Флеминг: Саксон-Бранденбург саяхаты және әскери жолы

Кіріспе

Хайно Генрих Рейхсграф фон Флеминг (8 мамыр 1632 – 1 наурыз 1706) – саксон, кейіннен Бранденбург армиясының басшысы, фельдмаршал және Берлин губернаторы. Флеминг Мартентинде, Бранденбургтың ескі ақсүйек отбасында дүниеге келді, бұл отбасының Нидерландтан көшіп келгені мүмкін. Ол Якоб фон Флеминг пен Барбара фон Пфульдің үшінші ұлы болды. Немец университеттерінде жан-жақты білім алғаннан кейін, Флеминг Бранденбург қызметіндегі қосымша әскерлердің полковнигі ретінде Осман түріктерімен шайқасты. 1672 жылы Бранденбург курфюрсі Фридрих Вильгельм оны Польша короліне жіберді. Вильгельм Оранскийға бірнеше рет үлкен қызмет көрсеткеннен кейін, Флеминг Бранденбург армиясында қызмет етті, бірақ бейбіт уақытта басқа армияларда да қызмет етті. Оның қабілеті мен батылдығы үшін оған қызметін ауыстыру туралы көптеген ұсыныстар түсті және 1682 жылы Саксон армиясында фельдмаршал лейтенанты (шамамен екі жұлдызды генералға тең) болды. Саксон қосымша әскерлеріне қолбасшылық ету арқылы, ол 1683 жылы Венаға дейін түріктердің жолын кешіктіруге үлкен үлес қосты. 15 ақпан 1684 жылы ол саксон әскерлерінің қолбасшысы болды және 8 қыркүйекте барон фон дер Гольц қайтыс болғаннан кейін фельдмаршал атанды. Осы және келесі жылы ол сайлаушы Иоганн Георг III басшылығымен Рейн бойындағы саксон әскерлеріне басшылық етті. Алайда, ол бірнеше жеке құқық бұзушылықтары үшін қызметтен шеттетілді, бұл оны қатты ренжітті. Австриялық генералдар оны жемқорлыққа айыптады. Ол саксон армиясын тастап, Бранденбург армиясында маршал болды, осындай қызметке тағайындалған төрт фельдмаршалдың бірі (қалған үшеуі – Иоганн Георг II, Анхальт-Дессау князі, Дерффлингер және Шпаен). Флеминг Фландрияда сәтті қолбасшылық етті және 1698 жылы денсаулығына байланысты зейнетке шықты. 1691 жылы ол 1-ші пруссиялық жаяу әскер полкінің полк шефі болды, ол 1698 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1667 жылы ол Бранденбург курфюрсінің жеке кеңесінің президенті Отто фон Швериннің немересі Агнес Доротея фон Шверинге үйленді. 1674 жылы ол Доротея Элизабет фон Пфульге үйленді († 1740), Георг Адам фон Пфульдің қызы (1618–1672), корольдік пруссиялық кавалерия генералы, Шпандау цитаделінің губернаторы, Гросс және Кляйн Букковтың (Меркиш Швейцариясы) иесі. Олардың төрт ұлы мен екі қызы болды.

Heino Heinrich Reichsgraf von Flemming (8 May 1632 – 1 March 1706) was a Saxon, later Brandenburger army leader and field marshal and Governor of Berlin. Flemming was born in Martenthin into an old noble Brandenburg family that probably emigrated from the Netherlands. He was the third born son of Jakob von Flemming and Barbara von Pfuel. After a comprehensive education at German universities, Flemming fought the Ottoman Turks as a colonel of auxiliary troops in the service of Brandenburg. Frederick William, Elector of Brandenburg, sent him to the King of Poland in 1672. After serving William of Orange excellently several times, Flemming eventually came to serve in the Brandenburg army, although in times of peace he served in other armies. Because of his ability and bravery he received many offers to change services, and in 1682 became a Feldmarschallleutnant (roughly the equivalent of a two star general) in the Saxon army. Commanding the Saxon auxiliary troops, he contributed to the delaying of the Turks before Vienna in 1683. On 15 February 1684 he became commander of Saxon troops and became a field marshal after the death of Baron von der Goltz on 8 September 1688. In this and the following year he commanded the Saxon troops on the Rhine under Elector John George III. However, he was suspended for multiple personal offenses, which hurt him deeply. The Austrian generals accused him of corruption. He left the Saxon army and became a marshal with the Brandenburg army, one of four field marshals who did so (the other three being John George II, Prince of Anhalt Dessau, Derfflinger, and Spaen). Flemming commanded successfully in Flanders and retired in 1698 for health reasons. In 1691, he was made regimental chef of the 1st Prussian Infantry Regiment, a position which he held until 1698. In 1667, he married Agnes Dorothea von Schwerin, niece of Otto von Schwerin, President of the Elector of Brandenburg's Privy Council. 1674 he married Dorothea Elisabeth von Pfuel († 1740), daughter of Georg Adam von Pfuel (1618–1672), royal Prussian General of the Cavalry, Governor of Spandau Citadel, Lord of Groß und Klein Buckow (Märkische Schweiz). They had four sons and two daughters.