Кіріспе

Жапондық рок-тобы Spitz (スピッツ) – жапондық рок-тобы. Топ 1987 жылы Токиодағы төрт өнер мектебінің студенттерімен құрылған. Оның құрамына Масамуне Кусано (жетекші вокал және ритм-гитара), Тетсуя Мива (жетекші гитара), Акихиро Тамура (бас-гитара) және Тацуо Сакияма (добыл) кіреді. 1991 жылдың наурыз айында Spitz «Hibari no Kokoro» атты алғашқы синглын және осы аттас дебюттік альбомын Polydor Records лейблында бірдей шығарды. Олардың алғашқы тыраждар көпшіліктің назарын аудармаса, 1995 жылдың сәуір айында жарық көрген «Robinson» синглы арқасында топ танымал болды және Жапонияда 1,6 миллионнан астам дана сатылды. Одан кейін сол жылы олардың 6-шы студиялық альбомы «Hachimitsu» шықты, ол үлкен жетістікке жетіп, бірден жапондық Oricon тізілімінің басына көтеріліп, бүгінгі күнге дейін шамамен 1,7 миллион дана сатылды. 1995 жылдың Жаңа жылдық кешінде Жапон композиторлар қауымдастығының 37-ші «Жапон жазбалары» сыйлығында «Үздік альбом» номинациясын жеңіп алды және 1997 жылы Жапония жазба индустриясы қауымдастығынан төрт платиналық статусын алды. 1990-жылдардың ортасында жетістікке жеткеннен кейін, Spitz жапон нарығында шамамен 20 жыл бойы коммерциялық табысын сақтап келді. 2013 жылдың желтоқсанына дейін 20,8 миллионнан астам альбом мен сингл сатылып, Жапонияның жазба тізілімінің тарихындағы ең көп сатылған музыкалық орындаушылардың алғашқы 30-ына енді. Мансабының барысында топ 15 студиялық альбом және 38 физикалық сингл шығарды. Олар Донованның ықпалымен арпеджиода ойналатын гитаралық жұмыстары бар поп/рок стилін сақтап келеді. Сондай-ақ, олар мелодиялық композицияларымен, символдық лирикасымен және топтың бас әншісі және авторы Кусаноның анық, жоғары дауысымен танымал.

Шпиц туралы

Спитцтің музыкалық стилі Донованның ықпалында, арпеджиомен ойналатын электр гитарасын және тұрақты ырғақты пайдаланады. Олардың қарапайым мелодиялары танымал әндердің ықпалымен жазылған және Кусаноның жұмсақ дауысын қолданады. Топтың атын Кусано ұсынған, ол неміс тілінде "қалың және ұшты" деген мағынаны білдіреді. Кусаноға "sp" дыбысы ұнады ("ерекше" немесе "қабыршақты" сияқты). Ол осы атты орта мектепте оқып жүрген кезінен бері пайдалануды қалаған, бірақ тобының мүшелері оған келіспеді. Олардың жанкүйерлер клубы Норвегияның Шпицберген аралының атымен аталады. 1995 жылы "Хачимицу" альбомы бір миллионнан астам дана сатылып, өте танымал болды. Содан кейін "Sora mo Toberuhazu" (空も飛べるはず) және "Cherry" (チェリー) синглдарының әрқайсысы бір миллионнан астам дана сатылды. Спитцтің музыкасы көбінесе дәстүрлі поп-балладалар ретінде қарастырылады. Дегенмен, топ бастапқыда хард-рок тобы ретінде құрылған. Олар рок музыкасын жақсы көреді және өздерін рок-топ ретінде санайды. Олар өз музыкасын "рок пен халық музыкасы" деп сипаттайды. Топтың барлық мүшелері көркем өнер мектебінде оқыған. Кусано мен Тамура Токио Зөкей университетіне түсті. Мива мен Сакияма Бунка сән колледжін бітірді. Мива мен Тамура орта мектепте сыныптас болған. Олар үшін тыңдарманмен байланыс өте маңызды. Олардың саясаты – әдеттегі концерт залынан үлкен сахнада өнер көрсетпеу. Белгілі бір деңгейге жеткен соң Кусано "Біз Nippon Budokan-да өнер көрсетуді жоспарламаймыз" деді. Бірақ ол "Мәңгілікке емес екенін айтпадым" деп қосты.

