USS Colhoun (DD 85) – АҚШ флоттық эсминці, 1- және 2-дүниежүзілік соғыстарда болған. 1942 ж. Гуадалканалда жапон авиациясынан батып, 51 теңізші қаза болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық Wickes класындағы эсминец
American Wickes class destroyer
USS Colhoun (DD 85/APD 2) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен, кейін Екінші дүниежүзілік соғыста APD 2 болып қайта тағайындалған кеме. Ол Эдмунд Колхунның есімімен аталған әскери кемелердің алғашқысы болды. 1918 жылы суға түсірілген Colhoun, Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы айларында конвойлерді сүйемелдеу міндетін орындады, ал 1922 жылы қызметтен босатылғанға дейін бірнеше жыл Атлантика мұхитында жұмыс істеді. 1940 жылы жоғары жылдамдықты әскер тасымалы ретінде қайта қызметке кірген Colhoun, Екінші дүниежүзілік соғыстың басында Гуадалканал операциясын қолдау үшін жіберілді. 1942 жылдың 30 тамызында аралға жабдықтар түсіріп жатқанда, Жапон империясының әскери ұшақтарының шабуылына ұшырап, 51 теңізшісі қаза болды.
USS Colhoun (DD 85/APD 2) was a in the United States Navy during World War I and later redesignated APD 2 in World War II. She was the first Navy ship named for Edmund Colhoun. Launched in 1918, she remained on convoy duty for the final few months of World War I, and she then operated out of the Atlantic for several years until being decommissioned in 1922. Returning to service in 1940 as a high speed troop transport, Colhoun was dispatched to support the Guadalcanal campaign early in World War II. While unloading supplies to the island on 30 August 1942, she was attacked by aircraft of the Empire of Japan, and sunk with the loss of 51 men.
Дизайн және құрылыс
Кольхун – 1917-1919 жылдар аралығында АҚШ Әскери-теңіз күштері салған 111 эсминецтің бірі. Ол, өзімен бірдей 25 эсминецпен бірге, Массачусетс штатының Куинси қаласындағы Fore River кеме жасаушылығында Bethlehem Steel компаниясының техникалық талаптары мен егжей-тегжейлі жобалары бойынша салынды. Оның стандартты суыруы , жалпы ұзындығы 96 метр (315 фут), ені 9 метр (31 фут) және суға бату тереңдігі 3 метр (9 фут) болды. Сынақтар кезінде Хардинг кемесі жылдамдыққа жетті. Ол төрт /50 калибрлі зеңбірек және он екі торпедалық түтікпен қаруланған. Оның штатты экипажында 100 офицер мен сарбаз болды. Ол екі Curtis бу турбинасымен, төрт Yarrow қазандығының күшімен қозғалды. Кольхунның техникалық сипаттамалары толық белгілі емес, бірақ ол Bethlehem Steel компаниясымен жобаланған Wickes классы эсминецтерінің тобына жатты. Ол Bath Iron Works компаниясының жобалары бойынша салынған "Liberty" типі эсминецтерінен өзгеше конструкциямен салынды, ол Parsons немесе Westinghouse турбиналарын қолданды. "Liberty" типі емес эсминецтер қызметте нашарлап, 1929 жылы осы топтың барлық 60 кемесі Әскери-теңіз күштерінен шығарылды. Бұл кемелердің нақты көрсеткіштері, әсіресе отынның үнемділігі жағынан, жоспарланған көрсеткіштерден әлдеқайда төмен болды, көпшілігі жобалық стандартқа сәйкес емес жылдамдыққа ғана жете алды. Бұл класс кемелер бұрылу және салмақ бойынша да мәселелерге тап болды. Кольхун – Эдмунд Кольхунның құрметіне аталған АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі алғашқы кеме. Екінші Кольхун 1944 жылы қолданысқа енгізілді.
Colhoun was one of 111 s built by the United States Navy between 1917 and 1919. She, along with 25 of her sisters, were constructed at Fore River Shipyard shipyards in Quincy, Massachusetts, using specifications and detail designs drawn up by Bethlehem Steel. She had a standard displacement of an overall length of 315 feet (96 m), a beam of 31 feet (9 m) and a draft of 9 feet (3 m). On trials, Harding reached a speed of She was armed with four /50 caliber guns and twelve torpedo tubes. She had a regular crew complement of 100 officers and enlisted men. She was driven by two Curtis steam turbines powered by four Yarrow boilers. Specifics on Colhouns performance are not known, but she was one of the group of Wickes class destroyers designed by Bethlehem Steel, built from a different design than the 'Liberty type' destroyers constructed from detail designs drawn up by Bath Iron Works, which used Parsons or Westinghouse turbines. The non 'Liberty' type destroyers deteriorated badly in service, and in 1929 all 60 of this group were retired by the Navy. Actual performance of these ships was far below intended specifications especially in fuel economy, with most only able to make at instead of the design standard of at The class also suffered problems with turning and weight. Colhoun was the first commissioned in the U. S. Navy named for Edmund Colhoun. The second Colhoun was a commissioned in 1944.
