Тимоти Бимонт: саяхатшы, дін қызметкері және саясаткер өмірі
Tim Beaumont
Тимоти Бимонт, барон Бимонт – британдық саяхатшы, дін қызметкері (1928-2008). Либерал, Либерал-демократ, Жасыл партиясы өкілі болды. Парламенттегі алғашқы «жасыл» саяхатшы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және дін қызметкері, 1928–2008 жылдары өмір сүрген.
British politician and priest, lived 1928–2008
Тимоти Уэнтуорт Бомонт, Уитли бароны Бомонт (22 қараша 1928 жыл – 8 сәуір 2008 жыл) – британдық саясаткер және англикан дін қызметкері. Ол Либералдық партияда, Либералды демократтар партиясында және Англия мен Уэльстің Жасыл партиясында саяси белсенділік танытты. 1967 жылдан бері өмірлік пэр ретінде танылса, 1999 жылы Ұлыбритания Парламентінің екі палатасының бірінен Жасыл партияны алғаш рет өкілдік еткен мүше болды.
Timothy Wentworth Beaumont, Baron Beaumont of Whitley (22 November 1928 – 8 April 2008) was a British politician and an Anglican priest. He was politically active, successively, in the Liberal Party, the Liberal Democrats and the Green Party of England and Wales. A life peer since 1967, in 1999 he became the first member of either of the British Houses of Parliament of the United Kingdom to represent the Green Party.
Ерте өмір және жеке өмірі
Бомонттың әкесі, Майкл Бомонт, Айлсбери округінен консервативті партиядан парламент депутаты болған. Ал оның әкесінің әкесі, Хьюберт Бомонт, 1906 жылдан 1910 жылға дейін Истборн округінен либералды партиядан парламент депутаты болды және ол 1-ші барон Аллендейлдің ұлы, Уентворт Бомонт еді. Бомонттың анасы, Фейс Пиз, ол алты жасында қайтыс болды; анасының әкесі либералды саясаткер Джек Пиз, 1-ші барон Гейнфорд болды. 1952 жылы ол төртінші санаттағы бакалавр (BA) академиялық дәрежесін алды: дәстүр бойынша, оның бакалавр дәрежесі магистр (MA Oxon) дәрежесіне дейін көтерілді. Ол 1955 жылы Мэри Роуз Ваухоппен (Сноудонның 1-ші графы Антони Армстронг Джонстың туысы) үйленді, олардан екі ұл және екі қызы болды.
Beaumont's father, Michael Beaumont, was a Conservative MP for Aylesbury, and his paternal grandfather, Hubert Beaumont, was the Liberal MP for Eastbourne from 1906 to 1910 and son of Wentworth Beaumont, 1st Baron Allendale. Beaumont's mother, Faith Pease, died when he was six; his maternal grandfather was the Liberal politician Jack Pease, 1st Baron Gainford. He graduated in 1952 with a fourth class Bachelor of Arts (BA) degree: as per tradition, his BA was promoted to a Master of Arts (MA Oxon) degree. He married Mary Rose Wauchope (a cousin of Antony Armstrong Jones, 1st Earl of Snowdon) in 1955, with whom he had two sons and two daughters.
Ғибадат жолы
Оксфордты бітіргеннен кейін, ол Кембридждегі Весткотт Хауста, либералды аңгло-католиктік теологиялық колледжде діни қызметкер дайындады.
After graduating from Oxford, he trained for holy orders at Westcott House, Cambridge, an liberal Anglo Catholic theological college.
