Карлтон Фиск: Бейсбол жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1947 жылы туған)

Карлтон Эрнест Фиск (26 желтоқсан 1947 жылы туған), «Падж» және «Командир» деген лақап аттарымен танымал, – американдық бұрынғы кәсіби бейсбол қақпашысы, 24 маусым бойы Үлкен Лига Бейсболында (MLB) «Бостон Ред Сокс» және «Чикаго Уайт Сокс» командаларында ойнады. 1972 жылы ол Америка лигасының (АЛ) «Жылдың жаңашылы» атанған алғашқы ойыншы болды, дауыс беру нәтижесі бірауыздан болды. Фиск 1975 жылғы Әлем сериясының 6-ойынының 12-іннингіндегі жеңіс голын соққандығымен әйгілі, сол кезде ол соққыға ұшыраған доптың ойын аясында қалатынын үміттене отырып, қолдарын қозғады. Ол зейнетке шыққан кезде қақпашы ретінде барлық уақыттағы ең көп гол соққан (376) рекордты иеленді (кейін Майк Пиацца бұл көрсеткішті жаңартты). Ол жасқа немесе ұзақ өмір сүруге байланысты бірнеше рекордты сақтап келді, соның ішінде қақпашы позициясында өткізген ең көп ойын саны – 2226 (кейін Иван Родригес бұл көрсеткішті жаңартты, ол Фисктың «Падж» лақап атын да бөлісті). Фиск әлі де АЛ бойынша қақпашы позициясындағы ең ұзақ қызмет еткен (24 жыл) рекордын ұстап тұр. Фиск 11 рет «All Star» командасына шақырылды және әр позициядағы ең үздік шабуылшы ойыншыға жыл сайын берілетін үш «Күміс Соққы» сыйлығын жеңіп алды. Фиск 2000 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді.

Ерте өмір

Фиск Вермонт штатының Беллоус-Фоллс қаласында дүниеге келді, бірақ Фисктің айтуынша, себебі оның туған қаласы Чарльстаун, Нью-Гэмпширге ең жақын аурухана Вермонтта болған. Оны ата-анасы Леона мен Сесил, ағасы Кальвин, кіші ағалары Конрад пен Седрик және кіші әпкелері Джанет пен Джун тәрбиеледі. Ол Беллоус-Фоллс қаласынан Коннектикут өзенінің арғы жағында орналасқан Чарльстаунда өсті. Фиск Чарльстаун орта мектебінде оқыды, онда бейсбол (тренер Ральф Сильва басшылығымен), футбол және баскетбол ойнады. Оның отбасы Нью-Гэмпширден болғандықтан, ол Red Sox Даңқындағы тақтасынан оны Вермонт тұрғыны деп сипаттауын алып тастауды талап етті. Ол Чарльстаун орта мектебінің бейсбол командасында үшінші базада, қақпашы және питчер ретінде ойнады, оны тренер Сильва жаттықтырды. Оның екі командаласы – ағалары Кальвин мен Конрад болды, олар Балтимор Ориолс және Монреаль Экспос командаларына шақырылды, бірақ Кальвин Вьетнам соғысы кезінде әскери қызметке алынғандықтан және Конрад қолын жарақаттағандықтан ешқайсысы кіші лигаға жол таба алмады. Мектептегі бейсбол маусымы Жаңа Англияның қолайсыз ауа райына байланысты жылына 17 ойынмен шектелгендіктен, ол 1964 жылы Нью-Гэмпшир штатының Клермонт қаласының командасымен Америка легионының бейсбол лигасында да ойнады. 1965 жылы ол 1964 жылы Вермонт штатының чемпионатында жеңіске жеткен Белоус-Фоллс қаласының Легион Пост 37 командасы үшін өнер көрсетті. Оқудың екінші жылында Red Sox оны 1967 жылғы қаңтардағы аматорлар драфтының бірінші турында таңдады, осылайша оның спорттық болашағы шешілді. Фиск баскетболда даңққа ие болу арманынан бас тартты. "Мен алты фут екі дюймдік қуатты шабуылшы бола алмаймын және Селтиктер үшін ойнамаймын", - деді ол.

