Массачусетс штатының 68-ші губернаторы Уилльям Флойд Велд

Уильям Флойд Велд – 68-ші Массачусетс штатының губернаторы (1991-1997). Заңгер, саяхатшы, саяси қайраткер. Жемқорлыққа қарсы күрестегі жетістіктері.

19 мин оқу

100%

Дереккөз: Bill Weld — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Массачусетс штатының 68-ші губернаторы Уильям Флойд Уэлд (31 шілде 1945 жылы туған) – 1991 жылдан 1997 жылға дейін Массачусетс штатының 68-ші губернаторы болған американдық адвокат, кәсіпкер, жазушы және саясаткер. Гарвард және Оксфордты бітірген Уэлд мансабын АҚШ Өкілдер палатасының Сот комитетінде заң кеңесшісі болып бастады. Кейін Массачусетс округінің АҚШ прокуроры, сосын Қылмыстық істер жөніндегі АҚШ Бас прокурорының көмекшісі болды. Ол көптеген резонансты сыбайлас жемқорлық істерінде жұмыс істеді, кейін этикалық бұзушылықтарға наразылық білдіріп, Бас прокурор Эдвин Мизге қатысты тергеулерге байланысты отставкаға шықты. 1990 жылы Уэлд Массачусетс штатының губернаторы болып сайланды. 1994 жылғы сайлауда ол Массачусетс тарихындағы ең үлкен үлкен артықшылықпен жеңіске жетті. 1996 жылы ол Массачусетс штатынан АҚШ Сенатына республикалық кандидат болды, бірақ демократ Джон Керриге жеңілді. 1997 жылы Уэлд губернаторлық қызметтен кетіп, Президент Билл Клинтонтың Мексикадағы АҚШ елшісі лауазымына ұсынуына ден қойды. Бірақ, Сенаттың Сыртқы қатынастар комитетінің консервативті төрағасы Джесси Хелмстің қарсылығынан кейін, оған Сыртқы қатынастар комитетінде тыңдау өткізілмеді және ол кандидатурасын кері алып қойды. 2000 жылы Нью-Йоркке көшіп келгеннен кейін, Уэлд 2006 жылғы сайлауда Нью-Йорк губернаторы лауазымына республикалық партияның кандидаттығына үмітттенді. Бірақ Республикалық партия Джон Фасоны қолдағандықтан, ол жарыстан бас тартты. Уэлд кейінгі жылдары президенттік саясатқа қатысты. 2016 жылы ол Республикалық партиядан шығып, Нью-Мексиконың бұрынғы губернаторы Гэри Джонсонның Либертариандық партиясының вице-президенттік кандидаттығына түсті. Олар шамамен 4,5 миллион дауыс жинады, бұл Либертариандық партия үшін рекордты көрсеткіш, ал Росс Пероның 1996 жылғы Реформа партиясынан бері кез келген үшінші партия үшін ең жақсы нәтиже болды. Республикалық партияға қайта оралған Уэлд 2019 жылдың сәуірінде 2020 жылғы республикалық праймеризде Президент Дональд Трампқа қарсы күресетінін және сайлау кампаниясын бастайтынын мәлімдеді. Ол ақпан айында Айова штатында өткен праймеризде алғашқы және жалғыз делегатын жеңіп алды, соның арқасында 1992 жылы Пат Бьюкененнен кейін қазіргі президентке қарсы делегатты жеңген алғашқы республикашыл атанды. Уэлд 2020 жылдың 18 наурызында Трамптың делегаттар саны оны Республикалық партияның болжамды кандидат етіп қойғаннан кейін кампаниясын тоқтатты. Ол 22 штатта екінші орынды иеленді және жалпы дауыс берудің 2,4%-ын жинады, ал кейбір штаттарда Трампқа қарсы наразылық дауыстарында 13%-ға дейін жетті. Жеті айдан кейін ол демократ Джо Байденді қолдады.

68th Governor of Massachusetts

William Floyd Weld (born July 31, 1945) is an American attorney, businessman, author, and politician who served as the 68th Governor of Massachusetts from 1991 to 1997. A Harvard and Oxford graduate, Weld began his career as legal counsel to the United States House Committee on the Judiciary before becoming the United States Attorney for the District of Massachusetts and later, the United States Assistant Attorney General for the Criminal Division. He worked on a series of high profile public corruption cases and later resigned in protest of an ethics scandal and associated investigations into Attorney General Edwin Meese. Weld was elected Governor of Massachusetts in 1990. In the 1994 election, he was reelected by the largest margin of victory in Massachusetts history. In 1996, he was the Republican nominee for the United States Senate in Massachusetts, losing to Democratic incumbent John Kerry. Weld resigned as governor in 1997 to focus on his nomination by President Bill Clinton to serve as United States Ambassador to Mexico; due to opposition by socially conservative Senate Foreign Relations committee Chairman Jesse Helms, he was denied a hearing before the Foreign Relations committee and withdrew his nomination. After moving to New York in 2000, Weld sought the Republican nomination for Governor of New York in the 2006 election; when the Republican Party instead endorsed John Faso, Weld withdrew from the race. Weld became involved in presidential politics in later years. In 2016, he left the Republican Party to become the Libertarian Party running mate of former Governor of New Mexico Gary Johnson. They received nearly 4.5 million votes, the highest number for a Libertarian ticket, and the best for any third party ticket since 1996 with Ross Perot's Reform Party. Returning to the Republican Party, Weld announced in April 2019 that he would challenge President Donald Trump in the 2020 Republican primaries, launching his campaign. He won his first and only delegate of the primaries in the Iowa caucus in February, making him the first Republican since Pat Buchanan in 1992 to win a delegate while running against an incumbent president. Weld suspended his campaign on March 18, 2020, shortly after Trump's delegate count made him the presumptive Republican nominee, and ultimately placed second in 22 states and second overall with 2.4% of the popular vote, collecting relevant percentages of up to 13% in protest votes against Trump in several states. He endorsed Democrat Joe Biden seven months later.

