Роберт Джеймс Мэнион: Канадалық саяхатшының өмірі мен қызметі
Robert James Manion
Роберт Джеймс Мэнион – канадский политик, лидер Консервативной партии (1938-1940). Был членом кабинетов министров, депутат парламента Канады. Тарихы мен саяси мансабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер (1881–1943)
Canadian politician (1881–1943)
Роберт Джеймс Манион (19 қараша 1881 – 2 шілде 1943) – 1938 жылдан 1940 жылға дейін Канаданың консервативтік партиясын басқарған канадалық саясаткер. Партия басшылығына дейін ол премьер-министр Артур Миген және Р. Б. Беннетт кабинеттерінде қызмет етті. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін либерал болған Манион 1917 жылы премьер-министр Роберт Борден басқарған, әскери міндеттемеге жақтас юнионисттік партияның мүшесі ретінде Халық палатасына сайланды. Соғыстан кейін ол 1935 жылы жеңіліске ұшырағанға дейін консервативті парламент мүшесі болды. 1938 жылы Манион консервативтердің басшысы болып сайланды, ол жақын арада Ұлттық үкімет деп атау өзгертті. Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери міндеттемеге қолдау көрсеткеніне қарамастан, Манион 1940 жылғы федералды сайлауда Екінші дүниежүзілік соғыста әскери міндеттемеге қарсы науқан жүргізді. Манион сонымен қатар соғыс кезеңіндегі ұлттық бірлік коалициялық үкіметін құру платформасымен басылған. Сайлауда Ұлттық үкімет үлкен есебімен жеңіліске ұшырады, 1935 жылғы федералды сайлаудағыдай орын санын сақтап қалды. Манион Лондондағы мандатын жоғалтты және осыдан кейін басшылық лауазымынан кетті. Біраз уақыттан кейін Манион азаматтық әуе шабуылынан қорғану директоры болып тағайындалды. Ол 1943 жылы Оттавада қайтыс болды.
Robert James Manion (November 19, 1881 – July 2, 1943) was a Canadian politician who led the Conservative Party of Canada from 1938 to 1940. Prior to his leadership of the party, he served in Prime Minister Arthur Meighen and R. B. Bennett's cabinets. A Liberal prior to World War I, Manion was elected to the House of Commons in 1917 as a member of the pro conscription Unionist Party led by Prime Minister Robert Borden. After the war, he served as a Conservative Member of Parliament until his defeat in 1935. In 1938, Manion was elected leader of the Conservatives, which was shortly relabeled as National Government. Despite his pro conscription stance in World War I, Manion campaigned against conscription in World War II in the 1940 federal election. Manion also ran on a platform of forming a wartime coalition national unity government. In the election, the National Government lost in a landslide, keeping their seat count exactly the same as in the 1935 federal election. Manion also lost his seat of London, and subsequently resigned as leader. Shortly after, Manion was appointed director of Civilian Air Raid Defence. He died in 1943 in Ottawa.
Ерте өмір
Манион Онтарио провинциясының Пенбрук қаласында ирландтық католик отбасында, Мэри Энн (О'Брайен) мен Патрик Джеймс Манионның ұлы болып дүниеге келді. Ол Кингстон, Онтариодағы Квинс университетінде және Эдинбург университетінде медицинаны оқыды, содан кейін ата-анасы 1888 жылдан бері тұрып келген туған қаласы Форт-Уильямға қоныстанды. 1915 жылы ол Канада армиясының медициналық корпусына қабылданды. 21-ші канадтық батальонға бекітілген ол Вими қырқасы шайқасындағы батылдығы үшін Әскери крестпен марапатталды.
Manion was born in Pembroke, Ontario, of Irish Catholic descent, the son of Mary Ann (O'Brien) and Patrick James Manion. He studied medicine at Queen's University, Kingston, Ontario, and at the University of Edinburgh before settling in his hometown of Fort William, Ontario, where his parents had lived since 1888. In 1915, he enrolled in the Canadian Army Medical Corps. Attached to the 21st Canadian Battalion, he was awarded the Military Cross for heroism at the battle of Vimy Ridge.