Кіші лигалар

1967 жылы Фиск Флоридадағы оқу лигасында «Red Sox» командасы үшін қысқа ғана уақыт ойнады, 47 соққыда .195 көрсеткіш, 0 хоум-ран және 0 RBI тіркелді. 1968 жылы Фиск «Waterloo Hawks» командасы сапында өнер көрсетті, бұл «Red Sox» клубының Орта батыс лигасының А класындағы филиалы еді. 62 ойында Фиск .338 соққы көрсеткішімен 12 хоум-ран және 34 RBI-ға қол жеткізді. 1971 жылдың соңында Фиск тағы да кіші лигадан шақырылып, 1972 жылғы «Boston» клубының көктемгі жаттығуларына қатысуға мүмкіндік алды. Тағдырға байланысты, Фиск 1972 жылғы маусымның басында үлкен лигаға (тұрақты түрде) енді. Фискті үлкен лигаға жол салғаны үшін риза болған «Boston» командасының бас жаттықтырушысы Даррелл Джонсон, оған команданың көшбасшысы және алаңдағы бағытшы болуды үйретті. Ойынға толыққанды берілу және агрессивтілік – бір жақ, ал энергияны ақылмен жұмсау – екінші жақ. «Джонсон мені ұстап алушының рөлінің барлық маңызды аспектілерін ойлауға үйретті, бұл питчерлерге түрлі жағдайларда көмектеседі және командаластарыңызға сіз жеңгіңіз келетінін білдіреді», - деді ол 1973 жылғы сұхбатында. 1971 жылдың 12 қыркүйегінде Фиск «Detroit» клубының «Tiger Stadium» стадионындағы ойынында Лес Кейннен өзінің алғашқы карьералық хоум-ранын соқты. 1971 жылы Фиск .293 соққы көрсеткішімен 22 хоум-ран соқты және .909 OPS көрсетті. Одан бөлек, ол 9 үштікпен Америка лигасын жетектеп (Оклендтен келген Джо Рудимен тең), осы статистикалық көрсеткіш бойынша лиганы жетектеген соңғы ұстап алушы атанды. Оның ойыны оған Америка лигасының «Алтын қолғап» және «Жылдың жаңашылы» сыйлықтарын сыйлады. Ол соңғысы үшін бірауыздан таңдалып, бірінші бірауыздан АЛ «Жылдың жаңашылы» атанды. Сондай-ақ, ол Америка лигасының ең құнды ойыншысы үшін дауыс беруде төртінші орынды иеленді. 1974 жылдың маусым айында Фиск «Cleveland Indians» клубының Лерон Лимен үй тақтасында соқтығысып, бірнеше тізе буынын жыртып, ауыр жарақат алды. Тізесіне операция жасағаннан кейін Фискке енді ешқашан ойнамайтыны айтылды, бірақ ол 12 айдан кейін қайта оралды. 1974 жылы Фиск көктемгі жаттығуларда қайта жарақаттанып, маусымға дейін ойнаған жоқ. 79 ойында Фиск .331 соққы көрсеткішімен 52 RBI-ға қол жеткізді. «Boston» клубы 95–65 есебімен Американ лигасының Шығыс дивизионында жеңіске жетті. Оның бейсбол добын қолмен ұшырып шашуы бейсболдың теледидарда көрсетілу әдісін өзгертіп жіберді. Сол кезде бейсболды түсіріп алатын операторларға доптың траекториясын бақылау тапсырылды. 1999 жылғы сұхбатында NBC телеарнасының операторы Лу Жерард жақын маңдағы егеуқұйрық оның назарын ауыртқандығын айтты. Допты қадағалай алмағандықтан, ол камераны Фискке бұрды. Бұл эпизод операторлардың назарын ойыншыларға шоғырландыруына ықпал еткен маңызды фактор болды.

In 1967, Fisk played briefly for the Red Sox team in the Florida Instructional League, hitting .195 with 0 HR and 0 RBI in 47 at bats. In 1968, Fisk played for the Waterloo Hawks, the Red Sox' Class A affiliate in the Midwest League. In 62 games, Fisk hit .338 with 12 HR and 34 RBI. Fisk was once again called up from the minors at the end of 1971 and earned himself a place on Boston's 1972 spring training roster. As history would have it, Fisk broke into the major leagues (to stay) early in the 1972 season. Boston manager Darrell Johnson, whom Fisk credited for making him a major leaguer, taught Fisk how to be a leader and a field general for the team. Playing with abandon and all out aggressiveness was one thing, channeling energy intelligently was another. "Johnson taught me to think about all the important facets of the catcher's role, the things that help pitchers in various ways and those that let your teammates know you want to win," he told an interviewer in 1973. On September 12, 1971, Fisk hit his first career home run off of Detroit's Les Cain at Tiger Stadium. In , Fisk batted .293 with 22 home runs, and a .909 OPS. In addition, he led the American League with nine triples (tied with Oakland's Joe Rudi), and was the last catcher to lead the AL in this statistical category. His play earned him both the AL Gold Glove and AL Rookie of the Year awards. He was selected unanimously for the latter award, becoming the first unanimous AL Rookie of the Year. He also finished fourth in American League MVP voting. In June 1974, Fisk suffered a devastating knee injury when Leron Lee of the Cleveland Indians collided with him at home plate, tearing several knee ligaments. After undergoing reconstructive knee surgery, Fisk was told he would never play again, yet the backstop returned just twelve months later. In , Fisk re injured himself in spring training and did not play until June. In only 79 game appearances, Fisk hit .331 along with 52 RBI. Boston won the AL East Division with a record of 95–65. The image of him waving the ball fair changed the way baseball was televised. During this time, cameramen covering baseball were instructed to follow the flight of the ball. In a 1999 interview, NBC cameraman Lou Gerard said that he had been distracted by a nearby rat. Unable to follow the ball, he kept the camera on Fisk instead. This play was perhaps the most important catalyst in getting camera operators to focus most of their attention on the players themselves.

