Сэм Миллс: Американ футболшысы және жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық футболшы және жаттықтырушы (1959–2005)

Сэмюэл Дэвис Миллс кіші (3 маусым 1959 – 18 сәуір 2005) – американдық кәсіби футболшы, Ұлттық футбол лигасында (NFL) 12 маусым бойы «Нью-Орлеан Сентс» және «Каролина Пантерс» командаларында қорғаушы ретінде ойнаған. Ол сондай-ақ АҚШ Футбол лигасының (USFL) «Филадельфия / Балтимор Жұлдыздары» командасы үшін үш маусым ойнады, онда 1984 және 1985 жылдары екі чемпионат жеңіп алды. 2022 жылы Профутбол Даңқы залына енгізілді.

Ерте өмір

Сэм Миллс Нью-Джерси штатының Нептун-Сити қаласында дүниеге келген. Миллс Лонг-Бранч орта мектебінде оқыды, онда ол футбол мен күреспен көзге түсті. 1976 және 1977 жылдары ол Лонг-Бранчта күрес бойынша аудандық чемпионаттарда жеңіске жетті. Лонг-Бранч орта мектебі оның мектеп формасын және NFL футболкасын мектеп спорт залына іліп, оны әлі де құрметпен еске алады. Мектептегі өте талантты спортшы саналғанмен, Миллстің 175 см (5'9") бойы колледж скауттарының назарын аударған жоқ.

Филадельфия/Балтимор жұлдыздары

Фред Хилл, Миллсті Монтклер штатында жаттықтырған, көптеген кәсіби скауттар оның ойын жазбасын жақсы көргенін айтты, бірақ оның 175 см (5'9") екенін естігенде, қызығушылықтарын жоғалтты. Сол кездегі қалыпты түсінік бойынша, орталық қорғаушылар қарсыластың шабуылдық сызығын көру және алаңды бақылау үшін кем дегенде 183 см (6 фута) бойы болуы керек еді. Миллстің бойының жетіспеуі жоғары мектептен кейін де оны шектеді. Колледжден кейін оның Pop Warner футбол жаттықтырушысы Томас Бевакки Миллсті Кливленд Браунс клубының жаттығу лагеріне шақыруға қол жеткізді, Браунс клубының бас жаттықтырушысы Сэм Рутиглианомен кездескеннен кейін. Бевакки Рутиглианоға Миллс ойнаған ең жақсы қорғаушы екенін айтты. Рутиглиано Миллстің қабілетін бағалағанмен, оның NFL-де ойнауға жеткілікті дене бітімі жоқ деп ойлап, командадан шығарды. Содан кейін Миллс Канада Футбол Лигасының Торонто Аргонавтс клубында өзін сынап көрді, бірақ командаға іліге алмады. Ол фотосуретке оқытушы болып жұмыс істеді және Шығыс Оранж (Н.Ж.) орта мектебінің футбол командасына көмектесті. Алайда, Рутиглиано Миллстің лагерьде көрсеткен ойынынан әлі де әсерлі болды. Ол ескі досы Карл Петерсонға, АҚШ Футбол Лигасының Филадельфия Старс клубының бас менеджеріне қоңырау шалып, Миллсті қарастыруды ұсынды. Миллс Старс клубының алғашқы жаттығу лагерінде өзінің есімін шығарды; жылдар өткен соң Петерсон есіне түсіргендей, "ол оны жай ғана жарқырата жөнелді". Ол өте жылдамдығымен танымал болды және "Дала тышқаны" деп аталды; Петерсон айтқандай, "ол пилдердің арасында жүгіріп жүрген тышқан еді, бірақ пилдер оны жақтырмады". Старс клубында өткізген үш жылында (1985 жылы Балтиморға көшкен) Миллс клубтың қауіпті "Ит үйі" қорғанысының негізгі тірегіне айналды. Ол лигада алаңдағы қайраттылығымен және алаңнан тыс көшбасшылық қабілетімен танылды (#54 нөмірімен ойнаған). Миллс Старс клубын екі рет USFL чемпионатына жеткізді, үш рет USFL құрамасына енді және USFL тарихындағы үздік ойыншылар құрамына кірді. Ол лиганың қысқа тарихындағы ең жақсы қорғаушы ойыншы (Реджи Уайтпен бірге) деп есептеледі.

