Филип Риццуто (1917-2007) – американдық бейсболшы, "Янкиз" командасының легендасы. 13 жыл мансапты қорғап, 1994 ж. Бейсбол залына енді. MVP жүлдесінің иегері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бейсболшы (1917–2007)
American baseball player (1917–2007)
Филип Фрэнсис Рицзуто (25 қыркүйек 1917 – 13 тамыз 2007), "Скутер" деген лақап атымен белгілі, американдық үлкен бейсбол лигасының шортстопы болған. Ол өзінің 13 жылдық бейсбол карьерасын «Нью-Йорк Янкис» клубында өткізді (1941–1956) және 1994 жылы Ұлттық бейсбол даңқы залына сайланды. 13 маусым бойы 10 АЛ титулын және жеті әлем чемпионатын жеңген команда династиясының танымал өкілі Рицзуто шортстоптер арасындағы әлем чемпионаттары бойынша көптеген рекордтарды сақтайды. Оның ең жақсы статистикалық маусымы 1950 жыл болды, ол Америка лигасының ең құнды ойыншысы деп танылды. Жалпы, Рицзуто «кішкентай ойын» стиліндегі ойыншы болды, ол ішкі алаңдағы мықты қорғанысымен және керемет баттерлік қабілетімен көзге түсті. Ол зейнеткерлікке шыққанда, оның 1217 мансаптық қос ойыны үлкен лига тарихында екінші орынды иеленді, тек Люк Апплингтің 1424 көрсеткішінен қалып қойды, ал оның .968 мансаптық алаңдағы көрсеткіші АЛ шортстоптары арасында Лу Бодроның .973 көрсеткішінен кем болды. Ойыншылық карьерасынан кейін Рицзуто «Янкис» клубы үшін 40 жыл бойы радио және теледидарда спорт комментаторы болып жұмыс істеді. Ол өзінің ерекше, әңгімелесу үлгісіндегі хабарлау стилімен және «қасиетті сиыр!» деген сөз тіркесімен танымал болды.
Philip Francis Rizzuto (September 25, 1917 – August 13, 2007), nicknamed "the Scooter", was an American Major League Baseball shortstop. He spent his entire 13 year baseball career with the New York Yankees (1941–1956), and was elected to the National Baseball Hall of Fame in 1994. A popular figure on a team dynasty that captured 10 AL titles and seven World Championships in his 13 seasons, Rizzuto holds numerous World Series records for shortstops. His best statistical season was 1950, when he was named the American League's Most Valuable Player. Generally, Rizzuto was a "small ball" player, noted for his strong defense in the infield and as a great bunter. When he retired, his 1,217 career double plays ranked second in major league history, trailing only Luke Appling's total of 1,424, and his .968 career fielding average trailed only Lou Boudreau's mark of .973 among AL shortstops. After his playing career, Rizzuto had a 40 year career as a radio and television sports announcer for the Yankees. He was known for his idiosyncratic, conversational broadcast style, and for his trademark expression "holy cow!"
Алғашқы жылдар
Рицзуто 1917 жылдың 25 қыркүйегінде Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданында, трамвай машинисі мен оның әйелінің отбасында дүниеге келді. Екеуі де Италияның Калабрия аймағынан шыққан. Оның туған жылы туралы әртүрлі мәліметтер бар, себебі Рицзуто кәсіби карьерасының басында командаластарының кеңесімен туған күнін бір жылға ертерек көрсеткен. Оның карьерасы бойында туған жылы 1918 жыл деп «The Sporting News», «Baseball Register» және «American League Red Book» басылымдарында жазылған. Кейінірек жарияланған анықтамалықтар оның туған жылын 1917 жылға түзетті, осыған сәйкес ол қайтыс болған кезде 89 жаста болған. Рицзуто қайтыс болғаннан кейін «New York Post» газеті оның нақты туған жылы 1916 жыл екенін жариялады. Рицзуто Квинс аймағындағы Глендейлде өсті. Оның бойы шағын болған – ойнаған кезінде бес фут, алты дюйм және 150 немесе 160 фунт салмақта деп көрсетілген, бірақ ол тіпті ең төменгі көрсеткішке де сирек жеткен. Рицзуто Квинстегі Ричмонд Хилл орта мектебінде бейсбол мен футбол ойнады.
