Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бейсбол немесе софтболда өз командасы үшін ойынды бастайтын бірінші тастаушы.
Baseball or softball pitcher who throws the first pitch for their team in a game
Бейсболда (хардбол немесе софтболда) бастаушы тастаушы немесе стартер – әр команданың ойынды бастайтын алғашқы тастаушысы. Егер тастаушы қарсыластың алғашқы ойыншысына бірінші тастауды жасаса, ойын басталған болып есептеледі. Бастаушы тастаушылар ойынның маңызды бөлігін тастауға міндетті, бірақ олардың мұндай мүмкіндігі тиімділік, төзімділік, денсаулық және стратегия сияқты көптеген факторларға байланысты. Кәсіби бейсболда бастаушы тастаушы ойын өткізгеннен кейін әдетте үш, төрт немесе бес күн демалады, содан кейін келесі ойынға қатысады. Сондықтан, көптеген кәсіби бейсбол командаларының құрамында төрт, бес немесе алты бастаушы тастаушы болады. Осы тастаушылардың және олардың тастау реті – ротация деп аталады. Команданың ең үздік стартері – эйс деп аталады және ол ротацияда әдетте бірінші болып тастайды. Қазіргі бейсболда бес ойыншыдан тұратын ротация ең көп кездеседі. Ал ойынға бірінші тастаудан кейін кіретін тастаушы – резервтік тастаушы. Кейде, бастапқы тастаушы тек бірнеше иннингке ғана қолданылады, содан кейін ұзақ резервтік тастаушы немесе әдетте бастаушы тастаушымен ауыстырылады.
In baseball (hardball or softball), a starting pitcher or starter is the first pitcher in the game for each team. A pitcher is credited with a game started if they throw the first pitch to the opponent's first batter of a game. Starting pitchers are expected to pitch for a significant portion of the game, although their ability to do this depends on many factors, including effectiveness, stamina, health, and strategy. A starting pitcher in professional baseball usually rests three, four, or five days after pitching a game before pitching in another. Therefore, most professional baseball teams have four, five or six starting pitchers on their rosters. These pitchers, and the sequence in which they pitch, is known as the rotation. A team's best starter is known as the ace, and is almost always the first man to pitch in the rotation. In modern baseball, a five man rotation is most common. In contrast, a pitcher who enters the game after the first pitch of the game is a relief pitcher. Occasionally, an opening pitcher is used for only a few innings, and is replaced by a long reliever or a pitcher who would typically be a starting pitcher.
Жұмыс жүктемесі
Идеал жағдайда бейсбол командасының бас жаттықтырушысы ойын барысында бастаушы тастаушының мүмкіндігінше көп иннинг тастауын қалайды. Көптеген тұрақты бастаушы тастаушылар әдетте кемінде бес иннинг бойы тұрақты түрде тастайды, ал егер тастаушы мұны істей алмаса, болашақта оның бульпендегі міндеттерге жіберілуіне жоғары ықтимал бар. Қазіргі заманғы бейсболда бастаушы тастаушыдан жеті немесе сегіз иннингтен артық тастауы күтілмейді, содан кейін ойынға жауапкершілік резервтік тастаушыларға, соның ішінде орнатушылар мен жабушылар сияқты мамандандырылған тастаушыларға беріледі. Көбінесе бастаушы тастаушы тастаған доптардың санына қарай бақыланады, яғни бас жаттықтырушы оны белгілі бір санда доп тастағаннан кейін ойыннан шығарады. Қазіргі заманғы тастаушы үшін ең көп таралған доптар саны шамамен 100, ал бастаушы тастаушының бір ойында 125-тен астам доп тастауы сирек кездеседі. Жарақаттан кейін қалпына келе жатқан бастаушы тастаушылар үшін доптар санының шектеулері одан да жиі кездеседі. Жастар деңгейінде, мысалы, кішкентай бейсбол лигасының турнирінде, доптар саны да белгілі бір шекте шектеледі, сондай-ақ тастаушы қайтадан тастауға дейін міндетті түрде демалу керек. 