Кіріспе

Жерді орбитадан бақылауға арнайы жасалған спутник

Жерді бақылау спутнигі немесе Жерді қашықтан зондтау спутнигі – Жерді орбитадан бақылауға арналған немесе жобаланған спутник, оның ішінде тыңдау спутниктері және қоршаған ортаны мониторингтеу, метеорология, картография және басқа да әскери емес мақсаттарға арналғандар. Ең көп таралған түрі – Жерді суретке түсіретін спутниктер, олар әуе суреттеріне ұқсас спутниктік суреттерді алады; кейбір EO спутниктері суреттерді жасамай-ақ, мысалы, GNSS радио оккультациясында қашықтан зондтауды жүзеге асыруы мүмкін. Спутниктік қашықтан зондтаудың алғашқы мысалы 1957 жылғы 4 қазанда КСРО-ның бірінші жасанды спутнигі – «Спутник-1» ұшырылуымен байланысты. АҚШ Армиясының баллистикалық зымырандар агенттігі 1958 жылғы 31 қаңтарда NASA-ның реактивтік қозғалыс зертханасы үшін бірінші американдық спутнигі – «Explorer 1» ұшырды. Оның радиациялық детекторынан алынған мәліметтер Жердің Ван Аллен радиациялық белдеулерін ашуға көмектесті. 1960 жылғы 1 сәуірде NASA-ның «Телевизиялық инфрақызыл бақылау спутнигі» (TIROS) бағдарламасы аясында ұшырылған «TIROS 1» ғарыш кемесі ғарыштан алынған ауа райының алғашқы теледидар кадрларын жіберді. 2021 жылға қарай бұл көрсеткіш 950-ден асты, ал ең көп спутниктерді АҚШ-тағы Planet Labs компаниясы басқарады. Жерді бақылау спутниктерінің көпшілігі салыстырмалы түрде төмен биіктікте жұмыс істеуге арналған құралдарды тасымалдайды. Жоғары орбиталардың көпшілігінде ауаның қарсылығы күшті болады, сондықтан орбиталық маневрлерді жиі жасау қажет. Еуропалық ғарыш агенттігінің Жерді бақылау спутниктері «ERS 1», «ERS 2» және «Envisat», сондай-ақ EUMETSAT-тың «MetOp» ғарыш кемелері шамамен 780 км биіктікте жұмыс істейді. Еуропалық ғарыш агенттігінің «Proba 1», «Proba 2» және «SMOS» ғарыш кемелері Жерді шамамен 700 км биіктіктен бақылайды. БАӘ-нің Жерді бақылау спутниктері «DubaiSat 1» және «DubaiSat 2» де Жердің төмен орбитасына орналастырылған және Жердің әртүрлі бөліктерінің спутниктік суреттерін ұсынады. Жаһандық қамтуды қамтамасыз ету үшін төмен орбитада полярлық орбита қолданылады. Төмен орбитаның айналыс периоды шамамен 100 минутты құрайды, ал Жер өзінің полярлық осінің айналасында кезекті айналыстар арасында шамамен 25° бұрылады. Жердің траекториясы әр айналыста батысқа қарай 25° жылжиды, бұл әр айналыста жер шарының әртүрлі бөлігін сканерлеуге мүмкіндік береді. Көпшілігі Күнмен синхронды орбитада орналасқан. Геостационарлық орбитада (шамамен 36 000 км) спутник Жер бетіндегі тұрақты нүктеде қалуға мүмкіндік алады, өйткені бұл биіктікте айналыс периоды 24 сағатқа тең. Бұл спутникке Жердің 1/3 бөлігінен астам аумақты үздіріссіз бақылауға мүмкіндік береді, сондықтан 120° бұрышпен орналасқан үш спутник бүкіл Жерді қамтуы мүмкін. Бұл орбита түрі негізінен метеорологиялық спутниктер үшін қолданылады.

Тарих

Герман Поточник өзінің 1928 жылғы "Ғарыш саяхатының мәселесі" атты кітабында жерді егжей-тегжейлі бейбіт және әскери бақылау үшін орбиталық ғарыш кемелерін пайдалану идеясын зерттеді. Ол ғарыш кеңістігінің ерекше жағдайлары ғылыми тәжірибелер үшін қалай тиімді болатынын сипаттады. Кітапта геостационарлық спутниктер (алғаш рет Константин Циолковский ұсынған) сипатталған, сондай-ақ олар мен жер арасындағы радио байланысы талқыланды, бірақ спутниктерді жаппай хабар тарату және телекоммуникациялық релелер ретінде пайдалану туралы идеяға тоқталмады.

Ауа райы

Ауа райы спутнигі – Жердің ауа райын және климатын бақылауға арналған спутник түрі. Дегенмен, бұл метеорологиялық спутниктер бұлттар мен бұлт жүйелерін ғана емес, сонымен қатар көп нәрсені көреді. Қала жарықтары, өрттер, ластанудың салдары, полярлық шамыраулар, құм және шаң дауылдары, қар жамылғысы, мұздың картасы, мұхит ағындарының шекаралары, энергия ағындары сияқты қоршаған орта туралы басқа да ақпараттар ауа райы спутниктері арқылы жиналады. Ауа райы спутнигінен алынған суреттер Сент-Хеленс тауының жанартау күлі мен Этна тауы сияқты басқа жанартаулардың активтілігін бақылауға көмектесті. Сонымен қатар, АҚШ-тың батыс штаттары Колорадо және Ютадағы өрттерден шыққан түтін де бақыланды.

Қоршаған ортаны бақылау

Басқа экологиялық спутниктер Жердің өсімдік жамылыстығындағы, атмосфераның іздік газ құрамындағы, теңіздің күйіндегі, мұхиттың түсіндегі және мұз жамылыстарындағы өзгерістерді анықтау арқылы қоршаған ортаны мониторингтеуге көмектеседі. Өсімдік жамылыстығының уақыт өте келегі өзгерістерін бақылау арқылы, қазіргі өсімдік жамылыстығының жағдайын ұзақ мерзімді орташа көрсеткіштерімен салыстыру арқылы құрғақшылықты бақылауға болады. Мысалы, 2002 жылы Испанияның солтүстік-батыс жағалауында болған мұнай төгілуін Еуропалық ENVISAT спутнигі мұқият бақылады. Бұл спутник ауа-райы спутнигі болмаса да, теңіз бетіндегі өзгерістерді анықтай алатын ASAR құралын орнатылған. Антропогендік эмиссияларды тропосфералық NO2 және SO2 деректерін бағалау арқылы бақылауға болады. Мұндай спутниктер көбінесе күнмен синхронды және "тоңған" орбиталарда орналасады. Күнмен синхронды орбита жер бетіндегі әрбір нүктеден күннің бір уақытында өтеді, бұл әрбір өтуден алынған бақылауларды салыстыруды жеңілдетеді, себебі күн әр бақылауда бір жағдайда болады. "Тоңған" орбита – Жердің пішінінің бұрыстығы, Күн мен Айдың гравитациялық тартылысы, күн сәулесінің қысымы және атмосфералық кедергі әсеріне ұшырамастан, мүмкіндігінше дөңгелек орбитаға жақын орбита.

Картаға түсіру

Жер бедерін Радарсат-1 және TerraSAR X сияқты спутниктерді пайдалану арқылы ғарыштан картаға түсіруге болады.