Кіріспе

Уильямс мұнарасы (алғашқыда Транско мұнарасы деп аталды) — Хьюстон қаласының Аптаун ауданында орналасқан 64 қабаттан тұратын, A класты постмодерн кеңсе ғимараты. Ғимаратты Нью-Йорктегі Джон Бурги Архитекторлары Филип Джонсонмен бірлесіп, Хьюстондағы Моррис Обри Архитекторлары (қазіргі Моррис Архитекторлары) жобалаған. Құрылысы 1981 жылдың тамызында басталды және ғимарат 1983 жылы ашылды. Бұл мұнара Хьюстон қаласының ең танымал ғимараттарының бірі болып саналады, Техас штатында төртінші, ал АҚШ-та қырық төртінші орында тұр. Уильямс мұнарасы Хьюстонның орталық қаласынан (Downtown Houston) тыс жердегі ең биік ғимарат. 2008 жылы Hines REIT Properties LP, Hines Real Estate Investment Trust Inc. компаниясының еншілес кәсіпорны, Уильямс мұнарасын Transco Tower Ltd. компаниясынан 271,5 миллион долларға сатып алды. Transco Tower Ltd. — Кувейт инвесторларынан құралған серіктестік, оларды Атланта қаласындағы Fosterlane Management Corp. өкілдік етті. Сатуға ғимаратпен бірге тұрақ, Уильямс мұнарасының қарсы бетіндегі жер учаскесі, сондай-ақ Уильямс су қабырғасының (қазіргі Джеральд Д. Хайнс су қабырғасы паркі) 48% үлесі мен оны қоршаған саябақ кірді; осы мәміледен бұрын Хайнс су қабырғасының қалған 52% үлесіне ие болған еді. 2008 жылдың 13 қыркүйегінде, «Айк» дауылы кезінде, мұнараның жоғарғы бөлігі, айналмалы шамға жақын жері зақымданды және көптеген терезелер сынды. Ғимаратқа шамамен 3,5 миллион долларлық зиян келді. 49 лифтінің 12-сі зақымдалды, олардың көпшілігі шатырдың зақымдануынан суға ішкен, ал қалғандары ғимараттың күшті шайқалуынан зақымданды. Hines Real Estate Investment Trust Inc. 2012 жылдың тамызында Уильямс мұнарасын сатуға шығарды және 2013 жылдың наурызында Invesco Ltd. еншілес компаниясы Invesco Advisers Inc. компаниясына 412 миллион долларға сатты. Ғимарат екі жеке мұнарадан тұрады, олар тікелей бірінің үстіне орналасқан – бірі алғашқы қырық қабаттан, екіншісі қырық біріншіден алпыс төртінші қабатқа дейін. Әрбір бөлімге жеке лифтілер мен вестибюльдер қарастырылған. Төменгі 40 қабаттың көп бөлігін Уильямс компаниясы пайдаланады. Ғимараттың қалған бөлігі әртүрлі арендаторларға тиесілі. «Техас Мунтли» журналы 1999 жылғы желтоқсан нөмірінде Уильямс мұнарасын «Ғасырдың көкжиегі» деп атады. «Chicago Tribune» газетінің авторы Пол Гэпп ғимарат ашылғаннан кейін «бірден танымал классикаға» айналды деді. «The New York Times» газетінің авторы Пол Голдбергер мұнараның Пост-Ок бульварына «орталық, тірек» бергенін, оның көптеген қалаларда жоқ екенін айтты.

Ерекшеліктері

Мұнда тұрғындарды 51-қабатқа жеткізетін алты лифт бар, онда олар ғимараттың 49-шы қабатынан 64-ші қабатына дейін басқа лифтерге ауысуға болады. Қоғамдық сарайы жоқ. Түнде ғимаратты 7000 ватттық шам белгілейді, ол аспанды шарлап өтеді және ашық түні болса 65 шақырымға дейін көрінеді. Мұндай шаммен безендірілген мұнара Чикагодағы (Иллинойс штаты) Пальмолив ғимаратын еске түсіреді. Ғимарат, шаммен бірге, Хьюстонның Uptown Хьюстон ауданын анықтайтын маңызды нысан болып табылады. Ғимарат 10 қабатты, 3208 машиналық тұрақпен көпір арқылы қосылған. Көпір ғимаратты "Галерея" сияқты сауда орталықтарымен және Федералдық авиация басқармасының лицензиясы бар екі тікұшақ алаңымен байланыстырады. Уильямс мұнарасының жанындағы шөп алаңда Джеральд Д. Хайнс су қабырғасы саябағы орналасқан.