Жас шағы мен отбасы

Уэлд Нью-Йорк штатының Смиттаун қаласында дүниеге келген. Уэлдтің әкесі Дэвид (1911–1972) инвестициялық банкир болған. Оның анасы Мэри Николс Уэлд (1913–1986) АҚШ Тәуелсіздік Декларациясына қол қойған Уильям Флойдтың ұрпағы болған. Оның атасы Эдмунд Уэлд Гарвард колледжінің ең алғашқы студенттерінің бірі болған (1650 жылғы выпускник). Тағы он сегіз Уэлд Гарвардта оқыған, ал отбасының атымен екі Гарвард ғимараты аталған. Шатыр туысы генерал Стивен Минот Уэлд кіші Азамат соғысында көзге түскен. Уэлд Массачусетс штатының Конкорд қаласындағы Миддлсекс мектебінде оқыды және 1966 жылы Гарвард колледжін классика мамандығы бойынша summa cum laude белгісімен бітірді. Ол Оксфорд университетінде экономиканы оқыды. АҚШ-қа қайтқаннан кейін 1970 жылы Гарвард құқық мектебін cum laude белгісімен J.D. дәрежесімен бітірді. Оның бауырлары – Фрэнсис "Тим" Уэлд, Дэвид Уэлд және Энн (үйленгеннен кейінгі фамилиясы Коллинз). Оның анасының әкесі – ихтиолог және орнитолог Джон Тредвелл Николс, ал бірінші туысы – жазушы Джон Николс.

Никсонның импичмент тергеуі

Уэлд өзінің заңгерлік мансабын 1974 жылы Ричард Никсонға қарсы өткен импичмент процесінде АҚШ Палатасының Сот комитетінің импичменттік тергеу тобында кіші кеңесші ретінде бастады. Ол президенттің импичменті үшін тарихи негіздер мен стандарттарды толыққанды сипаттаған «Президенттік импичменттің конституциялық негіздері» атты маңызды есепке үлес қосты. Сондай-ақ ол, бөлініп берілген қаражатты тоқтатудың импичментке негіз болатынын зерттеумен айналысты. Оның әріптестерінің арасында Хиллари Клинтон да болды.

Массачусетс штатының прокуроры

Уэлдтің импичменттік тергеу тобындағы қызмет тәжірибесі оның қылмыстық құқыққа деген қызығушылығын оятты. 1985 жылы «Бостон глобусы» газеті Уэлдтің «қаржы институттарын қудалаудағы ең көзге түсетін тұлға» болғанын мәлімдеді. Ол мемлекеттік сыбайлас жемқорлыққа қарсы күресте ұлттық деңгейде танымал болды: 111 істің 109-ында сотталғандар шықты. 1983 жылы «Бостон глобусы» газеті былай деп жазды: «Уэлд қызметке келгеннен бері АҚШ прокуратурасы бірде-бір саяси сыбайлас жемқорлық ісінде жеңіліске ұшырамады, бұл әртүрлі федералдық юрисдикциялардағы беспрецеденттік жетістік саналады». Уэлд ФБР және Есірткі құқықтарын сақтау басқармасы (DEA) тергеген барлық федералдық қудалауларды, сондай-ақ 93 АҚШ прокурорының жұмысын (соның ішінде Манхэттендегі Руди Джулианиді) бақылауға жауапты болды. Осы кезеңде Уэлд Рейган әкімшілігінің ең маңызды қудалаулары мен тергеулерінде жұмыс істеді, оның ішінде Панаманың Мануэль Нориегосын есірткі саудасымен айыптап ұстау да бар. Билл Уэлд NASA әкімшісі Джеймс Беггс пен «General Dynamics» компаниясына қарсы сот процесінде айыптау тобының құрамында болды, нәтижесінде Беггс «Челленджер» ғарыш кемесі апатқа ұшырар алдында демалысқа шықты. Сот Беггсті толық ақтағаннан кейін Уэлдтен Беггстен кешірім сұрау талап етілді. Ол бас тартты. Әділет министрлігінің Қылмыстық бөлімінің көмекші бас прокуроры қызметін атқаратын кезеңде Уэлд 1988 жылы Конгресс Төменгі палатасының Сот комитетіне Джон Ф. Кеннеди мен Мартин Лютер Кингтің қазасы бойынша АҚШ Төменгі палатасының кісі өлтіру жөніндегі арнайы комиссиясының соңғы есебін және ағымдағы тергеулердің қорытындыларын ресми түрде қарастырды. ФБР-дің техникалық қызметтер бөлімі мен Ұлттық ғылым академиясы комитетінен алынған тергеу есептерінде «сенімді акустикалық деректер Кеннедиге жасалған қастандықта екінші оқ атушы болған деген тұжырымды растамайды» және Әділет министрлігіне белгілі екі қастандықтағы барлық тергеу жолдары «толыққанды зерттелгені» анықталды. Осыған байланысты министрлік «Президент Кеннедиге немесе доктор Кингке жасалған қастандықтағы құпиялылық теориясын қолдайтын нақты дәлелдер жоқ» деген қорытынды жасады. 1988 жылдың шілдесінде Уэлд пен Бернс Эдвин Миздің жеке қаржылық іс-әрекеттеріне байланысты қудалау мүмкіндігін талқылау үшін Конгресс алдында куәлік берді, бұл Эдвин Мизді тергейтін арнайы прокурордың есебінен кейін болды.

Weld's experience serving on the impeachment inquiry staff sparked his interest in criminal law. In 1985, The Boston Globe said Weld "has been by far the most visible figure in the prosecution of financial institutions." Weld gained national recognition in fighting public corruption: he won 109 convictions out of 111 cases. In 1983, The Boston Globe stated: "The U. S. Attorney's office has not lost a single political corruption case since Weld took over, an achievement believed to be unparalleled in the various federal jurisdictions." Weld was responsible for supervising all federal prosecutions, including those investigated by the FBI and the Drug Enforcement Administration, as well as the work of the 93 U. S. Attorneys (who by then included Rudy Giuliani in Manhattan). During this time, Weld worked on some of the Reagan administration's most significant prosecutions and investigations, including the capture of Panama's Manuel Noriega on drug trafficking charges. Bill Weld was on the prosecution team against James Beggs, Administrator of NASA, and General Dynamics that caused Beggs to take a leave of absence shortly before the Challenger Disaster. After the trial completely exonerated Beggs, Weld was asked to apologize to Beggs. He refused. While serving as the Assistant Attorney General of the Justice Department Criminal Division, Weld wrote a memorandum in 1988 to the House Judiciary Committee that formally reviewed the recommendations of the U. S. House Select Committee on Assassinations final report and reported conclusions of active investigations on the assassinations of John F. Kennedy and Martin Luther King Jr. In light of investigative reports from the FBI's Technical Services Division and the National Academy of Sciences Committee determining that "reliable acoustic data do not support a conclusion that there was a second gunman" in the Kennedy assassination, and that all investigative leads known to the Justice Department for both assassinations had been "exhaustively pursued", the Department concluded "that no persuasive evidence can be identified to support the theory of a conspiracy in either the assassination of President Kennedy or the assassination of Dr. King." In July 1988, Weld and Burns jointly testified before Congress in favor of a potential prosecution of Edwin Meese for his personal financial conduct, following a report by a special prosecutor investigating Edwin Meese.

