Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пол Спат – Америка Құрама Штаттарынан шыққан тәуелсіз музыкант және композитор. Ол Висконсин штатының Слингер қаласындағы Слингер орта мектебінде оқыды. 15 жасында Pepsi Summerfest таланттарды іздеу конкурсында жеңіске жеткеннен кейін карьерасын бастады. Орта мектепте оқып жүрген кезінде оның "Cobalt Blue" альбомы MP3.com сайтында 1,6 миллионнан астам жүктеме жинады және ол Лос-Анджелестегі ең үздік орындаушы деп танылды. Содан бері оның мансабы фортепиано, теледидар, кино және бейне ойындарға музыка жазумен айналысты. Ол өзінің музыкасын «Кинолық фортепиано» немесе «Көрнекі прогрессивті инструменталдық музыка» деп атап, өте мелодиялық және текстуралық стильдерін сипаттайды, бірақ оның фортепиано туындылары көбінесе New Age жанрына жатқызылады.
Paul Spaeth is an independent musician and composer from the United States. He attended Slinger High School in Slinger, Wisconsin. He started his career at 15 after winning the Pepsi Summerfest Talent Search contest. While in high school, his CD "Cobalt Blue" reached over 1.6 million downloads at MP3. com and he was recognized as the Top Artist in Los Angeles. Since then, his career has been varied with music for piano, television, film, and video games. He has personally called his music "Cinematic Piano" or "Visual Progressive Instrumental," to describe his highly melodic and textural styles, but his piano music is often categorized as New Age.
Ерте өмір және білім
Спейт музыкант не суретші болмаған отбасында өсті. Үш жасында әкесі оны "Toys R Us" дүкеніне алып барды және дүкендегі кез келген ойыншықты таңдауға рұқсат берді. Ол сары динозавр пішіндес ойыншық пианиноны таңдады, бұл әкесінің оны пианино сабақтарына жіберуіне себеп болды. Кейіннен композиторлық құлағын дамытуға көмектесетін қадам ретінде, әкесі оны Сузуки пианино сабақтарына жаздырды – бұл әдіс балаларға жазбаларды тыңдау арқылы аспап ойнауға үйретумен белгілі, әдетте жазылған ноталармен емес. Бес жасында Спейт кейіннен алғашқы сабағынан кейін сабақ жазбаларын түні бойы қайта-қайта тыңдағанын айтты. Ертесі күні таңертең әкесі екінші бөлмеден музыка естіп оянды және жас Полдың кеше тыңдаған музыкасын ойнап отырғанын көрді. Сабақтарды жалғастырған сайын, оның импровизациялау қабілеті арта түсті. Тоғыз жасында Спейттің әдесі оның пианинода жаңа композицияларды импровизациялап ойнағанын байқап, оларды жаздырып алды және ол бір күні радиода естілетінін айтты. Спейт бұл тәжірибені жазушы-композитор болуға деген ниетінің бастауы деп есептейді. 13 жасынан 17 жасқа дейін Висконсин мектептік музыка қауымдастығы мен Халыққа білім беру департаменті ұйымдастырған бірнеше штаттық композициялық конкурстарда жеңіс оді. Оның ішінде бір жылы екі шығармасы үшін бірінші және екінші орындарды алды. 15 жасында Висконсин штатының Шелл-Лейк қаласындағы колледж деңгейіндегі джаз композиция курсына қатысты. 17 жасында Солтүстік-Батыс университетінің Ұлттық Жоғары Мектептік Музыка Институтына түсті. Бес апталық университет деңгейіндегі музыка және композиция курсы Спейтке бүкіл әлемнен келген әріптестерінен тұратын толық оркестрмен жұмыс істеу мүмкіндігін берді. Осы мүмкіндікті пайдаланып, ол толық оркестр мен пианиноға арналған "Tragoedia" атты алғашқы шығармасын жазды – бұл бағдарламаның соңғы концертінде NHSMI оркестрімен бірге орындаған бір бөлімді пианино концерті болды. 18 жасында Оңтүстік Калифорния университетінің композиция және киноға музыка жазу бағдарламасына қабылданды. Осы кезеңде ол өзінің жұмысы үшін көптеген сыйлықтар алды, соның ішінде 2003 жылғы Recording Academy's Grammy Scholarship Award, Frank Wildhorn Composition Award, Harry Warren Film Scoring Award және USC's Symposium for the Arts-тағы бірінші орын.