Саяси мансап
Манион 1917 жылғы міндетті әскери қызметке байланысты сайлау кезінде Онтариодағы Форт-Уильям округінен Парламенттің одақтас депутаты (депутат) болып сайланды. Соғысқа дейін Либералдық партияның мүшесі болған ол, 1917 жылғы міндетті әскери қызмет дағдарысының нәтижесінде құрылған, міндетті әскери қызметті қолдаған консервативті премьер-министр Роберт Борденнің үкіметін қолдады. Манион соғыстан кейін Консервативтік партияда қалды. Жаңа премьер-министр Артур Миген 1921 жылы оны солдаттарды азаматтық өмірге қайта оралту министрі етіп тағайындады. 1920 жылдардың көп бөлігін оппозицияда өткізді, тек 1926 жылы бірнеше ай бойы екінші Миген үкіметінде министр болып қызмет етті, оның ішінде Пошта басқармасының басшысы лауазымын атқарды. 1930 жылғы федералды сайлаудан кейін жаңа консервативті премьер-министр Р.Б. Беннетт Манионды Теміржолдар мен каналдар министрі етіп тағайындады. Алайда, Ұлы депрессияның экономикалық дағдарысы Беннетт үкіметін жойды, және Манион көптеген адамдармен бірге 1935 жылғы сайлауда өзінің мандатын жоғалтты. Тарихшы Рой Пиовесананың сөзіне сәйкес, Манионның жеңілісіне Форт-Уильям округіндегі сайлау округімен жұмысын жетілдіре алмауы себеп болды.
Manion was elected to the House of Commons during the conscription election of 1917 as a Unionist Member of Parliament (MP) for Fort William, Ontario. A member of the Liberal Party before the war, he supported Conservative Prime Minister Robert Borden's pro conscription Union government that was formed as a result of the Conscription Crisis of 1917. Manion remained with the Conservative Party after the war. The new prime minister, Arthur Meighen, appointed him Minister of Soldiers' Civil Re establishment in 1921. He spent most of the 1920s on the opposition benches, except for a few months in 1926 when he served as a minister in the second Meighen administration, including the position of Postmaster General. Following the federal election of 1930, the new Conservative Prime minister R. B. Bennett appointed Manion Minister of Railways and Canals. However, the economic crisis of the Great Depression destroyed the Bennett government, and Manion, with many others, lost his seat in the 1935 election. According to historian Roy Piovesana, Manion's loss was partly attributable to his failure to cultivate his Fort William riding.
Консервативтік партияның жетекшісі
Орындыққа ие болмаса да, Манион Онтарио және Квебек провинцияларынан келген делегаттардың, соның ішінде "Оранжевый орден" делегаттарының күтпеген коалициясының қолдауымен консервативтік лидерлік конвенциясында жеңіске жетті. Консервативтік партия мүшелері оның католик діні мен франко-канад Ивон Десольемен некелесуі Квебек провинциясында партияның жағдайына оң әсер етеді деп үміттенді, себебі торилердің француз тілді халыққа және католиктерге қарсы деген пікір қалыптасқандықтан, бұл олардың сайлаудағы мүмкіндіктерін шектеді. Манион 1938 жылы Лондонда өткен қосымша сайлау арқылы Парламентке өтті. Сайлауда жеңіске жеткеннен кейін, Манион 1917 жылы унионистерге қосылған болса да, әскери шақыруды жақтағандықтан, міндетті әскери қызметке қарсы науқан жүргізді. Манион консерваторларды солға қарай жылжытты және жұмыссыздықпен күресуге шақырғаны мен "барлық азаматтарымызға әлеуметтік әділдікті арттыру" қалауы үшін социалист деп сынға ұшырады.
Despite not having a seat, Manion won the Conservative leadership convention with backing of an "improbable coalition" of Orange Order delegates from Ontario and delegates from Quebec. Conservative Party members hoped that his Catholicism and marriage to a French Canadian, Yvonne Desaulniers, would help the party in Quebec where the perception of the Tories as being anti French and anti Catholic Orangemen had hurt their prospects. Manion entered the House of Commons through a by election in 1938 in London. Following his by election win, Manion subsequently campaigned against conscription despite the fact that he had joined the Unionists in 1917 because he favoured the draft. Manion moved the Conservatives to the left and was criticized as a socialist due to his call for action against unemployment and his desire to, in his words, "bring a greater measure of social justice to all our citizens."