АҚШ Әуе күштерінің жауынгерлік емес дайындық күштері

Кіріспе

Екінші әуе күштері (ағылш. Second Air Force; 1942 жылы 2d Air Force) – АҚШ Әуе күштері құрамындағы, ұшқышсыз дайындықтан жауапты әуе күштері. Екінші дүниежүзілік соғыста CONUS бөлімшесі Солтүстік-Батыс АҚШ және Жоғарғы Ұлы жазық аймақтарын қорғады, ал суық соғыс кезінде стратегиялық бомбалаушылар мен зымырандармен жабдықталған Стратегиялық әуе командалығының бөлімшесі болды. Екінші әуе күштерінің құрамы Корея соғысы, Вьетнам соғысы және "Desert Storm" операциясында жауынгерлік операцияларға қатысты.

Тарих

1940 жылы 19 қазанда GHQ Әуе күшінің Солтүстік-Батыс әуе округі құрылды, 1940 жылы 18 желтоқсанда МакКорд әуежайында (МакКорд алаңында) іске қосылды, және 1941 жылы 26 наурызда 2-ші Әуе күштері болып қайта аталды. 5-ші бомбалау қанаты 1941 жылдың 5 қыркүйегіне дейін 2-ші Әуе күштеріне қарасты болды.

2-әуе күштері

1941 жылдың 11 желтоқсанында, Перл-Харборға шабуылдан кейін өткен төрт күннен соң, 2-ші әуе күштері Батыс қорғаныс командованиесіне бағындырылды. Бірақ, 1942 жылдың 5 қаңтарында ол Әуе күштерінің жауынгерлік командованиесіне қайтарылды (20 қаңтар 1941 жылы АҚШ Әскери әуе күштері құрылғаннан кейін GHQAF қайта аталды), ал кейіннен 1942 жылдың наурыз айында Әуе күштерінің жауынгерлік командованиесі таратылғанда тікелей AAF штабының бағынысына берілді. 1941 жылдың желтоқсанынан бастап 2-ші әуе күштері АҚШ-тың Тынық мұхитының солтүстік-батыс жағалауындағы әуе қорғанысын ұйымдастырды (1940–1941) және 1942 жылдың қазанына дейін жағалау аймақтарында суасты қайықтарына қарсы патрульдер ұшырды. 1941 жылдың 7 желтоқсанынан кейін, осы міндетке тек II бомбалау командованиесінің 7-ші, 17-ші, 39-шы және 42-ші бомбалау топтары қол жетімді болды. 1942 жылдың қаңтар айының соңында Орегон штатындағы Пендлтон әуе алаңында орналасқан 17-ші бомбалау тобының құрамындағы B-25 Mitchell ұшақтары Оңтүстік Каролина штатындағы Колумбия армиялық әуе базасына қайта орналастырылды, формальды түрде АҚШ-тың оңтүстік-шығыс жағалауында суасты қайықтарына қарсы патрульдер ұшу үшін, бірақ шын мәнінде Жапонияға қарсы Дулиттл рейдіне дайындалу үшін жіберілді. 1942 жылдың қаңтарында 2-ші әуе күштері Батыс қорғаныс командованиесінен алынып, бомбалау, истребитель және барлау операциялары үшін бөлімшелерді, экипаждарды және қосымша күштерді даярлауға бағытталды. Ол Армия әуе күштерінің оқу командованиесінің ұшу мектептерінің түлектерін, навигаторларды, икемді артиллерия мектептерін және түрлі техникалық мектептерді қабылдады, оларды жаңадан құрылған жауынгерлік топтар мен эскадрильяларға біріктірді және топтарды және қосымша күштерді шетелдегі соғыс театрларына жөнелтуге дайындау үшін операциялық топтық оқу (OTU) және қосымша күштерді