Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бинарлық деректер ретінде кодталған суреттер
Pictures encoded as binary data
Цифрлық сурет – сурет элементтерінен, сонымен қатар пиксельдер деп аталатын, тұратын сурет. Әр пиксель өзінің қарқындылығын немесе сұрлық деңгейін көрсететін дискретті сандық мәнге ие. Бұл мән, суреттің x және y координаттарымен анықталатын екі өлшемді функцияның нәтижесі болып табылады. Сурет ажыратымдылығының белгілі бір деңгейде бекітілуіне байланысты, ол векторлық немесе растрлық типте болуы мүмкін.
A digital image is an image composed of picture elements, also known as pixels, each with finite, discrete quantities of numeric representation for its intensity or gray level that is an output from its two dimensional functions fed as input by its spatial coordinates denoted with x, y on the x axis and y axis, respectively. Depending on whether the image resolution is fixed, it may be of vector or raster type.
Растр
Растрлық кескіндер шекті сандық мәндер жиынтығына ие, олар сурет элементтері немесе пиксельдер деп аталады. Цифрлық кескінде пикселдердің белгілі бір саны бар, олар қатарлар мен бағандар түрінде орналасқан. Пиксельдер – кескіндегі ең кішкентай жеке элемент, олар кез келген нақты нүктедегі түстің жарықтығын көрсететін квантталған мәндерді сақтайды. Әдетте пиксельдер компьютер жадында растрлық кескін немесе растрлық карта ретінде, яғни кішкентай бүтін сандардың екі өлшемді массиві ретінде сақталады. Бұл мәндер көбінесе қысылған түрде беріледі немесе сақталады. Растрлық кескіндерді сандық камералар, сканерлер, координатты өлшеу машиналары, сейсмографиялық профильдеу, әуе радары және тағы да басқа әртүрлі енгізу құрылғылары мен техникалар арқылы жасауға болады. Олар математикалық функциялар немесе үш өлшемді геометриялық модельдер сияқты бейне емес деректерден де жасалуы мүмкін; соңғысы компьютерлік графиканың маңызды саласы болып табылады. Цифрлық кескіндерді өңдеу саласы – оларды түрлендіруге арналған алгоритмдерді зерттеу.
Raster images have a finite set of digital values, called picture elements or pixels. The digital image contains a fixed number of rows and columns of pixels. Pixels are the smallest individual element in an image, holding quantized values that represent the brightness of a given color at any specific point. Typically, the pixels are stored in computer memory as a raster image or raster map, a two dimensional array of small integers. These values are often transmitted or stored in a compressed form. Raster images can be created by a variety of input devices and techniques, such as digital cameras, scanners, coordinate measuring machines, seismographic profiling, airborne radar, and more. They can also be synthesized from arbitrary non image data, such as mathematical functions or three dimensional geometric models; the latter being a major sub area of computer graphics. The field of digital image processing is the study of algorithms for their transformation.
Растрлық файл пішімдері
Пайдаланушылардың көпшілігі растрлық суреттермен бірнеше бейне файл форматтарын қолданатын цифрлық камералар арқылы танысады. Кейбір цифрлық камералар камера түсірген деректердің барлығына қол жеткізу мүмкіндігін береді, шикі сурет форматтарын пайдалана отырып. Фотографиялық бейнелеудің әмбебап нұсқаулықтары (UPDIG) осы форматтарды мүмкіндігінше қолдануға кеңес береді, себебі шикі файлдар ең жақсы сапалы суреттерді қамтамасыз етеді. Бұл файл форматтары фотографқа және өңдеу агентіне нәтиже үшін бақылау мен дәлдіктің ең жоғары деңгейін ұсынады. Олардың қолданылуына кейбір камера өндірушілерінің меншік ақпараты (сауда құпиялары) кедергі келтіреді, бірақ өндірушілерді осы деректерді жариялауға ықпал ету үшін OpenRAW сияқты бастамалар болды. Балама ретінде Digital Negative (DNG) болуы мүмкін, ол Adobe компаниясының "цифрлық камераның шикі деректері үшін ашық, архивтік формат" деп сипатталған өнімі. Бұл формат әлі толығымен қабылданбаса да, өнімге қолдау артып келеді, сондай-ақ беделді ұйымдарда жұмыс істейтін кәсіби архившілер мен консерваторлар архивтік мақсаттар үшін DNG-ні ұсынуда немесе кеңес беруде.
Most users come into contact with raster images through digital cameras, which use any of several image file formats. Some digital cameras give access to almost all the data captured by the camera, using a raw image format. The Universal Photographic Imaging Guidelines (UPDIG) suggests these formats be used when possible since raw files produce the best quality images. These file formats allow the photographer and the processing agent the greatest level of control and accuracy for output. Their use is inhibited by the prevalence of proprietary information (trade secrets) for some camera makers, but there have been initiatives such as OpenRAW to influence manufacturers to release these records publicly. An alternative may be Digital Negative (DNG), a proprietary Adobe product described as "the public, archival format for digital camera raw data". Although this format is not yet universally accepted, support for the product is growing, and increasingly professional archivists and conservationists, working for respectable organizations, variously suggest or recommend DNG for archival purposes.
Вектор
Векторлық суреттер математикалық геометрия негізінде (вектор) жасалады. Математикалық тұрғыдан алғанда, вектор шамасы мен ұзындығынан және бағытынан тұрады. Көбінесе, бір суретте растрлық және векторлық элементтер біріктіріледі; мысалы, мәтіні (вектор) және фотосуреттері (растр) бар билбордта. Векторлық файл түрлерінің мысалдары: EPS, PDF және AI.
