Кіріспе

O2 қатысатын тотықсыздану-тотығу реакцияларын жеңілдететін фермент. Биохимияда оксидаза – оксидоредуктаза (тотықсыздану-тотығу реакциясын катализдейтін кез келген фермент), ол диоксигенді (O2) электрон қабылдағыш ретінде пайдаланады. Сутек атомын беруге қатысты реакцияларда оттегі суға (H2O) немесе сутек пероксидіне (H2O2) дейін тотықсызданады. Моноамин оксидазасы немесе ксантин оксидазасы сияқты кейбір тотығу реакцияларында әдетте еркін молекулалық оттегі қатыспайды. Оксидазалар – оксидоредуктазалардың кіші тобы. Диоксигенді пайдалану – бұл жалғыз біріктіруші белгі; ЕҚ жіктемесінде бұл ферменттер көптеген санаттарға таратылған.

Мысалдар

Ерекше маңызды мысал – EC 7.1.1.9 цитохром c оксидазасы, организмге энергия өндіруде оттегіні пайдалануға мүмкіндік беретін негізгі фермент және электрондық тасымалдау тізбегінің соңғы құрауы. Басқа мысалдар:
EC 1.1.3.4 Глюкоза оксидазасы
EC 1.4.3.4 Моноамин оксидазасы
EC 1.14 Цитохром P450 оксидазасы
EC 1.6.3.1 NADPH оксидазасы
EC 1.17.3.2 Ксантин оксидазасы
EC 1.1.3.8 L-гулонолактон оксидазасы
EC 1.10.3.2 Лакказасы
EC 1.4.3.13 Лизил оксидазасы
EC 1.10.3.2 Полифенол оксидазасы
Сульфидрил оксидазасы. Бұл фермент тиол топтарын тотықтырады.

Оксидаза сынағы

Микробиологияда оксидаза сынағы бактериялық штаммдарды анықтау үшін фенотиптік қасиет ретінде қолданылады; ол берілген бактерияның цитохром оксидазаларын (және, демек, электрондық тасымалдау тізбегі арқылы оттегіні пайдалануын) өндіретінін анықтайды. Бұл сынақ бактерияның аэробты немесе анаэробты екенін анықтауға көмектеседі. Дегенмен, оксидаза теріс нәтиже көрсеткен бактерия міндетті түрде анаэробтық емес, керісінше, оның цитохром c оксидазасы жоқ екенін көрсетеді.