Кіріспе

Электродылдалдау – қолданылған электр өрісі арқылы беттің (әдетте гидрофобты) ылғалдану қасиеттерін өзгерту.

Тарих

Күкірт және басқа сұйықтықтардың өзгермелі зарядталған беттердегі электрмен ылғалдануы, бәлкім, алғаш рет 1875 жылы Габриэль Липпман түсіндірген, ал одан бұрын көп қалыптасқан. А. Н. Фрумкин 1936 жылы су тамшыларының пішінін өзгерту үшін беттік зарядты қолданды. «Электрмен ылғалдану» терминін алғаш рет 1981 жылы Г. Бени мен С. Хаквуд жаңа типтегі дисплей құрылғысын жобалауға арналған әсерді сипаттау үшін енгізді, олар үшін патент алды. Химиялық және биологиялық сұйықтықтарды манипуляциялау үшін микросұйықтық тізбектерінде «сұйық транзисторды» қолдануды алғаш рет Дж. Браун 1980 жылы зерттеді, кейін 1984–1988 жылдары NSF гранттары 8760730 және 8822197 арқылы қаржыландырылды. Бұл зерттеу оқшаулағыш диэлектрлік және гидрофобтық қабаттарды (EWOD), араласпайтын сұйықтықтарды, тұрақты ток немесе радиожиілікті қуатты, сондай-ақ үлкен немесе сәйкес келетін индий-қалайы оксиді (ITO) электродтары бар миниатюралық араластырылған (тісті ара) электродтардың массивтерін қамтыды. Бұл массивтер нанотамшыларды сызықтық, шеңберлік және бағытталған жолдарда цифрлық түрде жылжытуға, сұйықтықтарды соруға немесе араластыруға, резервуарларды толтыруға және сұйықтық ағынын электрондық немесе оптикалық түрде басқаруға мүмкіндік берді. Кейіннен, Дж. Сильвермен бірлесіп жұмыс істегенде, NIH-да EWOD негізіндегі электрмен ылғалдану, жеке және араласпайтын сұйықтықтардың массивтерін жылжыту, бөлу, ұстау және жабу үшін қолданылды. 1993 жылы Бруно Берге жалаңаш электродтың үстіне оқшаулағыш қабатты қолданып, электрмен ылғалдануды зерттеді. Осы диэлектрлік қабатпен жабылған беттегі электрмен ылғалдану «диэлектрлік электрмен ылғалдану» (EWOD) деп аталады, ол жалаңаш электродтағы дәстүрлі электрмен ылғалданудан ерекшеленеді. EWOD жүйесіндегі металл электродты жартылай өткізгішпен алмастыру арқылы электрмен ылғалдануды көрсетуге болады. Электрмен ылғалдану сонымен қатар, өткізгіш тамшыға (мысалы, сынап) кері кернеу қолданылғанда байқалады, ол жартылай өткізгіш бетіне (мысалы, кремнийге) тікелей орналастырылып, Schottky диодының электрлік тізбегінде Schottky контаксісін құрайды – бұл әсер «Schottky электрмен ылғалдануы» деп аталады. Электрмен ылғалдану арқылы сұйықтықтарды микросұйықтықпен манипуляциялау алдымен судағы сынап тамшыларымен, кейіннен ауадағы су тамшыларымен көрсетілді. Егер сұйықтық дискреттендіріліп, бағдарламаланатын түрде манипуляцияланса, бұл тәсіл «Цифрлық микросұйықтық тізбектері» немесе «Цифрлық микросұйықтық» деп аталады. Диэлектрлік электрмен ылғалдану арқылы дискреттеуді (EWOD) алғаш рет Чо, Мун және Ким көрсетті.

Кері электрмен дымқылдау

Кері электрмен дымқылдауды механикалық-электрлік инженерлік жолмен энергия алуға болады.

