Момус: Шотландиялық музыкант және жазушының өмірі мен шығармашылығы
Momus (musician)
Момус (Nicholas Currie) – шотланд музыканты, ән жазушысы. 40 жылдан бері альбомдар шығарып келеді, философияны қолданады, өзгешелікке құрмет көрсетеді. 1981-де The Happy Family тобымен мансабы басталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд әнші-әндер авторы және жазушы (1960 жылы туған)
Scottish songwriter and author (born 1960)
Николас Джон Кэрри (11 ақпан 1960 жылы туған), көбінесе Момус (грек мифологиясының мазақ құдайының атымен) суретші есімімен танымал, шотланд музыканты және жазушысы. Ол қырық жылдан астам уақыттан бері Ұлыбритания, АҚШ және Жапониядағы лейблдерде альбомдар шығарып келеді. Ол өзінің өлеңдерінде және басқа да жазбаларында континенттік философияны пайдаланады және "әр алуандық, шығыстану және басқашалыққа құрметпен қарау сияқты құндылықтар басымдығымен сипатталатын" жеке әлемін құрды.
Nicholas John Currie (born 11 February 1960), more popularly known under the artist name Momus (after the Greek god of mockery), is a Scottish musician and writer. For over forty years he has been releasing albums on labels in the United Kingdom, the United States, and Japan. In his lyrics and his other writing he makes use of continental philosophy, and has built up a personal world he says is "dominated by values like diversity, orientalism, and a respect for otherness".
Музыкалық
Николас Карридің музыкалық мансабы 1981 жылы «Бақытты отбасы» тобымен басталды. Топқа Жозеф К тобының бұрынғы мүшелері кірді. Олар 4AD британдық инди лейблінде сингл және «Көшедегі адам: Диктаторлар залының әндері» атты концептуалды альбом шығарды. 1986 жылы Момус Жаку Брел әндерінің аудармаларынан тұратын «Ники» атты EP жазды және «New Statesman» басылымында Брел туралы еңбек жариялады. 2009 жылдың 22 қазанында ол Барбикан сахнасында Марк Алмонд пен Камилль О’Салливан сияқты Брелдің шығармаларын жақсы көретін әртістермен бірге «Карусель: Жак Брелдің әндері» атты Брелдің мансабына арналған концертте өнер көрсетті. Оның «Don't Stop The Night» альбомына енген «The Hairstyle of the Devil» синглы 1989 жылдың мамырында Ұлыбритания сингл чартында 94-орынға ие болды және Сан-Францискодағы KITS Live 105 радиостанциясында хитке айналды. Момустың 1980-жылдардағы альбомдары Джарвис Кокерге зор әсер етті, ол Карриге болашақ Pulp альбомдарын өндіруді сұрап хат жазды. Сол альбомдар Брет Андерсонға да үлкен ықпал етті. Андерсонмен достығының арқасында Карри Suede тобын қолдады, ал әсіресе бас-гитарист Джюстин Фришман Elastica тобын құруға дейін ертерек танылды. Момус Люк Хейнстің «Жаман әсерлер» атты естелік кітабында да еске алынады, онда Карри «Бритпоптың Гитлері» деп аталды. 1990-жылдардың басында Момус бірнеше J-Pop жұлдыздарымен жұмыс істеді. Момусқа деген құштарлық және оның алғашқы жазбаларын шығарған, әсіресе el records инди лейблі, Токиодағы Шибуяда музыканттар қауымын құруға, Cru el records-тің ашылуына және Корнелиус, The Poison Girlfriend сияқты «ShibuyaKei» өкілдерінің пайда болуына себеп болды. Олар Момустың әндерін орындады. Карри әсіресе nOrikO (The Poison Girlfriend) және Кахими Кари үшін әндер жазуды бастады. 1995 жылы Кахими Каридің Момус жазған «Good Morning World» әні көшбасшы болды және кең таралған жарнамада пайда болды, бұл Карриге алғашқы нағыз хиті мен қаржылық тұрақтылығын сыйлады. Момус үздіксіз музыка шығаруда. Оның 2020 жылы жарық көрген «Vivid» альбомы COVID-19 пандемиясы мен Момустың вирусқа шалдыққан күдігі туралы айтады және бұқаралық ақпарат құралдарында жарияланды. Ол бірнеше деректі фильмдердің нысаны болды, соның ішінде Ханну Путтоненнің «Әдебиет адамы» фильмі.