1986-1990: қалыптасуы және алғашқы жылдары

1986 жылдың көктемінде Токио Зөкей университетінің студенттері Масамуне Кусано мен Акихиро Тамура алғаш рет кездесті. Барабаншы Ацуши Ономен бірге олар Cheetahs деп аталатын топты құрды, ол 1960-шы жылдардағы жапондық әйел поп-иконасы Кийоко Суйзенджидің лақап атымен аталған. Үштік әдетте 1960 және 70-жылдардағы жапондық каёкюку мен фолк-рок әндерінің хард-рок орындалуларын орындады, мысалы "365 Хо но Марш" (Суйзенджинің визиттік карточкасы болған ән) және "Ичиго Хакушо о Мо Ичидо" (Юми Арай жазған және бастапқыда Bang Bang тобы жазған ән). Сахнадағы орындаушы ретінде көрермендер назарына түсу үшін Кусано тағы бір гитарист Таку Нишивакиді шақырды, содан кейін топ атын Spitz деп өзгертті. Алайда, вокалист Токио Зөкей университетінен Мусашино өнер университетіне ауысқаннан кейін, топ 1987 жылы тарады. Университеттерді ауыстырғаннан кейін Кусано Тамурамен достығын жалғастырды, жиі бірге Nintendo ойындарын ойнады. Тамура қайтадан топ құруға тырысып, орта мектептен бері дос болған Мива Тэцуяны бас гитарист ретінде шақырды. Бунка мода колледжінің студенті Мива өзінің өнер мектебіндегі халық әндері клубындағы ескі досы Тацуо Сакияманы да барабаншы ретінде шақырды. 1988 жылы Spitz тобының барлық төрт мүшесі жиналды және құрамын өзгертпестен бірге жұмыс істеді. 1988 жылдан бастап Spitz Токиодағы Shinjuku Jam және Shibuya Yaneura сияқты концерттік алаңдарда өнер көрсетуді бастады. Кусаноға сол кездегі ең табысты және ықпалды жапондық панк-рок тобының бірі – The Blue Hearts үлкен әсер етті. Ол топтың алғашқы концерттерінде немесе жазбаларында Хирото Комотоның ерекше сахналық бейнесі мен вокализациясын қайталауға тырысқан сияқты. Shibuya La Mama клубының менеджері Spitz-ті The Blue Hearts тобының көшірмесі деп есептеді. Ол топқа өзінің жеке стильін қалыптастыруды ұсынды, әйтпесе олар ешқашан табысқа жете алмайды. Содан кейін Кусано Комото мен Масатоси Масима сияқты актерлік өнерден бас тартып, өзінің кең диапазонды жұмсақ дауысына сай келетін акустикалық гитараға көшті. "Ai no Uta" және "Hibari no Kokoro" сияқты әндер Кусано музыкалық стилін өзгерткеннен кейін жазған алғашқы туындылары болды. 1988 жылдың қараша айында Spitz "Tori ni Natte"/"UFO no Mieru Oka" атты жеке синглын фонограмма түрінде шығарды. 1989 жылы олар жапондықтардың танымал концерттік алаңы болған Shinjuku Loft сахнасында концерт өткізу арманын орындады. 1990 жылдың 12 шілдесінде топ алғаш рет 300 көрерменнің алдында жеке концерт берді. 1990 жылдың наурызында олар "Hibari no Kokoro" атты EP-ді Shinjuku Loft таратқан Mistral лейблінде шығарды. Ол кездегі белгісіз продюсер Рио Йошиматаның қатысуымен жазылған. 1990 жылға қарай A&R мамандары топтың талантын байқап, олармен келісімшарт жасасуға тырысты. Жазу компаниясының бақылауына түсуге ықылымсыздықтан, топ тиісті артисттерді басқару агенттігін тапқанға дейін кез келген ірі лейблмен жұмыс істеуден бас тартты. 1990 жылдың жазында Spitz көптеген миллиондармен сатылған әнші-күйші Шого Хамаданың менеджменті болған Road & Sky компаниясымен серіктестікке келді және көп ұзамай Polydor Japan компаниясымен келісімшарт жасады.

