Кіріспе

IBM-нің Systems Network Architecture (SNA) жүйесінің компьютерлік байланыс протоколы – Синхронды деректер байланысын басқару (SDLC). Бұл IBM жүйелік желілік архитектурасының (SNA) 2-ші қабат протоколы. SDLC көп нүктелі байланыстарды, сондай-ақ қателерді түзетуді қолдайды. Ол SDLC басқасынан кейін SNA басқасының болуын болжайды. SDLC негізінен IBM мейнфреймдері мен орташа қуатты жүйелерде қолданылды, бірақ көптеген платформаларда әртүрлі өндірушілерден іске асырылған нұсқалары бар. АҚШ және Канадада SDLC жол қозғалысын басқару шкафтарында қолданылады. 1975 жылы IBM 1970-ші жылдардың басында IBM үшін жасалған жұмыстардың нәтижесінде алғашқы биттік бағытталған протокол – SDLC-ні жасады. Бұл де-факто стандарт 1979 жылы ISO ұйымында жоғары деңгейлі деректер байланысын басқару (HDLC) ретінде қабылданды. SDLC әрбір байланыс желісінде тәуелсіз жұмыс істейді және нүктеден нүктеге, көп нүктелі немесе тізбектік құрылғыларда, коммутациялық немесе арнайы, екі немесе төрт сымды схемаларда, толық және жартылай дуплекс режимінде жұмыс істей алады. SDLC-нің ерекше қасиеті – төрт сымды схемаларда жартылай дуплекс қосалқы станцияларды толық дуплекс негізгі станциялармен үйлестіре алуы, бұл арнайы құрылғылардың құнын төмендетеді. Intel SDLC-ні BITBUS протоколының негізі ретінде пайдаланды, ол Еуропада әлі де кең таралған және бірнеше контроллерлерде қолдау көрсетілді (i8044/i8344, i80152). 8044 контроллері әлі де үшінші тарап өндірушілермен шығарылуда. 1980-ші жылдары SDLC-ге (және сәл өзгеше HDLC-ге) байланыс контроллерлерінің чиптеріне аппараттық қолдау көрсеткен басқа өндірушілер: Zilog, Motorola және National Semiconductor. Соның нәтижесінде, 1980-ші жылдары оны көптеген құрылғылар қолданды және ол 1980-ші жылдары кең таралған корпоративтік желілерде жиі қолданылды. SDLC-мен SNA үшін ең көп таралған баламалар, мүмкін, DECnet Digital Data Communications Message Protocol (DDCMP), Burroughs Network Architecture (BNA) with Burroughs Data Link Control (BDLC) және ARPANET IMP-тері болды.

SDLC және HDLC арасындағы айырмашылықтар

HDLC көбінесе SDLC-нің кеңейтілген түрі, бірақ кейбір мүмкіндіктері жойылған немесе аттары өзгертілген.

SDLC-ге қосылған HDLC кеңейтулері

Кейбір мүмкіндіктер HDLC-де қосылды, және кейіннен SDLC-нің жаңа нұсқаларына қайта қосылды. HDLC стандарты жарияланғаннан кейін, SDLC-ге кеңейтілген (128-ге дейін) реттік нөмірлер және оған сәйкес келетін SNRME U фреймі қосылды.

Бұрау режімі

SDLC-нің ерекше жұмыс режимі, мысалы, Zilog SCC қолдайды, бірақ HDLC-ге енгізілмеген, – SDLC цикл режимі. Бұл режимде басқа және бірнеше қосымша құрылғылар бір бағытты сақина тәрізді желіге қосылады, мұнда әрқайсысының деректерді жіберу порты келесі құрылғының деректерді қабылдау портына қосылған. Әрбір қосымша құрылғы өзіне келіп түскен барлық кадрларды көшіріп алады, осылайша олар сақинаның қалған бөлігіне жетіп, ақырында басқа құрылғыға қайта оралады. Бұл көшіруден басқа, қосымша құрылғы жартылай дуплекс режимінде жұмыс істейді; ол протокол кіріс деректерді алмайтынына кепілдік берген жағдайда ғана деректерді жібереді. Қосымша құрылғы өшірілген кезде реле оның кірісін тікелей шығысына қосады. Қосылған кезде, қосымша құрылғы қолайлы сәтті күтеді, содан кейін бір бит кешігумен деректер ағынына қосылып, «циклге кіреді». «Циклден шығу» да осы мүмкіндікті пайдаланады, бұл таза өшіру процедурасының бөлігі болып табылады. SDLC цикл режимінде кадрлар бір топта келеді және (соңғы жалаушадан кейін) барлық бірліктерден тұратын бос сигналмен аяқталады. Осы сигналдың алғашқы жеті 1 биті (01111111 үлгісі) «алға басу» тізбегін құрайды (сонымен қатар EOP, сауал соңы деп аталады), ол қосымша құрылғыға деректерді жіберуге рұқсат береді. Деректерді жібергісі келетін қосымша құрылғы осы тізбектегі соңғы 1 битті 0 битке айналдыру үшін 1 биттік кешігуін пайдаланады, осылайша оны жалауша белгісіне айналдырады, содан кейін өзінің кадрларын жібереді. Өзінің соңғы жалаушасын жібергеннен кейін ол барлық бірліктерден тұратын бос сигналды жібереді, ол циклдегі келесі құрылғы үшін «алға басу» сигналы болып табылады. Топ басқа құрылғыдан келетін командалармен басталады, ал әрбір қосымша құрылғы өзінің жауаптарын қосады. Басқа құрылғы «алға басу» бос сигналын алғанда, қосымша құрылғылар жұмысын аяқтағанын біледі және ол қосымша командаларды жібере алады. Маяк (BCN) жауабы циклдегі үзілістерді анықтауға көмектесу үшін жасалған. Ұзақ уақыт бойы кіріс трафигін көрмейтін қосымша құрылғы «маяк» жауап кадрларын жібере бастайды, бұл басқа құрылғы мен оның алдыңғысы арасындағы байланыс үзілгенін көрсетеді. Басқа құрылғы жіберген командалардың көшірмесін де алады, олар жауаптардан ажыратылмайды, сондықтан оларды жауаптардан ажырату үшін командалардың соңына арнайы «кері бұру» кадрын қосады. Екіншілік құрылғылар түсінбес кез келген бірегей тізбек жарайды, бірақ әдеттегісі – барлық нөлдерден тұратын бір байт. Бұл 0 (резервтелген, пайдаланылмайтын) мекен-жайы бар «қысқа кадр» және бақылау өрісі немесе кадрды тексеру тізбегі жоқ. (Толық дуплекс режимінде жұмыс істей алатын қосымша құрылғылар мұны «өшіру тізбегі» ретінде түсіндіреді, олардың деректерді жіберуін тоқтатуға мәжбүрлейді.)