Сұйықтықпен толтырылған пленкадағы электрмен дәнекерлеу (EWOLF)

Электрмен дымқылдаудың тағы бір түрі – сұйыққа қаныққан пленкадағы электрмен дымқылдау. Сұйыққа қаныққан пленка, сұйық майлау затын кеуекті мембранаға, сұйық және қатты фазалардың ылғалдану қасиеттерін мұқият реттеу арқылы бекіту арқылы жасалады. Сұйық-сұйық интерфейсіндегі байланыс сызығының минималды бекітілуін пайдалана отырып, EWOLF-тағы тамшыға жауап беру дәстүрлі EWOD-ға қарағанда жоғары ауыстырылатындық және қайтымдылық деңгейімен электрлік түрде басқарылуы мүмкін. Сонымен қатар, кеуекті мембранаға сұйық майлау фазасының енуі тұтқыр энергияның таралуын тиімді түрде күшейтеді, тамшының тербелуін тоқтатады және қажетті электрмен дымқылданудың қайтымдылығынан айырылмастан жылдам жауап беруге мүмкіндік береді. Сонымен қатар, EWOLF-қа тән демпферлік эффектіні сұйық майлау құралының тұтқырлығы мен қалыңдығын өзгерту арқылы реттеуге болады.

Опто және фотоэлектроэмиссиялық дәнекерлеу

Оптоэлектроуылғау және фотоэлектроуылғау – оптикалық түрде туындайтын электрлік уылғау эффектілері. Оптоэлектроуылғау фотоөткізгішті пайдалануды қамтиды, ал фотоэлектроуылғау фотосыйымдылықты пайдаланады және электрлік уылғау үшін қолданылатын сұйық/изолятор/өткізгіш қабаттағы өткізгіш жартылай өткізгішпен алмастырылғанда байқалуы мүмкін. Жартылай өткізгіштің кеңістіктік заряд аймағындағы заряд тасымалдаушылардың санын оптикалық түрде өзгерту арқылы сұйық тамшысының контактілік бұрышын үздіріссіз өзгертуге болады. Бұл эффект Янг-Липпман теңдеуінің модификациясы арқылы түсіндіріледі.

Материалдар

Әлі тергеліп жатқан себептерге байланысты, теориялық болжамдарға сәйкес электрлік ылғалдану мінез-құлқы тек шектеулі беттерде ғана байқалады. Осы себепті, бетті қаптау және функционалдық қасиеттерін өзгерту үшін қолданылатын балама материалдар күтілетін ылғалдану мінез-құлқын жасауға жұмылдырылады. Мысалы, аморфты фторполимерлер электрлік ылғалдану қаптамасы ретінде кеңінен қолданылады, және осы фторполимерлердің мінез-құлқы тиісті беттік өрнектер арқылы жақсартылуы мүмкін екендігі анықталды. Бұл фторполимерлер қажетті өткізгіш электродты, әдетте алюминий фольгасынан немесе индий-мырыш оксидінен (ITO) жасалғанды, жауып, қажетті электрлік ылғалдану қасиеттерін қамтамасыз етеді. Мұндай полимерлердің үш түрі коммерциялық түрде қолжетімді: FluoroPel гидрофобты және супергидрофобты V сериялы полимерлерін Cytonix, CYTOP-ты Asahi Glass Co., ал Teflon AF-ті DuPont сатады. SiO2 және шыны бетіндегі алтын сияқты басқа материалдар да қолданылған. Бұл материалдар беттердің өзінің электр тогы үшін жерге тұйықталу электродтары ретінде жұмыс істеуіне мүмкіндік береді. Модульді және реттелетін линзалар, электрондық дисплейлер (электрондық қағаз), сыртқы электрондық дисплейлер және оптикалық талшықтарға арналған коммутаторлар үшін де қолданылады. Электрлік ылғалдану соңғы уақытта жұмсақ заттарды манипуляциялау үшін, әсіресе, кофе сақинасы әсерін жою үшін қолданылуда. Сонымен қатар, мұнай төгілуін тазалау және мұнай-су қоспаларын бөлу үшін электрлік ылғалдану функциясы бар сүзгілер ұсынылған.

Халықаралық кездесу

Электрмен дымқылдандыру бойынша халықаралық жиын екі жылда бір рет өткізіледі. Соңғы жиын 2018 жылдың 18-20 маусымында Нидерландыдағы Твенте университетінде өтті. Электрмен дымқылдандыру жиынын өткізген алдыңғы қалалар: Монс (1999), Эйндховен (2000), Гренобль (2002), Блауберен (2004), Рочестер (2006), Лос-Анджелес (2008), Поханг (2010), Афина (2012), Цинциннати (2014), Тайбэй (2016).