1991-1992 жылдар

1991 жылғы 25 наурызда Spitz тобы өздерінің дебюттік альбомын жарыққа шығарды. Альбомның соңғы трекі "Hibari no Kokoro" – олардың тәуелсіз EP-сінің атау трекінің жаңадан жасалған нұсқасы, сол күні жеке сингл ретінде де ұсынылды. Келесі айда "Ninoude no Sekai" әні Осака қаласының радиостанцияларында көп эфирде ойнады. Шағын концерт залдарындағы бірнеше өнер көрсетуден басқа, олар сол жылдың қалған бөлігінде студиялық жұмыстарға көбірек назар аударды. Олардың екінші альбомы "Namae o Tsuketeyaru" алдыңғы альбомынан 9 ай кейін шықты, ал 1992 жылдың ақпанында олардың алғашқы концерттік туры басталды. 1992 жылдың сәуірінде олар бес жаңа әннен тұратын жинақты шығарды (Жапонияда мұндай шығарылымдар көбінесе "EP" емес, "мини-альбом" деп аталады) – "Aurora ni Narenakatta Hito no Tame ni", және оған сәйкес келетін гастрольдік турға шықты. Бұл симфониялық рокқа бағытталған EP-нің оркестрлеуін оның сопродюсері Томоки Хасегава жасады, ол бұрын олардың екінші студиялық альбомының жетекші синглы "Majo Tabi ni Deru" әніне струнный аранжировка жасаған болатын. Сол жылы олар үшінші студиялық альбомын – "Hoshi no Kakera" жазды, ол 5 айдан кейін жарық көрді. Альбомның көп бөлігі гранж және шугейзинг әсерімен бұрмаланған гитара дыбысын қамтиды. Осы кезеңде олардың синглдары мен альбомдары ұлттық хит-парадтардың топ 100-іне де ілесе алмады. Соған қоса, олар сол кезде көптеген әндерді жазып, көптеген альбомдар шығарғанмен, топтың альбом сатылымы төмендеді.

1993-1996: Коммерциялық жетістік

Бастапқыда негізгі табысқа ұмтылмағанмен, топ мүшелері коммерциялық сәтсіздіктерге байланысты өздерінің менеджментіне ашуланып бастады. Сондықтан олар 1993 жылдың сәуірінде жазуды бастаған төртінші альбомы «Crispy»-де коммерциялық жағынан «жетімді» етуге тырысты. Топ альбомның өндірісін Unicorn тобының продюсері ретінде танымал Масанори Сасаджиге тапсырды. Алайда, әртіс пен продюсер арасындағы байланыс жетіспегендіктен, вокалист жазбаның нәтижесіне қанағаттанбады, әсіресе Сасаджидің шамадан тыс синтезделген дыбысы мен духовой аранжировкалары ұнамады. 1993 жылдың қыркүйек айында шыққан «Crispy» қайтадан хит-парадқа ілесе алмады, бұл оларды қатты күйдірді. Өзінің дауысын ұнатпайтын Кусано тіпті өзінің ерекше вокалын топтың коммерциялық сәтсіздігінің басты себебі деп санай бастады. Бірақ альбомның екінші синглы «Kimi ga Omoide ni Naru Mae ni» шыққаннан кейін жағдай өзгерді. Ол сәл сатылып, топқа жапондық Oricon тізіміне енуге мүмкіндік берді, онда ол 33-орында болды. Нәтижесінде, шағын хит-сингл топтың билет сатуын арттырып, үлкен концерт алаңдарында жиі өнер көрсетуге мүмкіндік берді. Олар Сасаджимен ынтымақтастықты қайта қарастырып, келесі альбомды бірге жазуды шешті. 1994 жылдың сәуір және шілде айларында Такайуки Хиджиката (土方 隆行) продюсерлігімен «Sora mo Toberuhazu» және «Aoi Kuruma» (青い車) синглдары шығып, хитке айналды. Қыркүйек айында Сасаджиді қайтадан продюсер етіп тағайындағаннан кейін, олар бесінші альбомын – «Sora no Tobikata» (空の飛び方) шығарды, ол жаңадан шыққанда 14-орынға ие болды. Осы жылы олар «Music Station» (TV Asahi бағдарламасы) арқылы «Kimi ga Omoide ni Naru Mae ni», «Pop Jam» (NHK бағдарламасы) арқылы «Aoi Kuruma», «Count Down TV» (TBS бағдарламасы) арқылы «Spider» әндерін орындады. Келесі жылдың сәуір айында олар «Robinson» (ロビンソン) синглын шығарды, ол алғаш рет Oricon чартының топ-10-дық тізіміне еніп, 1,6 миллионнан астам дана сатылды. Жыл соңында ол жалпы есеп бойынша 9-орынды иеленді. Ол ұзақ сатылымға шықты, 30 аптадан астам уақыт бойы топ-10 тізімінде тұрды. Шілдеде «Namida ga Kirari» (涙がキラリ☆) синглы да жарық көрген кезде 2-орынға ие болды және 98 000 дана сатылды. Басында олар осы үлкен жетістіктерді түсінбеді. Олар 1995 жылдың шілде айында Осакадағы ЭКСПО-да өткен «Meet the World Beat '95» бағдарламасында көрермендердің зор қолдауынан кейін ғана, өздерінің шынымен жұлдызға айналғанын сезді. Қыркүйек айында олар алтыншы альбомын – «Hachimitsu» (ハチミツ) шығарды, ол миллиондаған дана сатылды. Қазан айында олар алғашқы ұзақ гастрольді бастады, оның аясында 40-тан астам концерт берді. Келесі жылдың қаңтар айында «Sora mo Toberu Hazu» Fuji TV арнасының «Hakusen Nagashi» (白線流し) драмасының тақырыптық әні ретінде пайдаланылды. Ол қайта жаңғыру хитіне айналып, алғаш рет сингл ретінде Oricon чартында 1-орынға ие болды. 1,5 миллионнан астам данасы сатылды. (Мүшелер бұл оларды таң қалдырды дейді.) Сәуірде «Cherry» синглы да 1,610,000 дана сатылып, үлкен сәттілікке жетті. Қазан айында олар жетінші альбомын – «Indigo Chiheisen» (インディゴ地平線) шығарды және 70 концерттен тұратын ұзақ гастрольді бастады.