Rizzuto was born on September 25, 1917, in Brooklyn, New York City, New York, the son of a streetcar motorman and his wife, both of whom were originally from Calabria, Italy. There has been confusion about his year of birth, stemming from Rizzuto's "shaving a year off" the date at the beginning of his pro career, on the advice of teammates. Throughout his career, his birth year was reported as 1918 in The Sporting News, the Baseball Register, and the American League Red Book; later reference sources revised the year to 1917, indicating his age at the time of his death to be 89. After Rizzuto's death, the New York Post broke a story reporting Rizzuto's actual year of birth as 1916. Rizzuto grew up in Glendale, Queens. Despite his modest size — usually listed during his playing career as five feet, six inches tall and either 150 or 160 pounds, though he rarely reached even the lower figure — Rizzuto played baseball as well as football at Richmond Hill High School in Queens.
Жеке өмір
Риццуто Кора Энн Элленборнға 1943 жылдың 23 маусымында үйленді; екеуі алғаш рет өткен жылы танысты, Риццуто Джо ДиМаджионың орнына Ньюарктағы діни таңғы асқа спикер ретінде қатысты. "Мен оған соншалықты ғашық болдым ki үйге қайтпадым", - деп есіне алды Риццуто. Ол оған жақын жердегі қонақүйден бір айға бөлме жалдап алды. Риццутолар 1949 жылы Нью-Джерси штатының Хиллсайд қаласына, Монро Гарденс саябағындағы пәтерге көшіп келді. Кейіннен қаржылық жағдайы жақсарған соң, Вестминстер даңғылындағы Тюдор стиліндегі үйге көшіп, көп жылдар бойы онда тұрды. 1951 жылы Нью-Джерсиде өткен қайырымдылық шарасында Риццуто Эд Лукас есімді жас баламен танысты, ол Бобби Томсонның "Әлемді дүркілдеткен соққы" болған күні бейсбол добынан көзінің жарығын жоғалтқан еді. Риццуто балаға және оның оқитын "Сент-Жозеф" соқырлар мектебіне қызығушылық танытты. Өмірінің соңына дейін Риццуто жарнамалары мен кітаптарынан түскен табыспен, сондай-ақ жыл сайынғы Фил Риццутоның атақты гольф турнирі мен "Скутер" сыйлықтары арқылы "Сент-Жозеф" мектебіне миллиондаған доллар жинады. Риццуто мен Лукас достық қарым-қатынаста болды, және 2006 жылы Лукастың тойы Янки стадионында өткен жалғыз той болды, оған Риццутоның ықпалы себеп болды. Лукас Риццутоның қайтыс алғанға бірнеше күн бұрын зейнеткерлер үйіне келген соңғы адамдардың бірі болды. Риццуто жыландардан қатты қорқатын. Оның бұл қорқынышын білген қарсыластары кейде оның бейсбол қолғабына резеңке жыландар салып, оны қорқытып жіберетін. Мұндай жағдай болғанда Риццуто біреу жыланның жалған екеніне көз жеткізбейінше қолғапқа жақындамайтын.