Массачусетс штатының губернаторы (1991-1997)

1990 жылы Уэлд Массачусетс губернаторы лауазымына кандидаттығын жариялады. Массачусетс сайлаушыларының 14%-дан азы республикалықтарды құраса да және 1970 жылдан бері республикалық кандидат губернатор сайлауында жеңіске жетпегенімен, Уэлдтің әлеуметтік мәселелердегі либералды ұстанымы оны демократиялық бағытталған штатта лайықты кандидат етті. Республикалық партияның штаттық конвентінде партия өкілдері Стивен Пирсті Уэлдтен жоғары бағалады, ал алғашқы сауалнамада Пирс 25 пайыздық айырмамен көш бастады. Дегенмен, Уэлд алғашқы сайлауға қатысу үшін жеткілікті қолдау жинады және күтпеген нәтижемен Пирстен 60-40% есебімен республикалық номинацияны жеңіп алды. Басты сайлауда ол Бостон университетінің президенті Джон Сильбермен күш сынасты. Сауалнамалар Уэлдтің статистикалық теңдікке немесе он пайызға дейін қалып қоюын көрсетті. Штаттағы демократиялық үстемдікке сайлаушылардың наразылығы Уэлдке штаттық дефицитті азайту, жұмыссыздық деңгейін төмендету және салықтарды төмендету уәделеріне қолдау көрсетті, ал Сильбердің әлеуметтік мәселелерде Уэлдтен оңға қарай бұрылуы көптеген демократиялық сайлаушыларды Уэлдке дауыс беруге итерді. 1990 жылдың 6 қарашасында ол 50-47% дауыспен Массачусетс штатының 68-ші губернаторы болып сайланды. Ол 1975 жылы Фрэнсис У. Сарджент лауазымнан кеткеннен бергі Массачусетс штатының алғашқы республикалық губернаторы атанды. Губернатор Уэлд көбінесе орташа немесе либералды республикашыл губернатор деп есептеледі. Ол қаржылық тұрғыдан консервативті және әлеуметтік тұрғыдан либералды. Бизнес қауымдастығы Уэлдтің басшылығына күшті реакция білдірді. 1994 жылы Массачусетс жоғары технологиялық кеңесі жүргізген бас директорлардың сауалнамасында сауалнамаға қатысқандардың 83%-ы штаттың бизнес ахуалын жақсы немесе өте жақсы деп бағалады, бұл оның қызмет мерзімінің басындағы 33%-дан жоғары көрсеткіш. Жақтаушылар Уэлдтің басшылығы сауалнамаға қатысқан бас директорлардың 50%-ының пікірін өзгерткенін айтуы мүмкін, ал басқалары ұлттық экономикалық тенденциялардың немесе басқа факторлардың ролін атауы мүмкін. Уэлд сондай-ақ 1990-жылдардың гүлдену кезеңінен пайда тапты, өйткені оның алғашқы мерзімінде штаттың жұмыссыздық деңгейі 9,6%-дан (1991 ж.) 6,4%-ға (1994 ж.) дейін 3 пайыздық тармаққа төмендеді. Нәтижесінде Уэлд 1992 жылы «А», 1994 жылы «В» және 1996 жылы «В» бағаларын алды, бұл либертариандық ой-сана орталығы Като институтының Америка губернаторларына арналған екі жылдық фискалдық саясат есебінде көрсетілген. 1993 жылы ол Массачусетс штатында 21 жасқа дейінгілерге қару сатып алуға шектеулер қоюды және қарудың белгілі бір түрлерін тыйым салуды қамтитын қаруды бақылау туралы заң жобасын қабылдауға қолдау көрсетті, бірақ ол ақыры қабылданбады. Кейін ол бұл ұсыныстан бас тартты. Ол әйелдердің аборт жасауға қол жеткізуін жеңілдетуге бағытталған заңдарды енгізуге көмектесті. Губернатор ретінде ол гомосексуалдар мен лесбиянкалардың құқықтарын қолдады. 1992 жылы ол бір жынысты жұптар үшін үй ішіндегі серіктестік құқығын мойындау туралы жарлыққа қол қойды. 1993 жылы ол гомосексуал және лесбиянка студенттердің құқықтарын қорғау туралы заңға қол қойды. Сондай-ақ, ол Гавайидегі сот шешімінен кейін штаттан тыс жерде жасалған бір жынысты некелерді мойындайтынын айтты. 1993 жылы Уэлд Массачусетс білім беру реформасы туралы заңға қол қойды, ол Массачусетс кешенді бағалау жүйесін (MCAS) және Массачусетс штатындағы чартерлік мектептердің құқықтық негізін құрды. Өзінің өкілеттігі кезінде ол көптеген мемлекеттік қызметкерлерді жұмыстан босатып, көптеген мемлекеттік әлеуметтік қызметтерді жекешелендіруге сәтті кірісті. Уэлд қарсы болған және ақыры тоқтатқан әлеуметтік қызметтердің бірі – түрмедегі тұтқындарға жоғары білім беру бағдарламасы болды. Ол сондай-ақ Medicaid-ке қолжетімділікті кеңейту үшін көбірек федералдық қаржыландыру сұрап, содан кейін бюджеттік мәселелерді шешу және штаттың денсаулық сақтау жүйесіне қолжетімділікті арттыру үшін жоспарға көбірек тұрғындарды қабылдау үшін жұмыс істеді. Бірінші екі жылы штаттық шығындарды жыл сайын қысқартқаннан кейін, Республикалық партия Массачусетс штатының Сенатындағы жеңілістерге байланысты заң шығарушы органда вето құқығын жоғалтты, бұл Уэлдті Демократиялық заң шығарушыларға үлкен уступкалар жасауға мәжбүр етті. 1994 жылы Уэлд Массачусетс штатының сайлау тарихындағы ең бір жақты губернаторлық сайыста 71% дауыспен қайта сайланды. Уэлд штаттың бес қаласын ғана қалдырды, тіпті Бостонды да қамтыды. 1995 жылы Уэлд өзінің көп жылдық қолдаушысы, бұрынғы Массачусетс Палатасының депутаты Мэри Б. Ньюманды еске алды, ол: «Мэри Ньюман, жылдар бойы Кембридждің және оның Республикалық партиясының «гранд дамасы», 1978 жылы менің штаттық науқанымның төрағасы болып тағайындап, саясатқа жол ашты» деді. Губернатор ретіндегі сәтті жеңісінен кейін Уэлд 1996 жылы президенттікке үміткер болуды қысқа ғана уақытқа қарастырды.

