АҚШ Әуе Күштерінің 10-шы әскері: құрамы мен орналасқан жерлері

Кіріспе

АҚШ Әскери-әуе күштерінің нөмірленген бөлімшесі
Жауынгерлік әуе күштері
44-ші ұшқыштар тобы – Тинделл әуе базасы, Флорида
301-ші ұшқыштар қанаты – NAS JRB Форт-Уорт, Техас
307-ші бомбалаушы қанаты – Барксдейл әуе базасы, Луизиана
414-ші ұшқыштар тобы – Сеймур Джонсон әуе базасы, Солтүстік Каролина
419-шы ұшқыштар қанаты – Хилл әуе базасы, Юта
442-ші ұшқыштар қанаты – Уайтман әуе базасы, Миссури
477-ші ұшқыштар тобы – Эльмендорф әуе базасы, Аляска
482-ші ұшқыштар қанаты – Хомстед ARB, Флорида
919-шы арнайы операциялар қанаты – Эглин әуе базасының 3-ші қосымша алаңы / Дьюк Филд, Флорида
920-шы құтқару қанаты – Патрик ғарыш күштері базасы, Флорида
924-ші ұшқыштар тобы – Дэвис Монтан әуе базасы, Аризона
926-шы қанаты – Неллис әуе базасы, Невада және Крик әуе базасы, Невада
943-ші құтқару тобы – Дэвис Монтан әуе базасы, Аризона
655-ші ISR тобы – Райт Паттерсон әуе базасы, Огайо

Аймақтық қолдау топтары
610-шы аймақтық қолдау тобы – NAS JRB Форт-Уорт, Техас

Ғарыш күштері
310-шы ғарыш қанаты – Шривер әуе базасы, Колорадо

Ұшқыштар даярлау күштері
944-ші ұшқыштар қанаты – Люк әуе базасы, Аризона

Басқару/Бақылау күштері
513-ші әуе бақылау тобы – Тинкер әуе базасы, Оклахома

Оныншы әуе күштерінің эскадрильялары, ұшулары және операциялық орналасқан жерлері сонымен қатар орналасқан:

Хик әуе күштері базасы, Гавайи
Холоман әуе күштері базасы, Нью-Мексико
Лэнгли әуе күштері базасы, Вирджиния
Марч ARB, Калифорния

Муди әуе күштері базасы, Джорджия
Оффут әуе күштері базасы, Небраска
Портленд IAP / Портленд әуе ұлттық гвардиясы базасы, Орегон
Шеппард әуе күштері базасы, Техас
Ванденберг әуе күштері базасы, Калифорния
Бил әуе күштері базасы, Калифорния

Екінші дүниежүзілік соғыс

10-шы әуе күштері 1942 жылдың 4 ақпанында құрылып, 12 ақпанда іске қосылды. Ол Жава мен Филиппиннен жаңадан келген әуе күштерінің негізгі құрамынан генерал-майор Льюис Х. Бреретонның басшылығымен құрылды. Штаб-пәтері Нью-Делиде орналасқан. Әуе күштерінің бөлімдері 1942 жылдың наурыз айынан мамыр айына дейінгі үш айдың ішінде Үндістанға көшірілді. Ол 1942 жылдың 8 сәуірінен 1 желтоқсанына дейін, бастапқыда Ассам-Бирма-Қытай командасымен 16 шілдеге дейін, содан кейін 1 желтоқсанға дейін Үндістан-Қытай паромдық командасымен, әуе көлігі командасына юрисдикциясы берілгенге дейін Үндістан-Қытай паромдарын құруға, жұмыс істеуге және қорғауға жауапты болды. 10-шы әуе күштері бастапқыда Қытай-Бирма-Үндістан театрындағы барлық АҚШ Әуе күштерінің (USAAF) жауынгерлік операцияларын театр командирі генерал-лейтенант Джозеф Стилвелл басшылығымен бақылады. Генерал Клейтон Бисселлдің 10-шы әуе күштерін қайта ұйымдастыруы кезінде бес командир оған есеп берді: Бригадир генерал Калеб В. Хейнес 1942 жылдың 8 қазанында құрылған Үндістан әуе жұмыс тобын басқарды, генерал Клэр Ченнольт 1942 жылдың 4 шілдесінде Америкалық еріктілер тобын алмастыру үшін құрылған Қытай әуе жұмыс тобын басқарды, Роберт Ф. Тейт Үндістан-Қытай паромдық командасын, Роберт С. Оливер 10-шы әуе күштерінің материалдық-техникалық қамтамасыз ету бөлімін, ал Фрэнсис М. Брейди Карачидегі ірі әуе базасын басқарды. Хейнс тобы үш бомбалаушылар тобын құрастырды: 7-ші бомбалаушылар тобы, 51-ші истребительдер тобы және 341-ші бомбалаушылар тобы (орташа). Қағазда соғысқа толық дайын емес эскадрильялар көп болды – кейбіреулерінде ұшақ болмады, кейбіреулерінде жеткілікті жаттығу болмады, ал кейбіреулері тек қана құрамдық бөлімдер еді. 10-шы әуе күштері Бирма мен Таиландта шабуылдық стратегиялық бомбалау операцияларын жүргізді және одақтастардың құрлықтағы күш-жігерін жақыннан қолдаумен, сондай-ақ жапондық байланыс және жабдықтау орталықтарына қарсы операциялармен қолдады. Қытайдағы соғыс аяқталғаннан кейін, командалық штаб 1945 жылдың 15 желтоқсанында Шанхайдан шығып, Вашингтон штатындағы Форт Лоутонға қарасты Армиялық қызмет күштеріне қосылды, онда соңғы қызметкерлер демобилизацияланды және команда таратылды, 1946 жылдың 6 қаңтарында АҚШ Әуе күштерінің (HQ USAAF) бас штабына қайтарылды.

