Фэрчайлд әуе базасы: АҚШ қорғанысының тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

АҚШ Әуе күштері базасы, Спокан, Вашингтон, АҚШ

Фэрчайлд Әуе күштері базасы (AFB) – АҚШ Әуе күштері базасы, АҚШ-тың солтүстік-батысында, Вашингтон штатының шығысында, Спокан қаласынан оңтүстік-батысқа қарай шамамен 12 миль (19 км) жерде орналасқан. Фэрчайлдтегі негізгі бөлімше – 92-әуе май құю қанаты (92 ARW), ол Әуе қозғалысы командалығының 18-ші әуе күштеріне қарасты. 92 ARW әуеде жанармай құюмен қатар, жолаушылар мен жүк тасымалын, сондай-ақ АҚШ және одақтас елдердің әскери операцияларын, тұрақты қорғаныс және стратегиялық мақсаттарды қолдау үшін медициналық эвакуация миссияларын жүзеге асыруға жауапты. Фэрчайлд әуе базасы 1942 жылы Спокан армиясының әуе қоймасы ретінде құрылды және генерал Мьюр С. Фэрчайлд (1894–1950) құрметіне аталған; ол штаттан шыққан бірінші дүниежүзілік соғыстың ұшқышы және қайтыс болған кезде Әуе күштері штабының бас вице-шефі болған. Суық соғыс кезеңінде Фэрчайлд 45 жыл бойы (1947–1992) Стратегиялық әуе қолбасшылығының (SAC) базасы болды, онда бомбалаушылар, жанармай құюшы ұшақтар және қысқа мерзімге зымырандар да орналасқан (1960–1965). 2018 жылғы мәліметтер бойынша, 92-ші әуе май құю қанатына полковник Дерек Салми басшылық етті, ал оның командалық бас сержанты – шебер-сержант Ли Миллс болды.

Тарих

Фейрчайлд әуе күштері базасы генерал Мьюр С. Фейрчайлд (1894–1950) құрметіне аталған. Ол Беллингхемде дүниеге келді, Олимпия орта мектебін бітіріп, Сиэтлдегі Вашингтон университетінде білім алды. Фейрчайлд 1918 жылы ұшқышқа лайықталды және Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде түрлі әуе күштері штабында қызмет етті және 1948 жылы генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Әуе күштері Бас штабының орынбасары болып жұмыс істеген кезде 1950 жылдың 17 наурызында қайтыс болды.

Пайдалану тарихы

1942 жылдан бері Фэрчайлд әуе күштері базасы/станциясы АҚШ-тың қорғаныс стратегиясының маңызды бөлігі болды – Екінші дүниежүзілік соғыстағы жөндеу депосынан бастап, Суық соғыс кезеңінде Стратегиялық әуе қолбасшылығының бомбалаушылық қанатына, ал Ирак азатдығы операциясы барысында Әуе көшкішдігі командасының жанармай құю қанатына дейін. Бүгінде Фэрчайлдтің ұшақтары мен қызметкерлері Батыс жағалауындағы Әуе күштерінің жанармай құю флотының негізін құрайды. Фэрчайлдтің орналасқан жері, Спокан қаласынан батысқа қарай 19 шақырым жерде, Вашингтон штатының батысындағы Сиэтл және Эверетт қалаларымен бәсекелесу нәтижесінде таңдалды. Соғыс министрлігі Споканды бірнеше себепке байланысты таңдады: ұшу үшін қолайлы ауа райы, жағалаудан 300 миль (483 км) қашықтықта орналасуы және Япон шабуылына қарсы табиғи қорғанысқа ие Каскад таулары. Соғыс министрлігіне қосымша ынталандыру ретінде, Спокан қаласының көптеген кәсіпкерлері мен қоғамдық ойлы азаматтары база үшін жер сатып алуға қаржы жұмсады. Олар 125 000 доллардан астам қаржы жинап, 1942 жылдың қаңтар айында жерді әскери ведомствоға тапсырды. Сол жылы үкімет тағы 14 миллион доллар бөліп, жаңа Спокан әскери әуе депосын салуға кірісті. Спокан әуе депосы Ұлы Солтүстік темір жолымен байланысты болды. 1942 жылдан 1946 жылға дейін база Тынық мұхиты аймағынан зақымдалған ұшақтарды жөндеу депосы ретінде жұмыс істеді. Базадағы депо басшылығы бірнеше рет атауын өзгертті, бір кезде Спокан әуе техникалық қызмет басқармасы деп аталды. 1947 жылдың 31 тамызында сағат 23:59-да база Стратегиялық әуе қолбасшылығына (SAC) берілді және 15-ші әуе армиясына (15 AF) бекітілді. 1947 жылдың жазынан бастап 92-ші және 98-ші бомбалау топтары келді. Екі бөлім де сол кездегі ең жетілген бомбалаушы ұшақ – B-29 Superfortress ұшағын пайдаланды. 1948 жылдың қаңтар айында база өзінің үш ресми атауының екіншісін алды: Спокан әуе күштері базасы. 1950 жылы Корея соғысы басталғанда екі топ та Жапония мен Гуамға аттанды. 92-ші дивизия 1950 жылдың 4 шілдесінде, ал 98-ші дивизия тамыз айында жолға шықты. Бірнеше айдан кейін генерал МакАртур 92-ші дивизияны елге қайтаруға рұқсат берді, ал 98-ші дивизия алыс Шығыста қалды. Содан кейін 98-ші дивизия Небраска штатына қайта орналастырылды. Фэрчайлдке оралғаннан кейін 92-ші дивизия 92-ші бомбардировкалық қанаты (ауыр) болып қайта аталды. 1950 жылдың қараша айында база, Беллингхем қаласында туған Әуе күштері штабының вице-шефі, генерал Мьюр С. Фэрчайлдтің құрметіне аталды. Генерал 1916 жылдың маусым айында Вашингтон Ұлттық гвардиясының сержанты болып әскери қызметке қабылданды және Бірінші дүниежүзілік соғыста авиатор болды. Ол 1950 жылдың наурыз айында Пентагон ғимаратында қызмет атқару кезінде Форт-Майердегі жатақханасында қайтыс болды. Базаны ресми түрде ашу рәсімі 1951 жылдың 20 шілдесінде, қанаттың алғашқы B-36 Peacemaker ұшағының келуімен бірге өтті.