In 1990, Weld announced his candidacy for Governor of Massachusetts to replace the outgoing Michael Dukakis. Although Republicans made up under 14% of the Massachusetts electorate and a Republican had not won the gubernatorial election since 1970, Weld's liberal stances on social issues made him a viable candidate for office in the heavily Democratic state. At the state Republican convention, party officials backed Steven Pierce over Weld, and initial polling had Pierce ahead by 25 percentage points. However, Weld gained enough support to force a primary, and in an upset election, he won the Republican nomination over Pierce by a 60–40% margin. In the general election, he faced John Silber, the president of Boston University. Polls showed Weld anywhere from a statistical tie to trailing by as many as ten points. Voter dissatisfaction with the state's Democratic majority gave Weld support for his promises to reduce the state deficit, lower the unemployment rate, and cut taxes, while Silber's statements to the right of Weld on social issues caused many Democratic voters to vote for Weld. On November 6, 1990, he was elected as the 68th Governor of Massachusetts by a 50–47% margin, to become the first Republican governor of Massachusetts since Francis W. Sargent left office in 1975. Governor Weld is generally considered to have been a moderate or liberal Republican Governor. He is fiscally conservative and socially liberal. The business community reacted strongly to Weld's leadership. In a 1994 survey of chief executives conducted by the Massachusetts High Technology Council, 83% of those polled rated the state's business climate as good or excellentup from 33% at the beginning of his term. Proponents might claim that Weld's leadership changed the minds of 50% of the CEOs surveyed while others would note the national economic trends or other factors might play a part. Weld also reaped the benefits of the 1990s' prosperity, as the state's unemployment rate fell by more than 3 percentage points during his first term, from 9.6% in 1991 to 6.4% in 1994. As a result, Weld received grades of A in 1992, B in 1994, and B in 1996 from the Cato Institute, a libertarian think tank, in their biennial Fiscal Policy Report Card on America's Governors. In 1993 he supported adoption of a gun control bill in Massachusetts that included limits on gun purchases under age 21, as well as prohibiting certain types of weapons, which was not ultimately passed. He has since renounced this proposal. Weld is pro choice and helped to introduce legislation to make it easier for women to access abortion procedures. As Governor, he supported gay and lesbian rights. In 1992, he signed an executive order to recognize domestic partnership rights for same sex couples. In 1993, he signed into law legislation protecting the rights of gay and lesbian students. He also said he would recognize same sex marriages that might be performed out of state following a court decision in Hawaii. Weld signed into law the Massachusetts Education Reform Act of 1993 that created the Massachusetts Comprehensive Assessment System (MCAS) and the legal framework for charter schools in Massachusetts. During his term, he launched a successful effort to privatize many state's human services, laying off thousands of state employees. One of the social services Weld opposed and eventually ended was a program providing higher education to prison inmates. He also worked to expand Medicaid access by requesting more federal funding and, then, allowing more residents to qualify for the plan to both solve budget problems and increase access to health care in the state. After cutting state spending year over year for his first two years, the Republican Party lost its ability to sustain a veto in the legislature due to losses in the Massachusetts State Senate, forcing Weld to make greater concessions to Democratic legislators. In 1994, Weld won reelection with 71% of the vote in the most one sided gubernatorial contest in Massachusetts electoral history. Weld carried all but five towns in the whole state, even carrying Boston. In 1995, Weld eulogized one of his longtime supporters, former Massachusetts House member Mary B. Newman, stating, "Mary Newman, for years the grande dame both of Cambridge and its Republican party, launched me in politics by serving as chair of my statewide campaign in 1978." Following his landslide victory as governor, Weld briefly considered running for the presidency in 1996.

Министрлер кабинеті мен әкімшілік

Уэлд кабинетінің кеңсесіГубернаторУилл Уэлд1991–1997 жж.Вице-губернаторПол Селлуччи1991–1997 жж.Көлік және құрылыс министріРичард Л. ТейлорДжеймс Керазиотс1991–1992 жж.1992–1997 жж.Тұрғын үй және қоғамдық даму министріСтивен ПирсМэри Л. Падула1991–1991 жж.1991–1996 жж.Қоршаған ортаны қорғау министріСюзан ТиерниТруди Кокс1991–1993 жж.1993–1997 жж.Тұтынушылар істері министріГлория Кордес ЛарсонПрисцилла ДугласНэнси Меррик1991–1993 жж.1993–1996 жж.1996–1997 жж.Денсаулық сақтау және әлеуметтік қызмет министріДэвид П. ФорсбергЧарли БейкерГеральд УайтбернДжозеф В. ГаллантУильям Д. О'Лири1991–1992 жж.1992–1994 жж.1995–1996 жж.1996–1997 жж.1997 жж.1997 жж.Зейнеткерлер істері министріФрэнклин П. Олливьер1991–1997 жж.Еңбек министріКристин Моррис1991–1996 жж.Әкімшілік және қаржы министріПитер НессенМарк Е. РобинсонЧарли Бейкер1991–1993 жж.1993–1994 жж.1994–1997 жж.Қоғамдық қауіпсіздік министріДжеймс Б. РошТомас С. РапонКэтлин О'Тул1991–1992 жж.1992–1994 жж.1994–1997 жж.Экономикалық мәселелер директорыСтивен ТоккоГлория Кордес Ларсон1991–1993 жж.1993–1996 жж.Білім министріПиедад РобертсонМайкл Сентанс1991–1995 жж.1995–1996 жж.

