Тұрақты қозғалыс машиналарынң тарихы

Кіріспе

Мәңгі қозғалатын машиналардың тарихы кем дегенде орта ғасырларға дейін жетеді. Мыңжылдықтар бойы мәңгілік қозғалыс құрылғыларының мүмкін болуы белгісіз болды, бірақ термодинамиканың қазіргі заманғы теориялары олардың мүмкін еместігін дәлелдеді. Осыған қарамастан, мұндай машиналарды құруға көптеген тыраштандырулар жасалды, және олар қазіргі күнге дейін жалғасуда. Қазіргі заманғы ойластырушылар мен жақтастары кейде өз өнертабыстарын сипаттау үшін "оверунитет" сияқты басқа терминдерді пайдаланады.

19 ғасырдан бұрын

Кейбір дерексіз мәлімдемелерге сәйкес, 8 ғасырда Баварияда "сиқырлы доңғалақ" деп аталатын мәңгі қозғалыс машинасы пайда болған (магнит тастарымен қуатталатын осімен айналатын доңғалақ). Бұл тарихи мәлімдеме жиі қайталанғанымен, нақты дәлелдермен расталмаған. Мәңгі қозғалыс машиналарының алғашқы жобаларын үнді математигі және астрономы Бхаскара II жасаған, ол мәңгі жұмыс істейтін доңғалақты (Бхаскара доңғалағы) сипаттаған. 13 ғасырдағы француз шебер-сәулетшісі Вильяр де Хоннекурдың эскиздер кітабында мәңгі қозғалыс машинасының суреті кездеседі. Кітап механика және архитектураға арналған. Вильярдың үлгісімен, Марикур Пётр магниттік шарды жобалады, ол аспан осіне параллель және үйкеліссіз орнатылса, тәулігіне бір рет айналуға тиіс болған. Ол автоматты аспан шар ретінде қызмет етуге арналған. 16 ғасырдағы итальян ғалымы Марк Антони Зимара өздігінен желді қозғалтатын жел диірменін ұсынды. Осы кезеңдегі түрлі ғалымдар осы тақырыпты зерттеді. 1607 жылы Корнелиус Дреббель "Wonder vondt van de eeuwighe bewegingh" еңбегінде Англия королі Джеймс I-ге мәңгі қозғалыс машинасы арнады. Оны Генрих Хиссерле фон Чодав 1621 жылы сипаттаған. Роберт Бойль "мәңгілік құтыны" ("мәңгілік кесе" немесе "гидростатикалық парадокс") ойлап тапты, оны 1685 жылы Денис Папин "Философиялық еңбектерде" талқылады. Иоганн Бернулли сұйық энергиясын пайдаланатын машинаны ұсынды. 1686 жылы Георг Андреас Беклер Архимед бұрандаларының түрлерін қолданып, шарлармен жұмыс істейтін "өздігінен жұмыс істейтін" су диірменін және бірнеше мәңгі қозғалыс машиналарын жобалады. 1712 жылы Иоганн Бесслер (Орфиреус) жұмыс істейтін модельдерді жасамас бұрын 300 түрлі мәңгі қозғалыс моделін сынап көргенін мәлімдеді. 1760 жылдары Джеймс Кокс және Джон Джозеф Мерлин Кокс сағатын жасады. Кокс бұл сағаттың нағыз мәңгі қозғалыс машинасы екенін айтты, бірақ құрылғы атмосфералық қысымның өзгеруімен (ртуть барометрі арқылы) қуаттанғандықтан, бұл дұрыс емес. 1775 жылы Париж ғылым академиясы "мәңгі қозғалысқа қатысты ұсыныстарды енді қабылдамаймыз және қарастырмаймыз" деген мәлімдеме жасады.