Rizzuto married Cora Anne Ellenborn on June 23, 1943; the two first met the previous year when Rizzuto substituted for Joe DiMaggio as a speaker at a Newark communion breakfast. "I fell in love so hard I didn't go home", Rizzuto recalled. He rented a nearby hotel room for a month to be near her. The Rizzutos moved to Hillside, New Jersey, in 1949, to an apartment in Monroe Gardens. With later financial successes, they moved to a Tudor home on Westminster Avenue, where they lived for many years. At a charity event in New Jersey in 1951, Rizzuto met a young boy named Ed Lucas, who had lost his sight when he was struck by a baseball between the eyes on the same day as Bobby Thomson's "Shot Heard 'Round the World." Rizzuto took an interest in the boy and his school, St. Joseph's School for the Blind. Until his death, Rizzuto raised millions for St. Joseph's by donating profits from his commercials and books, and also by hosting the Annual Phil Rizzuto Celebrity Golf Classic and "Scooter" Awards. Rizzuto and Lucas remained friendly, and it was through the Yankee broadcaster's influence that Lucas's 2006 wedding was the only one ever conducted at Yankee Stadium. Lucas was one of Rizzuto's last visitors at his nursing home, days before his death. Rizzuto was terrified of snakes. Knowing this, opposing players would sometimes play practical jokes on him by inserting rubber snakes into his baseball glove. Whenever this happened, Rizzuto refused to go near the glove until someone assured him the snake was artificial.
Басқа да медиа-жүргізулер
1950 жылдың 2 ақпанында Рицзуто 1950–1967 жылдардағы Гудсон Тодман Продакшнс ойынының "What's My Line?" бағдарламасында алғашқы құпия қонақ болды, оны Джон Чарльз Дейли жүргізді. Рицзуто бағдарламада тағы төрт рет пайда болды: 1956–1957 жылдары зейнетке шыққаннан кейін үш рет қонақ сарапшы ретінде және 1970 жылы викторинаның жаңа нұсқасында құпия қонақ ретінде. Рицзуто сондай-ақ CBS телеарнасының "The Ed Sullivan Show", "To Tell The Truth" және "The Phil Silvers Show" сияқты бағдарламаларында түрлі телешоуларда қатысты. "Янкилер" үшін хабар таратумен қатар, Рицзуто 1957 жылдан 1977 жылға дейін CBS радиожелісінде "It's Sports Time with Phil Rizzuto" атты 5 минуттық кешкі спорттық бағдарламасын жүргізді. Рицзуто "The Money Store" компаниясының ұзақ жылдар бойы телерекламадағы жарысшысы болды. Ол 1970 жылдардың басынан 1990 жылдарға дейін шамамен 20 жыл бойы олардың жарысшысы ретінде танымал болды. Рицзуто 1977 жылы Meat Loaf-тың "Paradise by the Dashboard Light" әніндегі ұзақ созылған бөлімде ойынды тікелей баяндады. Көрінеу бейсбол ойынының сипаттамасы болғанымен, ол шындығында әншінің жас әйелмен (актыр және әнші Эллен Фоули дауыстаған) қарым-қатынасқа түсуге жасаған қадамдарын көрсетеді. Рицзуто өзінің бөлігін жазғанда, оның айтқандары қалай қолданылатынын білмеген. Ән шыққаннан кейін Рицзутоның айтуынша, оның дін қызметкері оны шок күйінде шақырған. Алайда, әнші Meat Loaf былай деді: "Фил ақымақ емес еді. Ол не болып жатқанын жақсы білді және маған осылай айтты. Ол тек дін қызметкерінен қысым көрді және бірдеңе жасау керек деп ойлады. Мен оны толық түсіндім". Көп жылдар өткен соң Рицзуто әңгімені қайталай келе, Meat Loaf оны алдапты деп күліп айтты, бірақ ол оған жақсы көзқарас танытты. Meat Loaf онымен бірге гастрольдеуге шақырғанда, Рицзуто қуанды, бірақ бас тартты, әзілдеп Кора оны "өлтіретінін" айтты. Рицзутоға осы альбом үшін алтын пластинка табысталды.
