Ирландия ақсүйек титулы: Эннискиллен графы

Кіріспе

Ирландия жұрттығындағы граф титулы

Эннискиллен графы – Ирландия жұрттығындағы атақ. Ол 1789 жылы Уильям Коул, 1-ші Эннискиллен виконты үшін құрылған. Ол бұрын 1776 жылы Ирландия жұрттығында Эннискиллен виконты болып тағайындалған және Ферманаг графтығындағы Флоренс сотының бароны, Маунтфлоренс титулын мұраға алған. Бұл титул 1760 жылы оның әкесі Джон Коул үшін Ирландия жұрттығында құрылған, ал Джон Коул бұрын Ирландияның Өкілдер палатасында Эннискилленді өкілдік еткен. Олардың әулеті Ольстер плантаторы, сэр Уильям Коулдан тараған. Лорд Эннискилленнен кейін оның ұлы, екінші граф мұрагерлікке ие болды. Ол Ферманагты Ұлыбританияның Өкілдер палатасында өкілдік етті, Ферманаг графтығының Лорд-лейтенанты қызметін атқарды және 1804-1840 жылдар аралығында Вестминстердегі Лордтар палатасында ирландтық өкіл ретінде отырды. 1815 жылы ол Ұлыбритания жұрттығының бароны, Уилтшир графтығындағы Гринстед бароны атанды, бұл оған және кейінгі графтарға Лордтар палатасында автоматты орын берді. Оның ұлы, үшінші граф – палеонтолог және Ферманаг округінен консерватор партиясының парламент мүшесі болды. Одан кейін оның ұлы, төртінші граф мұрагерлікке ие болды, ол Эннискилленді консерватор ретінде парламентте өкілдік етті. Оның ұлы, бесінші граф Ферманагтың Лорд-лейтенанты болды.

1963 жылдан бері

5-ші графтың орнын оның жүрегі туысы, капитан Дэвид Лоури Коул, М.Б.Э., М.Л.К. басты, ол 6-шы граф атанды. Ол – 4-ші графтың үшінші ұлы, құрметті Галбрайт Лоури Эгертон Коулдың ұлы. Дәуіт сондай-ақ, құрметті Беркли Коулдың жүрегі туысы және 3-ші барон Деламердің туысқан інісі, сондай-ақ 4-ші барон Деламердің бірінші туысы болды. Чолмондели әулеті, Деламер барондары, Кениядағы кең жайылған Сойсамбу ранчосына ие болды (және 2012 жылы да иелік ете берді). Дэвид Эннискиллен (оның отбасы мен достары оны көбінесе осылай атады) Кения колониясында дүниеге келді және өсті. Ол Итон және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ирландия гвардиясында қызмет етіп, британ армиясында капитан шеніне жетті. Соғыстан кейін жас капитан Д. Л. Коул Кенияға оралды, ол 1953–1955 жылдары Кения полиция резервіндегі уақытша командир (КПР) қызметін атқарды. Мау-Мау көтерілісі кезінде британдық тәжге көрсеткен қызметі үшін ол М.Б.Э. орденімен марапатталды. Капитан Д. Л. Коул 1950-ші жылдардың соңында Кениядағы отаршылдық саясатқа белсенді қатысып, 1961–1963 жылдары Кенияның соңғы Заң шығарушы кеңесінің мүшесі (М.Л.К.) болды. Ол сондай-ақ 1963 жылғы желтоқсанда Кенияның тәуелсіздігіне қол жеткізілгенге дейін Ланкастер Хауста өткен конференцияларға қатысты. 1963 жылдың 19 ақпанында, Кения тәуелсіздік алғанға дейін бірнеше ай бұрын, капитан Коул Эннискилленнің 6-шы графы болды. Графтық титулға ие болғаннан кейін жаңа лорд Эннискиллен Солтүстік Ирландияға оралды. Ол және оның екінші әйелі Нэнси, АҚШ Сыртқы істер қызметінің бұрынғы дипломаты, 1963–1972 жылдары Ферманаг округінің оңтүстік-батысындағы Флоренс Кортта (жақында Ұлттық траст қалпына келтірген) тұрды, содан кейін Амулри, Пертшир, Шотландиядағы Кинлох Хаусқа көшті. Дэвид Эннискиллен 1971–1973 жылдары Солтүстік Ирландиядағы «Қиындықтардың» алғашқы жылдары Ольстер қорғаныс полкінде (UDR) капитан болып қызмет етті. Ол сондай-ақ 1963–1978 жылдары Ферманаг округінің орынбасар лейтенанты болды. Ол 1989 жылы қайтыс болғанға дейін Кинлох Хауста тұрды, ол Флоренскорт ауылының жанындағы, Ферманаг округінің оңтүстік-батысында орналасқан Киллешер шіркеуінің аумағында, Ирландия шіркеуінің нео-готикалық отбасылық шіркеуінде жерленді. Нэнси, Эннискилленнің жесір графинясы (туған есімі Нэнси МакЛеннан), бұрынғы Бриджпорт, Коннектикут, 1998 жылы Киллешер шіркеуіне қойылды. 6-шы лорд Эннискилленнің тек екі баласы болды, екеуі де оның бірінші әйелі Соня Мэри Сайерстен, ол 1940 жылдың 31 шілдесінде үйленді. Олар 1955 жылдың басында ажырасып кетті. Балалары – Эндрю Коул (1942 жылдың 28 сәуірінде туған) және Линда Мар Коул (1944 жылдың 26 наурызында туған). 1963 жылдан 1989 жылға дейін Эндрю виконт Коул титулын иеленді. 1989 жылы әкесі қайтыс болғаннан бері Эндрю Эннискилленнің 7-ші графы (отбасы мен достары арасында көбінесе Эндрю Эннискиллен деп аталады). 1963 жылдың ақпан айынан бері Линда Леди Линда Мар Коул ретінде танылады. Ол 1975 жылдың тамыз айында болжамды 4-ші баронет Ричард Мьюрмен (мүмкін «Сэр» Ричард) үйленді. Осылайша ол Леди Линда Мьюр деп те аталады. 7-ші лорд Эннискиллен Кенияның оңтүстігіндегі бұрынғы «Ақ таулы аймақтағы» Найваша көлінің жанындағы 40 000 акрлық жер телінде тұрады. Коул әулетінің ата-бабалық резиденциясы, әсіресе 1750-ші жылдардың соңынан бері, Ферманаг округінің оңтүстік-батысындағы Флоренс Корт болып табылады. 1953 жылдан бері үй Ұлттық трасттың қамқорлығында. Флоренс Кортта соңғы рет тұрған граф – Дэвид, Эннискилленнің 6-шы графы (1918–1989), ол 1972 жылы кетіп қалды. Эннискиллен графтарының ата-бабасы Майкл Коул, 1-ші баронет сэр Джон Коулдың ағасы болды (барон Ренелагқа қараңыз).