2018 жылғы MLB маусымында «Тампа Бэй Рейс» командасы «ашушы» деп аталатын бастаушы тастаушының жаңа түрін ұсынды, оның міндеті дәстүрлі бастаушы тастаушы мен жабушының арасындағы аралас рөлді атқару болып табылады. «Ашушы» стратегиясында резервтік тастаушы ойынды бастайды және бірінші бір немесе екі иннингті (қарсы команданың ең үздік соққышыларына қарсы тұруға кепілдік берілген жағдайда) өткізеді, содан кейін ойынның ортаңғы иннингтерін өткізу үшін ұзақ резервтік тастаушыға жол береді. Жұмыс жүктемесі мен физикалық жағдайы жеңіл болғандықтан, ашушылар дәстүрлі бастаушыларға қарағанда жиірек тастай алады. Бейсболдың алғашқы онжылдықтарында бастаушы тастаушының бір маусым ішінде 300 немесе одан да көп иннинг тастауы сирек емес еді. Сонымен қатар, бастаушы тастаушылардың бірнеше күн қатарынан немесе тіпті қос ойынның екі ойынында да тастауы туралы есептер бар. Бұл жетістіктер тек ойынның алғашқы жылдарындағы тастаушылардың, қазіргі заманғы бастаушылардан айырмашылығы, допты барынша күшпен тастамауының арқасында ғана мүмкін болды деп есептеледі. Үнемі көп иннинг тастай алатын бастаушы тастаушы «жұмыскер» деп аталады. Қазіргі заманғы жұмыскер тастаушының мысалы Рой Халладей болды, ол 2013 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін толық ойындар мен таза ойындар бойынша белсенді көшбасшы болды. Әдетте команданың бастаушы құрамының тұрақты мүшесі емес, жағдайға қарай ойынды бастайтын тастаушыны «спот стартер» деп атайды. Спот старттарды жасайтын тастаушылар көбінесе резервтік тастаушылар, негізінен бульпеннен ұзақ резервтік тастаушылар болып табылады, олар бірнеше иннинг тастауға міндетті, немесе клубтың кіші лига командасынан кейде спот старттар жасау үшін шақырылған бастаушы тастаушылар. Спот старттар әдетте кезекші бастаушы тастаушының кенеттен жарақаттануы сияқты төтенше жағдайларға байланысты болады, немесе тығыз жұмыс жүктемесін қажет ететін бірнеше қос ойын болғанда.
Under ideal circumstances, a manager of a baseball team would prefer a starting pitcher to pitch as many innings as possible in a game. Most regular starting pitchers pitch for at least five innings on a regular basis, and if a pitcher is unable to do so, there is a high probability that he will, in the future, be relegated to duty in the bullpen. In modern baseball, a starting pitcher is rarely expected to pitch for more than seven or eight innings, at which point, responsibility for the game is passed to relief pitchers, including specialist pitchers such as setup pitchers and closers. Often, a starting pitcher is subject to a pitch count, meaning the manager will remove him from the game once he has thrown a specific number of pitches. The most common pitch count for a modern pitcher is about 100, and it is now rare for a starting pitcher to throw more than 125 pitches in a game. Pitch count limits are especially common for starting pitchers who are recovering from injury. At the youth level, such as in Little League Baseball, pitch counts are usually capped at a certain point as well as required rest before a pitcher can pitch again. In the 2018 MLB season, the Tampa Bay Rays debuted a variant of the starting pitcher dubbed the "opener," whose role is a hybrid between those of the traditional starting pitcher and the closer. In the opener strategy, a relief pitcher starts the game and pitches the first one or two innings (when guaranteed to face the top hitters in the opponent's lineup) before giving way to a long reliever to work the middle innings of the game. Due to their lighter workload and conditioning, openers are able to pitch more frequently than a traditional starter. In the early decades of baseball, it was not uncommon for a starting pitcher to pitch 300 innings or more, over the course of a season. In addition, there are accounts of starting pitchers pitching on consecutive days, or even in both games of a doubleheader. It is believed that these feats were only possible because pitchers in the early years of the game, unlike modern starters, rarely threw the ball with maximum effort. A starting pitcher who can be counted on to consistently throw many innings is known as a workhorse. An example of a modern day workhorse pitcher was Roy Halladay, who was the active leader in both complete games thrown and shutouts before his retirement in 2013. A pitcher that normally isn't a regular member of a team's starting rotation that situationally starts a game is commonly referred to as a "spot starter." Pitchers that make spot starts are often relief pitchers mainly long relief pitchers out of the bullpen that are tasked to pitch multiple innings or a starting pitcher that is promoted from a club's minor league team to make sporadic starts. Spot starts typically occur because of emergency instances like a sudden injury to a scheduled starting pitcher in the rotation, or if there are multiple doubleheaders requiring a tight workload.
