Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ эсминеці Екінші дүниежүзілік соғыста Ұлыбританияға берілді және Сент-Назаир шабуылында қолданылды. USS Buchanan (DD 131), Франклин Бьюкененнің құрметіне аталған, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің құрамында болды. 1940 жылы «Эсминецтер базаларға арналған келісім» бойынша «Буканен» Ұлыбританияға өткізілді және HMS Campbeltown (I42) ретінде қызмет етті. Ол Сент-Назаир шабуылы кезінде қиратылды: 1942 жылғы 28 наурызда сағат 1:34-те, төрт тонна аматол жарылғыш заттарымен жүктелген кеме Форме Эклюз Луи Жубер құрғақ догының қақпаларына шапты. Келесі күні таңертең кеме жарылып, соғыс аяқталғанға дейін док пайдаланылмай қалды.
US destroyer transferred to the UK in WWII and expended in the St. Nazaire Raid
USS Buchanan (DD 131), named for Franklin Buchanan, was a in the United States Navy. Buchanan was transferred to the United Kingdom under the Destroyers for Bases Agreement in 1940 and served as HMS Campbeltown (I42). She was destroyed during the St. Nazaire Raid: at 1:34 on 28 March 1942, loaded with four tons of amatol explosive, the ship rammed the gates of the Forme Ecluse Louis Joubert dry dock. The ship exploded the following morning, ending the use of the dock for the rest of the war.
АҚШ әскери-теңіз флотында қызмет ету
Бірінші USS Buchanan (DD 131) 1919 жылғы 2 қаңтарда Bath Iron Works, Bath, Мэн штатында құрастырылды; демеушісі – Чарльз П. Уэзерби ханым. Кеме 1919 жылғы 20 қаңтарда қолданысқа берілді. Buchanan Кубадағы Гуантанамодағы Жоюшы күштердің қолбасшысына баяндады және 1919 жылдың шілдесінде 4-ші Жоюшы флотилиясымен қызмет ету үшін жіберілгенге дейін уақытша 2-ші Жоюшы эскадрильясына тіркелді. 1922 жылғы 7 маусымнан 1930 жылғы 10 сәуірге дейін Buchanan Сан-Диегода қызметтен тыс болды. Содан кейін ол 10-шы эсминецтер дивизиясына, Жоюшы эскадрильяларына, Ұрыс күштеріне қосылды және Батыс жағалауда әдеттегі дивизия, күш және флот іс-шаралары мен жаттығуларында жұмыс істеді. Осы қысқа мерзімде ол екінші дүниежүзілік соғыста адмирал болған және 1945 жылғы қаңтарда Оңтүстік Тынық мұхитында қаза тапқан Теодор Э. Чандлердің басқаруында болды. 1934 жылдың ортасында, бортында ROTC жасақтарымен Аляскаға саяхат жасағаннан кейін, ол Сан-Диегодағы 20-шы ауыспалы резервтік эсминец эскадрильясына қосылды. 1934 жылғы желтоқсанда толыққанды қызметке қайта оралды, ол 5-ші дивизияның, Жоюшылардың, Ұрыс күштерінің операцияларын жаңартты. Buchanan 1937 жылғы 9 сәуірден 1939 жылғы 30 қыркүйекке дейін Сан-Диегода қайтадан қызметтен тыс болды, одан кейін ол 65-ші дивизияның, 32-ші Жоюшы эскадрильясының, Атлантика эскадрильясының жағдайына дайындалды. 1939 жылғы желтоқсаннан 1940 жылғы 22 ақпанға дейін ол Бейтараптық патрулі және Антиль аймағында жұмыс істеді. Содан кейін ол Мексика шығанағында, Техас штатының Галвестон қаласынан, содан кейін Кей-Уэсттен және Флорида бұғазы бойында патрульдеуге тағайындалды. Ол 2 қыркүйекте Бостон теңіз базасына келді, содан кейін Галифаксқа бағытталды, онда 1940 жылғы 9 қыркүйекте қызметтен босатылды және "Базалар үшін эсминецтер келісімі" бойынша Ұлыбританияға берілді.