1996 жылғы Сенат сайлауы

1995 жылғы 30 қарашада Уэлд 1996 жылғы сайлауда қазіргі демократ сенатор Джон Керриге қарсы күресетінін жариялады. 1978 жылы Эдвард Брук сенаторлық қызметтен шеттетілгеннен бері Массачусетс штатындағы жетілдірілген қаржылық қолдауы бар алғашқы республикалық сенаторлық үміткерлердің бірі болған Уэлд бұл жарыс туралы: «Мен жақында Массачусетс халқына ең көп пайдасын тигізе алатын жерді ойлап жүрдім, қазіргі уақытта бұл штаттың халқы үшін ең маңызды күрес Конгресс аренасында өтіп жатыр» деді. Керри мен Уэлд сайлауға дейін сегіз жеке дебат өткізуге келісті. Демократтардың республикашылдардан үш есе көп болған және президенттік сайлаумен бір жылда өткен сайлауда, Уэлд танымал штат губернаторы болды және сайлау бойы Керримен тең нәтижелер көрсетті. Нәтижесінде, сенатор Керри 53 пайыз дауыспен, ал Уэлд 45 пайыз дауыспен қайта сайланды – бұл 2010 жылы Тед Кеннедидің орнына өткен арнайы сайлауға дейін Массачусетс штатындағы соңғы қызықты сенат сайлауы болды. Айта кетейік, президент Билл Клинтон 1996 жылы Массачусетс штатында дауыстардың 61,5 пайызын алып жеңіске жетті.

Елшілікті тағайындау және қызметтен кету

1997 жылдың шілдесінде президент Билл Клинтон Уэлдті Мексикадағы АҚШ елшісі лауазымына ұсынды. Оның кандидатурасы Сенаттың Сыртқы қатынастар комитетінің төрағасы Джесси Хелмстің кандидатураны қараудан бас тартуынан кейін тоқтап қалды. Хелмс – республикашыл болғандықтан, палатада партиясы көпшілікте болды, бірақ ол Уэлдтің гомосексуалдардың құқықтарын, аборт жасау құқығын және медициналық марихуананы заңдастыруды қолдауы сияқты әлеуметтік мәселелердегі орташа көзқарасына қарсы болды. Осы тыңдау өткізбеуге келісім беруінің себебі бұрынғы Бас прокурор және Хелмстің досы Эдвин Миздің тікелей өтініші болды деген қауесет тарады. Миздің Уэлдке ұзақ жылдар бойы ашулы болғаны айтылды, себебі Уэлд Иран-Контрас ісі кезінде Мизді тергеген. Миз бұл болжамдарды жоққа шығарып, Уэлдтен қашықтағысы келетінін мәлімдеді. Уэлд Хелмсті ашық сынады, бірақ Ақ үй оны мұндай іс-әрекеттерден бас тартуға кеңес берді. Бірақ Уэлд бұл мүмкіндікті қуана қарсы алып, былай деді: «Бұл сайлау кампаниясында жүргендей сезім. Мен жаңа күш алғандаймын. Мен дау-дамажатты жақсы көремін. Қазанды қозғанда, менің ойларым жақсы жұмыс істейтіндей». Сенатта көпшілікке жетекшілік ететін Трент Лотт Уэлдтің бекітілу мүмкіндігінің «өте жақсы емес екенін» және оның төрағаға жасаған әділетсіз шабуылдары мен артық саяси риторикасының өзіне зиян келтіргенін айтты. Ақ үй оның кандидатурасын «өліске жіберуі» мүмкін деген болжамдар тарады, бірақ ол президент Клинтонның «идеологиялық қысымға мойын бұрмайтынына» үміттенедін және «Мен өзімнің кемеме [кандидатурама] тіпті суға батса да, капитан болғым келеді» деді. Кейбіреулер Хелмске шабуыл жасауының мақсаты 2000 жылы президенттікке үміткер болу үшін орташа көзқарастағы республикашылдардың қолдауын алу екенін болжады, бірақ ол бұл пікірмен келіспеді. Ол былай деді: «Көптеген адамдар көшеде маған келіп: «Оларға тойтарыс беріңіз! Міне, біз танитын және жақсы көретін Билл Уэлд!» деді». Уэлд 1997 жылдың 29 шілдесінде губернаторлық лауазымынан кетіп, елшілікке үміткерлігіне толық көңіл бөлді, бірақ оның сәтті болатынына көптеген адамдар күмәнданды. Сенаторлардың көпшілігі Хелмстің кандидатурасын қарауын талап ететін хаттарға қол қойды, бірақ Хелмс бас тартты. Алты апталық тартыстан кейін Уэлд жеңілгенін мойындап, 1997 жылдың 15 қыркүйегінде кандидатурасын қайтарып алды. Ол: «Мен президент Клинтоннан Сенаттан есімімді алып тастауын сұрадым, сонда мен Жаңа Англияға қайтып бара аламын, онда ешкім үкіметке тізе бүгіп, өз міндетін орындауын сұрамайды» деді.