Статистика
Бастауыш қақпашы (пичер) өзі бастаған ойында "жеңіс" алу үшін кемінде бес иннинг ойнауы керек. NCAA бейсбол ережелері бойынша, университеттер арасындағы бейсболды басқаратын ережелерге сәйкес, бастауыш қақпашы бес иннингтен кем ойнаса да, егер ол ойын басталғанға дейін белгіленген уақытқа дейін ойнаса, жеңіске лайық болуы мүмкін. Бес иннингтен кем ойнағанына қарамастан, ойынды ұтырған болып есептелуі де мүмкін. Алты немесе одан көп иннинг ойнап, үш немесе одан аз ұпай жіберген бастауыш қақпашы "сапалы ойын" жасады деп есептеледі. Ойынды алмастырусыз аяқтаған қақпашы "толық ойын" ойнады деп саналады. Толық ойын ойнаған пичер көбінесе жеңіске жете алады.
A starting pitcher must complete five innings of work in order to qualify for a "win" in a game he starts. Under NCAA baseball rules, which govern intercollegiate baseball, a starting pitcher who pitches fewer than five innings can still earn a win if he pitches for a certain amount of time that is determined before the start of the game. It is possible to be credited with a loss despite pitching fewer than five innings. A starter who works six or more innings while giving up three or fewer earned runs is said to have achieved a "quality start". A starter who finishes the game without having to be relieved by the bullpen is said to have thrown a "complete game". The pitcher who throws a complete game is almost always in a position for a win.
Биіктікті таңдау
Бастаушы питчерлер әдетте таңдау үшін әртүрлі лақтыруларға ие, олар бірнеше санатқа бөлінеді. Fastballs: Қатты лақтырылатын (80-нен 100 мильге дейін) және көбінесе түзу траекторияны ұстанатын. Fastballs-тың бірнеше түрі бар. Төрт тігіспен лақтырылатын доп ең қатты лақтырылатын доп, бірақ оның қозғалысы немесе бұрылысы өте аз. Екі тігіспен лақтырылатын доп төрт тігіспен лақтырылатын доптан сәл баяу (әдетте 80-ші жылдардың ортасынан 90-шы жылдардың басына дейін), бірақ питчердің лақтыратын қолына қарай сәл иіліп, сондай-ақ сәл төмендейді (яғни екі тігіспен лақтырылатын допты лақтыратын сол жақ питчер оның құйрығын сәл оңнан солға қарай иіледі). Суға батыру допының қозғалысы мен жылдамдығы екі тігіспен лақтырылатын допқа ұқсас, бірақ суға батыру доптары екі тігіспен лақтырылатын доптарға қарағанда ертерек бұрылады. Кесу допы (cutter) екі тігіспен лақтырылатын доптың жылдамдығына ұқсас, бірақ питчердің лақтыратын қолының қарама-қарсы бағытына иіледі (яғни оң жақ питчер оны оңнан солға қарай иіледі). Қатты бұрылатын доптар: Қатты бұрылатын доптардың ең танымал добы – слайдер. Слайдер – питчердің қолының қозғалыс бағытына қарай (сол жақ питчер үшін солдан оңға) күшті бұрылатын доп. Ол жылдам доптан баяу (әдетте 80-ші жылдары), бірақ баяу бұрылатын доптардан жылдам. Басқа қатты бұрылатын доп – бөлінген саусақтың добы (splitter), ол жылдам допты еліктейді. Бөлгіш доп ұшу жолының соңында және босату нүктесінен төмен қарай, аздап иіліп бұрылады. Бөлінген саусақтың добы әдетте 80-нің төменгі және жоғарғы шегінде лақтырылады, бірақ кейбіреулері 90 миль/сағ жылдамдыққа жетеді. Жұмсақ бұрылатын доптар: Ең көп таралған жұмсақ бұрылатын доп – қисық доп. Қисық доп питчердің лақтыратын жерінен бастап, ұшуының барлық траекториясы бойына питчердің қолының қозғалыс бағытына қарай бұрылады. Егер сағатқа қарасақ, тік түсетін қисық доп 12–6 болады. Оң жақ питчерде сәл көлбеу бұрылыс болса, қисық доп 1–7 немесе көбірек көлбеу бұрылыспен 2–8 болады. Сол жақ питчер қисық допты көбірек көлбеу бұрылыспен лақтырса, онда 11–5 немесе 10–4 қисық доп болады. Қисық доптардың жылдамдығы 60-тан 80-ге дейін жетеді. Басқа жұмсақ бұрылатын доп – бұрандалы доп, ол кері қисық допқа ұқсас, өйткені ол питчердің қолының қозғалысына қарама-қарсы бағытта бұрылады. Бұрандалы доп – қазіргі заманғы бейсболда сирек кездесетін доп, себебі оның қолға зақым келтіретініне кеңінен сенеді. Алайда, 2014 жылы New York Times жүргізген зерттеу бұл сенімнің негізсіз екенін және бұрандалы доптың басқа доптарға қарағанда көп зақым келтірмейтінін көрсетті. Басқа жылдамдықтан тыс доптар: Бүгінгі таңда питчерлер басқа екі жылдамдықтан тыс допты қолданады, біреуі екіншісінен әлдеқайда көп. Айналымды өзгерту (changeup), оның түрлеріне