Бостондағы соңғы жылдары

Фиск Бостон Ред Сокс командасындағы тоғыз толық маусымында Америка лигасының үздік шабуылдаушы қақпашыларының бірі болды. Бостондағы ең жақсы жылы 1977 жыл болды, ол 26 хоум-ран соғып, 102 рет ұпай жинады. 1978 жылы АЛ Шығыс дивизионы плей-оффында қарсылас Нью-Йорк Янкиске қарсы Фиск Бостонның 5–4 есебімен жеңіліске ұшырағанда 1 соққы жасады. Кейбір жанкүйерлер Бостонның 1978 жылғы жеңілісін Фискке тиген қабырға жарақатына байланысты деп есептеді. Сол жарақат Фиск 1979 жылғы маусымда бірнеше ойынға қатысуына кедерілді, сол жылы оның негізгі позициясы белгілі бір соққышы болды. Кравек он күннен кейін ғана сатылса да, Фиск өзінің мансабында 72 нөмірін сақтап қалды. Маусым басталғанда Фиск команда алмасуы туралы БАҚ өкілдерімен сұхбаттасып, «Red Sox-пен он жыл өткеннен кейін, менің «sox-тарымды» ауыстыру уақыты келді!» деп әзілдеді. 1981 жылғы маусымның ашылу күнінде Фиск Фенуэй паркінде бұрынғы командасына қарсы Уайт Сокс сапында маусымды бастады. Сегізінші иннингте Фиск үш ұпайлық хоум-ран соғып, жаңа командасын 5–3 есебімен алға шығарды. Уайт Сокс-қа қосылғаннан кейін ол командаға алғашқы Америка лигасы Батыс дивизионының жеңісін жеңуге көмектесті. Оның .289 соққы көрсеткіші, 26 хоум-ран және 86 RBI, сондай-ақ жас командадағы көшбасшылық қасиеттері MVP дауыс беруде үшінші орынға ие болуына көмектесті (Балтимордың командаластары Кал Рипкен кіші және Эдди Мюррейден кейін). Фиск сол маусымда 1983 жылғы Cy Young Award жүлдесінің иегері ЛаМарр Хойтты ұстады. Фиск Чикагоның 1983 жылғы АЛЧС-да Балтимор Ориолс-қа ұтылуында нашар ойнады, 0,176 соққы жасап, ешқандай ұпай жинамады. 1984 жылғы маусымда Фиск тағы да жарақат алып, тек 102 ойынға қатысып, .231 орташа көрсеткішке ие болды. Бұл тәжірибе оны жаңа жаттығу режимін бастауға итермеледі, оны ол өзінің мансабының соңына дейін қолданды. Даңқ залына енгізілген сөйлесінде Фиск «Ақ сокс» командасының күш және кондиция жаттықтырушысы Фил Клауссенге өзінің жақсаруы үшін алғыс айтты. Клауссен Фискке физикалық жағдайға ғылыми көзқарас ұсынды, онда салмақ көтерудің ұзақ сеанстары болды. Фиск оқу бағдарламасының өзінің мансабын ұзартуға көмектескенін жиі айтты. 1985 жылы жаңа оқу бағдарламасының нәтижесінде Фиск өзінің мансабындағы ең өнімді шабуылдық маусымын өткізді. Ол 37 хоум-ран соғып, 107 ұпай жинады, екеуі де мансабындағы ең жоғары көрсеткіштер; хоум-ран көрсеткіші Дик Алленнің 13 жылдық «Ақ сокс» командасының бір маусымдық рекордын теңестірді. 37 жасында Фиск өзінің мансабындағы база ұрлау көрсеткішінің ең жоғары деңгейін (17) қайталады. Ол All Star командасына сайланды, Silver Slugger жүлдесін жеңіп алды және A. L. MVP дауыс беруде 13-ші орынды иеленді. 