерзім одан да ұзаққа созылуы мүмкін, жоғарыда сипатталғандай. Аталған құбылыстар WIMP-тер мен қара ерлердің бар екенін растаудың үміт беретін тәсілі саналады.