Док Эдгертон (1903-1990): Американдық инженер, стробоскопты дамытқан, сонар мен теңіз суретіне үлкен үлес қосып, Кустомен бірлесіп жұмыс істеген ғалым.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка инженері және өнертапқышы (1903-1990)
American engineer and inventor (1903 1990)
Харольд Юджин "Док" Эджертон (6 сәуір, 1903 – 4 қаңтар, 1990), сондай-ақ "Папа Флэш" деп те белгілі, американдық ғалым және зерттеуші, Массачусетс технология институтының электр инженериясы профессоры. Ол стробоскопты сирек қолданылатын зертханалық құралдан кең таралған құралға айналдырғаны үшін белгілі. Сонымен қатар, ол сонар мен терең теңіз суретін дамытуға үлкен үлес қосты, ал оның құралдары Жак Кустомен бірлесіп кемелердің қазасын және тіпті Лох-Несс құбыжығын іздеуде пайдаланылды.
Harold Eugene "Doc" Edgerton (April 6, 1903 – January 4, 1990), also known as Papa Flash, was an American scientist and researcher, a professor of electrical engineering at the Massachusetts Institute of Technology. He is largely credited with transforming the stroboscope from an obscure laboratory instrument into a common device. He also was deeply involved with the development of sonar and deep sea photography, and his equipment was used in collaboration with Jacques Cousteau in searches for shipwrecks and even the Loch Ness Monster.
Алғашқы жылдар
Эджертон 1903 жылғы 6 сәуірде Небраска штатының Фримонт қаласында Мэри Нетти Коу мен Фрэнк Юджин Эджертонның ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Көннектикут штатының Норуич қаласын құрған негіс қалаушылардың бірі Ричард Эджертонның ұлы Сэмюэль Эджертонның және Плимут колониясының губернаторы (1590–1657) Уильям Брэдфордтың шөбере қызы Элис Риплидің ұрпағы еді. Оның әкесі заңгер, журналист, жазушы және шешен болды және 1911 жылдан 1915 жылға дейін Небраска штатының бас прокурорының орынбасары қызметін атқарды. Эджертон Небраска штатының Аврора қаласында өсті. Ол сонымен қатар балалық шағының бір бөлігін Вашингтон, округ Колумбияда және Линкольн, Небраскада өткізді.
Edgerton was born in Fremont, Nebraska, on April 6, 1903, the son of Mary Nettie Coe and Frank Eugene Edgerton, a descendant of Samuel Edgerton, the son of Richard Edgerton, one of the founders of Norwich, Connecticut, and Alice Ripley, a great granddaughter of Governor William Bradford (1590–1657) of the Plymouth Colony and a passenger on the Mayflower. His father was a lawyer, journalist, author and orator and served as the assistant attorney general of Nebraska from 1911 to 1915. Edgerton grew up in Aurora, Nebraska. He also spent some of his childhood years in Washington, DC, and Lincoln, Nebraska.
Білім
1925 жылы Эджертон Небраска-Линкольн университетінен электр инженериясы бойынша бакалавр дәрежесін алды, сонда ол Acacia бауырластығының мүшесі болды. 1927 жылы ол MIT-де электр инженериясы бойынша SM дәрежесін алды. Эджертон 1931 жылы MIT-де электр инженериясы бойынша ScD диссертациясы үшін синхронды моторларды зерттеуде стробоскоптарды пайдаланды. Ол Чарльз Старк Дрейпердің электрондық импульс арқылы күнделікті заттарды суретке түсіруге шабыттандырғанын айтты; алғашқысы – краннан ағып тұрған су. 1936 жылы Эджертон құсқұйрықтарды зерттеуші Мэй Роджерс Вебстерді барды. Ол оның көмегімен секундына 60 рет қанат қағатын құстарды бір секундтың жүз мыңнан бір бөлігімен суретке түсіруге болатынын көрсетті. Оның құстардың айналасында ұшып тұрған суреті National Geographic журналында жарияланды.
In 1925 Edgerton received a bachelor's degree in electrical engineering from the University of Nebraska Lincoln where he became a member of Acacia fraternity. He earned an SM in electrical engineering from MIT in 1927. Edgerton used stroboscopes to study synchronous motors for his ScD thesis in electrical engineering at MIT, awarded in 1931. He credited Charles Stark Draper with inspiring him to photograph everyday objects using electronic flash; the first was a stream of water from a faucet. In 1936 Edgerton visited hummingbird expert May Rogers Webster. He was able to illustrate with her help that it was possible to take photographs of the birds beating their wings 60 times a second using an exposure of one hundred thousandth of a second. A picture of her with the birds flying around her appeared in National Geographic.
