Кіріспе
Генетикалық ауытқуды тіршілікке бейімділікпен байланыстыратын принцип – статистик және эволюциялық биолог Рональд Фишер ұсынған популяциялық генетикадағы генетикалық ауытқу туралы идея. Теореманың абстрактілі математикасын нақты биологияға қолданудың дұрыс жолы күрес тудырған мәселе. Онда былай делінген: "Кез келген организмнің тіршілікке бейімділігінің өсу қарқыны сол уақыттағы тіршілікке бейімділіктің генетикалық ауытқуына тең". Ал қазіргі терминологияда: "Гендік жиіліктердегі өзгерістер арқылы табиғи іріктеудің нәтижесінде кез келген организмнің орташа тіршілікке бейімділігінің өсу қарқыны сол уақыттағы тіршілікке бейімділіктің генетикалық ауытқуымен дәл тең".
Fisher's fundamental theorem of natural selection is an idea about genetic variance in population genetics developed by the statistician and evolutionary biologist Ronald Fisher. The proper way of applying the abstract mathematics of the theorem to actual biology has been a matter of some debate. It states:
"The rate of increase in fitness of any organism at any time is equal to its genetic variance in fitness at that time." Or in more modern terminology:
"The rate of increase in the mean fitness of any organism, at any time, that is ascribable to natural selection acting through changes in gene frequencies, is exactly equal to its genetic variance in fitness at that time".
Тарих
Теорема алғаш рет Фишердің 1930 жылы жарық көрген «Жаратылыс таңдауының генетикалық теориясы» кітабында тұжырымдалған. Фишердің американдық генетик Сеуолл Райтпен адаптивті ландшафттар жөніндегі дау-жанжалының нәтижесінде теорема көбінесе популяцияның орташа сәйкестік деңгейі әрқашан артады деген мағынада түсінілді, бірақ модельдер мұның рас еместігін көрсеткенімен. 1972 жылы Джордж Р. Прайс Фишер теоремасының шынымен дұрыс екенін (және Фишердің дәлелі де бір-екі қатесі болса да дұрыс екенін) көрсетті, бірақ оны аса маңызды деп санамады. Прайс көрсеткен күрделілік, түсінуді қиындатқан фактор, теорема ген жиілігінің өзгеруінің бір бөлігі үшін ғана формула береді, оның барлығы үшін емес. Бұл бөлік табиғи іріктеуге байланысты деп айтуға болады. Қиындық тудыратын факторларға байланысты, негізгі теореманы тексеру өте сирек кездеседі, алайда 2007 жылы Болник бұл әсерді табиғи популяцияда сынап көрді.