1997-2000 жылдар

1997 жылы (топтың 10 жылдығы) Сасаджи продюсерліктен бас тартып, топ мүшелерінің барлығы отыздан асты. Олар продюсерлерін мәңгілікке сақтап тұру мүмкін емес екенін түсінген соң, өз күштерімен өмір сүруді шешті. Топтың бағытын өзгерту қажеттігі туралы ойлар туды. Топқа олардың консервативті, дәстүрлі бейнесі ұнамады. Осакада жыл сайынғы «Rock Rock Konnichiwa» (ロックロックこんにちは) іс-шарасы өтті. Олар Синдзюку Лофт клубында құпия концерт берді, онда көбінесе әуесқой кезеңдегі әндерін орындады. 1998 жылдың наурыз айында Юичи Таная (棚谷 裕一) бірлесіп аранжировка жасаушы ретінде қосылды және олар 8-ші альбомын, «Fake Fur» (フェイクファー) өзіндік күштерімен шығарды. 1998 жылдың мамырында клавишашы Хироко Кудзи (クジ ヒロコ) Жапония бойынша гастрольдік концерттерге қосылып, содан бері топтың тұрақты қолдаушы мүшесіне айналды. Гастроль кезінде тамыз айында Кудзибен бірге «Hi Fi, Low Fi» (ハイファイ・ローファイ), «Sakana» (魚) және «Seishun Ikinokori Game» (青春生き残りゲーム) әндерін жазды. 1999 жылдың наурыз айында жарық көрмеген әндерді жинап, продюсер Рёмей Ширай (白井良明) қатысуымен «Ka Chou Fu Getsu» (花鳥風月) атты арнайы альбом шығарды. Сол жылдың шілдесінде Осакадағы «Meet the World Beet» шарасына қатысты. Жаңа сингл шығару жоспары болмаса да, қыркүйек пен қазан аралығында Жапония ішінде немесе за рубежде өздері жазды. «Moon Light» (ムーンライト) (іздеу жұмыстары жүргізілген) және «Funanori» (船乗り) әндерін АҚШ-қа алып барды. «Haru Natsu Rocket» (春夏ロケット) және «Memories» (メモリーズ) әндерін жазғаннан кейін, Майамиде дыбыстауын жасап, Лос-Анджелесте мастерлендірді. Ол кезде мастерлеуге жауапты болған Стивен Маккерсен 2000 жылдан бастап, бірнеше синглден басқа, Spitz тобы үшін қажетті инженерге айналды. Америкада болған кезде дискі шығару компаниясы «greatest hits» жинақ альбомын шығаруға шешім қабылдады. Топ мүшелері тарағаннан немесе зейнеткерлікке шыққаннан кейін ғана «ең жақсы» альбомын шығаруға ниеттенген. Алайда, олардың қарсылығына қарамастан, сол жылдың желтоқсан айында «Recycle: Greatest Hits of Spitz» альбомы жарық көрді. Нәтижесінде, ол екі миллионнан астам дана сатылып, өте табысты альбомға айналды. Бірақ, ресми түрде топ альбомды мойындамады және оны ресми дискографиясына қоспады. 2000 жылы продюсер ретінде Шокичи Ишиданы (石田 ショーキチ) шақырып, жаңа альбомды жазуға кірісті. Мүшелер замандасымен жұмыс істеудің үлкен серпіліс болғанын айтты. Сол жылдың шілде айында 9-шы альбомын, «Hayabusa» (ハヤブサ) шығарды, ол ауыр рок стилімен ерекшеленеді және топтың дәстүрлі бейнесін өзгертті. Олар бір жыл бойы 100-ден астам концерттік өнер көрсетістерімен гастрольдік сапарда болды.