Spaeth grew up in a family where no member was a musician nor an artist. When was three years old, his father took him to a Toys R Us and told him he could pick any toy in the store. He chose a yellow dinosaur shaped toy piano, which planted the seed for his father to place him in piano lessons. In a move that would later enhance his composer's ear, his father placed him in Suzuki piano lessons, a method known for teaching children to play an instrument by listening to recordings as opposed to simply written music, when he was five Spaeth later said he was so eager to get started after his first lesson that he listened to the lesson tapes repeatedly, late into the night. The next morning, his father woke up to the sound of music playing in the other room and found a young Paul sitting down, already playing the music he had listened to the night before. As he continued lessons, his ability to improvise grew. When he was nine, Spaeth's grandfather discovered him improvising new compositions on the piano and decided to record them, telling him that he would be on the radio someday. Spaeth has attributed that experience to beginning his desire to become a recording artist. From age 13 through 17, he won several state wide composition competitions by the Wisconsin School Music Association and Department of Public Instruction, including winning both first and second place awards for two of his pieces in the same year. At age 15, he attended a college level jazz composition course in Shell Lake, Wisconsin with the late jazz arranger Frank Mantooth, who encouraged him to attend the University of Southern California to study film music. At age 17, he attended the National High School Music Institute at Northwestern University. The five week course of university level training in music and composition allowed Spaeth the opportunity to work with a full orchestra of his peers from around the world. Utilizing this opportunity, he wrote his first piece for full orchestra and piano, "Tragoedia," a one movement piano concerto that he performed along with the NHSMI orchestra as the finale in the last concert of the program. At age 18, he entered the composition and film scoring programs at the University of Southern California. During this time, he won numerous awards based on his work, including the 2003 Recording Academy's Grammy Scholarship Award, the Frank Wildhorn Composition Award, the Harry Warren Film Scoring Award, and First Prize in USC's Symposium for the Arts.
Еңбек жолын бастауы
1997–2001 жылдар аралығында, орта мектепте оқып жүрген кезінде, Спейт «жаңа дәуір» фортепиано және оркестрлік шығармалар жазды, олар кейін оның алғашқы жеке өндірісті альбомы – «Cobalt Blue» болды. Ол тректерді тәуелсіз музыкалық сайт MP3.com-ға жариялады, нәтижесінде 1,6 миллион рет жүктелді және Лос-Анджелестегі үздік орындаушы сияқты марапаттарға ие болды. 15 жасында ол рок, рэп және джаз топтарымен бәсекелесіп, жеке пианиношы ретінде Pepsi Summerfest таланттарды іздеу конкурсында жеңіске жетті. Оңтүстік Калифорния университетінде кино музыкасын оқуға түсер алдында, ол Кино өнер және ғылым академиясының кеңесіндегі ең жас режиссер – Лоренс Дэвид Фолдестің назарын аударды. Фолдес Спейтті экранда фортепиано ойнайтын актердің «қолы» болуға және «Үйді табу» фильміне музыка жазуға шақырды. Бұл Спейттің кинодағы алғашқы қатысуы болды. Торнтон музыка мектебін бітіргеннен кейін Спейт композиторлық мансабына белсенді түрде кірісіп, кино композиторы Кристофер Янгпен жұмыс істеді, «Lucky You» және «Ghost Rider» сияқты фильмдерге музыка дайындады және қосымша оркестрлер жазды. 2007 жылы ол тәуелсіз жұмыс істей бастады және «White Moon Dreams» үшін алғашқы бейне ойынына музыка жазды. Ол сонымен қатар көптеген теле және кино жобаларына, соның ішінде Мартин Шиннің дауыстаған «Holy Man: The USA v Douglas White» деректі фильміне де музыка жазды. Оның жобалары Торонто, Бостон, Неаполь және Монреаль сияқты кинофестивальдарда көрсетілді.
Between the years 1997–2001, when he was in high school, Spaeth created New Age piano and orchestral pieces that would later become his first self produced album, Cobalt Blue. He posted the tracks on the independent music website MP3. com and ultimately received 1.6 million downloads and accolades such as the Top Artist in Los Angeles. When he was 15, he won the Pepsi Summerfest Talent Search at age 15 as a solo pianist competing against rock, rap, and jazz groups. Before he attended the University of Southern California for film music, he attracted the attention of Lawrence David Foldes, the youngest director to ever be on the board of the Academy of Motion Pictures Arts and Sciences. He solicited Spaeth to be the "hands" of an actor playing piano on screen, and arrange music for his film Finding Home. This was Spaeth's first appearance in film. After graduating from the Thornton School of Music, Spaeth concentrated on his scoring career and worked for film composer Christopher Young, doing score preparation and additional orchestrations on films such as Lucky You and Ghost Rider. In 2007, he began working freelance, scoring his first video game for White Moon Dreams. He has also written scores to many other television and film projects, including a documentary "Holy Man: The USA v Douglas White” narrated by Martin Sheen. His projects have premiered at film festivals such as Toronto, Boston, Naples, and Montreal.
Қалпына келтіру (2010 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
2003 жылдан бері Spaeth «Құтқару» (Redemption) деп аталатын жаңа фортепиано альбомының үстінде үздіксіз жұмыс істеп келеді. Он жылдық еңбекпен жасалған бұл жоба оның өзіне жеке және есейю кезеңімен байланысты екенін көп рет айтқан. Қазіргі таңда 2013 жылдың басында жарық көруі жоспарлануда.
Since 2003, Spaeth had been working intermittently on a new piano album, which would be entitled Redemption. A decade in the making, he has often indicated it was a very personal, coming of age project for him. Currently, a release is planned for early 2013.