Саяси мансап
Либералды партияға айтарлықтай қаржылық көмек көрсеткеннен кейін, ол 1962–1963 жылдары партияның бірлескен құрметті қазынашысы болды. 1967 жылы ол Ұлы Лондондағы Чайлдс Хиллдегі Уитли бароны Бомонт ретінде Либералдық өмірлік пэр ретінде тағайындалды. 1967–1968 жылдары Либералды партия төрағасы, ал 1969–1970 жылдары президент болды. Парламентте ол 1986 жылға дейін білім беру және өнер салалары бойынша либералдық өкіл болды. Ол сонымен қатар Еуропа Кеңесіндегі либералдардың жетекшісі де болды. 1978–1980 жылдары «Жасыл альянс» координаторы қызметін атқарды. Ол Либералды демократтар партиясына қосылды, бірақ олардың еркін сауданы қолдауына наразылық білдіріп, 1999 жылы «Жасылдар» партиясына өтті және ауыл шаруашылығы мәселелері бойынша партияның өкілі болды. 2006 жылы ол Клэпхэм орталық сайлау округінен Ламбет кеңесіне «Жасылдар» партиясынан сайлауға түсті. Бомонт еуроскептик болды және көп жылдар бойы Ұлыбританияның Еуропалық Одаққа мүшелігіне қарсы күрескен «Тәуелсіз Ұлыбритания үшін кампания» көппартиялық ұйымының вице-президенті болды. Есте қаларлық әрекет ретінде, Бомонт 1996 жылдың мамыр айында «ауруханалардың және қоғамдық көліктің жалпы орындарында музыка ойнауға және телебағдарламалар көрсетуге тыйым салу жоспарын жасау; сондай-ақ ауруханалардың және қоғамдық көліктің жалпы орындарында музыка тыңдаған адамдарға құлаққап киюді міндеттеу» туралы заң жобасын ұсынды.
After making a substantial donation to the Liberal Party, he became its joint honorary treasurer in 1962–1963. He was made a Liberal Life peer as Baron Beaumont of Whitley, of Child's Hill in Greater London, in 1967. He was chair of the Liberal Party in 1967–1968 and then President in 1969–1970. In Parliament he was Liberal spokesman on education and the arts until 1986. He also served as leader of the Liberals in the Council of Europe. He was co ordinator of the Green Alliance from 1978 to 1980. He joined the Liberal Democrats, but, objecting to their support for free trade, he moved to the Green Party in 1999, and became the Green Party spokesman on agriculture. He stood for election to Lambeth Council for the Green Party in Clapham Common ward in 2006. Beaumont was a Eurosceptic, and for many years he was a vice president of the cross party Campaign for an Independent Britain, which campaigned against British membership of the European Union. In a memorable action, Beaumont put forth in May 1996 a bill to "draw up a plan to prohibit piped music and the showing of television programmes in the public areas of hospitals and on public transport; and to require the wearing of headphones by persons listening to music in the public areas of hospitals and on public transport."
Басқа жетістіктер
Бомонт трансгендерлік теңдікке қолдау көрсеткен "Press for Change" ұйымының демеушісі болды. Ол 1969-1971 жылдары аралығында Олбани Трасттың төрағасы, 1971-1973 жылдары аралығында Психикалық және көптеген кемістіктерді зерттеу институтының төрағасы, 1973-1979 жылдары аралығында Британдық киноқоғамдар федерациясының президенті және Кедейлікке қарсы іс-қимыл жөніндегі шіркеу атқару комитетінің мүшесі болды. 1980 жылы "Exit" (1980-жылдардың басында Евтаназия қоғамы ретінде белгілі болған, 2005 жылдан бастап "Дейдитіктің абыройы" деп аталатын) төрағасы болды. Ол 1976 жылы жарық көрген Джеймс Агаттың күнделіктерінен құрастырылған "Таңдаулы Эго" және 1972 жылы жарық көрген "Либералдық аспаздық кітабын" редакциялады. Сондай-ақ ол 1976 жылдан 1980 жылға дейін "Illustrated London News" газеті үшін тамақ туралы баған жазды және 1997 жылы жарық көрген "Сары кірпіш жолының соңы" кітабының авторы болды. Уитли бароны Бомонт бірнеше апта ауруханада жатқаннан кейін Лондонның Сент-Томас ауруханасында қайтыс болды.
Beaumont was a patron of transgender equality campaign group Press for Change. He was chairman of the Albany Trust between 1969 and 1971, chairman of the Institute of Research into Mental and Multiple Handicap between 1971 and 1973, president of the British Federation of Film Societies between 1973 and 1979, and a member of the executive of Church Action on Poverty. He was chairman of "Exit" (as the Voluntary Euthanasia Society, since 2005 Dignity in Dying, was known in the early 1980s) in 1980. He edited The Selective Ego, an abridged volume of the diaries of James Agate, published in 1976, and a Liberal Cookbook, published in 1972. He also wrote a food column for the Illustrated London News from 1976 to 1980, and wrote the book The End of the Yellowbrick Road, published in 1997. Baron Beaumont of Whitley died at St Thomas' Hospital in London after being hospitalised for several weeks.