Кіріспе

Термодинамикалық жүйелердегі ағымдар мен күштердің немесе градиенттердің арақатынастары

Термодинамикада Онсагердің өзара қатынастары тепе-теңдіксіз, бірақ жергілікті тепе-теңдік принципі бар термодинамикалық жүйелердегі ағымдар мен күштер арасындағы белгілі бір қатынастардың теңдігін көрсетеді. "Өзара қатынастар" әртүрлі физикалық жүйелердегі күштер мен ағымдардың әртүрлі жұптары арасында пайда болады. Мысалы, температура, зат тығыздығы және қысым тұрғысынан сипатталатын сұйық жүйелерді қарастырайық. Мұндай жүйелерде температура айырмашылығы жүйенің жылы бөлігінен суық бөлігіне жылу ағынына алып келеді; сондай-ақ, қысым айырмашылығы жоғары қысымнан төмен қысымға қарай зат ағынына себеп болады. Ерекшелігі – қысым мен температура бірдей өзгергенде, тұрақты қысымдағы температура айырмашылығы зат ағынына (конвекция сияқты) және тұрақты температурадағы қысым айырмашылығы жылу ағынына алып келеді. Күдік тудыратыны – қысым айырмашылығының бірлігіне шаққандағы жылу ағыны және температура айырмашылығының бірлігіне шаққандағы тығыздық (зат) ағыны тең екендігі. Ларс Онсагер бұл теңдікті микроскопиялық динамиканың уақыт бойынша қайтымдылығы (микроскопиялық қайтымдылық) салдары ретінде статистикалық механика қолдану арқылы қажет екенін көрсетті. Онсагердің теориясы осы мысалдан гөрі әлдеқайда жалпы және бір уақытта екінен астам термодинамикалық күштерді қарастыруға қабілетті, бірақ "динамикалық қайтымдылық принципі (сыртқы) магнит өрістері немесе Кориолис күштері болғанда қолданылмайды", және осы жағдайда "өзара қатынастар бұзылады". Сұйық жүйесі ең түсінікті болғанымен, электр өлшемдерінің жоғары дәлдігі Онсагердің өзара қатынастарын электр құбылыстарын қамтитын жүйелерде тәжірибелік жүзеге асыруды жеңілдетеді. Шындығында, Онсагердің 1931 жылғы мақаласы көптеген қайтымсыз процестер кластары үшін, атап айтқанда термоэлектрлік эффект, электрокинетика, электролиттік ерітінділердегі тасымалдау, диффузия, анизотроптық қатты денелерде жылу және электр өткізгіштігі, термомагнетизм және гальваномагнетизм үшін жарамды болды. Бұл классикалық шолуда химиялық реакциялар "дәлелдері аз" және шешілмеген жағдайлар ретінде қарастырылады. Тағы да теориялық талдаулар мен тәжірибелер тасымалдаумен химиялық кинетиканың өзара қатынастарын растайды. Кирхгоффтың жылулық сәулелену заңы – термодинамикалық тепе-теңдіктегі материалдық дененің толқын ұзындығына байланысты сәулеленуі мен сіңіруіне қолданылатын Онсагердің өзара қатынастарының тағы бір ерекше жағдайы. Осы өзара қатынастарды ашқаны үшін Ларс Онсагерге 1968 жылы химия саласындағы Нобель сыйлығы табысталды. Сыйлықты табыстау сөзінде термодинамиканың үш заңы айтылып, содан кейін "Онсагердің өзара қатынастарын кері қайтарылмайтын процестерді термодинамикалық тұрғыдан зерттеуге мүмкіндік беретін қосымша заң деп санауға болады" делінді. Кейбір авторлар тіпті Онсагердің қатынастарын "Термодинамиканың төртінші заңы" деп сипаттайды.

Негізгі теңдеу

Термодинамикалық негізгі потенциал – ішкі энергия. Қарапайым сұйық жүйесінде, тұтқырлықтың әсерін ескермеу арқылы, термодинамикалық теңдеу былай жазылады:

мұнда U – ішкі энергия, T – температура, S – энтропия, P – гидростатикалық қысым, V – көлем, μ – химиялық потенциал және M – масса. Ішкі энергия тығыздығы u, энтропия тығыздығы s және масса тығыздығы ρ болғанда, тұрақты көлемдегі негізгі теңдеу былай жазылады:

Сұйық емес немесе күрделі жүйелер үшін жұмыс шарттарын сипаттайтын әртүрлі айнымалылар жиынтығы болады, бірақ принцип сол күйінде қалады. Жоғарыдағы теңдеу энтропия тығыздығы үшін шешіледі:

Энтропияның өзгеруі арқылы бірінші заңның жоғарыдағы түрі, μ және ρ айнымалыларының энтропиялық серік айнымалыларын анықтайды, олар интенсивті шамалар және потенциалдық энергияларға ұқсас; олардың градиенттері термодинамикалық күштер деп аталады, себебі олар сәйкес экстенсивті айнымалылардың ағынын тудырады, бұл келесі теңдеулерде көрсетілген.

Онсагердің өзара қарым-қатынастары

Онсагердің еңбегі оң жартылай белгілі ғана емес, сонымен қатар уақыттың қайтымдылық симметриясы бұзылмаған жағдайларды қоспағанда симметриялық екенін көрсету болды. Яғни, қиылыс коэффициенттері тең. Олардың кем дегенде пропорционалды екені қарапайым өлшемдік талдау арқылы көрінеді (атап айтқанда, екі коэффициент те температура мен масса тығыздығының көбейтіндісімен өлшенеді). Жоғарыда келтірілген қарапайым мысал үшін энтропия өндірісінің жылдамдығы тек екі энтропиялық күшті және 2×2 Онсагер феноменологиялық матрицасын пайдаланады. Ағындарға жасалған сызықтық жуықтама және энтропия өндірісінің жылдамдығын сипаттайтын өрнекті көптеген күрделі және жалпы жүйелер үшін де ұқсас жолмен беруге болады.