Кіріспе

Цифрлық абоненттік сигнал беру жүйесі №1 (DSS1) — ISDN үшін қолданылатын цифрлық сигнал беру протоколы (D арна протоколы). Ол ITU-T I.411 (ETS 300 102) анықтамасымен белгіленеді. DSS1 Bearer Capability, Low Level Compatibility және High Level Compatibility, ANI, DNIS және екі бағытта қайта бағытталған нөмір сигналдау мүмкіндіктерін қолдайды. ETSI Еуропа үшін әзірлеген стандарт Euro ISDN немесе E DSS1, немесе жай EDSS1 (Еуропалық DSS1) деп аталады. DSS1/EDSS1 протоколы, мысалы, QSIG протоколынан өзгеше, қоғамдық ISDN-ге қол жеткізу үшін және асимметриялық болып табылады, яғни бір жағынан желіге (цифрлық қоғамдық телефон станциясы), екінші жағынан пайдаланушыға (жеке филиалдық телефон станциясы (PBX)) қосылуды қарастырады. ISDN жабдықтарының нарығы ашық болғандықтан, ETSI ISDN жабдықтарын жеткізушілерге ISDN желілеріне өзара байланыс үшін ең төменгі талаптарды ұсынды. Бұл құжаттар, BRI үшін NET3 және PRI желілері үшін NET5 деп аталады, терминалдар орындауы тиіс протоколдық тесттер жиынтығын сипаттайды. Кейіннен Нидерландтағы KEMA сияқты сынақ институттары протоколдық тесттерді жүзеге асырып, тиісті сертификаттарды берді. 1989 жылы 20 еуропалық елден 26 желі операторы EDSS1-ді жалпы еуропалық стандарт ретінде әзірлеуге келісті, ол бұрынғы ұлттық протоколдарды (мысалы, Германиядағы FTZ 1 TR 6 немесе Франциядағы VN3) алмастыруға тиіс болды. EDSS1 Еуропа елдерінде ISDN-нің табысқа жетуіне үлкен үлес қосты (мысалы, АҚШ-пен салыстырғанда). DSS1-ді пайдаланатын Еуропа емес елдерге Австралия, Бразилия, Иран, Үндістан, Израиль, Жаңа Зеландия, Пәкістан, Перу, Сингапур, Оңтүстік Африка, Шри-Ланка, Тайвань, Палестина, Мексика және Біріккен Араб Әмірліктері кіреді. DSS1 протоколы ақпараттық элементтер үшін төрт түрлі код жиынтығын біледі. 0 коды Q.931 стандартына, 5 коды ETSI стандартына, 6 коды ұлттық қолданысқа, ал 7 коды PBX қолданысына арналған. Ең көп қолданылатын код жиынтығы — 0/Q.931.