Since 1942, Fairchild Air Force Base/Station has been a key part of the United States' defense strategy—from World War II repair depot, to Strategic Air Command bomber wing during the Cold War, to Air Mobility Command air refueling wing during Operation IRAQI FREEDOM. Today, Fairchild's aircraft and personnel make up the backbone of the Air Force's tanker fleet on the west coast. Fairchild's location, 12 mile (19 km) west of Spokane, resulted from a competition with the cities of Seattle and Everett in western Washington. The War Department chose Spokane for several reasons: better weather conditions for flying, the location 300 mile (483 km) from the coast, and the Cascade Range providing a natural barrier against possible Japanese attack. As an added incentive to the War Department, many Spokane businesses and public minded citizens donated money to purchase land for the base. At a cost of more than $125,000, these people bought and presented the title to the War Department in January 1942. That year, the government designated $14 million to purchase more land and begin construction of a new Spokane Army Air Depot. Spokane Air Depot was served by a rail connection to the Great Northern Railway. From 1942 until 1946, the base served as a repair depot for damaged aircraft returning from the Pacific Theater. The depot command at the base went through several name changes, at one point being designated the Spokane Air Technical Service Command. Effective at 2359L on 31 August 1947, the base was transferred to the Strategic Air Command (SAC) and assigned to the 15th Air Force (15 AF). Beginning in the summer of 1947, the 92nd and 98th Bomb Groups arrived. Both of the units flew the most advanced bomber of the day, the B 29 Superfortress. In January 1948, the base received the second of its three official names: Spokane Air Force Base. With the outbreak of the Korean War in 1950, both groups deployed to Japan and Guam. The 92d departed on 4 July 1950 and the 98th followed in August. After only a few months, General MacArthur released the 92nd to return to the states while the 98th remained in the Far East. The 98th was then reassigned to Nebraska. Upon its return to Fairchild, the 92nd was re designated the 92d Bombardment Wing (Heavy). In November 1950, the base took its current name in memory of Air Force Vice Chief of Staff, General Muir S. Fairchild, a native of Bellingham. The general entered service as a sergeant with the Washington National Guard in June 1916 and was an aviator in World War I. He died at his quarters at Fort Myer while on duty in the Pentagon in March 1950. The formal dedication ceremony was held 20 July 1951, to coincide with the arrival of the wing's first B 36 Peacemaker.