оқыту (RTU) жүргізді. Екінші әуе күштері ретінде ол негізінен B-17 Flying Fortress және B-24 Liberator ауыр бомбалау топтарының оқу ұйымына айналды. Перл-Харбордан кейін құрылған барлық жаңа ауыр бомбалау топтары Екінші әуе күштерінің OTU бөлімшелері арқылы ұйымдастырылып, оқытылды, содан кейін әлемнің түкпір-түкпіріндегі жауынгерлік командованиелерге жіберілді. Көптеген ауыр бомбалау топтары OTU оқуын аяқтағаннан кейін, Екінші әуе күштері ауыр бомбалау ұрыс экипаждарының қосымша күштерін даярлады және өте ауыр бомбалау (B-29 Superfortress) топтары мен экипаждарының операциялық және қосымша күштерді оқытудың жаңа міндетін алды. 1942 жылдың 18 қыркүйегінде Екінші әуе күштері деп аталды, 1943 жылдың ортасынан бастап B-17 және B-24 қосымша экипаждарын даярлау біртіндеп тоқтатыла бастады және бірінші, үшінші және төртінші әуе күштеріне қайта бағытталды, өйткені командование жиырмасыншы әуе күштеріне арналған B-29 Superfortress өте ауыр бомбалау топтарын даярлауды бастады. Жаңадан құрылған XX бомбалау командованиесі аясында Боингтің өндіріс зауыттарынан B-29 ұшақтары алынды және жаңа жауынгерлік топтар ұйымдастырылып, оқытылды. XX бомбалау командованиесі мен бірінші B-29 топтары 1943 жылдың желтоқсанында Жапонияға қарсы "Маттерхорн" операциясы үшін Үндістанның әуе базаларына жөнелтілді. Екінші әуе күштерінің қызметкерлерінен құралған футбол командасы 1943 жылы Sun Bowl турнирінде Хардин-Симмонс университетін жеңді. XXI бомбалау командованиесі, екінші B-29 жауынгерлік командованиесі және басқару ұйымы 1944 жылдың наурыз айында Екінші әуе күштері аясында құрылды, оның жауынгерлік топтары 1944 жылдың желтоқсанынан бастап Батыс Тынық мұхитындағы Мариан аралдарына орналаса бастады. 1944 жылдың тамызында Екінші әуе күштері үшін үшінші B-29 ұйымы, XXII бомбалау командованиесі құрылды, бірақ ұйым штабтың эшелоны мен штаб эскадрильясын құрудан асып кеткен жоқ. Операциялық топтар тағайындалғанға дейін әрекетсіз қалды, өйткені XX бомбалау командованиесінің бөлімшелері Үндістаннан Мариан аралдарына қайта орналастырылды, бұл команданың қажеттілігін жойды. 1944 жылдың 13 желтоқсанында Бірінші, Екінші, Үшінші және Төртінші әуе күштері Континенттік әуе күштерінің (CAF) біріктірілген командованиесіне бағындырылды, ал Сандық әуе күштері CAF-тің бағынышты командованиелеріне айналды. B-29 топтарын және қосымша қызметкерлерді даярлау 1945 жылдың тамызына дейін және Тынық мұхиты соғысының соңына дейін жалғасты. Соғыс аяқталғаннан кейін, 1946 жылдың 30 наурызында Екінші әуе күштері таратылды. Іс жүзінде қайта аталған жағдайда штаб қызметкерлері мен ресурстары он бесінші әуе күшін құру үшін пайдаланылды, ол он күннен кейін жаңа Стратегиялық әуе командованиесінің бірінші Сандық әуе күштеріне айналды.