Мансап
1937 жылы Эджертон фотограф Гьон Милимен өмір бойына байланыс орнатып, оның электроскопиялық жабдықтарын, әсіресе бірнеше студиялық электрондық флэш-блоктарды пайдаланып, керемет әдемі фотосуреттер түсіре бастады. Олардың көптегені Life журналында жарияланды. Көп флэшті фотосуреттер түсіргенде, бұл жарық құрылғысы секундына 120 реттен астам жарқырады. Эджертон жылдам оқиғаларды суретке түсіруде қысқа мерзімді электрондық флэшті қолдануда алғашқылардың бірі болды, кейіннен бұл әдісті шарлардың жарылу сатыларын, алмаға тиген оқты немесе шайтан таяғының қозғалысын мультифлэш арқылы бақылау үшін пайдаланды. Ол 1934 жылы Корольдік фотографиялық қоғамның қола медалін, 1941 жылы Франклин институтының Говард Н. Поттс медалін, 1966 жылы Американдық жетістіктер академиясының Алтын табақ сыйлығын, 1968 жылы Америка Оптикалық қоғамының Дэвид Ричардсон медалін, 1969 жылы сол Франклин институтының Альберт А. Микельсон медалін және 1973 жылы Ұлттық ғылым медалін алды. Эджертон Кеннет Дж. Гермешаузенмен серіктесіп, өнеркәсіптік клиенттерге кеңес берді. Кейін Герберт Гриер де оларға қосылды. Компанияның атауы "Edgerton, Germeshausen, and Grier" 1947 жылы EG&G болып өзгертілді. EG&G Атом энергиясы жөніндегі комиссияның негізгі мердігері болды және 1950-ші және 1960-шы жылдары АҚШ үшін ядролық сынақтарды суретке түсіруде және жазуда маңызды рөл атқарды. Осы рөл үшін Эджертон, Чарльз Уайкофф және EG&G-дегі басқалар Rapatronic камерасын жасап, өндірді. Оның жұмысы теңіз түбін кемелердің құлау орындарын табу үшін сканерлеуге арналған жақты сканерлеу сонар технологиясын дамытуда маңызды рөл атқарды. Эджертон су асты зерттеушісі Жак Кустомен жұмыс істеді, алдымен оған электрондық флэшпен жабдықталған су асты фотосуретке түсіру құралдарын жасап берді, содан кейін "Британикті" табу үшін қолданылған сонар әдістерін жасады. Эджертон Америка Азамат соғысы кезінде USS Monitor шайқас кемесін табуға қатысты. Кустомен жұмыс істеген кезде ол фотографтар арасында "Папа Флэш" деген лақап ат алды. 1988 жылы доктор Эджертон Грекияда Пол Кронфилдпен бірге жоғалған Хелике қаласын іздеуде жұмыс істеді, ол Атлантида туралы аңыздың негізі деп саналады. Эджертон EG&G, Inc. компаниясын құрды, ол жақты сканерлік сонарлар және теңіз астындағы профильдеу жабдықтары сияқты алдыңғы қатарлы электрондық жабдықтарды өндірді. EG&G сонымен қатар сутегі бомбасының детонациялық іске қосылатын құрылғысы – Krytron-ды ойлап тапты және өндірді, ал EG&G бөлімшесі Американың көптеген ядролық сынақтарын бақылады. Эджертон стробоскопиялық жарықтандыруды коммерциялық тұрғыда жетілдіруге қабілетті ғалым және инженер болғанымен, оның визуалды эстетикасы да жоғары бағаланды: ол адам көзі үшін тым жылдам болатын құбылыстарды жарықтандыру арқылы жасаған керемет суреттері бүкіл әлемдегі өнер мұражайларын безендіреді. 1940 жылы оның жоғары жылдамдықты стробоскопиялық қысқаметражды фильмі "Квикер'н а Уинк" "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Эджертон 1934 жылы Массачусетс технология институтында (MIT) электр техникасының профессоры болып тағайындалды. 1956 жылы Эджертон Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1964 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі, 1972 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болды. MIT студенттері оны оқытуға деген ықыласы мен мейірімділігі үшін ерекше жақсы көретін: "Білім берудің хикаясы, - деді ол, - адамдарды оқып жатқанын сезінбейтіндей етіп оқытуда". Оның соңғы бакалавриат курсы 1977 жылдың күзгі семестрінде "Құстар мен жәндіктердің фотосуреті" атты бірінші курс студенттеріне арналған семинар болды. MIT-дегі аспиранттар жатақханаларының бірі оның есімін иеленді. 1962 жылы Эджертон "Менде құпия бар" телешоуында пайда болды, онда ол оқты ойын картасына атып, нәтижесін суретке түсіріп, стробо флэш фотосуретін көрсетті. Эджертонның еңбегі 1987 жылдың қазан айында National Geographic Magazine журналында "Док Эджертон: уақытты тоқтатқан адам" деген мақаласында жарияланды.