B-52 Stratofortress және KC-135 Stratotanker

1956 жылы қанат 45 B-52 Stratofortress бомбалаушысының біріншісін 1957 жылғы 26 наурызда Фэрчайлдке жеткізді, одан кейін 1958 жылғы 21 ақпанда жиырма KC-135 Stratotanker бомбалаушысы келді. 1961 жылы 92-ші қанат 567-ші стратегиялық зымыран эскадрильясымен басқарылатын Atlas E континентаралық баллистикалық зымыраны алғаннан кейін елдегі алғашқы «әуе-ғарыш» қанаты атанды. Жаңа міндеттер мен зымырандардың қосылуына байланысты 92-ші бомбалаушы қанаты 92-ші стратегиялық әуе-ғарыш қанаты болып қайта аталды. Бірақ, тағайындама зымырандардан ұзақ сақталды, себебі Atlas зымырандары тез ескіріп, 1965 жылы қолданыстан шығарылды. Бомбалаушыларға арналған қару-жарақ сақтау аймағы (WSA) 1950-1953 жылдары Атом энергиясы комиссиясы (AEC) салған және Әуе күштері материалдық командасы басқарған Deep Creek әуе күштері станциясындағы ұшу-қону жолағының оңтүстігінде орналасқан болатын. Бұл нысан ядролық қару-жарақтарды сақтау, күтіп ұстау және жедел әрекет етуге дайын болу үшін салынған он үш бастапқы нысанның бірі еді. 1962 жылғы 1 шілдеде Deep Creek Фэрчайлд Әуе күштері базасының (AFB) бөлігіне айналып, операциялар SAC-ке берілді. 1966 жылғы 15 наурызда Фэрчайлдте 336-шы жауынгерлік экипаждарды даярлау тобы құрылды. 1971 жылы бұл топ қанатқа айналып, барлық Әуе күштерінің аман қалу мектептерін өз бақылауына алды. Кейіннен топ деңгейіндегі басқаруға дейін төмендетілді, қазір 336-шы оқу тобы деп аталатын бұл бөлімше Әуе білім беру және оқу командасы (AETC) үшін осы миссияны жалғастыруда. Базаны әуеден қорғау үшін 1956/1957 жылдары АҚШ армиясының Nike Hercules жер-әуе зымырандары орнатылды. Олар Чейни (F 37); Deep Creek (F 87); Медициналық көл (F 45) және Спокан (F 07) қалаларының жанында орналасқан. Чейни нысаны 1957-1960 жылдар аралығында, Deep Creek 1958 жылдың қыркүйегінен 1966 жылдың наурызына дейін, Медициналық көл 1957-1966 жылдар аралығында, ал Спокан нысаны 1957-1960 жылдар аралығында белсенді болды. 1984 жылғы 16 қазанда Фэрчайлдтен ұшқан қарусыз B-52G (57-6479) түнгі уақытта төмен қабатта оқу ұшуы кезінде Аризона штатының солтүстік-шығысында құлады. Оқиғада бес адам аман қалды, ал екеуі – қару-жарақ операторы мен бақылаушы креслосында отырған полковник қаза тапты. 1985 жылы Фэрчайлдтегі он бес B-52G ұшағы он тоғыз B-52H ұшағымен ауыстырылды, бұл жаңа үлгіде қуатты турбовентиляторлық қозғалтқыштар орнатылған.

In 1956, the wing began a conversion that brought the first of 45 B 52 Stratofortress bombers on 26 March 1957 to Fairchild, followed by first of twenty KC 135 Stratotanker on 21 February 1958. In 1961, the 92d became the first "aerospace" wing in the nation with the acquisition of the Atlas E intercontinental ballistic missile, operated by the 567th Strategic Missile Squadron. With the new role and the addition of missiles, the 92d Bomb Wing was re designated the 92d Strategic Aerospace Wing. However, the designation remained longer than the missiles, as the Atlas missiles were soon obsolete and removed in 1965. The weapons storage area (WSA) for the bombers was located south of the runway at Deep Creek Air Force Station, a separate installation constructed from 1950 to 1953 by the Atomic Energy Commission (AEC) and operated by the Air Materiel Command. The facility was one of the thirteen original sites built for storage, maintenance, and operational readiness of the nuclear stockpile. Deep Creek became part of Fairchild AFB on 1 July 1962, with operations transferred to SAC. On 15 March 1966, the 336th Combat Crew Training Group was established at Fairchild. In 1971, the group became a wing and assumed control over all Air Force survival schools. Later reduced to a group level command, the unit, now known as the 336th Training Group, continues this mission for the Air Education and Training Command (AETC). To provide air defense of the base, U. S. Army Nike Hercules surface to air missile sites were constructed during 1956/1957. Sites were located near Cheney (F 37) ; Deep Creek (F 87) ; Medical Lake (F 45) , and Spokane (F 07) The Cheney site was active between 1957 – June 1960; Deep Creek Sep 1958 – March 1966; Medical Lake 1957 – March 1966 and the Spokane site between 1957 and June 1960. On 16 October 1984, an unarmed B 52G (57 6479) from Fairchild crashed in northeast Arizona during a nighttime low level training flight, with five survivors and two fatalities: the gunner and a colonel in the observer jump seat. In 1985, Fairchild's fifteen B 52G aircraft were replaced with nineteen B 52H; a slightly newer version with more powerful turbofan engines.

