Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық джаз әншісі, ән жазушы және продюсер
American jazz singer, songwriter, and producer
Кассандра Уилсон (4 желтоқсан 1955 жылы туған) – Миссисипи штатының Джексон қаласында туған американдық джаз әншісі, ән жазушы және продюсер. Ол ең табысты әйел джаз әншілерінің бірі және сыншы Гэри Гиддинс оны "айқын тембр және өзгешелігімен ерекшеленетін, жұмысына блюз, кантри және халық музыкасын қосып, жаңа мүмкіндіктер ашқан" әнші деп сипаттады. Ол көптеген сыйлықтарға ие болған, оның ішінде екі Грэмми сыйлығы бар, ал 2001 жылы Time журналы оны "Американың ең үздік әншісі" деп мойындады.
Cassandra Wilson (born December 4, 1955) is an American jazz singer, songwriter, and producer from Jackson, Mississippi. She is one of the most successful female jazz singers and has been described by critic Gary Giddins as "a singer blessed with an unmistakable timbre and attack [who has] expanded the playing field" by incorporating blues, country, and folk music into her work. She has won numerous awards, including two Grammys, and was named "America's Best Singer" by Time magazine in 2001.
Ерте өмір және мансап
Кассандра Уилсон – гитарист, басист және музыка мұғалімі Герман Фоулкс, Jr., мен білім беру саласында докторлық диссертация қорғаған бастауыш сынып мұғалімі Мэри МакДэниелдің үшінші және ең кіші баласы. Оның тегінде Фон, Йоруба, Ирландия және Уэльс тайпаларының өкілдері бар. Анасының Motown музыкасына деген сүйіспеншілігі мен әкесінің джазға берілгендігі Уилсонның музыкаға деген ерте қызығушылығын оятуға себеп болды. Уилсонның алғашқы ресми музыкалық білімі классикалық сабақтардан бастау алды; ол алты жасынан он үш жасқа дейін фортепианоны оқыды және орта мектептің концерттік және марш-бандтерінде кларнет тартып ойнады.
Cassandra Wilson is the third and youngest child of Herman Fowlkes, Jr., a guitarist, bassist, and music teacher; and Mary McDaniel, an elementary school teacher who earned her PhD in education. Her ancestry includes Fon, Yoruba, Irish and Welsh. Between her mother's love for Motown and her father's dedication to jazz, Wilson's parents sparked her early interest in music. Wilson's earliest formal musical education consisted of classical lessons; she studied piano from the age of six to thirteen and played clarinet in the middle school concert and marching bands.</blockquote>
Кез келген музыкалық шығармадағы басты орынды әдетте дауыс алатын болса да, M Base-тің күрделі текстураларына немесе гармониялық түрде бай мелодияларына дауыс онша сәйкес келмейтін. Дегенмен, Уилсон сөзсіз импровизация мен өлеңдер арқылы осы музыкалық ортаға өзін ұсынып, оның бір бөлігіне айналды. Оны Коулменнің жетекшісі ретіндегі тұңғыш альбомы Motherland Pulse (1985) жəне Five Elements тобының құрамында On the Edge of Tomorrow (1986), World Expansion (1986), Sine Die (1987) және M Base Collective тобының үлкен ансамбль ретіндегі жалғыз жазбасы Anatomy of a Groove (1992) альбомдарында естіруге болады. Сонымен қатар, Уилсон альт-саксофонист Генри Тредгиллдің қатысуымен авангардтық New Air триосымен гастрольдік сапарлар жасады және Air Show No. 1 (1987) альбомын Италияда жаздырды. Уилсоннан он жыл үлкен және AACM мүшесі Тредгилл стильдік шекараларды басып өту қабілеті үшін композитор ретінде жоғары бағаланды, бұл қасиет ол және Уилсонға ортақ.
Although the voice – typically treated as the focal point of any arrangement in which it is included – was not an obvious choice for M Base's complex textures or harmonically elaborated melodies, Wilson wove herself into the fabric of these settings with wordless improv and lyrics. She can be heard on Coleman's debut as a leader Motherland Pulse (1985), then as member of his Five Elements on On the Edge of Tomorrow (1986), World Expansion (1986), Sine Die (1987), and on M Base Collective's sole recording as a large ensemble Anatomy of a Groove (1992). At the same time, Wilson toured with avant garde trio New Air featuring alto saxophonist Henry Threadgill and recorded Air Show No. 1 (1987) in Italy. A decade her senior and an AACM member, Threadgill has been lauded as a composer for his ability to transcend stylistic boundaries, a trait he and Wilson share.