In 1937 Edgerton began a lifelong association with photographer Gjon Mili, who used stroboscopic equipment, in particular, multiple studio electronic flash units, to produce strikingly beautiful photographs, many of which appeared in Life Magazine. When taking multiflash photographs this strobe light equipment could flash up to 120 times a second. Edgerton was a pioneer in using short duration electronic flash in photographing fast events photography, subsequently using the technique to capture images of balloons at different stages of their bursting, a bullet during its impact with an apple, or using multiflash to track the motion of a devil stick, for example. He was awarded a bronze medal by the Royal Photographic Society in 1934, the Howard N. Potts Medal from the Franklin Institute in 1941, the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement in 1966, the David Richardson Medal by the Optical Society of America in 1968, the Albert A. Michelson Medal from the same Franklin Institute in 1969, and the National Medal of Science in 1973. Edgerton partnered with Kenneth J. Germeshausen to do consulting for industrial clients. Later Herbert Grier joined them. The company name "Edgerton, Germeshausen, and Grier" was changed to EG&G in 1947. EG&G became a prime contractor for the Atomic Energy Commission and had a major role in photographing and recording nuclear tests for the US through the fifties and sixties. For this role Edgerton and Charles Wykoff and others at EG&G developed and manufactured the Rapatronic camera. His work was instrumental in the development of side scan sonar technology, used to scan the sea floor for wrecks. Edgerton worked with undersea explorer Jacques Cousteau, by first providing him with custom designed underwater photographic equipment featuring electronic flash, and then by developing sonar techniques used to discover the Britannic. Edgerton participated in the discovery of the American Civil War battleship USS Monitor. While working with Cousteau, he acquired the nickname in photographic circles: "Papa Flash". In 1988 Doc Edgerton worked with Paul Kronfield in Greece on a sonar search for the lost city of Helike, believed to be the basis for the legend of Atlantis. Edgerton co founded EG&G, Inc., which manufactured advanced electronic equipment including side scan sonars and sub bottom profiling equipment. EG&G also invented and manufactured the Krytron, the detonation trigger for the hydrogen bomb, and an EG&G division supervised many of America's nuclear tests. In addition to having the scientific and engineering acumen to perfect strobe lighting commercially, Edgerton is equally recognized for his visual aesthetic: many of the striking images he created in illuminating phenomena that occurred too fast for the naked eye now adorn art museums worldwide. In 1940, his high speed stroboscopic short film Quicker'n a Wink won an Oscar. Edgerton was appointed a professor of electrical engineering at the Massachusetts Institute of Technology (MIT) in 1934. In 1956, Edgerton was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences. He became a member of the United States National Academy of Sciences in 1964 and a member of the American Philosophical Society in 1972. He was especially loved by MIT students for his willingness to teach and his kindness: "The trick to education", he said, "is to teach people in such a way that they don't realize they're learning until it's too late". His last undergraduate class, taught during fall semester 1977, was a freshman seminar titled "Bird and Insect Photography". One of the graduate student dormitories at MIT carries his name. In 1962, Edgerton appeared on I've Got a Secret, where he demonstrated strobe flash photography by shooting a bullet into a playing card and photographing the result. Edgerton's work was featured in an October 1987 National Geographic Magazine article entitled "Doc Edgerton: the man who made time stand still".
Отбасы
Небраска-Линкольн университетін бітіргеннен кейін 1928 жылы Эджертон Эстер Мэй Гарретке үйленді. Ол 1903 жылдың 8 қыркүйегінде Небраска штатының Аврора қаласында дүниеге келді және 2002 жылдың 9 наурызында Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында қайтыс болды. Ол Небраска-Линкольн университетінен математика, музыка және білім беру мамандықтары бойынша бакалавр дәрежесін алды. Ол шебер пианист және әнші болды, сонымен қатар Жаңа Англия музыка консерваториясында оқыды және Аврора (Небраска) және Бостон қалаларындағы мемлекеттік мектептерде сабақ берді. Олардың некесінен Мэри Луиза (1931 жылдың 21 сәуірі), Уильям Юджин (1933 жылдың 8 қыркүйегі), Роберт Франк (1935 жылдың 5 қазаны) – үш бала дүниеге келді. Оның қарындасы Мэри Эллен Эджертон Л. Уэлч Погтың (1899–2003) әйелі болды, ол авиация саласындағы алғашқы адвокаттардың бірі және бұрынғы Азаматтық авиация басқармасының төрағасы еді. Технология жайында жазатын, журналист және сарапшы Дэвид Пог – оның шөбере інісі.