Vector images resulted from mathematical geometry (vector). In mathematical terms, a vector consists of both a magnitude, or length, and a direction. Often, both raster and vector elements will be combined in one image; for example, in the case of a billboard with text (vector) and photographs (raster). Example of vector file types are EPS, PDF, and AI.
Кескінді қарау
Суреттерде көрсетілетін кескін қарау бағдарламасы. Веб-браузерлер JPEG, GIF және PNG сияқты стандартты интернет-кескіндер форматтарын көрсетуге қабілетті. Кейбіреулері W3C стандарты болып табылатын SVG форматын да көрсетуі мүмкін. Бұрын, интернет жылдам болмаған кезде, веб-сайтқа жүктеліп, пайда болатын "көрініс алды" кескіндерін ұсыну кең таралған еді, содан кейін олар негізгі кескінмен алмастырылатын (алдын ала әсер беру үшін). Қазір интернет жеткілікті жылдам, сондықтан бұл көрініс алды кескіндері сирек қолданылады. Кейбір ғылыми кескіндер өте үлкен болуы мүмкін (мысалы, 46 гигапиксельдік Самағай кескіні, шамамен 194 Гб көлемде). Мұндай кескіндерді жүктеу қиын, әдетте олар күрделі веб-интерфейстер арқылы онлайн қарастырылады. Кейбір қараушылар кескіндер тізбегін көрсету үшін слайд-шоу құралын ұсынады.
Image viewer software displayed on images. Web browsers can display standard internet images formats including JPEG, GIF and PNG. Some can show SVG format which is a standard W3C format. In the past, when the Internet was still slow, it was common to provide "preview" images that would load and appear on the website before being replaced by the main image (to give at preliminary impression). Now Internet is fast enough and this preview image is seldom used. Some scientific images can be very large (for instance, the 46 gigapixel size image of the Milky Way, about 194 Gb in size). Such images are difficult to download and are usually browsed online through more complex web interfaces. Some viewers offer a slideshow utility to display a sequence of images.
Цифрлық бейне сенсорлары
Бірінші жартылай өткізгіштік бейне сенсор – CCD, оны 1969 жылы Bell Labs-те Уиллард С. Бойл мен Джордж Э. Смит әзірледі. МОС технологиясын зерттеу барысында олар электр зарядының магниттік көпіршікке аналог екенін және оны кішкентай МОС конденсаторында сақтауға болатынын түсінді. МОС конденсаторларын қатарластырып жасау өте оңай болғандықтан, оларға тиісті кернеу қосып, зарядты бірінен екіншісіне жылжытуға мүмкіндік берді. CCD – бұл жартылай өткізгіштік тізбек, кейіннен теледидар хабарларын таратуға арналған алғашқы цифрлық бейнекамераларда қолданылды. Алғашқы CCD сенсорлары жапсырманың кешігуінен зардап шекті. Бұл мәселе негізінен тігілген фотодиодтың (PPD) ойдағыдай жасалуымен шешілді. Ол – төменгі кешігуге, төменгі шуға, жоғары кванттық тиімділікке және төменгі қараңғы токқа ие фотодетектор құрылымы. NMOS APS 1985 жылы Цутому Накамураның командасы Olympus компаниясында жасады. CMOS белсенді пиксельдік сенсор (CMOS сенсор) кейіннен 1993 жылы NASA Jet Propulsion Laboratory-дегі Эрик Фоссум тобы әзірледі. 2007 жылға қарай CMOS сенсорларының сатылымы CCD сенсорларынан басып өтті.
The first semiconductor image sensor was the CCD, developed by Willard S. Boyle and George E. Smith at Bell Labs in 1969. While researching MOS technology, they realized that an electric charge was the analogy of the magnetic bubble and that it could be stored on a tiny MOS capacitor. As it was fairly straightforward to fabricate a series of MOS capacitors in a row, they connected a suitable voltage to them so that the charge could be stepped along from one to the next. The CCD is a semiconductor circuit that was later used in the first digital video cameras for television broadcasting. Early CCD sensors suffered from shutter lag. This was largely resolved with the invention of the pinned photodiode (PPD). It was a photodetector structure with low lag, low noise, high quantum efficiency and low dark current. The NMOS APS was fabricated by Tsutomu Nakamura's team at Olympus in 1985. The CMOS active pixel sensor (CMOS sensor) was later developed by Eric Fossum's team at the NASA Jet Propulsion Laboratory in 1993. By 2007, sales of CMOS sensors had surpassed CCD sensors.
Цифрлық кескінді сығыстыру
Цифрлық кескіндерді сығу технологиясындағы маңызды жетістік – дискретті косинус түрлендіру (DCT) болды, бұл жоғалтулы сығу техникасын алғаш 1972 жылы Насыр Ахмед ұсынған. DCT сығуы JPEG форматында қолданылады, ол 1992 жылы Бірлескен Фотографиялық Салалар Тобы (Joint Photographic Experts Group) тарапынан енгізілді. JPEG кескіндерді әлдеқайда кіші файл көлеміне дейін сығып, Интернеттегі ең көп таралған кескін файл пішіміне айналды.
An important development in digital image compression technology was the discrete cosine transform (DCT), a lossy compression technique first proposed by Nasir Ahmed in 1972. DCT compression is used in JPEG, which was introduced by the Joint Photographic Experts Group in 1992. JPEG compresses images down to much smaller file sizes, and has become the most widely used image file format on the Internet.