In July 1997, Weld was nominated to become United States Ambassador to Mexico by President Bill Clinton. His nomination stalled after Senate Foreign Relations committee Chairman Jesse Helms refused to hold a hearing on the nomination, effectively blocking it. Helms was also a Republican and their party held the majority in the chamber, but Helms objected to Weld's moderate stance on social issues such as his support for gay rights, abortion rights, and the legalization of medical marijuana. This refusal to hold hearings was also rumored to be at the request of former Attorney General and friend of Helms, Edwin Meese. Meese reportedly had a long standing grudge against Weld stemming from Weld's investigation of Meese during the Iran–Contra affair. Meese denied the speculation, asserting that he wished to keep his distance from Weld. Weld publicly criticized Helms, which the White House discouraged him from doing, but Weld relished the opportunity, saying: "It feels like being in a campaign. I feel newly energized. I love to stir up the pot. I seem to click on more cylinders when the pot is stirred up." Senate Majority Leader Trent Lott said that Weld's chances of being confirmed weren't "very good, and that he hurt himself by attacking the chairman unfairly and with political rhetoric that was just uncalled for." There was speculation that the White House would let his nomination "die", but he refused, saying that he hoped President Clinton "does not plan to give in to ideological extortion" and that "I wanted to send a message that I wanted to be captain of my ship [the nomination] even if it's going to bottom." Some speculated that attacking the more conservative Helms was a way to position him to pick up votes from fellow moderate Republicans in a potential run for president in 2000, but he rejected this, saying that "I've had a lot of people come up to me on the street and say, 'Give 'em hell. That's the Bill Weld we know and love.'" Weld resigned the governorship on July 29, 1997, to devote his full attention to campaigning for the ambassadorship, even though few thought he would be successful; there was speculation that he was really resigning because he had become tired of serving as governor. A bipartisan majority of Senators signed letters demanding that Helms advance his nomination, but Helms refused. After an intensive six week battle, Weld conceded defeat and withdrew his nomination on September 15, 1997. He commented, "I asked President Clinton to withdraw my name from the Senate so I can go back to New England, where no one has to approach the government on bended knee to ask it to do its duty."

Заң фирмасы, лоббист, жеке меншік капитал серіктесі және 2004 жылғы сайлау

1997 жылдан 2001 жылға дейін Уэлд McDermott Will & Emery халықаралық заң фирмасының Бостон және Манхэттен кеңселерiнiң серiктесi, ал 2000 жылдан 2001 жылға дейiн Нью-Йорк кеңсесiнiң басшысы болды. Уэлд McDermott Will & Emery компаниясының лоббисi ретiнде тiркелген. 2007-2011 жылдар аралығында Уэлд қорғаныс мердiгерлерi Raytheon, CNX Gas Corporation, Sony Electronics және аяқ киiм өндiрушi New Balance үшiн лоббист болды. 2000 жылдың желтоқсанында Leeds Equity Partners жеке капитал фирмасы 2001 жылдың 1 қаңтарынан бастап Уэлдтың фирмаға қосылатынын, Leeds Weld & Co. деп аталған компанияның бас серiктесi ретiнде қосылатынын жариялады. Жеке капитал фирмасында Уэлд кейiннен "2005 жылы Нью-Йорк губернаторы лауазымына үмiткер болу мүмкүндiгiн қарастыра отырып, өзiнiң лауазымын аға кеңесшiге дейiн төмендеттi". Уэлд 2006 жылы McDermott Will & Emery компаниясына қайта оралды. 2012 жылы Уэлд Бостондық Mintz, Levin, Cohn, Ferris, Glovsky және Popeo заң фирмасына көшiп, онда серiктес болды, сонымен қатар фирманың үкiметтiк қатынастар жөнiндегi ML Strategies LLC еншiлiгiнiң басшысы атанды. Президент Жорж Буштың қайта сайлау кампаниясында, оның бұрынғы қарсыласы Джон Керриге қарсы күрескенде, Уэлд Бушқа дебаттарға дайындалуға көмектестi.

Кентукки колледжінің менеджменті

2005 жылдың қаңтар айынан қазан айына дейін Велд Луисвиллдегі (Кентукки штаты) Декер колледжінің бас атқарушы директоры болды. Оның өкілеттігі колледж банкроттық қорғау шаралары қолданылып жабылып жатқанда аяқталды. Бұл, колледждің құрылысқа қатысты курстары мен онлайн оқытуды аккредиттеу мәселесінде АҚШ Білім департаментімен туындаған келіспеушіліктердің нәтижесі болды. Бұл мәселе 2006 жылы Нью-Йорк губернаторы лауазымына сайлауда Велдтің қуып жете берді, Нью-Йорктан бұрынғы АҚШ сенаторы Альфонс Д’Амато Велдтің жауапты екенін және «көп миллиондық қаражатты жымқыруды» бақылағанын мәлімдеді. 2016 жылдың 27 наурызында The Wall Street Journal газеті жариялаған пікір мақаласында «Банкроттық сенімдісі Роберт Китс, Білім департаментінің қызметкері [Ральф] ЛоБоско Декер колледжінің бас директоры Уильям Велдке кек қайтаруға тырысқан» деп мәлімдеді. Мақалада былай делінген: «Білім департаментінің әкімшілік сот судьясы Роберт Лейтон жақында 2012 жылғы банкроттық сотының шешімін растады, онда Кәсіптік білім беру кеңесі Декердің онлайн бағдарламалары ешқашан аккредиттелмегенін айтқанда шындықты жасырғандығы анықталды. Кеңестің «фактылық қате» мәлімдемесі Білім департаментінің 2005 жылы студенттерге федералдық қаржылық көмекті тоқтатуына себеп болды, бұл Декердің банкроттығын жеделдетті».