Tenth Air Force was constituted on 4 February 1942 and activated on 12 February, built up around a nucleus of air force personnel newly arrived from Java and the Philippines, under the command of Maj. Gen. Lewis H. Brereton. It had its headquarters at New Delhi. Components of the air force moved to India over a three month period from March to May 1942. It was responsible for creating, operating and safeguarding the India China Ferry, more commonly known as the Hump airlift, between 8 April and 1 December 1942, first with its Assam Burma China Command until 16 July, then the India China Ferry Command until 1 December, when jurisdiction for the airlift passed to the Air Transport Command. The Tenth Air Force initially provided control of all USAAF combat operations in the China Burma India Theater under theater commander Lt. Gen. Joseph Stilwell. Under General Clayton Bissell's re organization of the Tenth Air Force, five commanders reported to him: Brigadier General Caleb V. Haynes ran the India Air Task Force, created 8 October 1942, Brig. Gen. Claire Chennault ran the China Air Task Force, created 4 July 1942 to replace the American Volunteer Group, Robert F. Tate ran the India–China Ferry Command, Robert C. Oliver ran the Tenth's service arm and Francis M. Brady operated the large air base at Karachi. Haynes's task force assembled three bomber groups: the 7th Bombardment Group, the 51st Fighter Group and the 341st Bombardment Group (Medium). On paper were more squadrons not yet prepared for war—some had no aircraft, some had too little training and some were bare cadres. The Tenth Air Force conducted offensive strategic bombing operations in Burma and Thailand and supported Allied ground efforts with close air support and operations against Japanese communications and supply installations. After the end of the war in China, the command headquarters departed from Shanghai on 15 December 1945, being attached to Army Service Forces at Fort Lawton, Washington, where the last personnel were demobilized and the command inactivated, being returned to HQ USAAF on 6 January 1946.