1985 жылдың 4 тамызында Фиск Том Сивердің толық ойыннан соңғы 300-ші жеңісі үшін тоғыз иннинг бойы қақпашылық жасады, бұл ойын Янки стадионында өтті. Фиск 1990 жылы Бобби Тигпеннің бір маусымдағы ең көп сақталған ойын рекордын (57) орнатуына көмектесті. 2005 жылы Джек Макдауэлл Фискке 1993 жылы Cy Young жүлдесін жеңіп алған құмырашы ретінде дамуына көмектескенін айтты. «Ақ сокс» Фискке қайта қол қойды, ол мансабының соңына дейін клубта қалды. 1986 жылғы көктемгі жаттығу кезінде Янкилер Бейлорды Бостон Ред Сокс командасына Майк Ислерге алмастырды. 1990 жылдың 17 тамызында Техастағы Арлингтондағы екі ойыннан тұратын ойынның екінші ойынында Фиск Чарли Хоуфтан соққы жасап, қақпашы ретінде өзінің 328-ші хоум-ранын соғып, Джонни Бенчтің қақпашылар арасындағы карьералық хоум-ран рекордын бұзды. Ол өзінің мансабын қақпашы ретінде соққан барлық уақыттағы ең көп хоум-ран (351) рекордымен аяқтады. 2004 жылдың 5 мамырында Майк Пиацца Фисктің рекордын 352-ші хоум-ранмен басып өтті. Фиск әлі де Америка лигасының қақпашылар арасындағы хоум-ран рекордын сақтап тұр. 1991 жылғы All Star ойынындағы соққы оны MLB тарихында All Star ойынында соққы жасаған ең қарт ойыншы етті. 1993 жылғы маусым Фиск үшін соңғы маусым болды. Ақпан айында Фиск пен «Сокс» бір жылдық келісімге қол қою туралы дауласты, онда бұрынғысы бұл кіші лигалық келісім екенін мәлімдеді, ал кейінгісі 40 ойыншыдан тұратын тізімді қорғау үшін техникалық мәселе екенін мәлімдеді. Команда иесі Джерри Рейнсдорф оны «прима-донна» деп атады, бірақ екі тарап ақырында келісімге келді. 1993 жылдың 22 маусымында Фиск Боб Бунның карьералық қақпашылық ойындары бойынша рекордын 2226-шы ойынмен бұзды. Фиск бұл тізімде Иван Родригес 2009 жылдың 17 маусымында басып өтті. Боб Бунның барлық уақытқа арналған қақпашылық ойындары бойынша рекордын бұзғаннан алты күн өткен соң Фиск 45 жасында Чикагоның «Уайт Сокс» командасынан кенеттен босатылды. Фиск командамен сапарда болған кезде Кливлендтегі қонақ үйінде жұмыстан босатылғаны туралы хабарланды. Ол өзінің жабдықтарын тапсырып, бірден Чикагоға жалғыз өзі ұшып кетуі керек болды. Жағдайды нашарлату үшін Фиск сол маусымда плей-оффқа сәттілік тілеу үшін командаластарына келгенде «Ақ сокс» командасының жаттығу залынан қуылды. Фиск 1990-жылдардағы 1960-жылдарда ойнаған екі соңғы белсенді ойыншының бірі болды. Екіншісі Нолан Райан болды. Ол бейсбол тарихындағы тек 29 ойыншының бірі, MLB ойындарында төрт онжылдыққа қатысқан. «Ақ сокс» сапындағы он үш маусымда Фиск төрт All Star ойынына қатысты және .257 соққы көрсеткішімен 214 хоум-ран және 762 RBI жинады. Фиск «Ақ сокс» сапындағы соққыдан гөрі соққыдан көбірек ұпай жинады, 5500 соққы жасағанда 798 рет соққыдан шықты.