After graduating from the University of Nebraska Lincoln, Edgerton married Esther May Garrett in 1928. She was born in Aurora, Nebraska, on September 8, 1903, and died on March 9, 2002, in Charleston, South Carolina. She received a bachelor's degree in mathematics, music and education from the University of Nebraska Lincoln. A skilled pianist and singer, she attended the New England Conservatory of Music and taught in public schools in Aurora, Nebraska and Boston. During their marriage they had three children: Mary Louise (April 21, 1931), William Eugene (8/9/1933), Robert Frank (5/10/1935). His sister, Mary Ellen Edgerton, was the wife of L. Welch Pogue (1899–2003) a pioneering aviation attorney and Chairman of the old Civil Aeronautics Board. The technology writer, journalist, and commentator David Pogue is his great nephew.
Өлім
Эджертон өмірінің соңғы жылдарына дейін белсенді болды және ресми зейнетке шыққаннан кейін де MIT кампусында жиі көрінді. Ол 1990 жылдың 4 қаңтарында 86 жасында MIT факультет клубында күрт қайтыс болды және Массачусетс штатындағы Кембридж қаласындағы Маунт Оберн зиратында жерленген.
Edgerton remained active throughout his later years, and was seen on the MIT campus many times after his official retirement. He died suddenly on January 4, 1990, at the MIT Faculty Club at the age of 86, and is buried in Mount Auburn Cemetery, Cambridge, Massachusetts.
Мұра
1990 жылдың 3 шілдесінде Эджертонның еңбектерін есте сақтау мақсатында Небраска штатының Аврора қаласындағы бірнеше тұрғын "Hands On" ғылыми орталығын салуға бекінді. Ол "оқу-танысу мұражайы" ретінде белгіленді, ол Доктың жұмыстарын және заттарын сақтап қана қоймай, сонымен қатар "Explorit Zone" аймағын қамтиды, онда кез келген жастағы адамдар қолмен жұмыс істейтін көрмелерге қатысып, тікелей ғылыми демонстрацияларды көре алады. Бес жылдық жеке және қоғамдық қайырымдылық жинаудан, сондай-ақ Доқтың отбасының мүшелерінің жеке инвестицияларынан кейін, Эджертон Эксплорит орталығы 1995 жылдың 9 қыркүйегінде Аврорада ресми түрде ашылды. MIT-де 1992 жылы құрылған Эджертон орталығы бакалавр және магистратура студенттері үшін тәжірибелік зертханалық база болып табылады, сонымен қатар жоғары сынып оқушылары мен мұғалімдері үшін білім беру шараларын жүргізеді.
On July 3, 1990, in an effort to memorialize Edgerton's accomplishments, several community members in Aurora, Nebraska, decided to construct a "Hands On" science center. It was designated as a "teaching museum," that would preserve Doc's work and artifacts, as well as feature the "Explorit Zone" where people of all ages could participate in hands on exhibits and interact with live science demonstrations. After five years of private and community wide fund raising, as well as individual investments by Doc's surviving family members, the Edgerton Explorit Center was officially dedicated on September 9, 1995, in Aurora. At MIT, the Edgerton Center, founded in 1992, is a hands on laboratory resource for undergraduate and graduate students, and also conducts educational outreach programs for high school students and teachers.
Шығармалары
Флеш! Ультра жылдам фотосурет арқылы көрінбейтінді көру (1939, Джеймс Р. Киллианның кіші рөлімен). Бостон: Хейл, Кушман және Флинт. Электрондық флэш, Строб (1970). Нью-Йорк: Макгроу Хилл. Көрнеу сәттері (1979, Киллиан мырзамен бірге). Кембридж, Массачусетс: MIT. Sonar Images (1986, Киллиан мырзамен бірге). Энглвуд Клиффс, Нью-Джерси: Прентис Холл. "Уақытты тоқтату" – оның фотосуреттерінің жинағы (1987). Нью-Йорк: Х. Н. Абрамс.
Flash! Seeing the Unseen by Ultra High Speed Photography (1939, with James R. Killian Jr.). Boston: Hale, Cushman & Flint. Electronic Flash, Strobe (1970). New York: McGraw Hill. Moments of Vision (1979, with Mr. Killian). Cambridge, Massachusetts: MIT. Sonar Images (1986, with Mr. Killian). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Stopping Time, a collection of his photographs, (1987). New York: H. N. Abrams.