Нью-Йорк губернаторына кандидат, 200506

Массачусетс штатының губернаторы болғаннан кейін, Велд 2000 жылы Нью-Йоркке көшіп барды. 2005 жылдың 24 сәуірінде ол Нью-Йорк республикашыларымен 2006 жылы Нью-Йорк губернаторы лауазымына кандидат ретінде, демократтардың ықтимал үміткері Элиот Спитцерге қарсы сайлауға түсу мүмкіндігін талқылап жатқаны хабарланды. Қазіргі GOP губернаторы Джордж Патаки 27 шілдеде төртінші мерзімге қайта сайлануға тырыспайтынын мәлімдеді. 2005 жылдың 19 тамызында Велд Нью-Йорк губернаторы лауазымына үміткерлігін ресми түрде жариялады, Сэм Хьюстоннан кейін АҚШ-тың екі әртүрлі штатының губернаторы болған екінші адам болуды көздеді. 2005 жылдың желтоқсанында Велд Нью-Йорк штатының республикалық округтік төрағаларының қолдауын алды, бұл қолдау округтік төрағалардың отырысында білдірілді. 2006 жылдың 29 сәуірінде Велд Нью-Йорк губернаторы лауазымына Либертариандық партияның ұсынуын қабылдады. Велд өзінің басты қарсыласы, бұрынғы республикалық мәжіліс жетекшісі Джон Фасоға вице-губернаторлыққа үміткер ретінде өзінің сайлау штабына қосылу мүмкіндігін ұсынды, бірақ Фасо бұл ұсыныстан бас тартты. Фасо Вестчестер және Саффолк сияқты әр түрлі округтердегі партия басшыларынан қолдау тапты, олардың екеуі де штаттық конвенцияға көп делегат жіберді. 2006 жылдың 1 маусымында Республикалық штаттық конвенция 61% дауыспен 39% қарсылығына қарамастан Фасоны Велдке қарағанда артық деп таныды. 5 маусымда Стивен Дж. Минарик (штаттық Республикалық партияның төрағасы және Велдтің ең белгілі қолдаушысы) партия бірлігін сақтау үшін Велдті жарыстан шығуға шақырды. Велд келесі күні жарыстан ресми түрде бас тартып, жеке өміріне оралды. Спитцер Фасоны Нью-Йорк губернаторлығы тарихындағы ең үлкен айырмамен жеңіп шықты.

Кейінгі саяси араласуы

2007 жылдың 8 қаңтарында Уэлд Массачусетс штатының бұрынғы губернаторы Митт Ромниді президенттікке қолдады; ол Нью-Йорк штатында Ромнидің науқанының тең төрағасы болды. Ромниді қолдаған күнінің өзінде Уэлд және оның әйелі Ромнидің зерттеу комитетіне 50 мың доллар жинады. Уэлд жеке өзі 2100 доллар көмек көрсетті, бұл сол кезде сайлауға бір адамнан қабылданған ең жоғары сома еді. Рұқсат етілген ең жоғары сома 2300 долларға дейін өскеннен кейін, Уэлд тағы 200 доллар сыйлады. Уэлд сондай-ақ Ромнидің Нью-Гэмпшир штатындағы науқанына белсенді қатысты, осы штаттардың екі губернаторы да бірге саяхаттайтыны мәлім болды. Кейін ол Барак Обаманы Джон Маккейнге қарағанда жалпы сайлауда қолдады. 2012 жылғы президенттік сайлауда да Ромниді қолдады. 2016 жылдың ақпан айында Уэлд Огайо губернаторы Джон Касичті Республикалық партияның президенттік үміткері ретінде қолдады.

2016 жылы либертариандық вице-президенттікке ұсынылды

2016 жылдың 17 мамырында бұрынғы Нью-Мексико губернаторы Гари Джонсон, Либертариандық партияның 2012 жылғы президенттік үміткері және 2016 жылғы ұсынуға басты үміткер, Велдті өзінің серігі ретінде таңдағанын жариялады. Либертариандық партия ережелеріне сәйкес, вице-президенттік үміткер президенттік үміткерден кейін және одан бөлек ресми түрде ұсынылады, бірақ президенттік үміткер ретінде Джонсонға Велдті қолдау туралы алғашқы болып айтуға рұқсат берілді. Екі үміткер де бірінші кезеңде абсолютті көпшілік дауысқа қол жеткізе алмағандықтан, екінші кезеңде дауыс беру нәтижесінде ұсынылымды жеңіп алды. Велд 29 мамырда Флорида штатының Орландо қаласында өткен Либертариандық партияның ұлттық конвенциясында вице-президенттікке ұсынылғанды қабылдады. Науқан барысында Велд қаржы жинау жұмыстарын жетекшілік етті, сондай-ақ ұлттық телеарналарда және ел бойынша науқан митингілерінде өнер көрсетті. Джонсон мен Велд 1948 жылғы сайлаудан бері екі губернатордан тұратын алғашқы президенттік жұп болды, ол кезде Нью-Йорктан Томас Дьюи Калифорниядан Эрл Уорренмен, ал Оңтүстік Каролинадан Стром Турмонд штаттар құқықтарын қолдайтын демократ ретінде Миссисипиден Филдинг Л. Райтпен бірге сайлауға түскен. 1992 жылы Росс Пероттен бері кез келген үшінші партияның науқанынан жоғары нәтиже көрсеткеніне қарамастан, Джонсон мен Велд Президенттік пікірсайыстарды ұйымдастыратын комиссия тарапынан ұйымдастырылған пікірсайыстардан шеттетілді, нәтижесінде олардың қолдауы төмендеді. Ел бойынша Джонсон/Велд жұбы 4,488,919 дауыс (3,3%) жинады, бұл Либертариандық партияның абсолютті дауыс саны бойынша (бұрынғы көрсеткіш 2012 жылы Джонсон үшін 1,275,923 дауыс) және пайыздық көрсеткіш бойынша (бұрынғы көрсеткіш 1980 жылы Эд Кларк пен Дэвид Кох үшін 1,1%) жаңа рекордты білдірді.

2020 жылғы президенттік науқан

2019 жылдың 17 қаңтарында Уэлд Республикалық партияға қайта қосылды, бұл оның президенттікке кандидат болатыны туралы күмәндарын күшейтті. 2019 жылдың 14 ақпанында Уэлд 2020 жылғы Республикалық партиясының праймеризінде қолдаушы президент Дональд Трампқа қарсы президенттік іздестіру комитетін құратынын жариялады. Bloomberg News арнасында сұхбат берген Уэлд, тәуелсіз дауыс берушілердің көмегімен 2020 жылы Трампты жеңе алатынын айтты. Ол сол күні CNN арнасында Трампты "америкалық халықты сыйламағандығы" үшін айыптады. Уэлд Трампты климаттың өзгеру мәселесінде сынға алып, оның жаһандық жылынудың салдарымен күресу үшін ешқандай күш жұмсамағанын айтты. "Егер біз атмосферадан көміртекті шығармасақ, мұздықтар еріп, қатты зардаптарға ұшырайды", - деді Уэлд America's Newsroom бағдарламасында, ол болашақта "қоршаған ортаға қатысты апатқа" дайындық жасауды жоспарлап отырғанын атап өтті. 2019 жылдың 15 сәуірінде Уэлд Джейк Тэппердің басқаруымен The Lead бағдарламасында АҚШ президентіне үміткерлігін ресми түрде жариялады. 3 ақпанда Айова штатындағы праймеризде Уэлд дауыстардың 1,3% -ын алып, бір делегатты иеленді. Уэлд 2020 жылдың 18 наурызында үгіт науқанын тоқтатты. Кампаниясын аяқтағаннан кейін Уэлд Джо Байден мен Камала Харрисқа дауыс бергенін мәлімдеді.