There are some unsourced claims that a perpetual motion machine called the "magic wheel" (a wheel spinning on its axle powered by lodestones) appeared in 8th century Bavaria. This historical claim appears to be unsubstantiated though often repeated. Early designs of perpetual motion machines were done by Indian mathematician–astronomer Bhaskara II, who described a wheel (Bhāskara's wheel) that he claimed would run forever. A drawing of a perpetual motion machine appeared in the sketchbook of Villard de Honnecourt, a 13th century French master mason and architect. The sketchbook was concerned with mechanics and architecture. Following the example of Villard, Peter of Maricourt designed a magnetic globe which, if it were mounted without friction parallel to the celestial axis, would rotate once a day. It was intended to serve as an automatic armillary sphere. Mark Anthony Zimara, a 16th century Italian scholar, proposed a self blowing windmill. Various scholars in this period investigated the topic. In 1607 Cornelius Drebbel in "Wonder vondt van de eeuwighe bewegingh" dedicated a Perpetuum motion machine to James I of England. It was described by Heinrich Hiesserle von Chodaw in 1621. Robert Boyle devised the "perpetual vase" ("perpetual goblet" or "hydrostatic paradox") which was discussed by Denis Papin in the Philosophical Transactions for 1685. Johann Bernoulli proposed a fluid energy machine. In 1686, Georg Andreas Böckler, designed a "self operating" self powered water mill and several perpetual motion machines using balls using variants of Archimedes' screws. In 1712, Johann Bessler (Orffyreus), claimed to have experimented with 300 different perpetual motion models before developing what he said were working models. In the 1760s, James Cox and John Joseph Merlin developed Cox's timepiece. Cox claimed that the timepiece was a true perpetual motion machine, but as the device is powered by changes in atmospheric pressure via a mercury barometer, this is not the case. In 1775, the Royal Academy of Sciences in Paris made the statement that the Academy "will no longer accept or deal with proposals concerning perpetual motion."

1900 жылдан 1950 жылға дейін

1900 жылы Никола Тесла екінші түрдегі мәңгілік қозғалыс машинасының негізін құрайтын абстрактілік принципті ашқанын мәлімдеді. Прототип жасалмады. Ол былай деп жазды:

Дэвид Унайпон, австралиялық өнертапқыш, өмір бойы мәңгілік қозғалысқа қызығушылық танытты. Ньютон механикасы бойынша жүргізген зерттеулерінің бірі оны 1910 жылы қисайған қозғалысты түзу сызықты қозғалысқа айналдыратын қой қию машинасы құруға әкелді. Бұл құрылғы қазіргі заманғы механикалық қайшылардың негізі болып табылады. 1910-1920 жылдары Канзас-Сити (Миссури штаты) тұрғыны, МТИ-ді бітірген Гарри Перриго еркін энергия құрылғысын жасағанын мәлімдеді. Перриго энергия көзінің "бос кеңістіктен" немесе эфир толқындарынан алынғанын айтты. Ол 1917 жылдың 15 желтоқсанында АҚШ Конгресі алдында бұл құрылғыны көрсетті. Перригоның "Эфир электр энергиясын жинақтау және түрлендіру әдісі мен аппаратурасын жетілдіру" бойынша өтінімі қарастырылып жатты. Тергеушілер оның құрылғысында жасырылған мотор батареясы болғанын хабарлады. 1920 жылдың қазан айындағы «Популярлы ғылым» журналы мәңгілік қозғалыс тақырыбында мақала жариялады.