Fisk was among the top offensive catchers in the American League in his eight full seasons with the Boston Red Sox. His best year in Boston was in 1977, when he hit .315 with 26 home runs and 102 runs batted in. Facing the rival New York Yankees in the 1978 AL East Playoff, Fisk went 1 for 3 with a single in Boston's 5–4 loss to the Yankees. Some fans attributed Boston's 1978 loss to a rib injury sustained by Fisk. The same injury left Fisk on the sidelines for several games during the 1979 season, a year in which his primary position was designated hitter. Although Kravec was traded just ten days later, Fisk retained the number 72 throughout his career with the White Sox. As the season got underway, Fisk was interviewed by the media concerning his switching teams, and joked that "after a decade with the Red Sox, it was time to change my sox!" On opening day 1981, Fisk started the season with the White Sox against his former team in Fenway Park. In the eighth inning, Fisk knocked a three run homer to put his new team on top, 5–3. After joining the White Sox, he helped the team win its first American League Western Division title in His .289 batting average, 26 home runs, and 86 RBI, as well as his leadership on the young team, helped him to finish third in the MVP voting (behind Baltimore teammates Cal Ripken Jr. and Eddie Murray). Fisk also caught LaMarr Hoyt that season, the 1983 Cy Young Award winner. Fisk played poorly in Chicago's loss to the Baltimore Orioles in the 1983 ALCS, hitting .176 with zero runs batted in. Injuries once again befell Fisk in the 1984 season, limiting him to just 102 games and a .231 average. The experience led him to begin a new training regimen which he used for the rest of his career. In his Hall of Fame induction speech, Fisk credited White Sox strength and conditioning coach Phil Claussen for his turnaround. Claussen introduced Fisk to a more scientific approach to physical conditioning which included long sessions of weight training. Fisk often credited the training program with extending his career. In 1985, following the advent of his new training program, Fisk had the most productive offensive year of his career. He hit 37 home runs and drove in 107 runs, both career high numbers; the home run numbers tied Dick Allen's 13 year White Sox single season record. At the age of 37, Fisk tied his career high for stolen bases (17). He was voted to the All Star team, won the Silver Slugger award and finished 13th in the A. L. MVP voting. On August 4, 1985, Fisk caught all nine innings of Tom Seaver's complete game 300th career victory, which was played in Yankee Stadium. Fisk caught Bobby Thigpen as he set the then record for most saves in a season (57) in 1990. In 2005, Jack McDowell credited Fisk as being instrumental in his development into a pitcher who won the Cy Young Award in 1993. The White Sox re signed Fisk, who remained with the club until the end of his career. During spring training in 1986, the Yankees traded Baylor to the Boston Red Sox for designated hitter Mike Easler. On August 17, 1990, in the second game of a twi night doubleheader in Arlington, Texas Fisk broke Johnny Bench's career home run record for catchers by hitting his 328th longball as a catcher off Charlie Hough in the top of the second inning. He went on to end his career as the all time leader in home runs by a catcher with 351. On May 5, 2004 Mike Piazza surpassed Fisk's record by belting his 352nd as a backstop. Fisk still holds the American League record for homers by a catcher. A single in the 1991 All Star Game made him the oldest player in MLB history to collect a hit in an All Star game. The 1993 season was Fisk's last. In February, Fisk and the Sox had a dispute over signing a one year deal, where the former alleged it was only a minor league deal and the latter asserting it as a technicality to protect the 40 man roster. Owner Jerry Reinsdorf called him a "prima donna", but the two sides eventually reached a deal. On June 22, 1993, Fisk broke Bob Boone's record for career games caught with his 2,226th game behind the plate. Fisk was passed on this list by Iván Rodríguez on June 17, 2009. Six days after breaking Bob Boone's all time games caught record, Fisk was abruptly released by the Chicago White Sox at age 45. Fisk was notified of his dismissal in his hotel room in Cleveland while on a road trip with the team. It is reported that he was ordered to turn in his equipment and immediately fly back to Chicago, alone. To add insult to injury, Fisk was thrown out of the White Sox clubhouse later that season when he stopped by to wish his teammates good luck in the playoffs. Fisk was one of two final active players in the 1990s who had played in the 1960s. The other was Nolan Ryan. He is one of only 29 players in baseball history to date to have appeared in MLB games in four decades. In thirteen seasons with the White Sox, Fisk was selected to four All Star games and batted .257 with 214 home runs and 762 RBI. Fisk had nearly as many RBIs as strikeouts with the White Sox, striking out 798 times in 5,500 plate appearances.