Қызмет тарихы
Кольхун 1918 жылғы 21 ақпанда Фор-Ривер кеме жасаушылығында суға түсірілді және Эдмунд Росс Кольхуннің қызы Хелен А. Кольхунмен спонсорланды. 1918 жылғы 13 маусымда әскери қызметке қабылданып, АҚШ Атлантикалық флотына бағынышты болды. Нью-Йорк қаласы мен Еуропа порттары арасында конвойларды сүйемелдеуге тағайындалды, 30 маусым мен 1918 жылғы 14 қыркүйек аралығында Бірінші дүниежүзілік соғысты қолдау үшін әскерлер мен жабдықтар тасымалдаған кемелерге сүйемелдеді. 1918 жылғы 18 қарашада Кольхун Коннектикут штатының Нью-Лондон қаласына сол кезде әзірленіп жатқан дыбыс жабдығын сынауға көмектесу үшін келді. 1919 жылғы 1 қаңтарда Нью-Йорк штатының Файр-Айленд аймағында құлап кеткен Northern Pacific әскер тасымалдау кемесіне шұғыл түрде көмекке жіберілді. Кольхун Еуропадан оралып келе жатқан 194 әскерді кемеден эвакуациялап, оларды Нью-Джерси штатының Хобокен портына жеткізуге көмектесті. 1919 жылғы 1 желтоқсанда Филадельфия теңіз базасында қысқартылған комиссияға орналастырылып, содан кейін Норфолк теңіз базасында күрделі жөндеуден өтті. 1919 мен 1922 жылдар аралығында Кольхун резервтік статуста Атлантикалық флотқа бекітілді, базасы Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында орналасқан. Ол флоттық жаттығулар мен ірі маневрлерге қатысып, Кариб теңізі мен шығыс жағалауы бойынша бірнеше курсанттық саяхаттар жасады. 1922 жылдың ортасында Филадельфия теңіз кемежайына оралды және 28 маусымда қызметтен босатылды. 1940 жылғы 5 маусымда Кольхун Норфолк теңіз кемежайына сүйретіліп, жоғары жылдамдықты тасымалдау кемесіне айналдырылды. 1940 жылғы 11 желтоқсанда қайтадан флотқа қабылданып, APD 2 белгісін алды. Осыдан кейін Норфолк пен Кариб теңізі арасында бір жылдық жаттығулар өтті, Перл-Харборға шабуыл кезінде және АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысу кезінде сол аймақта болды.
Colhoun was launched on 21 February 1918 from Fore River Shipyard and sponsored by Helen A. Colhoun, the daughter of Edmund Ross Colhoun. She was commissioned on 13 June 1918. Reporting to the United States Atlantic Fleet, she was assigned as a convoy escort between New York City and ports in Europe, escorting ships carrying troops and supplies supporting World War I from 30 June and 14 September 1918. On 18 November 1918, she reported to New London, Connecticut, to assist in tests of sound equipment which was under development at the time. On 1 January 1919, she was rushed to assist the troop transport Northern Pacific which had run aground off Fire Island, New York. Colhoun assisted in transporting 194 of the troops off of the ship, who had been returning from Europe, to their destination port in Hoboken, New Jersey. On 1 December 1919, she was placed in reduced commission at Philadelphia Navy Yard, and then underwent an overhaul at Norfolk Navy Yard. Between 1919 and 1922, Colhoun remained assigned to the Atlantic Fleet on reserve status, based out of Charleston, South Carolina. She took part in sporadic fleet exercises and large maneuvers, as well as taking several midshipman cruises through the Caribbean and along the east coast. In mid 1922, she returned to Philadelphia Naval Yard and was decommissioned on 28 June. Colhoun was towed to Norfolk Navy Yard on 5 June 1940, and began conversion to a high speed transport. She was recommissioned into the fleet on 11 December 1940, and received the hull classification symbol of APD 2. Following this, she underwent a year of training exercises between Norfolk and the Caribbean, where she was during the attack on Pearl Harbor, and the entry of the U. S. into World War II.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Соғыс басталғанда ол Тынық мұхитқа бет алып, АҚШ Тынық мұхиты флотына қосылды. Ол Перл-Харборда орналасқан 12-ші көлік эскадрильясына қосылып, бір кезде су астына қарсы жаттығулар жүргізе бастады. 1942 жылдың 21 шілдесінде Ноумеяға (Жаңа Каледония) жетті. Соғыстың басында жауынгерлік кемелердің жетіспеуіне байланысты, Колхун жылдам көлік және су астына қарсы кеме ретінде екі қызметті бірдей атқарды. Осы қызметінде ол Соломон аралдарын басып алуға дайындық жүргізді. 