Жеке мансап
М-базаның басқа да әртістері сияқты Уилсон Мюнхендегі JMT тәуелсіз лейблмен келісімшартқа қол қойды. Ол өзінің алғашқы альбомын 1986 жылы Point of View деген атпен шығарды. Оның кейінгі JMT альбомдарының көпшілігі сияқты, осы жазбаларда да M Base стиліндегі Уилсонның өзінің шығармалары басым болды; ол Коулман, Жан Пол Бурли және Джеймс Вайдманмен бірлесіп жазған материалдарды, сондай-ақ бірнеше стандартты әндерді де жазды. Оның құбыла дауысы осы жазбалар барысында біртіндеп көріне бастап, алдыңғы қатарға шықты. Ол дыбыстың биіктігін өзгертуге, буындарды созуға, тембр мен тоның қараңғыдан құңқылға дейін өзгертуге керемет қабілетке ие болды. Бұл жазбалар оны талантты музыкант ретінде таныстырғанмен, Уилсон осы кезеңнің ортасында жарық көрген стандартты әндер альбомы Blue Skies (1988) арқылы алғаш рет кең ауқымды сыншылардың мақтауын алды. 1993 жылы Blue Note Records лейблімен келісімшартқа отыру оның мансабындағы маңызды бұрылыс болды және жүздеген мыңнан астам тиражбен сатылған альбомдары арқылы джаз музыкасын тыңдамайтын көрермендерге де танылды. Blue Light 'Til Dawn (1993) альбомынан бастап оның репертуары блюз, поп, джаз, әлемдік музыка және кантри жанрларының кең синтезіне қарай бағытталды. Ол өзінің шығармаларын және стандартты әндерді орындауды жалғастырғанмен, Роберт Джонсонның "Come On in My Kitchen", Джони Митчеллдің "Black Crow", The Monkees тобының "Last Train to Clarksville" және Хэнк Уильямстың "I'm So Lonesome I Could Cry" сияқты сан алуан әндерді де өзіне қабылдады. Уилсонның 1996 жылғы New Moon Daughter альбомы "Ең үздік джаз вокалы" номинациясында Грэмми сыйлығын жеңіп алды. Оның 1980-жылдардың соңында дүниеге келген Джеррис есімді ұлы бар. Ол She Who Weeps альбомындағы "Out Loud (Jeris' Blues)" әнін оған арнады. Көп жыл бойы ол ұлымен бірге Нью-Йорк қаласының Sugar Hill ауданында, бұрын Граф Бази, Лена Хорн және боксшы Джо Луиске тиесілі болған пәтерде тұрды. 2000 жылдан 2003 жылға дейін Уилсон актер Исаак де Банколемен үйленді, ол оны "Traveling Miles: Cassandra Wilson" (2000) атты концерттік фильмінде түсірді. Уилсон мен оның анасы Альфа Каппа Альфа әйелдер қауымының мүшелері.
Like fellow M Base artists, Wilson signed to the Munich based, independent label JMT. She released her first recording as a leader Point of View in 1986. Like the majority of her JMT albums that followed, originals by Wilson in keeping with M Base dominated these sessions; she would also record material by and co written with Coleman, Jean Paul Bourelly, and James Weidman as well as a few standards. Her throaty contralto gradually emerges over the course of these recordings, making its way to the foreground. She developed a remarkable ability to stretch and bend pitches, elongate syllables, manipulate tone and timbre from dusky to hollow. While these recordings established her as a serious musician, Wilson received her first broad critical acclaim for the album of standards recorded in the middle of this period, Blue Skies (1988). Her signing with Blue Note Records in 1993 marked a crucial turning point in her career and major breakthrough to audiences beyond jazz with albums selling in the hundreds of thousands of copies. Beginning with Blue Light 'Til Dawn (1993) her repertoire moved towards a broad synthesis of blues, pop, jazz, world music, and country. Although she continued to perform originals and standards, she adopted songs as diverse as Robert Johnson's "Come On in My Kitchen", Joni Mitchell's "Black Crow", The Monkees' "Last Train to Clarksville", and Hank Williams' "I'm So Lonesome I Could Cry". Wilson's 1996 album New Moon Daughter won the Grammy for Best Jazz Vocal Performance. She has a son, Jeris, born in the late 1980s. Her song "Out Loud (Jeris' Blues)" on the album She Who Weeps is dedicated to him. For many years she and her son lived in New York City's Sugar Hill, in an apartment that once belonged to Count Basie, Lena Horne and the boxer Joe Louis. From 2000 to 2003 Wilson was married to actor Isaach de Bankolé, who directed her in the concert film Traveling Miles: Cassandra Wilson (2000). Wilson and her mother are members of Alpha Kappa Alpha sorority.