Fred Hill, who coached Mills at Montclair State, said that many pro scouts loved his tape, but when they heard he was only 5'9", they lost interest. Conventional wisdom at the time held that middle linebackers had to be at least six feet tall to see over opposing offensive linemen and scan the field. In the same way it was after high school, Mills' lack of height held him back. After college, his Pop Warner Football coach Thomas Bevacqui Jr. was able to get Mills invited to the Cleveland Browns training camp after meeting with Browns coach Sam Rutigliano. Bevacqui told Rutigliano that Mills was the best linebacker that he had ever seen play the game. While Rutigliano admired Mills, he didn't think he had the size to play in the NFL and cut him from the team. Mills then tried out with the Canadian Football League's Toronto Argonauts but did not make the team. He found a job teaching photography and assisting the football coach at East Orange (N. J.) High School. However, Rutigliano still liked what he had seen of Mills in camp. He called an old friend, Carl Peterson, general manager of the Philadelphia Stars of the United States Football League, and suggested that he give Mills a look. Mills made his reputation at the Stars' first training camp; as Peterson recalled years later, "he just lit it up." He quickly became known as the "Field Mouse" for his devastating speed; as Peterson put it, "he was a mouse running around a field of elephants, but the elephants wanted nothing to do with him." In his three years with the Stars (who moved to Baltimore in 1985), Mills became one of the anchors of the Stars' feared "Doghouse Defense," During that time (wearing #54), he became known around the league for both his tenacity on the field and his leadership off it. Mills led the Stars to two USFL championships, was named to three All USFL teams and is a member of the USFL’s All Time Team. He has been described as arguably the best defensive player (along with Reggie White) in the short history of the league.

Нью-Орлеан Сэйнтс

1985 жылы "Жұлдыздар" USFL титулын жеңгеннен кейін олардың бас жаттықтырушысы Джим Мора "Нью-Орлеанс Сентс" командасын жаттықтыруға шақырылды, ал Миллс өзінің ұстазының соңынан ерді. 1986 жылы "Сентс" командасындағы қызметі барысында Миллс қорғаныстың тірегі болды. Ол 1990-шы жылдардың басында "Сентс" командасының қатал қорғанысын басқарған танымал "Дом патрулінің" құрамына кірді. Миллс 1987, 1988, 1991 және 1992 жылдары "Сентс" командасы сапынан төрт рет "Про Боулға" қатысты. 15 маусым бойы NFL-де жаттықтырған Мора Миллсты "Мен жаттықтырған ең үздік ойыншы" деп атады.

Каролина Пантерлері

Миллс 1994 жылғы NFL маусымының соңында бос агент атанды. «Каролина Пантерс» командасы оған екі жылға 2,8 миллион долларлық келісім ұсынды. «Нью-Орлеанс» бұл ұсынысқа келіссе де, Миллс «Пантерс» қолға мәжбүрлегенше «Сэйнтс» командасы ұсыныс жасамағанына көңілі толмады және «Пантерс» командасымен келісім жасады. Миллс жас команданың тәжірибелі көшбасшысы болды және «Пантерс» командасының алғашқы үш маусымындағы барлық ойындарда қатысты. 1995 жылы «Нью-Йорк Джетс» командасына қарсы өткен ойында Миллс Бабби Бристердің қысқа пасын ұстап алып, 36 ярдқа жүгіріп, тачдаун жасады, осылайша «Пантерс» командасы тарихындағы алғашқы жеңісіне қол жеткізді. Оның қайта жаңғыруы 1996 жылы 37 жасында бесінші рет Про Боулға қатысуға мүмкіндік берді, сол кезде ол Про Боулға шақырылған ең егде жастағы қорғаушы ойыншы болды. Ол келесі маусымнан кейін карьерасын аяқтады.