The first USS Buchanan (DD 131) was launched on 2 January 1919 by Bath Iron Works, Bath, Maine; sponsored by Mrs. Charles P. Wetherbee. The ship was commissioned on 20 January 1919. Buchanan reported to Commander, Destroyer Force, at Guantanamo, Cuba, and was temporarily attached to Destroyer Squadron 2 until ordered to the Pacific Fleet in July 1919 for duty with Destroyer Flotilla 4. From 7 June 1922 until 10 April 1930 Buchanan was out of commission at San Diego. She then joined Destroyer Division 10, Destroyer Squadrons, Battle Force, and operated on the West Coast in routine division, force, and fleet activities and problems. It was for this short period that she was commanded by Theodore E. Chandler, who would later become an admiral during World War II and be killed in action in the South Pacific in January 1945. In mid 1934, after making a cruise to Alaska with ROTC units aboard, she was placed in reduced commission attached to Rotating Reserve Destroyer Squadron 20 at San Diego. Again placed in full commission in December 1934, she resumed operations with Division 5, Destroyers, Battle Force. Buchanan was again out of commission at San Diego from 9 April 1937 until 30 September 1939 at which time she was refitted for action with Division 65, Destroyer Squadron 32, Atlantic Squadron. From December 1939 until 22 February 1940, she operated with the Neutrality Patrol and Antilles Detachment. She was then assigned to patrol in the Gulf of Mexico, operating out of Galveston, Texas and later off Key West and around the Florida Straits. She arrived at Boston Navy Yard on 2 September and then proceeded to Halifax, where on 9 September 1940 she was decommissioned and transferred to the United Kingdom under the Destroyers for Bases Agreement.
Корольдік теңіз флотында қызмет ету - HMS Campbeltown (I42)
1940 жылы 29 қыркүйекте Англияның Девонпорт портына келгеннен кейін, HMS Campbeltown Батыс жақындау командасының Ливерпульдегі 7-ші эскорт тобына бекітілді. 1941 жылдың қаңтар айында ол Нидерланды Корольдік Әскери-теңіз күштеріне шартты түрде берілді, бірақ 1941 жылдың қыркүйегінде қайтадан Корольдік Әскери-теңіз күштеріне қайтарылды. 1941 жылдың қыркүйегінен 1942 жылдың наурызына дейін Атлантикалық конвойлермен бірге қызмет етті және бірнеше рет жаудың U-деніз асты қайықтары мен ұшақтарынан шабуылға ұшырады, бірақ зақымсыз құтылды. 1941 жылы 15 қыркүйекте ол жаудың әуе шабуылынан зақымданған норвегиялық Vinga танкерінің құтқарылғандарын жинады.
Upon her arrival at HMNB Devonport, England, on 29 September 1940, HMS Campbeltown was allocated to the 7th Escort Group, Liverpool, in the Western Approaches Command. In January 1941 she was provisionally allocated to the Royal Netherlands Navy, but reverted to the Royal Navy in September 1941. Between September 1941 and March 1942 she served with Atlantic convoys and was attacked on several occasions by enemy U boats and aircraft, but escaped without damage. On 15 September 1941 she picked up the survivors of the Norwegian motor tanker Vinga, damaged by an enemy air attack.
