Қолданыстан қалған сүйектер мен тұзды қайнарлардың тарихы
Big Bone Lick State Park
Кентуккидегі Big Bone Lick мемлекеттік паркі – мұнда мамонт, бизон, елік сияқты ежелгі жануарлардың қаңқалары табылды. Тұзды қабаттар олардың тартуына себеп болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Географиялық нысан
Geographical object
Биг Боун Лик штаттық паркі Кентукки штатының Бун округіндегі Биг Бонда орналасқан. Парктің атауы онда табылған плейстоцен мегафаунасының қазба қалдықтарынан шыққан. Мамонттардың бұл жерге күкірт көздері маңындағы тұзды жамылғыға тартылғаны болжамдалады. Басқа жануарлар, оның ішінде бизон, карибу, бұғы, қаз, жылқы, мастодонт, қаз, мысық өгіз, пекари, жер жалпағы, қасқыр, қара аю, елік, семсер тісті мысық және, мүмкін, тапир да бұлақтар маңындағы өсімдіктер мен тұзды топырақты жеп, осы бұлақтарға тамақтану үшін сүйенген.
Big Bone Lick State Park is located at Big Bone in Boone County, Kentucky. The name of the park comes from the Pleistocene megafauna fossils found there. Mammoths are believed to have been drawn to this location by a salt lick deposited around the sulfur springs. Other animals including forms of bison, caribou, deer, elk, horse, mastodon, moose, musk ox, peccary, ground sloths, wolves, black bears, stag moose, saber toothed cats, and possibly tapir also grazed the vegetation and salty earth around the springs that the animals relied on for their diet.
Тарих
Бұл аймақтың алғашқы тұрғындары тұз жалайтын жерді, немесе жергілікті жерде оны жай ғана жалайтын жер деп атайды, және оның қазба қалдықтарын көптен бері білген. Минералды бұлақтар, судың астындағы әктас және тақтатас қабаттары арқылы ағуы нәтижесінде пайда болады, онда тұз еріп, ерітінді түрінде жер бетіне жеткізіліп, тұзды бұлақ құрайды.
The salt lick, or lick, as it is more generally known locally, and its fossil deposits, were long known to the original inhabitants of the area. The mineral springs are created by water flowing through the underlying formations of limestone and shale, where the trapped salts are dissolved and carried, in solution, to the surface, creating a brine spring.
19 ғасыр
1803 жылы дәрігер Уильям Гофорт Биг Боун Лик жерінде көптеген сүйектерді қазып шығарды және оларды Еуропаға сатты, бірақ ақшасы ұрланды. Гофорт өзінің табылғандарын Мериуэтер Льюиске сипаттады, ол Томас Джефферсонға сүйектердің толыққанды сипаттамасын жазды. Льюис 1803 жылдың соңында Биг Боун Ликке барып, бірнеше сүйектерді тауып алды, бірақ олардың барлығы жоғалып немесе ұрланды. 1807 жылдың қыркүйегінде Льюистің досы Уильям Кларк, ағасы Джордж Роджерс Кларкпен бірге Биг Боун Ликке сапар шекті және 300-ден астам сүйек пен тісті алып кетті, оларды Джефферсонға он бір беттік сипаттамамен бірге жіберді. Джефферсон сүйектердің бір бөлігін Париждегі Табиғат тарихы мұражайына (Muséum d’Histoire Naturelle) және Филадельфиядағы Табиғи ғылымдар академиясына сыйлады. Сүйектерді зерттеу табиғат зерттеушілеріне мастодонттар мен мамонттарды, сондай-ақ коллекцияда табылған басқа да бірнеше түрлерді ажыратуға көмектесті. Өкінішке орай, Джефферсонның жеке коллекциясы бір қызметшісінің қолынан тыңайтқышқа айналдырылды. Кларк сонымен қатар үш Кловис сүмбөлегін тауып алды, бұл осы аймақта ертедегі үндістер аң аулағанын көрсетеді. 1815 жылы жақын жерде Clay House демалыс орталығы ашылды, ол келушілерге емдік қасиеттері бар тұзды минералды бұлақтарда шомылу мүмкіндігін ұсынды. Бұл орын тез арада табиғат зерттеушілерінің арасында танымал болды, олар мұражайлар немесе жеке коллекциялар үшін сүйектер іздеуге келді. Белгілі келушілердің ішінде Йель университетінің профессоры Бенджамин Силлиман және табиғат тарихы профессоры Константин С. Рафинеск болды. Clay House 1830 жылы жабылды. 1831 жылы палеонтолог Ричард Харлан Биг Боун Ликте табылған сүйектерден алып жалқаудың жаңа түрін – Megalonyx laqueatus анықтады. 1840 жылы Харланның құрметіне түрдің атауы Mylodon harlani деп өзгертілді, ал қазір Paramylodon harlani деп белгілі. XIX ғасырдың ортасына қарай көптеген қазбалар алынып тасталды, ал 1868 жылы палеонтолог Натаниел Саутгейт Шейлер қалған қазбаларды алып, зерттеу үшін Гарвардтың Салыстырмалы зоология мұражайына (Harvard Museum of Comparative Zoology) жеткізу үшін кең ауқымды қазба жұмыстарын жүргізді. (осы жерді 1841 жылы зерттеген).