On February 2, 1950, Rizzuto was the first mystery guest on the 1950–67 Goodson Todman Productions game show What's My Line? hosted by John Charles Daly. Rizzuto made four more appearances on the program, three as a guest panelist in the 1956–1957 season following his retirement, and one in 1970 as the Mystery Guest on a later incarnation of the quiz show. Rizzuto also made various television appearances on programs such as CBS's The Ed Sullivan Show, To Tell The Truth and The Phil Silvers Show. Alongside his broadcasts for the Yankees, Rizzuto hosted It's Sports Time with Phil Rizzuto, a 5 minute weekday evening sports show, on the CBS Radio Network from 1957 to 1977. Rizzuto was the longtime celebrity spokesman in TV ads for The Money Store. He was well known as their spokesman for nearly 20 years, from the 1970s into the 1990s. Rizzuto provides play by play commentary during the long spoken bridge in Meat Loaf's 1977 song "Paradise by the Dashboard Light." Ostensibly an account of a baseball sequence, it actually describes the singer's step by step efforts to engage in coitus with a young woman (voiced by actress and singer Ellen Foley). When Rizzuto recorded his piece, he was reportedly unaware of how his spoken contribution would be used. When the song broke, Rizzuto said his parish priest called him in shock. However, "Phil was no dummy", said singer Meat Loaf. "He knew exactly what was going on, and he told me such. He was just getting some heat from a priest and felt like he had to do something. I totally understood." Years later, Rizzuto would laughingly retell the story saying he got snookered by Meat Loaf, but he had a good attitude about it and when Meat Loaf asked him to go on tour with him, Rizzuto was flattered but declined, jokingly saying that Cora would "kill him" if he did. Rizzuto was given a gold record for the album.
Құрметтер
Янкилер 1985 жылғы 4 тамызда «Янки стадионда» өткен салтанатты шарада Риццутоның 10-шы нөмірін зейнеткерлікке шығарды. Осы шарада оған стадионның «Монумент паркіне» орналастырылатын тақта да табыс етілді. Тақтада: «Ол екі керемет мансапқа ие, барлық уақыттағы «Янкилердің» үздік қысқа қақпашысы, «Янкилердің» ең танымал комментаторларының бірі» деп жазылған. Қызығы, Риццутоның өзінің салтанатты шарасында көк шапан киген тірі сиыр оны жерге түсіріп алған (яғни «қасиетті сиыр»); екеуі де жарақат алмады. Кейін Риццуто оқиғаны былай деп еске алды: «Сол үлкен жануар менің аяқ киімімнің үстіне басып, мені кері қарай итеріп жіберді, бұл – «карате» қимылындай болды». Сол күнгі ойында болашақ комментаторлық әрілесі Том Сивер өзінің мансабындағы 300-ші жеңісін тіркеді. Бейсбол сарапшыларының көпшілігі, соның ішінде Риццутоның өзі де Дерек Джетердің «Янкилер» тарихындағы ең үздік қысқа қақпашысы екеніне сене бастады. «Скутер» 2001 жылы «Янки стадионда» өткен плей-офф кезінде ізбасарына құрмет көрсетті; «Янкилер» сарайына жүгіріп келгенде, ол салтанатты бейсбол домын кері лақтырып, Джетердің 2001 жылғы «Американ лигасының» дивизиондық сериясындағы жеңіске әкелген керемет ойынын қайталады. ESPN хабарлағандай, сол түні Джетер мен Риццутоның суреті Джетердің ең қымбат мүліктерінің бірі болып саналады. 