Белгілі қақтығыстар

Фиск Нью-Йорк Янкис бас қақпашысы Турман Мансонмен ұзақ жылға созылған антагонизмімен танымал болды. Олардың арадағы жанжал мен жалпы Янки – Ред Сокс бәсекелестігін көрсететін бір оқиға 1973 жылғы 1 тамызда Фенуэй паркінде болды. Тоғызыншы иннингтің басында есеп 2:2 болғанда, Мансон Джин Майклдың сәтсіз бунтық әрекеті кезінде Фискке шабуыл жасады, нәтижесінде екі қақпашы да алаңнан қуылған 10 минуттық төбелес орын алды. Джон Кертис алғашқы допты лақтырғанда, Мансон табаққа қарай жүгірді. Майкл бунтық етуге тырысты, бірақ сәтті болмады. Мансонға қарай келе жатқанда, Янкилердің шағын сұрғыр қысқа тобы Фискке кедергі келтіруге тырысты, бірақ Фиск оны жолдан ығыстырып, Мансонға дайындалды, ол оған бар күшімен соқты. Фиск допты ұстап қалды, бірақ Мансон Фелипе Алудың базаны айналуына мүмкіндік беру үшін оның үстіне жатуға тырысты. Фиск Мансонды өзінен тебіп жіберіп, ауаға лақтырып, оған жұдырықпен соқты. Майкл Фискке ұсталып, Кертис Мансонды ұстағанда (ол бұрынғы Кейп-Код лигасынан танысы), Фиск Майклды сол қолымен жерге лақтырып, құлап түсті. "Фиск сол қолын Стиктің мойнына қойып, жібермеді", - деді сол кездегі Янкилердің бас жаттықтырушысы Ральф Хоук. "Майкл тыныс ала алмады. Стикті өлтіруіне жол бермеу үшін, мен төбелес астына тығылып, Фисктің қолын мойнынан босатуға тырыстым. Ол Майклды ұстап тұрғанда, Мансонды төбелес астында ұрып-сапалап жатты. Фиск осылай күшті екенін білмедім, ол қорқынышты еді". Янки – Ред Сокс арасындағы антагонизмді көрсететін тағы бір оқиғада Фиск 1976 жылғы 20 мамырда Янки стадионында өткен ойын кезінде Лу Пиниелламен жанжалға түсті. Ойынның алтыншы иннингінде Пиниелла Отто Велездің соққысынан кейін ұпай жинауға тырысып, Фискке шабуыл жасады. Фиск пен Пиниелла үй тақтасында бір-бірін итеріп, тағы бір алаңды тазалауға әкеп соқты. Тәртіп орнатылғандай болғаннан кейін, Ред Сокс тастаушысы Билл Ли мен Янкилердің үшінші тастаушысы Грейг Неттлс сөздермен және соққылармен алмасып, төбелесті қайтадан қоздырды. Ли жанжал кезінде сол иығын шығарып алып, маусымның көп бөлігін өткізіп, бұрынғыдай болмады. 1990 жылғы 22 мамырдағы оқиғада Деон Сандерс бір аутпен және үшінші базада жүгірушімен табаққа келді, допты лақтырудан бұрын топыраққа доллар белгісін салды және поп-апты оңай ұстап алатындай болғандықтан бірінші базаға жүгірмеді. Фиск Сандерске "допты қашпа" деп айқайлап, оны "надан" деп атады. Ойын соңында Сандерс Фискке "құлдық дәуірі аяқталды" деді. Фиск ашуланды. "Ол келіп, осыны нәсілдік мәселеге айналдырғысы келеді, мұнда нәсілдік мәселе жоқ". Ол Сандерске келесі соққы кезінде: "Осы ойынды ойнаудың дұрыс және бұрыс жолы бар. Сен бұрыс ойнап жатырсың. Және бізге қалғандарына ол ұнамайды. Бір күні сен осы ойынды аузыңа тығып аласың" деді.