2001 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Сасаджи бас тартып қалғаннан кейін олардың продюсері ауысып отырды, бірақ 2001 жылдан бері Ринго Шинаның продюсері ретінде танымал, сонымен қатар Токио Джихен тобының бассисті Сейжи Камеда продюсер болып тағайындалды. 2002 жылдың қыркүйегінде олар 10-шы альбомын – «Микадзуки Рок» (三日月ロック) шығарды, ол бұрынғы альбомның рок дыбысымен қатар, Спитц тобына тән мелодияны қайта жаңғыртты. 2003 жылы жаңа синглдар шығармағанымен, «Star Gazer» (スターゲイザー) әні сол күзде «Айнори» бағдарламасының тақырыптық әні ретінде телеарналарда ойнатылды; ол 2004 жылдың қаңтарында Oricon тізімінде 1-орынға ие болып, көптеген жанкүйерлерді тартты. 2004 жылдың наурыз айында 1999 жылдан бері ешбір альбомға енбеген әндерін жинап, арнайы «Iroiro Goromo» (色色衣) альбомын шығарды. 2005 жылдың қаңтарында олар 11-ші альбомын – «Souvenir» (スーベニア) жарыққа шығарды. 2006 жылдың наурызында, дебюттеріне 15 жыл толған кезде, олар ресми синглдер жинағын – «Cycle Hit Spitz Complete Single Collection» шығарды. Келесі жылы ұйым құрылғанына 20 жыл толып, «20 Шунен Кинен Мацури» (20周年記念祭り) мерекелік шарасын өткізді. Олар қазан айында 12-ші альбомын – «Sazanami CD» (さざなみCD) шығарды және желтоқсаннан бастап Жапония бойынша гастрольдік сапарға шықты. Олардың он үшінші альбомы – «Togemaru» (とげまる) 2010 жылдың қазан айында жарық көрді.

Топ мүшелері

Масамуне Кусано (草野 マサムネ), шын аты (осылай айтылады) – Басты вокал, ритм-гитара. 1967 жылдың 21 желтоқсанында Жапонияның Фукуока префектурасындағы Фукуока қаласында туған. Фукуока префектурасының Жонан орта мектебін, сондай-ақ Мусашино өнер университетінің дизайн мамандығы бойынша бітірген. Тецуя Мива (三輪 テツヤ), шын аты (осылай айтылады) – Лид-гитара, қосалқы вокал. 1967 жылдың 17 мамырында Фудзиеда қаласында, Шидзуока префектурасында, Жапонияда дүниеге келген. Фудзиеда Мейсей орта мектебін және Бунка сән колледжін бітірген. Акихиро Тамура (田村 明浩) – Бас, қосалқы вокал, жетекші. 1967 жылдың 31 мамырында Фудзиеда қаласында, Шидзуока префектурасында, Жапонияда дүниеге келген. Шидзуока префектурасының Фудзиеда шығыс орта мектебін бітірген. Токио Зөкей университетіне қабылданған, бірақ бітірмей кетіп қалды. Тацуо Сакияма (崎山 龍男) – Барабандар. 1967 жылдың 25 қазанында Точиги префектурасының Сано қаласында дүниеге келген. Точиги префектурасының Сано орта мектебін және Бунка сән колледжін бітірген.