Әуеде жанармай құю

1960 жылдардың ортасында Вьетнамдағы әскери операциялардың күшеюіне байланысты, әуеде жанармай құюға деген қажеттілік артты. Фэрчайлд танкерлерінің экипаждары Оңтүстік-Шығыс Азиядағы жауынгерлік ұшақтарды жанармаймен қамтамасыз ету үшін "Young Tiger" операциясына белсенді қатысты. Қанаттың B-52 ұшақтары Гуамдағы Андерсен әуе базасына "Arc Light" операциясы және Вьетнамдағы жау бекіністеріне қарсы бомбалау науқаны үшін жөнелтілді. 1962 жылдың 10 қыркүйегінде Оңтүстік Дакота штатындағы Эллсворт әуе базасынан 44 адаммен келген KC-135A ұшағы, Спокан тауының батысындағы тұманға оранып, Кит Карсон тауына құлады. Апат таңертеңгі сағаттарда болды, құтқарылғандар болған жоқ; бұл экипаждың навигациялық қатесіне байланысты деп есептелді. Бес жылдан кейін, сол аймақта тағы бір апат орын алды. 1967 жылдың 19 қаңтарында Гавайидегі Хиккам әуе базасынан қайтып келе жатқан Фэрчайлдке қарасты KC-135A ұшағы күн батқаннан кейін Спокан тауының оңтүстік-шығысына құлады; борттағы тоғыз адамның барлығы қаза тапты. 1974 жылдың соңында Әуе күштері Вашингтон әуе ұлттық гвардиясының 141-ші истребитель-перехватчик тобын, Гейгер алаңындағы F-101 Voodoo бөлімін KC-135 ұшақтарымен әуеде жанармай құю миссиясына айналдыру жоспарларын жариялады. Бұл бөлім кейін 141-ші әуе жанармай құю қанаты (141 ARW) деп аталып, Фэрчайлдке көшірілді. Жұмыс көп ұзамай басталды және 1976 жылға қарай сегіз KC-135E ұшағы жаңа 141 ARW-ге ауыстырылды. Бүгінде 141 ARW KC-135R үлгісін пайдаланып, әуе тасымалын жалғастыруда. 1987 жылдың 23 қаңтарында Фэрчайлдтегі 47-ші әуе дивизиясының таратылуынан кейін 92-ші бомбалау қанаты Солтүстік Дакотадағы Минот әуе базасындағы 57-ші әуе дивизиясына қайта тағайындалды. Екі айдан кейін, 13 наурызда KC-135A ұшағы 92-ші бомбалау қанаты штаб-пәтерінің жанындағы алаңға және такси жолағына жақын жердегі жаттығу рейсі кезінде құлады. Апаттан 7 адам қаза тапты, олардың барлығы АҚШ Әскери-әуе күштерінің қызметкерлері, алтысы ұшақта, ал біреуі – жердегі жүргізуші болды. 1990 жылдың тамызында Ирактың Кувейтке басып кіргеніне байланысты 1990 жылдың тамызынан 1991 жылдың наурызына дейін Desert Shield және Desert Storm операцияларына базадан барлығы 560 қызметкер аттанды. 43-ші және 92-ші әуе жанармай құю эскадрильялары 4,004 сағат ұшып, 721 рет ұшуға шықты және коалициялық ұшақтарға 22,5 миллион фунт жанармай құйды. 1991 жылдың 1 қыркүйегінде Әуе күштерінің қайта ұйымдастыруы аясында 92-ші бомбалау қанаты (ауыр) бомбалау және жанармай құю рөлін ескере отырып, 92-ші қанат болып қайта тағайындалды. 1992 жылдың маусымында Стратегиялық әуе қолбасшылығының (SAC) таратылуымен қанаттың B-52 бөлігі жаңадан құрылған Әуе шабуылы қолбасшылығының (ACC) құрамына кіріп, 92-ші бомбалау қанаты болып қайта тағайындалды. SAC-тің 46 жыл бойы елге қызмет еткенін еске ала отырып, Фэрчайлд бомбалаушылары мен танкерлерінің экипаждары Proud Shield '92-де, SAC-тің соңғы бомбалау/навигациялық жарысында жеңіске жетті. Қанат ең жақсы бомбалаушы/танкер командасы үшін Фейрчайлд трофейін, сондай-ақ барлық жарыс миссияларында ең көп ұпай жинаған танкер бөлімі үшін Саундерс трофейін жеңіп алды. 1993 жылдың 7 желтоқсаны Фэрчайлд миссиясындағы маңызды өзгерістің басталуын білдірді, өйткені B-52 ұшақтары басқа ACC базасына ауыстырылды, ал KC-135 ұшақтары жаңадан құрылған Әуе тасымалы қолбасшылығына (AMC) қалады. Бұл Фэрчайлдтің әуеде жанармай құю қанатына айналуының алғашқы қадамы болды. B-52 ұшақтарының кетуі 1994 жылдың көктемі бойы жалғасты, бомбалаушылардың көпшілігі 1994 жылдың 25 мамырына дейін кетті.