1957 жылдың көктемінде Риццуто босатылып, «Балтимор Ориолс» командасының бас жаттықтырышы Пол Ричардс: «Мен көрген қысқа қақпашылардың арасында карьералық жетістіктері бойынша Риццуто ең жоғары тұр. Бес жыл бойы Лу Бодромен теңесе аламын. Бірақ жылдан жылға, маусымнан маусымға Риццуто ерекше көзге түсті» деді. Спорт журналисі Дэн Дэниел сол кезде: «Менің ойымша, Риццуто соңғы бес жылдағы Даңқ залына үміткер болатын бірнеше ойыншының қатарында болуы керек» деп жазды. Бірақ Риццуто өзі кішіпейілдік танытты: «Менің статистикам айқайламайды, көбінесе сыбырлайды». Риццутоны Даңқ залына енгізу үшін күш-жігер 1984 жылдан кейін күшейді, осы жылы комитет «Бруклин Доджерс» командасының ұқсас деңгейдегі қысқа қақпашысы Пи Уи Ризді сайлағаннан кейін. Билл Джеймс кейіннен Риццутоның ұзаққа созылған кандидатурасын өзінің «Даңқ залына не болды?» атты кітабында жиі талқылады, шортстоптың мансабына арналған бірнеше тарау жазды және оны ұқсас ойыншылармен салыстырды. Джеймс Риццутоның мансаптық статистикасын Даңқ залының стандарттары бойынша тарихи түрде төмен деп бағалады, бірақ ол оның Екінші дүниежүзілік соғыста өткізген жылдары үшін еңбегін мойындады және оның сайлануына қатысты көптеген пікірлерді сынға алды. Бірақ Риццутоның керемет қорғаныс ойыншысы және жақсы соққышы екенін атап өткеніне қарамастан, оның кандидатурасын қолдамады, себебі одан да жақсы көрсеткіштерге ие ұқсас ойыншылар көп болды. Кітаптың соңғы абзацында 1994 жылдың ақпан айында Риццутоның Даңқ залына сайланғаны туралы хабарланды. Алайда Джеймс Даңқ залында Риццутодан нашар ойыншылардың көп екенін атап өтті. 2001 жылы ол Риццутоны сегіз басқа Даңқ залының мүшелерінен озып, барлық уақыттағы ең үздік 16-шы қысқа қақпашы деп таңдады. Риццуто өзінің жетістіктері туралы кішіпейілдік танытып: «Мен Даңқ залына кіруге лайық деп ешқашан ойлаған емеспін. Даңқ залы үлкендерге арналған, 160 км/сағ жылдамдықпен доп тастайтын және көп ұпай жинайтын ойыншыларға. Бұл әрқашан осылай болды және осылай болуы керек» деді. Риццуто Куперстаунда есте қаларлық дүрбелеңмен сөз сөйледі, ол оны мазалаған шыбызбарларға ашуланды. Риццутоның «ерекше және таңғажайып ойлары мен саяхаттары» «Нью-Йорк Таймс» газетінің тілшісі Айра Беркоумен теңестірілді: «Дегенмен, сөйлеу барысында (Риццуто) 19 жасында Бруклиндегі үйден алғаш рет кетіп, Вирджиния штатының Басет қаласындағы екінші лигада қысқа қақпашы болып ойнауға барғанын айтты. Ол ұйықтайтын орынсыз пойызбен сапар шекті және Оңтүстік қуырылған тауығын алғаш рет татып көрді, ол керемет болды. Сондай-ақ ол алғаш рет «Эй, Уайт, овсянкаға ұқсайтын нәрсе не?» деп сұрады. Билл Уайт, оның бір кездері «Янкилер» командасының хабарларындағы әріптесі, және барлық әріптестері сияқты, олардың есімдерін білмеген сияқты, бірақ ол әрқашан жариялап жүрген көптеген туған күндердің есімдерін және сүйікті мейрамханалардың иелерін білетін, тіпті ол жиі ойын немесе ойын туралы сөйлейтінін мойындаса да, бірақ 38 жыл ойын хабарлаудан кейін және 13 жыл бойы чемпионаттық «Янкилер» командаларымен ойнағаннан кейін бұл туралы көп ойланбайды. Алайда Уайт көрермендердің арасында болды және орнынан тұрып: «Гритс» деді». 1999 жылы екінші лигадағы «Статен-Айленд Янкилер» командасы өздерінің талисманын Риццутоның құрметіне «Скутер қасиетті сиыр» деп атады. 2009 жылы ол «Нью-Джерси Даңқ залына» енгізілді. «Кин Университетінің» қасында орналасқан Элизабет қаласында оның атымен аталған саябақ бар. 2013 жылы «Боб Феллер Батырлық наградасы» Риццутоны Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткені үшін 37 Даңқ залының мүшесінің бірі ретінде марапаттады.