The 5th Earl was succeeded by his nephew, Captain David Lowry Cole, M. B. E., M. L. C., who became the 6th Earl. He was the son of The Hon. Galbraith Lowry Egerton Cole, third son of the 4th Earl. David was also a nephew of The Hon. Berkeley Cole and a nephew in law to The 3rd Baron Delamere, as well as being a first cousin of The 4th Baron Delamere. The Cholmondeley family, Barons Delamere, owned (and, in 2012, still own) the vast Soysambu Ranch in Kenya. David Enniskillen (as he was usually known to his family and friends) had been born and raised in the Colony of Kenya. He attended Eton and Trinity College, Cambridge, and then served with the Irish Guards during the Second World War, rising to the British Army rank of Captain. Following the war, the young Capt. D. L. Cole returned to Kenya, serving as a Provisional Commandant in the Kenya Police Reserve (the K. P. R.), 1953–55. He was appointed a M. B. E. for his services to the British Crown during the Mau Mau Uprising. Capt. D. L. Cole became very involved in colonial politics in Kenya in the late 1950s, serving as a Member of the Legislative Council (M. L. C.) in the final Legislative Council of Kenya, 1961–1963. He also took part in the conferences at Lancaster House leading up to Kenya's independence, which was achieved within the Commonwealth in December 1963. On 19 February 1963, while still serving as an M. L. C., a few months before Kenyan independence, Capt. Cole succeeded as The 6th Earl of Enniskillen. Shortly after succeeding to the Peerage, the new Lord Enniskillen returned to Northern Ireland. He and his American second wife, Nancy, a former junior diplomat with the United States Foreign Service, lived at Florence Court (newly restored by the National Trust) in southwest County Fermanagh from 1963–72, when they relocated to Kinloch House, , Amulree, Perthshire, Scotland. David Enniskillen served as a captain in the Ulster Defence Regiment (the U. D. R.), 1971–1973, during the very early years of The Troubles in Northern Ireland. He also served as Deputy Lieutenant of County Fermanagh, 1963–78. He lived at Kinloch House until his death in 1989, when he was buried in the grounds of Killesher Parish Church, the Church of Ireland neo Gothic family church near the village of Florencecourt in south west County Fermanagh. Nancy, Dowager Countess of Enniskillen (née Nancy MacLennan), formerly of Bridgeport, Connecticut, was also buried at Killesher Parish Church in 1998. The 6th Lord Enniskillen had only two children, both by his first wife, Sonia Mary Syers, whom he married on 31 July 1940. They were divorced early in 1955. The two children were Andrew Cole (born 28 April 1942) and Linda Mar Cole (born 26 March 1944). From 1963 89, Andrew held the courtesy title Viscount Cole. Since the death of his father in 1989, Andrew has been The 7th Earl of Enniskillen (usually known to his family and friends as Andrew Enniskillen). Since February 1963, Linda has been known as Lady Linda Mar Cole. She married Richard Muir (possibly 'Sir' Richard), the presumed 4th Bt., in August 1975. Thus she is also known as Lady Linda Muir. The 7th Lord Enniskillen lives on his 40,000 acre estate near Lake Naivasha in the former 'White Highlands' in southern Kenya. The ancestral seat, certainly from the late 1750s, of the Cole family was Florence Court in south west County Fermanagh. The house has been in the care of the National Trust since 1953. The last Earl to live in the country house was David, 6th Earl of Enniskillen (1918–1989), who left in 1972. Michael Cole, ancestor of the Earls of Enniskillen, was the brother of Sir John Cole, 1st Baronet (see Baron Ranelagh).