As military operations in Vietnam escalated in the mid 1960s, the demand for air refueling increased. Fairchild tanker crews became actively involved in Operation YOUNG TIGER, refueling combat aircraft in Southeast Asia. The wing's B 52s were not far behind, deploying to Andersen AFB on Guam for Operation Arc Light and the bombing campaign against enemy strongholds in Vietnam. On 10 September 1962, an inbound KC 135A from Ellsworth AFB in South Dakota with 44 aboard crashed into fog shrouded Mount Kit Carson, just west of Mount Spokane. The incident occurred late in the morning and there were no survivors; it was attributed to a navigational error by the crew. Less than five years later, another crash occurred in the same general area. Returning from Hickam AFB in Hawaii on 19 January 1967, a Fairchild based KC 135A crashed southeast of Mount Spokane shortly after sunset; all nine on board were killed. In late 1974, the Air Force announced plans to convert the 141st Fighter Interceptor Group of the Washington Air National Guard, an F 101 Voodoo unit at Geiger Field, to an air refueling mission with KC 135 aircraft. The unit would then be renamed the 141st Air Refueling Wing (141 ARW) and move to Fairchild. Work began soon thereafter and by 1976 eight KC 135E aircraft transferred to the new 141 ARW. Today, the 141 ARW continues its air mobility mission, flying the KC 135R model. On 23 January 1987, following the inactivation of the 47th Air Division at Fairchild, the 92nd Bombardment Wing was reassigned to the 57th Air Division at Minot AFB in North Dakota. Less than two months later on 13 March, a KC 135A crashed into a field adjacent to the 92nd Bomb Wing headquarters and the taxiway during a practice flight for a low level in flight refueling demonstration planned for later that month. Seven were killed in the crash, all USAF personnel, six aboard the aircraft, and a motorist on the ground. Following Iraq's invasion of Kuwait in August 1990, a total of 560 base personnel deployed to Desert Shield and Desert Storm from August 1990 to March 1991. The 43d and 92d Air Refueling Squadrons flew a combined total of 4,004 hours, 721 sorties, and off loaded a total of 22.5 million pounds of fuel to coalition aircraft. On 1 September 1991, under Air Force reorganization, the 92d Bombardment Wing (Heavy) was re designated the 92d Wing, emphasizing a dual bombing and refueling role. With the inactivation of the Strategic Air Command (SAC) in June 1992, the B 52 portion of the wing became part of the newly established Air Combat Command (ACC) and was re designated the 92d Bomb Wing. As SAC finished 46 years of service to the nation, Fairchild bomber and tanker crews took top honors at Proud Shield '92, SAC's final bombing/navigation competition. The wing won the Fairchild Trophy for best bomber/tanker team as well as the Saunders Trophy for the tanker unit attaining the most points on all competition missions. 7 December 1993 marked the beginning of a significant change in the mission of Fairchild when the B 52s were transferred to another ACC base while the KC 135s, now assigned to the newly established Air Mobility Command (AMC) would remain. This was the first step in Fairchild's transition to an air refueling wing. The departure of B 52s continued throughout the spring of 1994, with most of the bombers gone by 25 May 1994.

Әуеде жанармай құю бөлімі

1 шілде 1994 жылы 92-ші бомбалаушылық қанаты 92-ші әуе май құю қанаты (92 ARW) деп қайта аталды, ал Фэрчайлд әуе базасы ӘҚК-дан (Air Combat Command) Әуе көлігі басқаруына (Air Mobility Command - AMC) ауыстырылды. Бұл рәсім Әуе күштеріндегі ең ірі әуе май құю қанатын құруды белгіледі. Жаңа "Солтүстік-Батыс аймағының май құю орталығы" деп аталған бұл қанат АҚШ және одақтас күштерін қолдау үшін ел және әлем бойынша үздіксіз әуе көпірін ұстап тұруға қабілетті болды. 1994 жылдан бері 92 ARW әлемнің түкпір-түкпіріндегі көптеген жедел миссияларға қатысты. 92 ARW KC-135 ұшақтары әлемдік оқиғаларға немесе халықаралық шарттарға сәйкес келу талаптарына жауап ретінде арнайы әуе тасымалдау миссияларын үнемі қолдады. 1995 жылы Фэрчайлдтен ұшақтар Калифорниядағы Трэвис әуе базасына, алғашқы Стратегиялық қаруларды шектеу туралы келісім (START) миссиясын қолдау үшін ұшып, АҚШ-тың батыс аймақтарына ресейлік инспекторларды тасымалдады. Қанат 1995 жылдан бері АҚШ-та жыл сайын START миссияларын орындап келеді. 2000 жылдың мамыр айында бұл қанат, АҚШ инспекторларын START миссиясымен Ресейдегі Улан-Удэге тасымалдаған алғашқы белсенді KC-135 бөлімшесі болды. 1990 жылдардың көп бөлігінде қанат Ирак президенті Саддам Хусейнге қарсы миссияларға белсенді түрде қатысты. Сондай-ақ, 1999 жылы "Союздік күштер" операциясын қолдау үшін ұшақтар мен қызметкерлер жөнелтілді. Дүниежүзілік сауда орталығы қирағаннан кейін, қанат жауынгерлік патрульдеуге қатысатын ұшақтарды тәулік бойы май құюмен қамтамасыз ете бастады және "Нобель бүркіті" операциясын қолдау үшін 24 сағаттық дайындық күйін сақтады. Бұдан бөлек, қанат ұшқыштар мен техникалық қызметкерлер, сондай-ақ жауынгерлік қолдау және медициналық қызметкерлер үшін ұзартылған "Тұрақты еркіндік" операцияларын бастады.