Fisk was known for his longstanding feud with New York Yankees catcher Thurman Munson. One particular incident that typified their feud, and the Yankees – Red Sox rivalry in general, occurred on August 1, 1973, at Fenway Park. With the score 2–2 in the top of the ninth inning, Munson, attempting to score on Gene Michael's missed bunt attempt, barreled into Fisk, triggering a 10 minute bench clearing brawl in which both catchers were ejected. As John Curtis let his first pitch go, Munson broke for the plate. Michael tried to bunt, and missed. With Munson coming, the scrawny Yankees shortstop tried to step in Fisk's way, but Fisk elbowed him out of the way and braced for Munson, who crashed into him as hard as he could. Fisk held onto the ball, but Munson tried to lie on top of him to allow Felipe Alou to keep rounding the bases. Fisk kicked Munson off him and into the air, and swiped at him with his fist. Michael grabbed Fisk, and as Curtis grabbed Munson—his former Cape Cod League roommate—Fisk threw Michael down with his left arm and fell to the ground. "Fisk had his left arm right across Stick's throat and wouldn't let up", said Ralph Houk, the Yankees' manager at the time. "Michael couldn't breathe. I had to crawl underneath the pile to try to pry Fisk's arm off his throat to keep him from killing Stick. All the while he had Michael pinned down, he was punching Munson underneath the pile. I had no idea Fisk was that strong, but he was scary." In another incident typifying the Yankees Red Sox rivalry, Fisk was involved in an altercation with Lou Piniella during a May 20, 1976, game at Yankee Stadium. In the sixth inning of this game, Piniella barreled into Fisk trying to score on an Otto Vélez single. Fisk and Piniella shoved each other at home plate, triggering another bench clearing brawl. After order appeared to be restored, Red Sox pitcher Bill Lee and Yankees third baseman Graig Nettles began exchanging words and punches, igniting the brawl anew. Lee suffered a separated left shoulder in the altercation and missed much of the season and was never quite the same again. In an incident on May 22, 1990, Deion Sanders approached the plate with one out and a runner on third base, drew a dollar sign in the dirt before the pitch, and didn't run to first base since the popup he hit looked like it would be easily caught. Fisk yelled at Sanders "run the fucking ball out" and called Sanders a "piece of shit." Later in the game, Sanders told Fisk "the days of slavery are over." Fisk was furious. "He comes up and wants to make it a racial issue — there's no racial issue involved." He told Sanders during Sanders' next at bat, "There is a right way and a wrong way to play this game. You're playing it the wrong way. And the rest of us don't like it. Someday, you're going to get this game shoved right down your throat."

Мұра

Паджа работает усерднее, чем любой, кого я знаю, потому что он ставит перед собой цели и затем добивается их. Я думаю, он – настоящий профессионал. Он владеет рекордом по количеству лет, проведенных в качестве ловца мяча – 24 (1969, 1971–1993). Фиск – один из всего семи игроков в истории, которые несколько раз за сезон ловили мяч в более чем 150 играх (Джим Сандберг, Рэнди Хандли, Тед Симмонс, Фрэнки Хейс и Гэри Картер). Фиск – один из девятнадцати ловцов мяча, избранных в Национальный бейсбольный Зал славы. Среди них у Фиска больше всего попаданий (2 356) и набранных очков (1 276). Фиск владеет рекордом по продолжительности игры для ловца мяча. 9 мая 1984 года он отловил все 25 иннингов в победном матче «Уайт Сокс» над «Милуоки Брюэрс» со счетом 7:6. Фиск выбил четырех бегунов, пытавшихся украсть базу во время игры. Предыдущий рекорд в 24 иннинга разделили пять игроков: Майк Пауэрс (1 сентября 1906 г.), Бадди Розар и Боб Свифт (оба 21 июля 1945 г.), Хэл Кинг и Джерри Гроут (оба 15 апреля 1968 г.). Фиск четыре раза входил в десятку лучших в голосовании за самого ценного игрока Американской лиги (1972, 1977–78 и 1983). Показатель слаггинга Фиска в .481 во время игры за «Ред Сокс» является десятым лучшим в долгой истории этого клуба. Фиск был введен в Бейсбольный Зал славы, выбрав кепку «Бостон Ред Сокс» для своей таблички, хотя он провел больше сезонов за «Чикаго Уайт Сокс». «Чикаго Уайт Сокс» вывели из обращения его игровой номер 72 14 сентября 1997 года. «Бостон Ред Сокс» вывели из обращения его игровой номер 27 4 сентября 2000 года. Он один из десяти человек, чей игровой номер был выведен из обращения как минимум двумя командами. В он был выбран финалистом команды «Все века Главной лиги бейсбола» и занял третье место по результатам голосования. В 2000 году Фиск был избран в команду «Все века Чикаго Уайт Сокс». В 2004 году он был назван величайшим спортсменом Нью-Гэмпшира за всю историю. В мае 2008 года Фиск вернулся в «Уайт Сокс» в качестве посла команды и члена бюро спикеров команды. На поле Фиск сделал символический первый бросок своему бывшему партнеру по батарее Луису Тианту. Отныне, как и «Пески Поул» вдоль правой линии, левая стойка официально будет называться «Фиск Фаул Поул». Идея была вдохновлена бесчисленными фанатами, которые связались с «Ред Сокс» с просьбой признать этот исторический момент.