Әуе қорғанысы командалығы

1946 жылдың наурыз айында АҚШ Әуе күштерінің бас генералы Карл Спац соғыстан кейінгі АҚШ Әуе күштерін қайта ұйымдастыруды бастады, оның ішінде тікелей Бас штабқа есеп беретін Майоралдық командалар (MAJCOM) құрылды. Континенттік әуе күштері таратылды, ал 10-шы әуе күштері 1946 жылдың наурыз айында соғыстан кейінгі Әуе қорғанысы басқаруына, кейін 1948 жылдың желтоқсанында Континенттік әуе басқаруына (ConAC) бекітілді, негізгі назар әуе қорғанысына аударылды. Команда 1946 жылдың 24 мамырында Брукс-Филдте (кейін Брукс Әуе базасы), Техас штатында қайта жандандырылды. 1948 жылдың 1 шілдесінде Небраска штатындағы Оффут Әуе базасына; 1948 жылдың 25 қыркүйегінде Индиана штатындағы Форт Бенджамин Харрисон (кейін Бенджамин Харрисон Әуе базасы) ауысты. Бастапқыда Кентуккиден Монтанаға дейінгі кең аумақты әуе қорғанысымен қамтамасыз етуге тағайындалды; Колорадоның оңтүстік-батысындағы Төрт бұрыштан Миннесотаның солтүстік-шығыс ұшына дейін, Нью-Мексико, Оклахома, Арканзас және Теннесси шекараларының солтүстігіне дейін. 56-шы истребитель эскадрильясы Мичиган штатындағы Селфридж Әуе базасында 1948 жылдың 1 желтоқсанында 10-шы әуе күштеріне қосылды. Аймақтағы белсенді Әуе күштерінің ұрыс және радарлық бөлімшелерін басқарумен қатар, ол Әуе күштері резервінің және штаттық Әуе ұлттық гвардиясының бөлімшелерінің басқару ұйымына айналды. 1949 жылы Батыс Әуе қорғанысы күштері (WADF) және Шығыс Әуе қорғанысы күштері (EADF) құрылған кезде, команданың әуе қорғанысы миссиясы WADF-ке берілді, бұл 10-шы әуе күштеріне резервтік оқу міндеттеріне назар аударуға мүмкіндік берді. 1950 жылдың 16 қаңтарында Мичиган штатындағы Селфридж Әуе базасына көшірілді, онда келесі он жыл бойы әуе резервінің дайындығына назар аударылды. 1960 жылдың 1 шілдесінде Селфридж Әуе базасында 5-ші Әуе күштері резервтік аймағы құрылды. 5-ші Әуе күштерінің резервтік аймағы бес резервтік аймақтың бірі болды және 1960 жылдың 1 қыркүйегінде Континенттік әуе басқаруының (CAC) бақылауында жұмыс істеді. Нәтижесінде, 10-шы әуе күштерінің қызметі 1960 жылдың 1 қыркүйегінде тоқтатылды және таратылды. 10-шы әуе күштері 1966 жылдың 20 қаңтарында Миссури штатындағы Ричардс Гебаур Әуе базасында Әуе қорғанысы басқаруының бөлігі ретінде Әуе қорғанысы секторларын тарату арқылы қайта жандандырылды. Оның жауапкершілік аймағы АҚШ-тың орталық аймағы болды, ол Роки тауларынан шығысқа қарай Миссисипи өзеніне және Мичиган түбегінің солтүстік бөлігіне дейін созылды. 1968 жылдың 16 қаңтарында Әуе қорғанысы басқаруы Әуе және ғарыш қорғанысы басқаруы (ADCOM) болып қайта тағайындалды, бұл АҚШ Әуе күштерінің әуе қорғаныс күштерін қайта құрудың бір бөлігі болды. 10-шы әуе күштерінің екінші қызмет мерзімі қысқа болды, және команда 1969 жылдың 31 желтоқсанында ADCOM-ның қайта ұйымдастырылуы нәтижесінде, 1-ші, 4-ші, 10-шы әуе күштері мен бірнеше әуе дивизияларының таратылуымен қайтадан таратылды. Бұл қайта ұйымдастыру бюджеттің қысқаруы және шабуылдаушы кеңестік ұшақтарға қарсы континенттік әуе қорғанысының қажеттілігінің төмендеуіне байланысты ADCOM-дағы командалық деңгейлерді жою қажеттілігінің нәтижесі болды. ADCOM таратылған 10-шы әуе күштерінің бөлімшелерін негізінен 14-ші, 23-ші және 24-ші әуе дивизияларына қайта тағайындады.