Континентаралық баллистикалық зымыран қондырғылары

567-стратегиялық зымыран эскадрильясы тоғыз SM 65E Atlas ICBM нысанасын пайдаланды (1960 жылдың 1 сәуірі – 1965 жылдың 25 маусымы). 567–1, Deer Park, WA қаласынан 3,4 миль солтүстік-шығысқа қарай
567–2, Newman Lake, WA қаласынан 3,1 миль оңтүстік-шығысқа қарай
567–3, Rockford, WA қаласынан 5,3 миль оңтүстік-шығысқа қарай
567–4, Sprague, WA қаласынан 4,0 миль солтүстік-шығысқа қарай
567–5, Lamona, WA қаласынан 0,7 миль солтүстік-батысқа қарай
567–6, Davenport, WA қаласынан 6,5 миль оңтүстікке қарай
567–7, Wilbur, WA қаласынан 4,4 миль шығысқа қарай
567–8, Deer Meadows, WA қаласынан 6,2 миль оңтүстік-батысқа қарай
567–9, Reardan, WA қаласынан 8,9 миль солтүстік-шығысқа қарай

1958 жылдың 14 шілдесінде Армия инженерлер корпусының Солтүстік Тынық мұхиты дивизиясы өзінің Сиэтл округіне Спокан маңында орналасқан алғашқы Atlas E нысанасының барлау және картаға түсіру жұмыстарын бастауды тапсырды. Бастапқыда Әскери-әуе күштері әрқайсысында үш зымыран бар үш нысанды (3х3) қалаған; алайда 1959 жылдың басында Әскери-әуе күштері қорғаныс қауіпсіздігі үшін зымырандарды тоғыз жеке нысанға таратуды жөн көрді. А нысанасындағы жұмыс 1959 жылдың 12 мамырында басталды, ал I нысанасындағы жұмыс 1961 жылдың 10 ақпанында аяқталды. Әрбір нысанға арналған қосымша қолдау құрылыстары ұшыру құрылғыларымен бірге салынды. Құрылыс жалғасты, ал SAC алғашқы E сериялы Atlas кешенін 1961 жылдың 29 шілдесінде қабылдады. Оперативтік дайындыққа қатысты жаттығулар, бұрын тек Ванденберг әуе базасында (Калифорния) ғана өткізілген, келесі айда Фэрчайлдте басталды. 1961 жылдың 28 қыркүйегінде SAC штаб-пәтері эскадрильяны оперативтік жағдайға жеткен деп жариялады, ал келесі айда 567-ші эскадрилья алғашқы Atlas E зымыранын дайындық күйіне қойды. Фэрчайлд күшінің көп бөлігі қараша айында дайындық күйінде болды. Қорғаныс министрі Роберт Макнамараның 1964 жылғы мамырдағы Atlas және Titan I ICBM-дерін кезең-кезеңмен тоқтатуды үдеткен директивасының нәтижесінде, алғашқы Atlas зымырандары 1965 жылдың қаңтарында Фэрчайлдте қолданыстан шығарылды. 31 наурызда соңғы зымыран дайындық күйінен шығарылды, бұл Atlas-ты тоқтату процесінің аяқталғанын білдірді. Эскадрилья үш ай ішінде таратылды.

1994 жылғы атыс

1994 жылғы 20 маусымда бұрынғы Әскери-әуе күштерінің мүшесі Дин Меллберг базалық ауруханаға кіріп, төрт адамды атып өлтіріп, 22 адамды жарақаттады. Бұрын Фэрчайлд әуе базасындағы психологтар, майор Томас Бригам және капитан Алан Лондон оны қызметке жарамсыз деп тапқан, нәтижесінде ол одан әрі психологиялық сараптамадан өту үшін Лакленд әуе базасындағы Уилфорд Холл медициналық орталығына жіберілді. Меллбергтің анасының Конгресске жасаған қысымы нәтижесінде, авиатор Меллберг әскери қызметке жарамды деп танылды. Содан кейін авиатор Меллберг Канон әуе базасына қайта тағайындалды, онда осыған ұқсас жағдайлар оны бағалау үшін психологтарға қайтаруға себеп болды. Осы бағалаудан кейін ол әскери қызметке жарамсыз деп танылып, Кэннон әуе базасынан босатылды; оған жеңіл аутизм, жалпылама алаңдаушылық және параноидтік жекелік бұзылысы диагнозы қойылды. Ол Фэрчайлд әуе базасына жақын Вашингтон штатының Спокан қаласына сапар шегіп, онда мылтық сатып алып, базаға шабуыл жоспарлады. Оқ атылған кезде Фэрчайлд ауруханасының кіреберісінде қақпа болмаған. Қытайда жасалған МАК-90, АК-47 клонымен қаруланған шабуылшы Бригам мен Лондонның кеңсесіне кіріп, екеуін де өлтірді. Меллберг аурухана ішінде бірнеше адамды жарақаттап, сегіз жасар Кристин Маккаронды өлтірді. Содан кейін ол ғимараттан шығып, тұраққа кіріп, Анита Линднерді өлтірді. Осы кезде қауіпсіздік полициясының аға сержанты Энди Браун оған қарсы тұрды. Браун Меллбергке шамамен 70 метр қашықтықтан қаруын тастауға бұйрық берді. Меллберг бас тартқаннан кейін Браун өзінің 9 мм пистолетінен төрт оқ атты, оның екі оғы шабуылшының басына және иығына тиіп, оны өлтірді. Құрсағына оқ тиген жүкті әйел де сәбиін жоғалтты. Тергеу нәтижесінде сержант Браунның әрекеттері заңмен сәйкес деп танылды, ол көптеген өмірді сақтап қалған болуы мүмкін, және президент Билл Клинтон оған Әуеші медалін табыс етті. 2016 жылы Браун "Ескерілмеген ескертулер: Фэрчайлд әуе базасындағы екі қайғылы оқиға" атты кітабын жариялады. Кітапта оқ атуға дейін болған және содан кейін төрт күн өткен соң B-52 бомбалаушы ұшағының апатқа ұшырауының алдын ала белгілері жазылған.