blockquote|Pudge works harder than anyone I know, because he sets goals for himself and then follows through. I think he's the ultimate professional. Holds the record for most years played as a catcher with 24 (1969, 1971–1993). Fisk is one of only seven players in history who have caught more than 150 games in a season multiple times (Jim Sundberg, Randy Hundley, Ted Simmons, Frankie Hayes and Gary Carter). Fisk is one of only nineteen catchers elected to the National Baseball Hall of Fame. Among those, Fisk has the most hits (2,356) and runs scored (1,276). Fisk holds the record for the longest game by a catcher. On May 9, 1984, he caught all 25 innings of the White Sox's 7–6 win over the Milwaukee Brewers. Fisk threw out four runners attempting to steal during the game. The former record of 24 innings was shared by 5 players: Mike Powers (September 1, 1906), Buddy Rosar and Bob Swift (both on July 21, 1945), Hal King and Jerry Grote (both on April 15, 1968). Fisk finished in the top ten in American League Most Valuable Player voting four times (1972, 1977–78, and 1983). Fisk's .481 slugging percentage while with the Red Sox is the tenth best in that club's long history. Fisk was inducted into the Baseball Hall of Fame in , choosing the Boston Red Sox cap for his plaque, although he played for more seasons with the Chicago White Sox. The Chicago White Sox retired his uniform number 72 on September 14, 1997. The Boston Red Sox retired his uniform number 27 on September 4, 2000. He is one of ten people to have their uniform number retired by at least two teams. In , he was selected as a finalist for the Major League Baseball All Century Team, and finished third in the balloting. In 2000, Fisk was elected to the Chicago White Sox All Century Team. In 2004, he was named the greatest New Hampshire athlete of all time. In May 2008, Fisk returned to the White Sox as a team ambassador, and a member of the team's speakers bureau. On the field, Fisk threw out the ceremonial first pitch to his former batterymate Luis Tiant. From now on, like the Pesky Pole down the right field line, the left field pole will officially be called the Fisk Foul Pole. The idea was the inspiration of the countless fans who contacted the Red Sox about recognizing the historic moment.

Мүсін

Чикагоның «Ақ сокс» клубы 2005 жылдың 7 тамызында Карлтон Фисктің өмірлік көлеміндегі қола мүсінін ашты. Мүсін орталық алаңдағы негізгі дәлізde, «Гарантияланған баға» алаңында орналасқан. Ол Чарльз Комиски, Фрэнк Томас және Минни Миньосоның мүсіндерімен бірге, кейіннен Луис Апарисио, Нелли Фокс, Билли Пирс және Гарольд Бэйнс қосылды. Фиск 1997 жылы «Бостон Ред Сокс» клубының Даңқ залына енгізілді. Фиск 2000 жылы Бейсбол Даңқ залына енгізілді. Фиск 2000 жылы Нью-Гэмпшир университетінің Атлетика Даңқ залына енгізілді. 2004 жылы Фиск Нью-Гэмпширдің барлық уақыттардағы ең үздік спортшысы деп танылды. Фиск пен оның әйелі Линданың үш баласы бар: Карлин, Кортни және Кейси, сондай-ақ бес немересі бар. Фиск – бұрынғы жоғары және екінші лигадағы командаласы Рик Миллердің әйелі Джанетке 1973 жылы үйленген туысы. 2012 жылдың 22 қазанында Фиск Иллинойс штатының Нью-Ленокс қаласында мас күйде көлік жүргізгені үшін айыпталды. Ол 2012 жылдың 27 желтоқсанында өзінің кінәсін мойындады. 2012 жылы Флоридадағы Фисктің үйіне қарақшылық шабуыл жасалып, құнды монеталар ұрланды. Фиск 1989 жылғы «Армандар алаңы» фильмінде «Ақ сокс» командасынан телеарнада қысқаша көрінеді. Фиск орхидея гүлдерін өсіреді және жинайды. Фисктің волейболшы қызы Карлин Фиск 1997 жылы Иллинойс университеті Чикагосының Атлетика Даңқ залына енгізілді. Фисктің қызы Кортни Локпорт Тауншип орта мектебін Иллинойс штатының волейбол чемпионатына жетектеді. Фисктің ұлы Кейси Иллинойс штаты университетінде колледж бейсболын ойнады және қазіргі уақытта колледж бейсболының жаттықтырушысы және спорттық дайындық орталығының иесі.

Мансап статистикасы

Карлтон Фисктің мансаптық статистикасы. G АБ H 2В 3В HR R RBI SB BB IBB SO SH SF HBP AVG OBP SLG FLD% 2,499 8,756 2,356 421 47 376 1,276 1,330 128 849 105 1,386 267 91 43 .269 .341 .457 .987