шеңберлі айналым, вулкандық айналым немесе ладонь добы кіреді, – бұл жылдам доптың қол қозғалысы мен жылдамдығымен бірдей, бірақ доптың жылдамдығын бірдей ұстай алмайтын басқа ұстаумен лақтырылатын баяу доп; әдетте айналымды өзгерту добы питчердің жылдам доптарынан 10–20 миль/сағ баяу. Бұл жылдам қол қозғалысынан және баяу доптан туындайтын визуалды бұрмалау соққышының уақытын бұзу үшін қолданылады. Басқа үлкен жылдамдықтан тыс доп – бұраншы доп (knuckleball). Бұраншы допты игеру өте қиын, ол питчер үшін де (оның бірегей ұстауы мен жеткізу тәсіліне байланысты) және оның қабылдаушысы үшін де (доптың қозғалысында мүлдем болжауға болмайтындығына байланысты).
Starting pitchers usually have a variety of pitches to choose from, broken into a number of categories. Fastballs: A pitch thrown hard (anywhere from the upper 80s to over 100 mph) and which generally follows a mostly straight trajectory. There are a number of different types of fastballs. The four seam fastball is the hardest thrown pitch, but also has very little movement or break to it. The two seam fastball is slightly slower than the four seam fastball (generally in the mid 80s to low 90s), but breaks slightly inward to the pitcher's throwing arm as well as dropping slightly (i. e., a left handed pitcher throwing a two seam fastball will have it tail slightly right to left). The movement and velocity of the sinker is similar to that of the two seamer, though sinkers tend to break earlier than two seamers. The cut fastball (cutter) is similar to the two seam fastball in velocity, but breaks to the opposite side of a pitcher's throwing arm (i. e., a right handed pitcher will have it break right to left). Hard breaking balls: The most prominent of the hard breaking balls is the slider. A slider is a pitch that breaks sharply in the direction of the pitcher's arm travel (left to right for a left handed pitcher). It travels slower than a fastball (usually in the 80s), but faster than the slower breaking balls. The other hard breaking ball, the split finger fastball (splitter), mimics the fastball. The splitter breaks late in its flight path and downwards from the point of release, with a little bit of tailing action. The split finger is usually thrown in the low to upper 80s, although some travel upwards of 90 mph. Soft breaking balls: The most common soft breaking ball is the eponymous curveball. The curve breaks in the direction of the pitcher's arm travel from the point of release on through the entire arc of its flight. If one were to look at a clock, a straight drop curveball would be 12–6. A right hander with slightly more lateral break will have a curveball breaking in a 1–7 manner or with more lateral movement in a 2–8 manner. A left hander that throws a curveball with more lateral break will either have an 11–5 or 10–4 curveball. Curveballs travel from the low 60s to mid 80s in speed. The other soft breaking ball is the screwball, which is essentially a reverse curveball, as it breaks in the opposite direction of the pitcher's arm travel. The screwball is a fairly rare pitch in modern baseball, due in part to a widespread belief that it causes damage to the arm. However, a 2014 New York Times investigation concluded that this belief is unfounded, and that the screwball causes no more injury than any other pitch. Other off speed pitches: Two other major off speed pitches are used by pitchers today, one far more so than others. The changeup, which has variants such as the circle changeup, the vulcan changeup or the palmball, is a slow pitch that is thrown with the same arm motion and arm velocity of a fastball, but with a much different grip that keeps the ball from achieving the same speed; usually the changeup is 10–20 mph slower than the pitcher's fastballs. This visual distortion from a fast arm swing and a slower pitch is used to disrupt the hitter's timing. The other major off speed pitch is the knuckleball. The knuckleball is a very difficult pitch to master, both for the pitcher (due to its unique grip and delivery manner) and for his catcher (due to the pitch being thoroughly unpredictable in its travel).