1942 жылдың 7 тамызында Гуадалканал шабуылын бастар алғашқы десанттарда 1-ші теңіз жауынгерлік батальонының бөлімшелерін тасымалдап, басып алуға қолдау көрсету үшін көлік және су астына қарсы кеме ретінде қызметін жалғастырды. 1942 жылдың 30 тамызында таңертең Колхун Кукум нүктесіне жетіп, Гуадалканалдағы АҚШ теңіз жаяу әскерлерінің гарнизонына жүкті түсірді, содан кейін портынан шығып, су астына қарсы патрульдеуге кірісті. Сағат 12:00-ге дейін әуе шабуылы дабылы берілді және Колхун теңізге шықты. Сағат 14:00-де екінші ескерту келіп түсті. Ұзақ өтпей күзетші күннің артынан жақындап келе жатқан жапондық ұшақтар тобын байқады. Жапондық ұшақтар бұлттарды жамылғы ретінде пайдаланып, Колхунға қарсы үш бомба тастады, екеуі жақын жерге түсті, ал біреуі артқы жарық платформасына және жақын маңдағы қайыққа тиді. Бомбадан кейін орналасқан бұрылыстар төменге және алға қарай иіліп, артқы мотор бөлімінің есіктерін жапты, сондай-ақ қайықтан төгілген дизель майынан өрт шықты. Колхун өз әуе шабуылына қарсы артиллериясымен жауап беруге тырысты, бірақ жапондық ұшақтар бұлттардың арасында көрінбеді. Екінші шабуыл кеме батыс жағына бес-алты бомба тастап, бастионды құлатты және екі және бір зениттік пулеметті кемеден түсірді. Артқы мотор бөліміндегі майлау майын салқындату сорғысы қабырға арқылы алдыңғы мотор бөліміне ұшып кірді. Тағы екі бомба артқы палуба үйіне тікелей тиіп, ондағы барлық теңізшілер қаза болды. Кемені тастап кетуге бұйрық берілді, ал Гуадалканалдан бірнеше танк-баржалар аман қалғандарды құтқаруға жедел келді. Колхун батып, 51 адам қаза тауып, 18 адам жараланды. 1942 жылдың 11 қыркүйегінде ол теңіз кемелерінің тізімінен шығарылды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін бір шайқас жұлдызымен марапатталды.
With the war underway, she sailed for the Pacific to join the U. S. Pacific Fleet. There, she joined Transport Squadron 12 based out of Pearl Harbor, and began conducting anti submarine warfare exercises there for a time. She arrived in Nouméa, New Caledonia on 21 July 1942. With a shortage of combat ships at the beginning of the war, Colhoun served a dual role as both a high speed transport and an anti submarine warfare vessel. In this role, she began preparations for the invasion of the Solomon Islands. On 7 August 1942, she carried units of the 1st Marine Raider Battalion in the initial assault landings which began the Guadalcanal Campaign and continued to serve as both transport and antisubmarine vessel in support of the invasion. On the morning of 30 August 1942, Colhoun ported at Kukum Point and unloaded stores for the U. S. Marine Corps garrison on Guadalcanal, and then exited the harbor to undertake anti submarine patrols. Just before 12:00, an air raid siren was issued and Colhoun moved out to sea. A second alert was received at 14:00. Shortly thereafter, a lookout spotted a formation of Japanese aircraft approaching using the sun as cover. The Japanese aircraft, using clouds as cover, dove and released three bombs against Colhoun, two splashing nearby and one striking the after searchlight platform and a nearby boat. The bomb blew the after davits down and forward, blocking the after engine room hatches, and starting a fire from the diesel oil spilled by the boat. Colhoun attempted to return fire with her anti aircraft batteries, but the Japanese aircraft remained obscured by clouds. A second dive launched five or six bombs on her starboard side, knocking down the foremast and blowing two and one gun off the ship. A lubrication oil cooler pump in the after engine room was blown through the bulkhead into the forward engine room. Another two bombs scored direct hits on the after deck house, killing all of the men there. An order was given to abandon ship, and several tank lighters arrived quickly from Guadalcanal to assist in taking in survivors. Colhoun sank at Fifty one men were killed and 18 wounded in her sinking. She was stricken from the Naval Vessel Register on 11 September 1942. She received one battle star for her service in World War II.