On 11 December 1941, four days after the Pearl Harbor attack, 2d Air Force was placed under Western Defense Command. However, on 5 January 1942, it was returned to the Air Force Combat Command (a redesignation of GHQAF after creation of the United States Army Air Forces on 20 January 1941), and later placed directly under Headquarters AAF when Air Force Combat Command was dissolved in March 1942. From December 1941, 2d Air Force organized air defense for the northwest Pacific Ocean coastline of the United States (1940–1941) and flew antisubmarine patrols along coastal areas until October 1942. It appears that immediately after 7 December 1941, only the 7th, 17th, 39th and 42d Bombardment Groups under II Bomber Command were available for this duty. In late January 1942, elements of the B 25 Mitchell equipped 17th Bombardment Group at Pendleton Field, Oregon were reassigned to Columbia Army Air Base, South Carolina ostensibly to fly antisubmarine patrols off the southeast coast of the United States, but in actuality came to prepare for the Doolittle Raid against Japan. In January 1942, the 2d Air Force was withdrawn from the Western Defense Command and assigned the operational training of units, crews, and replacements for bombardment, fighter, and reconnaissance operations. It received graduates from Army Air Forces Training Command flight schools; navigator training; flexible gunnery schools and various technical schools, organized them into newly activated combat groups and squadrons, and conducted operational unit training (OTU) and replacement training (RTU) to prepare groups and replacements for deployment overseas to combat theaters. As the Second Air Force it became predominantly the training organization of B 17 Flying Fortress and B 24 Liberator heavy bombardment groups. Nearly all new heavy bomb groups organized after Pearl Harbor were organized and trained by Second Air Force OTU units, then were deployed to combat commands around the world. After most of the heavy bombardment groups had completed OTU training, the Second Air Force conducted replacement training of heavy bombardment combat crews and acquired a new mission of operational and replacement training of very heavy bombardment (B 29 Superfortress) groups and crews. Designated the Second Air Force on 18 September 1942, starting in mid 1943 the unit's training of B 17 and B 24 replacement crews began to be phased out, and reassigned to First, Third and Fourth Air Forces as the command began ramping up training of B 29 Superfortress Very Heavy bomb groups, destined for Twentieth Air Force. Under the newly organized XX Bomber Command, B 29 aircraft were received from Boeing's manufacturing plants and new combat groups were organized and trained. XX Bomber Command and the first B 29 groups were deployed in December 1943 to airfields in India for Operation Matterhorn operations against Japan. A football team made up of Second Air Force personnel defeated Hardin–Simmons University in the 1943 Sun Bowl. XXI Bomber Command, the second B 29 combat command and control organization was formed under Second Air Force in March 1944 with its combat groups beginning to deploy to the Mariana Islands in the Western Pacific beginning in December 1944. A third B 29 organization, XXII Bomber Command was formed by Second Air Force in August 1944, however the organization never got beyond forming Headquarters echelon and Headquarters squadron. Inactivated before any operational groups were assigned, as XX Bomber Command units were reassigned from India to the Marianas, eliminating need for the command. On 13 December 1944, First, Second, Third and Fourth Air Force were all placed under the unified command of the Continental Air Forces (CAF) with the Numbered Air Forces becoming subordinate commands of CAF. The training of B 29 groups and replacement personnel continued until August 1945 and the end of the Pacific War. With the war's end, Second Air Force was inactivated on 30 March 1946. In what was effectively a redesignation, the headquarters staff and resources were used to create Fifteenth Air Force, which became the first Numbered Air Force of the new Strategic Air Command ten days later.

Қанат

5-ші бомбалаушы қанаты: 18 желтоқсан 1940 – 1 қыркүйек 1941. 11-ші іс-қимыл қанаты: 18 желтоқсан 1940 – 1 қазан 1941. 15-ші бомбалау оқу қанаты: 23 маусым 1942 – 6 сәуір 1946 (барлық қызметі 1945 жылдың ақпанында тоқтатылды). 20-шы бомбалаушы қанаты: 18 желтоқсан 1940 – 1 қыркүйек 1941.

Командирлер тізімі

Жоқ. (Сан) Командир ЛауазымыСуретіАтыҚызметке кірген күніҚызметтен кеткен күніҚызмет мерзімі