Негізгі маусым

Жыл Команда Ойындар Тэкльдер Перехваты Фумблдер GP GS Cmb Solo Ast Sck Int Yds TD FF FR 1986 NO 16 13 92 – – 0.0 0 0 0 1 1 1987 NO 12 12 58 – – 0.0 0 0 0 1 3 1988 NO 16 16 105 – – 0.0 0 0 0 0 4 1989 NO 16 15 95 – – 3.0 0 0 0 2 1 1990 NO 16 14 112 – – 0.5 0 0 0 2 1 1991 NO 16 16 102 – – 1.0 2 13 0 2 2 1992 NO 16 16 130 – – 3.0 1 10 0 4 3 1993 NO 9 7 85 – – 2.0 0 0 0 2 1 1994 NO 16 16 155 115 40 1.0 1 0 0 2 1 1995 CAR 16 16 110 86 24 4.5 5 58 1 5 4 1996 CAR 16 16 122 90 32 5.5 1 10 0 0 2 1997 CAR 16 16 99 72 27 0.0 1 18 0 1 0 Мансап 181 173 1,265 363 123 20.5 11 119 1 22 23

Ойын-сауық мансабынан кейін

Миллс NFL-де 12 маусым ойнады, 1319 тұғырлама, 20,5 қапталдама, 11 ұстау және төрт сендіру тіркеді, сонымен қатар 181 ойынның 173-ін бастады. Миллс үш рет NFL All Pro командасына – 1991, 1992 және 1996 жылдары енді. Ол Луизиана спорттық даңқ залына (2001), Үлкен Нью-Орлеан спорттық даңқ залына (2002), Нью-Джерси спорттық даңқ залына (2003) және Нью-Орлеан қасиеттілерінің даңқ залына (1998) сайланды. 1998 жылы «Пантерс» командасының қорғаныс жаттықтырушысының көмекшісі болды, ал 1999 жылы қақпашыларды жаттықтырушы болып тағайындалды.

Қатерлі ісік пен өлім

2003 жылдың тамызында Миллсте ішек қатерлі ісігі анықталды. Ол 2005 жылдың 18 сәуірінде қатерлі ісіктен туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болғанға дейін команданы жаттықтыруын жалғастырды.

Мұра

Миллстің 51-ші нөмірлі жейдесі «Пантерлер» командасымен 2005 жылғы NFL маусымының басында зейнеткерлікке жіберілді, бұл франшиза тарихындағы алғашқы зейнеткерлікке жіберілген нөмір болды. Миллс 2009 жылы Колледж футболының Даңқ залына енгізілді, ал сыйлықты оның ұлы Сэм Миллс III әкесінің атынан қабылдады. Сэм Миллс III «Вашингтон Командирлер» командасының қорғаныс шебінің жаттықтырушысы болды. Бұл сөз «Каролина Пантерс» пен «Nike» компанияларын 2012 жылғы NFL маусымынан бастап NFL жейделеріне келісімшарт жасасқанда, «Keep Pounding» деген сөзді 2012 жылғы NFL маусымы үшін «Пантерлер» жейделерінің ішкі жағасына тігуге шабыттандырды, бұл ескі Миллстің құрметіне жасалды. Әрбір үй матчының алдында «Пантерлер» командасының арнайы барабаншысы «Keep Pounding» барабанын соғады. «Каролина» командасы Super Bowl 50 матчында үй командасы ретінде тағайындалмаса да, дәстүр сақталды, барабаншы «Пантерлер» жанкүйері және Шарлотта қаласында туған Стивен Карри болды, ол төрт мәрте NBA чемпионы атанған «Голден Стэйт Уорриорс» командасының жұлдызды ойыншысы. Миллс 2022 жылы Профутбол Даңқ залына сайланды.