The Yankees retired Rizzuto's number 10 in a ceremony at Yankee Stadium on August 4, 1985. During this ceremony, he was also given a plaque to be placed in the stadium's Monument Park. The plaque makes reference to the fact that he "has enjoyed two outstanding careers, all time Yankee shortstop, one of the great Yankee broadcasters." Humorously, Rizzuto was accidentally bumped to the ground during his own ceremony, by a live cow wearing a halo (that is, a "holy cow"); both honoree and cow were unhurt. Rizzuto later described the encounter: "That big thing stepped right on my shoe and pushed me backwards, like a karate move." In that day's game, future broadcast partner Tom Seaver recorded his 300th career victory. Most baseball observers, including Rizzuto himself, came to believe that Derek Jeter had surpassed him as the greatest shortstop in Yankees history. The Scooter paid tribute to his heir apparent during the 2001 postseason at Yankee Stadium; jogging back to the Yankee dugout, he flipped the ceremonial baseball backhand, imitating Jeter's celebrated game saving throw to home plate that had just occurred during the Yankees' 2001 American League Division Series triumph. ESPN reported that the photo of Jeter and Rizzuto taken that evening is one of Jeter's most prized possessions. In the spring of 1957, following Rizzuto's release, Baltimore Orioles manager Paul Richards said, "Among those shortstops whom I have had the good fortune to see in action, it's got to be Rizzuto on top for career achievement. For a five year period, I would have to take Lou Boudreau. But, year after year, season after season, Rizzuto was a standout." Sportswriter Dan Daniel wrote at the time, "It seems to me that Rizzuto must be included among the few players of the past five years who may look forward to ultimate election to the Hall of Fame." but Rizzuto himself was more modest: "My stats don't shout. They kind of whisper." The push for Rizzuto became especially acute after 1984, when the committee elected Pee Wee Reese, the similarly regarded shortstop of the crosstown Brooklyn Dodgers. Bill James later used Rizzuto's long candidacy as a recurring focus in his book Whatever Happened to the Hall of Fame?, devoting several chapters to the shortstop's career and comparisons with similar players. James assessed Rizzuto's career statistics as historically substandard by Hall of Fame standards, although he acknowledged that credit must be given for the years he missed in World War II, and criticized many of the public arguments both for and against his selection; but despite noting that Rizzuto was a great defensive player and a good hitter he stated that he could not endorse his candidacy, as there were too many similar players with virtually identical accomplishments. The book's final paragraph noted Rizzuto's election to the Hall in February 1994. James, however, did point out that there were numerous players in the Hall who were inferior to Rizzuto, and in 2001 he selected Rizzuto as the 16th greatest shortstop of all time, ahead of eight other Hall of Famers. Rizzuto was modest about his achievements, saying, "I never thought I deserved to be in the Hall of Fame. The Hall of Fame is for the big guys, pitchers with 100 mph fastballs and hitters who sock homers and drive in a lot of runs. That's the way it always has been, and the way it should be." Rizzuto gave a memorably discombobulated induction speech at Cooperstown, in which he repeatedly complained about the buzzing flies that were pestering him. Rizzuto's "inimitable and wondrous digressions and ramblings" were mimicked by New York Times columnist Ira Berkow:Anyway, somewhere in the speech (Rizzuto) told about leaving home in Brooklyn for the first time when he was 19 years old and going to play shortstop in the minor league town of Bassett, Virginia, and he was on a train with no sleeper and when he got his first taste of Southern fried chicken and it was great and it was also the first time that he ever ate "Hey, White, what's that stuff that looks like oatmeal? "—and Bill White, his onetime announcing partner on Yankee broadcasts, and, like all his partners, never seemed to learn their first names, though he knew the first and last names of a lot of the birthdays he forever is announcing and the owners of his favorite restaurants even though as he admits he often talks about the score or the game, but after 38 years of announcing games and after a 13 year playing career with championship Yankee teams few seem to care about this either, well, White was in the audience and stood up and said "Grits". In 1999, the minor league Staten Island Yankees named their mascot "Scooter the Holy Cow", after Rizzuto. He was inducted in 2009 into the New Jersey Hall of Fame. There is a park named after him in Elizabeth, New Jersey, directly across from Kean University. In 2013, the Bob Feller Act of Valor Award honored Rizzuto as one of 37 Baseball Hall of Fame members for his service in the United States Navy during World War II.