Nicholas Currie's musical career began in 1981, with his band The Happy Family, featuring ex members of Josef K, who made a single and a concept album The Man on Your Street: Songs of the Dictator Hall on hip UK indie label 4AD. In 1986 Momus recorded an E. P. of his translations of Jacques Brel songs, "Nicky", and wrote a lengthy article on Brel for the New Statesman. On 22 October 2009 he performed at the Barbican alongside fellow Brel enthusiasts Marc Almond and Camille O'Sullivan at a celebration of Brel's career Carousel: The Songs of Jacques Brel. His album Don't Stop The Night included the single, "The Hairstyle of the Devil", which peaked at No. 94 in the UK Singles Chart in May 1989, and was also a local hit at San Francisco's KITS Live 105 radio station. Momus' 1980s albums were a great influence on Jarvis Cocker, who wrote to Currie asking him to produce future Pulp albums. Those same albums were a huge influence on Brett Anderson, Currie's championing of Suede following his friendship with Anderson and particularly bass player Justine Frischmann got them early attention, before she left to form Elastica. Momus also features in Bad Vibes the memoir of Luke Haines's whom Currie dubbed 'The Hitler of Britpop'. In the early 1990s, Momus struck up a working relationship with a number of J Pop stars. A cult audience for Momus and the indie labels he had released his early records on particularly el records led to the formation community of musicians in Shibuya, Tokyo, and the founding of Cru el records, and the emergence of 'ShibuyaKei' artists such as Cornelius and The Poison Girlfriend who performed Momus songs. Currie began writing specifically for nOrikO (aka the Poison Girlfriend) and Kahimi Karie. In 1995 Kahimi Karie's Momus penned song "Good Morning World" went to number one and was featured in a heavily syndicated advert, giving Currie his first real hit and financial stability for the first time. Momus has continued to release music regularly. His 2020 album, Vivid, which documented the COVID 19 pandemic and Momus' own suspected case of the virus, earned some coverage in the mainstream media. He has been the subject of a number of documentaries including Hannu Puttonen's Man of Letters.
Автор ретінде
Момус ән мәтіндерінен тұратын кітап шығарды, сондай-ақ өнер және мәдениет туралы бірнеше кітапқа мәтіндер немесе кіріспелер жазды. Момус алты роман жариялаған. "Шығалақтар кітабы" және "Шотландия кітабы" LA Times және Guardian газеттерінде жағымды пікірлерге ие болды. 2014 жылы "UnAmerica" және бірнеше электрондық кітаптар жарық көрді. 2020 жылы "Ниша: пастиш түріндегі естелік" жарық көрді, онда Момус өзінің шығармашылық өмірінің тарихын танымал тарихи тұлғалардың ойдан шығарылған куәліктері арқылы баяндайды.
Momus has published a book of lyrics, and has written texts or introductions for several books on art and culture. Momus has published six novels. The Book of Jokes and The Book of Scotlands received positive reviews in the LA Times and the Guardian. and UnAmerica in 2014, as well as several ebooks. 2020 saw the publication of Niche: a memoir in pastiche in which Momus tells the story of his creative life through fictional eyewitness statements from famous historic figures.
Блог және влог
Момус 1991 жылы «Болашақта әркім 15 адамға танымал болады» деген еді, бұл сөз мемге айналып, «Интернетте әркім 15 адамға танымал болады» деген түріне келді. Бұл әйгілі Энди Уорхолдың «Болашақта әркім 15 минутқа даңқ алады» деген болжамын пародизациялайды. 2004 жылдың 15 қаңтарынан 2010 жылдың 10 ақпанына дейін Момус LiveJournal платформасында «Click Opera» деген блог жазды. Алғашқыда сілтемелер жинағы болған «Click Opera» кейіннен күнделікті мәдени эссеге айналды. Момус бұл туралы «Chronic'art» журналына берген сұхбатында күтпеген жерден хабарлап, 50 жасқа толған күні блогты тоқтатты, себебі ол көп уақытты қажет етіп, LiveJournal жабылып бара жатқан еді. Бұл блогтау дәуірінің ең жақсы үлгісі деп есептеледі және Момустың «New York Times» және «Wired» басылымдарында колонка жазушысы болуына әкелді.
Momus said in 1991 that "In the future everyone will be famous for fifteen people", which has evolved into a meme, "On the web, everyone will be famous to fifteen people". The quip parodies Andy Warhol's famous prediction that, "In the future, everyone will be famous for fifteen minutes". From 15 January 2004 to 10 February 2010, Momus wrote a blog on the LiveJournal platform called Click Opera. Initially a collection of links, Click Opera evolved to become a substantial daily cultural essay. After announcing it unexpectedly in an interview with magazine called Chronic'art, Momus ended the blog on his fiftieth birthday because it had become too time consuming and because Livejournal was being wound down. It is cited a high point of the blogging era and led to Momus becoming a columnist with the New York Times and Wired.