On 20 June 1994, Dean Mellberg, an ex Air Force member, entered the base hospital and shot and killed four people and wounded 22 others. Previously, psychologists Major Thomas Brigham and Captain Alan London at Fairchild AFB had found him unfit for duty, which resulted in a transfer to the Wilford Hall Medical Center at Lackland AFB for further psychological examination. With Congressional pressure brought by Mellberg's mother, Airman Mellberg was found to be fit for military service. Airman Mellberg then was reassigned to Cannon Air Force Base where similar events led to him being returned to psychologists for evaluation. After this evaluation, he was discharged from Cannon AFB as being unfit for military service; he had been diagnosed with mild autism, generalized anxiety disorder and paranoid personality disorder. He traveled to Spokane, Washington, near Fairchild AFB, where he purchased a rifle and planned his attack on the base. At the time of the shooting, Fairchild's hospital was an ungated facility. The gunman, armed with a Chinese made MAK 90, an AK 47 clone, entered the office of Brigham and London and killed both men. Mellberg continued to move through the hospital, injuring several people, and killing eight year old Christin McCarron. The gunman then walked out of the building into the parking lot and killed Anita Lindner. He then was confronted by a security policeman, Senior Airman Andy Brown. From approximately 70 yards away, Brown ordered Mellberg to drop his weapon. After Mellberg refused, Brown fired four shots from his 9mm pistol, with two rounds hitting the perpetrator in the head and shoulder, killing him. A pregnant woman shot in the stomach also subsequently lost her unborn child. After an investigation it was concluded that Airman Brown was justified in his actions, probably having saved lives, and he was awarded the Airman's Medal by President Bill Clinton. In 2016, Brown published Warnings Unheeded: Twin Tragedies at Fairchild Air Force Base. The book reveals the pre incident indicators of the shooting and the fatal crash of a B 52 bomber that occurred four days afterward.

1994 жылғы ұшақ апаты

1994 жылғы 24 маусымда, базалық ауруханадағы оқ атудан кейін өткен төрт күннің ішінде, Фейрчайлдтағы қалған санаулы B 52H бомбалаушыларының бірі келе жатқан әуе шоуына дайындық үшін жаттығу рейсі кезінде құлап, төрт экипаж мүшесінің барлығы қаза болды. Апаттың себебі ұшқыштардың бірінің бейсақтығынан туған қателік деп анықталды.

Рөл мен операциялар

Фейрчайлдте әртүрлі бөлімшелер мен міндеттер бар. Ең маңыздысы – әуеде жанармай құю миссиясы, онда екі қанат бар: біреуі белсенді, 92-ші әуе жанармай құю қанаты, екіншісі Ұлттық гвардия, 141-ші әуе жанармай құю қанаты. Екеуі де Boeing KC-135 Stratotanker ұшағымен ұшады. 92-ші әуе жанармай құю қанатының құрамында 92-ші операциялық топ бар, ол әуеде жанармай құю, әуе көлігі және операциялық қолдау арқылы Америка үшін әуе тасымалын қамтамасыз етеді, сондай-ақ 92-ші техникалық қызмет тобы ұшақтар мен жабдықтарға техникалық қызмет көрсетуді, 92-ші миссиялық қолдау тобы Фейрчайлд базасының және оның қызметкерлерінің қолдауы мен моральдық жағдайын жақсартуға, ал 92-ші медициналық топ медициналық қолдауды ұсынады. 2021 жылдың шілдесіне қарай, Фейрчайлд АҚШ Әскери-әуе күштерінің KC-135 ұшақтарын пайдаланатын ең ірі базасы болды, онда 63 ұшақ орналасқан. Базада Әскери-әуе күштерінің аман қалу, қашу, қарсылық көрсету және құтқару мектебі, медициналық бөлімшелер, қару-жарақ эскадрильясы және Бірлескен персоналды қайта орналастыру агенттігі сияқты басқа да бөлімшелер бар. Фейрчайлдте 5200-ден астам әскери қызметкерлер, Ұлттық гвардия және басқа ұйымдардың қызметкерлері жұмыс істейді, бұл базаны Шығыс Вашингтондағы ең ірі жұмыс берушіге айналдырады. Фейрчайлдтың Спокан қаласына жылдық экономикалық әсері шамамен 427 миллион долларды құрайды, бұл жергілікті экономиканың 13 пайызына тең.