In March 1946, USAAF Chief General Carl Spaatz had undertaken a major re organization of the postwar USAAF that had included the establishment of Major Commands (MAJCOM), who would report directly to HQ United States Army Air Forces. Continental Air Forces was inactivated, and Tenth Air Force was assigned to the postwar Air Defense Command in March 1946 and subsequently to Continental Air Command (ConAC) in December 1948 being primarily concerned with air defense. The command was re activated on 24 May 1946 at Brooks Field (later, Brooks AFB), Texas. It moved to Offutt AFB, Nebraska, 1 July 1948; Fort Benjamin Harrison (later, Benjamin Harrison AFB), Indiana, 25 September 1948. It was originally assigned to provide air defense over a wide region from Kentucky to Montana; from the Four Corners of southwest Colorado to the Northeast tip of Minnesota, north of the borders of New Mexico, Oklahoma, Arkansas and Tennessee. The 56th Fighter Wing at Selfridge AFB, Michigan, joined Tenth Air Force on 1 December 1948, transferring in from SAC's Fifteenth Air Force. In addition to the command and control of the active Air Force interceptor and radar units in its region, it also became the command organization for the Air Force Reserve and state Air National Guard units. By 1949 with the establishment of the Western Air Defense Force (WADF) and Eastern Air Defense Force (EADF), the air defense mission of the command was transferred to WADF, leaving Tenth AF free to focus on its reserve training tasks. Moved to Selfridge AFB, Michigan, 16 January 1950 where for the next decade it concentrated on air reserve training throughout the decade. On 1 July 1960, the Fifth Air Force Reserve Region was formed at Selfridge AFB. The Fifth Air Force Reserve Region was one of five Reserve regions and became operational on 1 September 1960, under the control of Continental Air Command (CAC), as a result, Tenth Air Force was discontinued, and inactivated, on 1 September 1960. Tenth Air Force was reactivated on 20 January 1966, at Richards Gebaur AFB, Missouri as part of Air Defense Command with the inactivation of its organization of Air Defense Sectors. Its area of responsibility was the central region of the United States east of the Rocky Mountains to the Mississippi River and the northern peninsula of Michigan. On 16 January 1968 Air Defense Command was re designated Aerospace Defense Command (ADCOM) as part of a restructuring of USAF air defense forces. Tenth Air Force's second period of service was short lived, however, and the command was again inactivated as the result of a major ADCOM reorganization on 31 December 1969 of the First Fourth, Tenth Air Forces and several Air Divisions. This reorganization was the result of the need to eliminate intermediate levels of command in ADCOM driven by budget reductions and a perceived lessening of the need for continental air defense against attacking Soviet aircraft. ADCOM reassigned the units under the inactivated Tenth Air Force primarily to the 14th, 23d and 24th Air Divisions.

Әуе күштерінің резерві

Континентальдық әуе командалығы 1968 жылдың 1 тамызында таратылды және оның орнына Робинс әуе базасында, Джорджия штатында орналасқан Әуе күштері резервінің штаб-пәтері құрылды. 1969 жылдың шілдесінде Төртінші аймақ Рэндольф әуе базасынан Хьюстон қаласына жақын Эллингтон әуе базасына көшірілді. 1969 жылдың 31 желтоқсанында бес аймақ үш аймаққа біріктірілді. Төртінші және Бесінші аймақтардың жауапкершілігі жаңа Орталық Әуе күштері резервтік аймағына біріктірілді. Шығыс аймақ Бірінші және Екінші аймақтардың аймақтарына, ал Алтыншы аймақ Батыс аймағына жауапкершілікке ие болды. Бұл өзгеріс Орталық аймақтың жауапкершілік аймағын бес штаттан 14 штатқа дейін ұлғайтты, ол Канададан Мексика шекарасына дейін созылды. Осы біріктірулердің нәтижесінде 1969 жылдың 31 желтоқсанында Оныншы Әуе күштері қайтадан тоқтатылды. Әуе күштерінің Эллингтон әуе базасындағы операциялары тоқтатылған кезде, Орталық аймақтың штаб-пәтері 1976 жылдың 10 наурызында Техас штатының Остин қаласындағы Бергстром әуе базасына көшірілді. Әуе күштері резервінің барлық аралық басқару құрылымы 1976 жылдың 8 қазанында қайта құрылды; резервтік аймақтар таратылды және олардың орнына қазіргі уақытта белсенді Оныншы Әуе күштері келді. 1976 жылдың 24 қыркүйегінде Оныншы Әуе күштері (резерв) деп қайта аталды, ал бөлім 1976 жылдың 8 қазанында Бергстром әуе базасында, Техас штатында Әуе күштері резервінде белсенділенді. 1985 жылдың 1 желтоқсанында Оныншы Әуе күштері деп қайта аталды. Нәтижесінде, бөлім географиялық орналасуына қарамастан, барлық тактикалық және стратегиялық әуе командаларының Әуе күштері резервтік бөлімшелеріне басшылық етті. 1992 жылы тактикалық және стратегиялық әуе командалары таратылғаннан кейін, Оныншы Әуе күштері бүгінде истребитель, бомбалаушы, құтқару, әуедегі ескерту және басқару, арнайы операциялар, ұшу жаттығулары, ұрыс әуе операциялары штабы және ғарыш резервтік бөлімшелеріне басшылық етуге жауапты.

Аудан

2 Әуе резерві: 1951 жылдың 1 желтоқсаны – 1954 жылдың 1 сәуірі.

Командирлер тізімі

Жоқ. (Сан) Командир ЛауазымыСуретіАтыҚызметке кірген күніҚызметтен кеткен күніҚызмет мерзімі