Басқа қызмет түрлері

Велд Сыртқы қатынастар кеңесінің мүшесі. Ол АҚШ, Канада және Мексика арасындағы нарықтарды либерализациялау және еркін сауданы зерттеген Солтүстік Америка жөніндегі тәуелсіз жұмыс тобының тең төрағасы болды. Велд өзін білім беру және оқыту саласына инвестиция салуға бағытталған АҚШ-тың ең ірі жеке капитал қоры деп сипаттайтын Leeds, Weld & Co. компаниясының директоры болды. Велд Acreage Holdings компаниясы директорлар кеңесінің құрамында қызмет етеді. Кез келген уақытта ол триллерлер мен тарихи романдар жазды. 2013 жылдың ақпан айында Велд АҚШ Жоғарғы Сотына ұсынылған amicus brief арқылы бір жынысты некелерді заңды түрде мойындауды қолдады. Велд 2016 жылғы «Біздің Америка» бастамасының бостандық турына бірнеше рет қатысып, басқа либертариандық көшбасшылармен және белсенділермен бірге сөйледі, олардың ішінде тыйым салуға қарсы құқық қорғау ұйымының атқарушы директоры және Балтимор қаласының бұрынғы полиция бастығы Нилл Франклин, «Халықты босату» қозғалысының өкілі Мэтт Киббе, республикалық белсенділер Эд Лопес және Лиз Мейр, «Жаңа капитализм» ұйымының Алекс Маккобин, «Reason Foundation» қорының Дэвид Нотт, «Экономикалық білім беру қорының» Джеффри Таккер және Либертариандық партияның Карла Хоуэлл (сондай-ақ, либертариандық идеологиямен әдетте байланысты емес спикерлер, мысалы, жазушы және журналист Наоми Вольф) болды. Тур «ұлттық президенттік пікірталастарға үшінші тараптарды тарту» және «бостандық пен либертариандық ой-пікірді тарату» мақсатында ұйымдастырылды. 2017 және 2018 жылдары Велд бірнеше штаттық Либертариандық партиялардың съездеріне қатысып, 2018 жылғы АҚШ сайлауындағы түрлі Либертариандық кандидаттарды қолдады. 2019 жылдың қаңтар айында Велд президенттік сайлауға республикашыл кандидат ретінде түсуге дайындалып, партиялық тиесілігін республикашылдар партиясына қайта ауыстырды. Қазіргі уақытта Велд ML Strategies компаниясында лоббист ретінде жұмыс істейді. Лоббист ретінде Велдтің басты назарында C-деңгейдегі басшыларға бәсекелестікті, ақ жағалы тергеулерді және сот процестерін басқаруға көмектесу, сондай-ақ «барлық деңгейдегі үкіметтік органдармен жұмыс істеу» мәселелері тұр. Велд ML Strategies компаниясында ESG кеңес беру саласында да маманданған. Сонымен қатар, Велд Америка Құрама Штаттары Демократиялық орталығының екі партиялық консультативтік кеңесіне кіреді.

Weld is a member of the Council on Foreign Relations. He co chaired its Independent Task Force on North America, which studied the liberalization of markets and free trade between the United States, Canada, and Mexico. He was a principal at Leeds, Weld & Co., which describes itself as the United States's largest private equity fund focused on investing in the education and training industry. Weld serves on the board of directors of Acreage Holdings. For a time, he wrote thrillers and works of historical fiction. In February 2013, Weld publicly supported legal recognition for same sex marriage in an amicus brief submitted to the U. S. Supreme Court. Weld joined Our America Initiative's 2016 Liberty Tour a number of times, speaking alongside other libertarian leaders and activists such as Law Enforcement Against Prohibition executive director and former Baltimore Police Chief Neill Franklin, Free the People's Matt Kibbe, Republican activists Ed Lopez and Liz Mair, Conscious Capitalism's Alex McCobin, Reason Foundation's David Nott, Foundation for Economic Education's Jeffrey Tucker, and the Libertarian Party's Carla Howell (as well as some speakers not ordinarily associated with libertarianism, such as author and journalist Naomi Wolf); the tour raised "awareness about third party inclusion in national presidential debates" and "spread the message of liberty and libertarian thought." Throughout 2017 and 2018, Weld appeared at several state Libertarian Party conventions and endorsed various Libertarian candidates in the 2018 United States elections. In January 2019, Weld changed his party affiliation back to Republican, in preparation for his presidential run as a Republican. Weld currently works as a lobbyist for ML Strategies. Weld's primary areas of focus as a lobbyist are helping c level executives navigate competition, white collar investigation and litigation, and "dealing with government at all levels". Weld also specializes in ESG consulting at ML Strategies. Weld also sits on the bipartisan advisory board of States United Democracy Center.

Жеке өмір

1975 жылы 7 маусымда Теодор Рузвельттің шөбере қызы Сьюзан Рузвельт Уэлдке үйленді. Сьюзан Рузвельт Уэлд Гарвард университетінде ежелгі қытай өркениеті мен құқығы саласындағы профессор болды, кейіннен Қытай жөніндегі Конгресс Атқарушы Комиссиясының бас кеңесшісі қызметін атқарды. Уэлдтердің бес баласы болды: Дэвид Минот (1976 жылы туған), Калифорния университетінің Санта-Барбара қаласындағы физика профессоры; Этель Дерби (1977 жылы туған), дәрігер; Мэри Блейк (1979 жылы туған), адвокат; Квентин Рузвельт (1981 жылы туған), адвокат; және Франсис Уайли (1983 жылы туған), Сан-Франциско «Гиганттар» командасы үшін жұмыс істеді. Жұбайлар 2002 жылы ажырасты. Велд епископальдық дінге жатады.