1951 жылдан 1980 жылға дейін

1966 жылы Йозеф Папп (кейде Джозеф Папп немесе Джозеф Папф деп аталады) инертті газдарды пайдаланатын баламалы автомобиль қозғалтқышын жасады. Ол бірнеше инвестор тартты, бірақ қозғалтқыш көпшілік алдында көрсетілген кезде жарылыс болды, нәтижесінде бақылаушылардың бірі қаза тапты, ал екеуі жарақат алды. Папп апатты физик Ричард Фейнманның іс-қимылына кінәлады, ал Фейнман кейіннен өз байқауларын Оңтүстік Калифорниялық скептиктер журналындағы «Лазер» журналында жариялады. Папп ақша қабылдауды жалғастырды, бірақ басқа қозғалтқышты көрсетпеді. 1977 жылдың 20 желтоқсанында Эмиль Т. Хартман «Тұрақты магнитпен жұмыс істейтін жүйе» деген тақырыпта патент алды. Бұл құрылғы қарапайым магниттік Overunity ойыншығымен (SMOT) байланысты. Неміс инженері Пол Бауман «Тестатика» деп аталатын машинаны жасады, ол «Швейцариялық МЛ түрлендіргіші» немесе «Thesta Distatica» деп те белгілі. Гвидо Франч су молекулаларын жоғары октанды бензин құрамына (Mota отыны деп аталды) түрлендіру процесіне ие болды, бұл бензин бағасын галлонға 8 центке дейін төмендетуге мүмкіндік береді. Бұл процесте жасыл ұнтақ қолданылды (бұл мәлімдеме 1917 жылғы Джон Эндрюстің ұқсас мәлімдемелерімен байланысты болуы мүмкін). 1954 жылы ол алаяқтық үшін сотқа тартылып, ақталды, бірақ 1973 жылы сотталды. 1954 жылғы істе сот судьялары Уильям Бауэр және Филип Ромити демонстрацияны бақылады. 1958 жылы Оклахомадан келген Отис Т. Карр НЛО стиліндегі ғарыш кемелерін және аэроглиссерлерді жасау үшін компания құрды. Карр осы коммерциялық жобаға акция сатты. Ол сонымен қатар тегін энергия машиналарын да насихаттады. Ол шабыттанғандардың қатарында Никола Тесла есімдерін атады. 1962 жылы физик Ричард Фейнман Браун қозғалысынан пайдалы жұмыс алуға болатын Браундық храповик туралы талқылады, бірақ ол мұндай құрылғының іс жүзінде жұмыс істемейтінін көрсетті. 1970 жылдары Дэвид Хамель «антигравитациялық» құрылғы – Хамель генераторын жасады, ол, әлдебір шетелдіктердің ұрлауынан кейін жасалған деп есептеледі. Құрылғы MythBusters бағдарламасында сынақтан өтті, бірақ ол ешқандай көтергіштік қабілетін көрсетпеді. Говард Роберт Джонсон тұрақты магнитпен жұмыс істейтін моторды жасады және 1979 жылдың 24 сәуірінде патент алды. [АҚШ патенттік кеңсесі оның 4151431 патентін «электр генераторы немесе мотор құрылымы, динамоэлектрлік, сызықтық» (310/12) деп жіктеді.] Джонсон өзінің құрылғысы ротор мен статордағы тұрақты магниттердің өзара әрекеттесуінен роторлық немесе сызықтық қозғалыс тудыратынын мәлімдеді. Ол дұрыс қатты материалдардан жасалған тұрақты магниттер 18 жыл бойы жұмыс істеген кезде магниттік қасиеттерінің 2 пайызынан азын жоғалтады деп есептеді. 1979 жылы Джозеф Уэстли Ньюман өзінің «Жозеф Ньюманның энергия машинасы» кітабында сипатталғандай, оған берілген электр қуатынан гөрі көп механикалық жұмыс атқаратын тұрақты ток электр қозғалтқышына патент алуға өтініш берді. Ньюманның патенттік өтініші 1983 жылы қабылданбады. Ньюман АҚШ Патент және сауда белгілері кеңсесіне қарсы АҚШ аудандық сотына шағымданып, Ұлттық стандарттар бюросына оның машинасының сынағын жүргізуді бұйырды; бюро сотқа Ньюманның құрылғысы қосылған батареялардан артық қуат шығармайтынын хабарлады, ал сот Ньюманға қарсы шешім шығарды.

In 1966, Josef Papp (sometimes referred to as Joseph Papp or Joseph Papf) supposedly developed an alternative car engine that used inert gases. He gained a few investors but when the engine was publicly demonstrated, an explosion killed one of the observers and injured two others. Papp blamed the accident on interference by physicist Richard Feynman, who later shared his observations in an article in Laser, the journal of the Southern Californian Skeptics. Papp continued to accept money but never demonstrated another engine. On December 20 of 1977, Emil T. Hartman received titled "Permanent magnet propulsion system". This device is related to the Simple Magnetic Overunity Toy (SMOT). Paul Baumann, a German engineer, developed a machine referred to as the "Testatika" and known as the "Swiss M L converter" or "Thesta Distatica". Guido Franch reportedly had a process of transmuting water molecules into high octane gasoline compounds (named Mota fuel) that would reduce the price of gasoline to 8 cents per gallon. This process involved a green powder (this claim may be related to the similar ones of John Andrews (1917)). He was brought to court for fraud in 1954 and acquitted, but in 1973 was convicted. Justice William Bauer and Justice Philip Romiti both observed a demonstration in the 1954 case. In 1958, Otis T. Carr from Oklahoma formed a company to manufacture UFO styled spaceships and hovercraft. Carr sold stock for this commercial endeavour. He also promoted free energy machines. He claimed inspiration from Nikola Tesla, among others. In 1962, physicist Richard Feynman discussed a Brownian ratchet that would supposedly extract meaningful work from Brownian motion, although he went on to demonstrate how such a device would fail to work in practice. In the 1970s, David Hamel produced the Hamel generator, an "antigravity" device, supposedly after an alien abduction. The device was tested on MythBusters where it failed to demonstrate any lift generating capability. Howard Robert Johnson developed a permanent magnet motor and, on April 24, 1979, received . [The United States Patent office main classification of his 4151431 patent is as an "electrical generator or motor structure, dynamoelectric, linear" (310/12).] Johnson claimed that his device generates motion, either rotary or linear, from nothing but permanent magnets in rotor as well as stator, acting against each other. He estimated that permanent magnets made of proper hard materials should lose less than two percent of their magnetization in powering a device for 18 years. In 1979, Joseph Westley Newman applied for a patent on a direct current electrical motor which, according to his book The Energy Machine of Joseph Newman did more mechanical work than could be accounted for by the electrical power supplied to it. Newman's patent application was rejected in 1983. Newman sued the US Patent and Trademark Office in US District Court, which ordered the National Bureau of Standards to test his machine; they informed the Court that Newman's device did not produce more power than supplied by the batteries it was connected to, and the Court found against Newman.