Сен-Назер шабуыл
1942 жылы Норвегияның Тронхейм портына тікелей иенген неміс әскери кемесі «Тирпиц» Атлантика мұхитындағы конвойлерге қауіпті деседі. Бірақ, егер кеме Атлантикаға шығар болса, онда Франциядағы неміс оккупациясы астындағы Сен-Назер портында мұхит лайнері үшін салынған құрғақ док, Атлантика жағалауындағы немістердің қолдағы жалғыз, оны сыйдыра алатын док еді. Егер осы док істен шығарылса, «Тирпицтің» Атлантикаға шығуы оған әлдеқайда қауіпті болып, тәуекелге тұрарлық емес деп есептелді. Осы міндетті орындау үшін ескірген «Кэмпбелтаун» таңдалды, оның сыртқы түрі неміс «Мёве» класындағы торпедалық қайыққа ұқсату үшін жылдам жаңартылды. Нағыз неміс тану белгілерін пайдаланып, күштер портынан бір шақырымдай жақынға жеткенше оққа түспеді, ең үлкен нысана болған «Кэмпбелтаун» оқтардың көп бөлігін өзіне тартып алды. 1942 жылдың 28 наурызында сағат 01:34-те «Кэмпбелтаун» жоспарланғаннан төрт минут кешіккенімен док қақпасына шабуылдады. Әскерлер мен экипаж жаудың қатты оқ атуы кезінде жағаға түсіп, док машиналарын бұзуға кірісті. Шабуылға қатысқан 611 адамның ішінде 169-ы (64 коммандос және 105 теңізші) қаза тапты. Тірі қалғандардың 215-і тұтқындалды, ал 222-сі аман қалған шағын қайықтармен эвакуацияланды. Тағы бесі қолға түспей, Франция арқылы Испанияға, содан кейін Гибралтарға қашып кетті. «Кэмпбелтаундағы» жарыққыштар келесі күні, 28 наурызда, британдықтар күткен соңғы уақыттан бір жарым сағат өткен соң жарылды. Немістер кемені тінткенімен, жарыққыштарды таба алмады. Жарылыстан шамамен 250 неміс сарбазы мен француз азаматы қаза тапты, кеменің алдыңғы жартысы мен 160 тонналық кассион қирады, докқа су кіріп, кеменің қалдықтарын ішке жуды. Док соғыс аяқталғанға дейін қолдануға жарамсыз болды және 1948 жылға дейін жөнделмеді.
In 1942, the German battleship Tirpitz anchored at Trondheim in Norway was considered to present a grave threat to Atlantic convoys. However, should the ship enter the Atlantic then the dry dock originally built for the ocean liner in the German occupied port of Saint Nazaire, France, was the only one in German hands on the Atlantic seaboard large enough to hold her. It was considered that if this dock could be put out of action, then a sortie by Tirpitz into the Atlantic would be much more dangerous for her, and probably not worth the risk. The obsolete Campbeltown was selected for the task, and cosmetic modifications quickly done to make her look similar to a German Möwe class torpedo boat. Using genuine German recognition signals, the force approached to within less than a mile of the harbour before they were fired upon, Campbeltown as the largest target drawing most of the fire. At 01:34 on 28 March 1942, Campbeltown rammed the dock gate four minutes later than planned. Troops and crew came ashore under heavy German fire and set about demolishing the dock machinery. 169 of the raiders were killed (64 commandos and 105 sailors) out of the 611 men in the attacking force. Of the survivors, 215 were captured and 222 were evacuated by the surviving small craft. A further five evaded capture and travelled overland through France to Spain and then to Gibraltar. The charges in Campbeltown exploded the next day, 28 March, an hour and a half after the latest time that the British had expected them to detonate. Although the ship had been searched by the Germans, the explosives had not been detected. The explosion killed around 250 German soldiers and French civilians and demolished both the front half of the ship and the 160 ton caisson, the inrush of water into the dock washing the remains of the ship into it. The dock was rendered unusable for the rest of the war, and was not repaired until 1948.
Кеме қоңырауы
Қоңырау Пенсильвания штатының Кемпбеллтаун қаласына АҚШ-тың Ленд-Лизинг бағдарламасына деген алғыс ретінде сыйға берілген. 1989 жылы қолданысқа енген кезде, қала бұл қоңырауды қазіргі HMS Campbeltown, 22 типті фрегатына уақытша берген, және ол қоңырау HMS Campbeltown Корольдік Әскери-Теңіз күштерінде қызмет еткен кезеңде кемеде болды. Қоңырау 2011 жылдың 21 маусымында HMS Campbeltown қызметтен шығарылғанда қалаға қайтарылды.
The bell was given to Campbelltown, Pennsylvania as a gesture of appreciation towards the United States for the Lend Lease programme. It was lent by the town to the current , a Type 22 frigate, when it was commissioned in 1989, and remained on the ship whilst it was in service with the Royal Navy. The bell was returned to the town on 21 June 2011 when HMS Campbeltown was decommissioned.
Фильмдер
1952 жылғы "Gift Horse" және 1968 жылғы "Attack on the Iron Coast" фильмдерінің екеуі де HMS Campbeltown тарихына шала байланысты негізделген.
The 1952 film Gift Horse and the 1968 film Attack on the Iron Coast were both loosely based on the story of HMS Campbeltown.