Өлім
2005 жылы Куперстаунның жыл сайынғы жиынына және 2006 жылы «Нью-Йорк Янкиз» командасының қарт ойыншыларының күніне Риццуто қатыспағанда оның денсаулығы туралы сұрақтар туды. Оның соңғы ресми пайда болуы 2006 жылдың басында болды; айқын түрде денсаулығы нашарлаған ол, өзінің көптеген естелік заттарын сатуға шешім қабылдады. 2006 жылдың қыркүйегінде Риццутоның 1950 жылғы «MVP» тақтасы 175 000 долларға, әлем чемпионаттарының үш жүзігі 84 825 долларға, ал ішінде шайнау сағызы бар «Янкиз» кепкісі 8 190 долларға сатылды. Алынған ақшаның көп бөлігі Риццутоның ұзақ жылдар бойы қолдап келген «Джерси Сити» қаласының соқырларға арналған «Сент-Джозеф» мектебіне берілді. 2006 жылдың 12 қыркүйегінде «Нью-Йорк Пост» газеті Риццутоның «жеке реабилитациялық орталықта бұлшық еттерінің әлсіреуі мен жұтқыншақпен байланысты мәселелерді шешуге тырысып жатқанын» хабарлады. Риццуто 2007 жылдың 13 тамызында, «Янкиз» сапындағы соңғы ойынының 51 жылдығына үш күн қалғанда, Микки Мантлдың қайтысынан дәл он екі жыл өткен соң және 90 жасқа толуына бір ай жетпей ұйықтағанда көз жұмды. Ол бірнеше жыл бойы денсаулығы нашарлап, өмірінің соңғы айларын Нью-Джерси штатының «Вест-Оранж» қаласындағы қарттар үйінде өткізді. 89 жасында қайтыс болған кезде Риццуто Бейсбол Даңқы залының ең ескі мүшесі еді. Риццутодан әйелі Кора (2010 жылы қайтыс болды), қыздары Синди Риццуто, Патрисия Риццуто және Пенни Риццуто Йетто, ұлы Фил Риццуто кіші және екі немересі қалды.
When Rizzuto did not attend the annual Cooperstown reunion in 2005 and the annual New York Yankees Old Timers Day in 2006, questions were raised about his health. His last public appearance came early in 2006; visibly frail, he announced that he was putting much of his memorabilia on the market. In September 2006, Rizzuto's 1950 MVP plaque fetched $175,000, three of his World Series rings sold for $84,825, and a Yankee cap with a wad of chewing gum on it went for $8,190. The majority of the proceeds went to Rizzuto's longtime charity of choice, Jersey City's St. Joseph's School for the Blind. On September 12, 2006, the New York Post revealed that Rizzuto was currently in a "private rehab facility, trying to overcome muscle atrophy and problems with his esophagus." Rizzuto died in his sleep on August 13, 2007, three days short of the 51st anniversary of his last game as a Yankee, exactly twelve years after the death of Mickey Mantle, and just over a month shy of his 90th birthday. He had been in declining health for several years and was living at a nursing home in West Orange, New Jersey for the last months of his life. At the time of his death, at age 89, Rizzuto was the oldest living member of Baseball's Hall of Fame. Rizzuto was survived by his wife, Cora (who died in 2010), daughters Cindy Rizzuto, Patricia Rizzuto and Penny Rizzuto Yetto, son Phil Rizzuto Jr., and two granddaughters.