1981 жылдан 1999 жылға дейін

Молдованың доктор Юрий С. Потапов электрлі-термиялық, суға негізделген генератор (қарастырылатын "Юсмар 1" деп аталады) жасағанын мәлімдейді. Ол өзінің құрылғысын ілгерілету үшін YUSMAR компаниясын құрды. Құрылғы сынақтар барысында бірлік артығын шығара алмады. Clean Energy Technologies, Inc. (CETI) Паттерсон қуат ұясы деп аталатын құрылғыны жасағанын мәлімдеді, ол ыстықтың шағын, бірақ аномальды мөлшерін шығарады, мүмкін суық ядролық синтездің нәтижесінде. Скептиктер нәтижелерге баллондар арқылы салқындату ағынынан туындаған үйкеліс әсерін дұрыс өлшемеу себеп болуы мүмкін дейді. Дейв Джонс 1981 жылы плексиглас контейнеріне мөрленген, көріне түбегейлі айналатын велосипед дөңгелегін пайдаланып құрылғы жасады. Ол оны ғылыми әзіл ретінде жасады, әрқашан ол жалған екенін және нағыз мәңгілік қозғалыс машинасы еместігін айтты, бірақ бүгінгі күнге дейін ешкім құрылғының қалай жұмыс істейтінін анықтаған жоқ. 2017 жылы рактан қайтыс болғанға дейін оның інісі Питер оны дөңгелектің құпиясын жазуға көндірді, ол Ноттингем университетінің химигі Мартин Полиаковқа хат арқылы жіберілді. Адам Савидж 2023 жылы Корольдік қоғамда сақталған дөңгелекті қарастырды, оқиғаның бейнесін түсірді, онда ол құрылғыны қандай да бір электр механизмі басқарады деп күдіктенді.

2000 жылдар

Қозғалыссыз электромагниттік генератор (МЭГ) Том Бирдэн жасаған. Бұл құрылғы сыртқы электр қуатын қолданбай-ақ, жүктемені қуаттандырумен қатар өз жұмысын жалғастыра алады деп есептеледі. Бирдэн термодинамиканың бірінші заңы бұзылмайтынын, себебі ол вакуум энергиясын жақын маңайдағы ортадан алады деп мәлімдеді. Сыншылар бұл теорияны жоққа шығарып, оны ғылыми негізі жоқ тұжырымдамамен мәңгілік қозғалыс машинасы деп санайды. Ғылым жазушысы Мартин Гарднердің айтуынша, Бирдэннің "Вакуумнан энергия" атты өзі жариялаған кітабында жинақталған физикалық теориялары физиктер тарапынан "қателіктерге толы" деп есептеледі, ал оның докторлық атағы дипломдық фабрикадан алынған. 2002 жылы Бирдэнге марапат берілген кезде, Америка физикалық қоғамы бұл марапатқа қарсы мәлімдеме жасады. АҚШ-тың патенттік және сауда белгілері кеңсесі патентті қайта қарастыратынын, сарапшыларды іріктеу әдісін өзгертетінін және осындай патенттердің қайта берілуін болдырмау үшін сарапшыларды үнемі қайта аттестациялайтынын мәлімдеді. 2002 жылы GWE (Genesis World Energy) тобы 400 адамнан тұратын топ суды H2 және O2-ге айналдыратын құрылғыны жасап шығарғанын мәлімдеді, бұл үшін дәстүрлі түрде қабылданатыннан гөрі аз энергия жұмсалады. Олардың мәлімдемелеріне тәуелсіз растау келмеді, ал 2006 жылы компанияның негізін қалаушы Патрик Келли инвесторлардан қаражат ұрлағаны үшін бес жылға бас бостандығынан айырылды. 2006 жылы Steorn Ltd. айналмалы магниттерге негізделген бірліктен артық қуат беретін құрылғы жасағанын мәлімдеді және өздерінің талаптарын тексеру үшін ғалымдарды шақыратын жарнама жариялады. Он екі адамды іріктеу процесі 2006 жылдың қыркүйегінде басталып, 2006 жылдың желтоқсанында аяқталды. Таңдалған сарапшылар тобы Steorn-ның мәлімдемелерін зерттеуді бастады. 2007 жылдың 4 шілдесіне жоспарланған қоғамдық демонстрация "техникалық қиындықтар" салдарынан күшін жойды. 2009 жылдың маусым айында таңдалған сарапшылар тобы технология жұмыс істемейтінін мәлімдеді.