Кіріспе

Уильям Вебстер Хансен (27 мамыр 1909 – 23 мамыр 1949) – американдық физик және профессор. Ол микротолқынды электроника саласының негізін қалаушылардың бірі болды.

Өмірбаян

Хансеннің әкесі Уильям Г. Хансен, Даниядан иммигранттардың ұлы, Калифорния штатының Фресно қаласында аппараттық дүкеннің иесі болған. Ол ұлының математикаға деген ерте дарынын және электроникаға деген ынтасын қолдады. 16 жасында Стэнфорд университетіне түсіп, 1929 жылы бакалавр, ал 1933 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Хансен рентгендік тәжірибелер үшін электрондарды үлкен статикалық кернеулердің орнына тербелісті өрістерді пайдаланып жылдамдату мәселесіне қызығушылық танытты. Берклидегі Калифорния университетінде Эрнест Лоуренс және оның ассистенті Дэвид Х. Слоан резонанстық катушкамен жұмыс істейтін үдеткіш құрылғымен айналысты. Хансен катушканы қуыс резонатормен алмастыруды ұсынды. 1937 жылы Рассел Х. Вариан мен Сигурд Ф. Вариан радиолокацияның негізін салу үшін Стэнфордқа келді. Хансен Вариандардың жұмысының бір бөлігін клистронды жасау үшін пайдаланды және 1937-1940 жылдар аралығында Джон Р. Вудиард сияқты әріптестермен бірге микротолқынды электроника саласын құрды. 1945 жылы Стэнфордқа толық профессор ретінде оралғаннан кейін, ол клистрон технологиясы негізінде және GeV деңгейінде жұмыс істейтін сызықтық үдеткіштер сериясын салуға кірісті. Өкінішке орай, ол клистрон жобасының аяқталуын көре алмады. Ол 39 жасында Калифорния штатының Пало-Альто қаласында қайтыс болды. 1947 жылы Стэнфорд университетінде Хансеннің эксперименталды физика зертханасы (HEPL) құрылды. Бұл орталық ғылымның түрлі салаларындағы ғылыми-зерттеу жұмыстарын дамытуға бағытталған және оның құрметіне аталды.

Жеке өмір

1938 жылдың қазан айында Уильям Вебстер Хансен Стэнфорд университетінің физика профессоры Перли Асон Ростың кіші қызы Бетси Россқа үйленді. Ол қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Бетси өз-өзіне қол жұмсады. Олардың жалғыз баласы 1947 жылдың күзінде дүниеге келгеннен кейін алты ай өткен соң қайтыс болды.