Негізгі бірліктер

Фэрчайлд әуе базасында орналасқан ұшатын және ұшпайтын ерекше бірліктер. GSU белгісі қойылған бірліктер – географиялық жағынан бөлек құрамалар, олар Фэрчайлдта орналасқан болғанымен, басқа жердегі бас құрамаға бағынады.

Қару-жарақ

1990 жылдардың басында Вашингтон штаты ядролық қаруға ие алты елдің төртеуінен де көп ядролық оқ-дәріге ие болды. Бұл оқ-дәрілер екі жерде шоғырландырылды: Фэрчайлд әуе базасында және Пьюгет шығанағының ар жағындағы Китсап су асты кемелері базасында, Худ каналында. Фэрчайлдте 85 ядролық гравитациялық бомба (25 B61-7 гравитациялық бомба және 60 B83 гравитациялық бомба) резервтік ядролық қоймада сақталды. Китсап әскери базасының Огайо классына жататын сегіз су асты кемесі, әрқайсысы 24-ке дейін қазір қолданыстан шығарылған UGM-96 Trident I зымыранын алып жүрді, әр зымыран 8 оқ-дәріге дейін тасымалдай алатын, барлығы 1536 оқ-дәріге жетеді. 1990 жылдардың соңына қарай базадан гравитациялық бомбалар алынып тасталды.

География

АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, CDP-ның жалпы ауданы 6,5 шаршы миль (16,8 км2) құрайды, барлығы да құрлық. Спокан халықаралық әуежайы шығысқа қарай небәрі 6,4 километр қашықтықта орналасқан.

Демография

2010 жылғы халық санауы бойынша 2736 адам тіркелді. 2000 жылғы халық санауы бойынша CDP-де 1071 үй шаруашылығы және 1048 отбасы тұрды. Халық тығыздығы бір шаршы мильге 670,2 адам (258,8/км²) құрады. Орташа тығыздық 171,3 тұрғын үй бірлігі бір шаршы мильге (66,2/км²) шамасында болды. CDP-нің нәсілдік құрамы: 78,20% ақ нәсілді, 7,90% афроамерикалық, 0,53% американдық үндістер, 3,56% азиялық, 0,37% Тынық мұхиты аралдарынан, 3,79% басқа нәсілдерден және 5,67% екі немесе одан көп нәсілдің өкілдері. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 8,52% құрады. 1071 үй шаруашылығының 72,5% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 90,8% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 4,4% -ында күйеуі жоқ әйелдер, ал 2,1% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 1,9% жеке тұлғалардан тұрады, ал 65 жасқа толған жалғыз тұратын адамдар жоқ. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 3,36 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,39 адамды құрады. CDP-де халық жас бойынша таралып кеткен: 34,1% -ы 18 жасқа дейінгілер, 24,9% -ы 18-ден 24 жасқа дейінгілер, 38,3% -ы 25-тен 44 жасқа дейінгілер, 2,1% -ы 45-тен 64 жасқа дейінгілер және 0,6% -ы 65 жасқа және одан жоғары жастағылар. Орташа жас 23 жас. Әр 100 әйелге 127,9 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 135,7 еркек келеді. CDP-дегі үй шаруашылығының орташа табысы 33 512 доллар, ал отбасының орташа табысы 33 398 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 22 299 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 15 815 долларға тең. CDP-нің жан басына шаққандағы орташа табысы 11 961 доллар. Отбасылардың 4,8% және халықтың 5,0% кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 6,4% және 65 жастан асқандардың ешқайсысы жоқ.

Мемлекеттік мектептер

Фэрчайлдтегі негізгі тұрғын үй ауданы Медициналық көл мектеп округінің (#326) құрамында орналасқан. Базада бастауыш мектеп (K-5) бар, ол ғарыс шаттлының астронавты Майкл Андерсонның атымен аталып қайта аталды. Орта мектеп (6–8 сынып) және жоғары мектеп (9–12 сынып) оқушылары оңтүстікке қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан Медикал-Лейк қаласында оқиды. Спокан қаласындағы мемлекеттік жоғары мектептерге қарағанда әлдеқайда кішкентай Медикал-Лейк жоғары мектебі, Солтүстік-Шығыс "А" лигасының (NEA) WIAA 1A класындағы спорт жарыстарында бақ сынасады.