Эстес-парктегі су тасқыны: 1976 жылғы апат, зардап шеккендер, жоғалғандардың табылғаны. АҚШ 34 тас жолы қирады, 400 көлік бұзылды. Табиғи апаттар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аттары ұқсас өзендер
rivers with similar names
Кешке сағат 9-ға қарай, биіктігінен асып түскен су қабырғасы шағылысқан жылдамдықпен қаңқа арқылы ағылып, 400 автомобиль, 418 үй және 52 кәсіпорынды қиратты, сондай-ақ АҚШ-тың 34-бағдарламалық жолының көп бөлігін шайып кетті. Бұл су тасқыны 1976 жылы қолжетімді болған 112 жылдық деректер бойынша кез келген су тасқынынан 4 есе күшті болды, оның шығыны секундына 1000 текше метрді (35 000 куб. фут/с) құрады. 2008 жылы су тасқынында қаза тапқан деп есептелген адам Оклахома штатында тірі екені анықталды. Дэриле Джонсон және оның отбасы Эстес Паркінің шығысындағы шатырды жалдаған, бірақ 31 шілде күні таңертең ешкімге хабарламай кетіп қалған. Су тасқынының құрбандарын зерттеп жүрген әйел оның әлі тірі екенін анықтады.
Around 9 p. m., a wall of water more than high raced down the canyon at about , destroying 400 cars, 418 houses and 52 businesses and washing out most of U. S. Route 34. This flood was more than 4 times as strong as any in the 112 year record available in 1976, with a discharge of 1,000 cubic meters per second (35,000 ft³/s). In 2008, a man who was thought to have died in the flood was found to be alive and living in Oklahoma. Daryle Johnson and his family had rented a cabin east of Estes Park, but left without telling anyone on the morning of July 31. A woman who was researching the flood's victims discovered he was still alive.
2013 жылғы су тасқыны
Қаңырша 2013 жылдың қыркүйек айында болған су тасқынынан зардап шеккен Фронт-Рейндж бойындағы көптеген аймақтардың бірі ғана еді. 1976 жылғы су тасқыныдай күшті болмаса да, 2013 жылғы су тасқынына себеп болған дауылдар каньон арқылы көп жерде тас жолды шайып кеткенге жеткілікті су жіберді. Су тасқыны АҚШ-тың жерді қайта жарату бюросының Диль бұрылыс тоғанына да зақым келтірді. Бірақ ең ірі инфрақұрылымдық шығын – Лавленд қаласының гидроэлектр станциясы болды (1976 жылғы су тасқынынан кейін қайта салынған); Идильвилде суқоймасы толығымен лай мен тас-қиыршықпен толды, Идильвилде тоғаны негіз тастан жұлынып кетті, ал Вистенц Смит тау паркіндегі гидроэлектр станциясы су мен лайға толып қалды. Тоған FERC-пен қайта лицензиялану процесінде болған, бірақ оның орнына бұзылып, тоған материалы мен суқойма ішіндегі заттар тас жолды жөндеуге пайдаланылды. Парк содан бері су тасқынынан кейінгі өзен арнасына бейімделу үшін және болашақ су тасқындарына қарсы тұру үшін қайта жабдықталды. Қала сондай-ақ 1925 жылғы бастапқы беру желісін ауыстыру және ескірген тарату құралдарын жою үшін каньонға қалалық электр тарату желісін қайта салды.
The canyon was just one of the many areas along the Front Range that were devastated in the September 2013 flood. While not as intense as the 1976 flood, the storms that caused the flooding in 2013 still sent enough water down the canyon to wash out the highway in many places. The flood also damaged the US Bureau of Reclamation's Dille Diversion Dam. The biggest infrastructure casualty, however, was the City of Loveland's hydroelectric plant (rebuilt after the 1976 flood); the Idylwilde Reservoir was completely filled with silt and rocks, the Idylwilde Dam broke free of the bedrock, and the hydroelectric plant in the Viestenz Smith Mountain Park was filled with water and silt. The dam was in the process of being relicensed with the FERC, but it was instead demolished, the dam material and contents of the reservoir being used as fill for highway repairs. The park has since been redone to accommodate the post flood river channel and to harden it against potential future floods. The city also rebuilt its municipal electric distribution line into the canyon to replace the original 1925 transmission line and remove obsolete distribution equipment.