In 1803 physician William Goforth excavated a large number of bones at Big Bone Lick and sold them in Europe, although the money was stolen from him. Goforth described his finds to Meriwether Lewis who wrote a lengthy description of the bones to Thomas Jefferson. Lewis visited Big Bone Lick in late 1803 and retrieved a number of bones, all of which were lost or stolen. In September 1807 Lewis's friend William Clark, accompanied by his brother George Rogers Clark, visited Big Bone Lick and removed over 300 bones and teeth, which he sent to Jefferson with an eleven page description. Jefferson donated some of the bones to the Muséum d’Histoire Naturelle in Paris and the Academy of Natural Sciences in Philadelphia. Studies of the bones allowed naturalists to distinguish between mastodons and mammoths and a few other species found in the collection. Jefferson's own private collection was unfortunately ground into fertilizer by a servant. Clark also found three Clovis spear points, which indicated that early Native Americans had hunted in the area. The Clay House, a resort hotel, opened nearby in 1815, offering visitors an opportunity to bathe in the supposedly medicinal salt mineral springs. It quickly became popular among naturalists, who came to find bones for museums or private collections. Notable visitors included Yale professor Benjamin Silliman and natural history professor Constantine S. Rafinesque, among others. The Clay House closed in 1830. In 1831, paleontologist Richard Harlan identified a new species of giant sloth, Megalonyx laqueatus, from bones found at Big Bone Lick. In 1840, the species was renamed Mylodon harlani to honor Harlan, and is now known as Paramylodon harlani. By the mid 19th century most of the fossils had been removed, and in 1868 paleontologist Nathaniel Southgate Shaler conducted an extensive excavation to remove all remaining fossils and take them to the Harvard Museum of Comparative Zoology for study. (who had visited the site in 1841) regarding Big Bone Lick.
20 ғасыр
1932 жылы Уильям Снайдер Уэбб және Уильям Фанкхаузер Үлкен сүйекті соруда кең ауқымды археологиялық зерттеу жүргізіп, екі тарихқа дейінгі жерлеу обасын және жасы нақты белгісіз зиратты тапты. 1962 жылдан 1967 жылға дейін Небраска университеті қазба жұмыстарын жүргізіп, қалған қазбаларды іздеді және онда өлген мамонттар мен мастодонттардың жасын және экологиялық ортасын анықтауға тырысты. Бұл қазбалар Висконсин мұз дәуіріне (шамамен 115 000 – 11 700 жыл бұрын) жатқызылды және қазір Небраска университетінің мемлекеттік мұражайында қойылған. Парк 2009 жылдың ақпан айында Ұлттық табиғи ескерткіш тізіміне енгізілді. Ол өзін "Америкалық палеонтологияның бастауы" деп таныстырады.
In 1932, William Snyder Webb and William Funkhouser conducted an extensive archaeological survey of Big Bone Lick, which uncovered two prehistoric burial mounds and a cemetery of uncertain age. From 1962 to 1967 the University of Nebraska conducted excavations, seeking any remaining fossils and attempting to determine the age and ecological context of the mammoths and mastodons that had died there. These fossils were dated to the Wisconsin Glacial Period (c. 115,000 – c. 11,700 years ago) and are now on display at the University of Nebraska State Museum. The park was listed as a National Natural Landmark in February 2009. It bills itself as "the birthplace of American paleontology".
Іс-шаралар мен жайлылықтар
Келушілер орталығы (2004 жылы ашылды), ішкі және сыртқы көрмелерде қазба жәндіктер, американдық өнер және 1000 фунт салмақты мастодон бас сүйегі, сондай-ақ сыйлық дүкені орналасқан. Көрмелер геология және американдық жергілікті халықтар тарихы туралы ақпарат ұсынады. Паркте бірнеше табиғат жолдары бар, оның ішінде Discovery Trail – батпақты топалаң диорамасының айналасындағы ағаш жолдары бар, онда жүнді мамонт, мастодонт, жер қаскыр, бизон және өліктер мен қаңқа қалдықтарымен қоректенетін сүрегіштертің моделдері көрсетілген. Discovery Trail шөптесін, ылғалды жер және саванна сияқты әртүрлі орталардан өтеді және мүмкіндігі шектеулі адамдар үшін де қолжетімді. Паркте бизондардың шағын тобы да ұсталып тұрады. Паркте демалуға арналған орындар мен 62 орындық кемпинг бар.
The visitors center (opened 2004) features indoor and outdoor exhibits of fossils, American art, and a 1,000 pound mastodon skull as well as a gift shop. Exhibits provide information on geology as well as Native American history. The park features several nature trails, including a Discovery Trail that includes a boardwalk around a marsh bog diorama with recreations of a woolly mammoth, a mastodon, a ground sloth, bison, and scavengers feeding on carcasses and skeletal remains. The Discovery Trail winds through several habitats, including grassland, wetland and savanna, and is accessible to the physically challenged. A small bison herd is also maintained on site. The park has picnicking facilities and a 62 site campground.