Кіріспе

Американдық әнші Рики Ли Джонс (8 қараша 1954 жылы туған) – американдық әнші, музыкант және ән жазушы. Бес онжылдыққа созылған мансабында және 15 студиялық альбомында ол рок, R&B, поп, соул және джаз сияқты әртүрлі музыкалық стильдерде өнер көрсеткен. Екі мәрте «Грэмми» сыйлығының иегері (сегіз номинациядан), Джонс 1999 жылы VH1 телеарнасының «Рок-н-роллдағы 100 ең ұлы әйел» тізімінде 30-шы орынға ие болды. AllMusic басылымы: «Рики Ли Джонс сияқты ерекше және көпжанрлы әнші-күйшілердің саны аз. Ол өте сезімтал және дымқыл дауыспен әндейді, сонымен қатар джаз, фолк және R&B элементтерін ерекше поп стиліне үйлестіре алатын композитор». Альбом сол жылы платиналық мәртебеге ие болды және Джонс 1980 жылы төрт «Грэмми» сыйлығына ұсынылып, «Жылдың жаңа суретшісі» номинациясында жеңіске жетті. Оның үшінші альбомы «The Magazine» 1984 жылы шықты, ал Джонс жазу студиясынан қысқа үзіліс жасады. Оның төртінші альбомы «Flying Cowboys» 1989 жылы жарық көрді және кейіннен алтын мәртебеге ие болды. Оның 15-ші студиялық альбомы «Pieces of Treasure» 2023 жылы шықты және Джонсқа «Ең үздік дәстүрлі поп вокалы» номинациясы бойынша сегізінші «Грэмми» сыйлығына ұсыныс жасады.

Ерте өмір

Джонс 1954 жылғы 8 қарашада Чикагоның солтүстік жағында Ричард пен Бетти Джонстың төрт баласының үшіншісі ретінде дүниеге келді. Ол әнші, ән жазушы, суретші және трубашы болған әкесінің құрметіне аталған. Оның анасы Бетти Огайо штатының Мансфилд қаласы маңындағы жетімдер үйлерінде өскен. Оның ағасы Дэниел және екі қарындасы – Джанет Адель мен Памела Джо бар. Оның әкесінің әкесі, Фрэнк "Пэг Лег" Джонс және әжесі Миртл Ли Чикагодағы водевиль артистері болған. Әнші, биші және комедия актері Пег Лег Джонстың өнері ән айтудан, укулелемен сүйемелдеуден, жұмсақ табанда билеуден, акробатикадан және комедиядан тұрған.

Алғашқы жылдары: 1975-1982

21 жасында Джонс Калифорнияның Венеция қаласындағы барлар мен кофеханаларда дәстүрлі джаз бен өзінің әндерін орындауын бастады. Сол жерде ол пианиношы және ән жазушы Альфред Джонсонмен танысты, олармен бірге "Weasel and the White Boys Cool" және "Company" әндерін жазды, бұл әндер кейін Джонстың тұңғыш альбомында жарық көрді. 1977 жылы Джонс Том Уэйтспен "The Troubadour" клубында кездесті. Олар 1979 жылы ажырасуға дейін шамамен екі жыл кездесті. Доктор Джон, Рэнди Ньюман және Майкл Макдональдтың қатысуымен жазылған альбом Billboard 200 тізімінде 3-орынға ие болып, платиналық мәртебе алды. Джонс өзінің алғашқы кәсіби концертінде Бостонда Time журналының мұқабасында пайда болды, оны "Coolsville герцогинясы" деп атады. Альбом шыққаннан кейін гастрольдік сапарға шығып, 1979 жылдың 22 шілдесінде Карнеги залында өнер көрсетті. Оның тобының құрамында Нью-Йорктік гитарист Базз Фейтен болды, ол альбомда ойнап, он жылдан астам уақыт бойы оның жазбаларында қатысты. 1979 жылдың көктемі мен жазында алғаш рет өнер көрсеткеннен кейін Джонс Rolling Stone журналының мұқабасында пайда болды. Энни Лейбовиц түсірген суретте Джонс қара бюстгальтер мен ақ берет киіп, отырған күйде бейнеленген. Джонс 22-ші жылдық Grammy сыйлығында төрт номинация алды: "Chuck E.'s in Love" әні үшін "Жыл әні" және "Ең жақсы поп-вокалдық орындау (әйел)", "The Last Chance Texaco" әні үшін "Ең жақсы рок-вокалдық орындау (әйел)", және "Жылдың жаңа суретшісі" номинациясын жеңіп алды. Альбом Том Ноксқа берілген "Ең жақсы инженерияланған жазба (классикалық емес)" номинациясына да ие болды. 1980 жылы Фрэнсис Форд Коппола Джонстың өзінің алдағы "One from the Heart" фильмінде Уэйтспен бірлесіп жұмыс істеуге шақырды, бірақ ол 1979 жылдың соңындағы ажырасуына сілтеме жасап, бас тартты. 1981 жылы Джонс өзінің екінші альбомын, "Pirates" альбомын шығарды, ол сыншылардың жоғары бағасын алды және коммерциялық сәттілікке жетті. Альбом Billboard 200 тізімінде 5-орынға жетіп, тез арада алтын сертификат алды. Журналда "Pirates" альбомына арналған бес жұлдызды мақала да жарияланды. "A Lucky Guy" синглі альбомнан шыққан жалғыз Billboard Hot 100 хит-парадына енді, 64-орынды иеленді, бірақ "Pirates (So Long Lonely Avenue)" және "Woody and Dutch on the Slow Train to Peking" әндері Billboard Mainstream Rock чартындағы 40-қа жақын хиттердің қатарына кірді. Алғашқы сингл "The Real End" 1984 жылы Billboard Hot 100 хит-парадында 82-орынды иеленді. Осы кезеңде ол 1987 жылы Filmation компаниясының "Pinocchio and the Emperor of the Night" фильмінде Ширли Джонстың орнына "Love is the Light Inside Your Heart" атты түпнұсқа әнін орындады. Норвегия мен Швециядағы сәтті гастрольдік сапардан кейін, содан кейін Майкл Лангтың басқаруымен Израильде Ray Charles-тің концертін ашып бергеннен кейін ол АҚШ-қа оралды және Gary Gersh компаниясымен Geffen Records-ке қол қойды, ол оны ұзақ күткен төртінші альбомы үшін Steely Dan-нің Уолтер Беккермен біріктірді. 1988 жылдың қыркүйегінде екеуі "Flying Cowboys" жұмысын бастады. Альбом 1989 жылдың қыркүйегінде жарық көрді және екі хит шығарды: "Satellites", жаңа ересектер радио форматында 1-орынға шықты; және Бекермен бірлесіп жазылған "The Horses". Соңғы әнді Кенни Логгинс қайта орындады, сондай-ақ ол 1996 жылғы "Jerry Maguire" фильмінде де пайда болды. "The Horses" әні 1991 жылы Дарил Брейтуайт оны қайта орындағанда Австралиядағы 1-орынға ие болды. Flying Cowboys АҚШ-тың 40 үздік альбомына кірді, Billboard 200 тізімінде 39-орынды иеленді, ал колледж радиосындағы "Satellites" хиті Billboard Modern Rock Tracks чартында 23-орынға жетті. Джонс 1992 жылғы "Joshua Judges Ruth" альбомы үшін Лайл Ловеттпен "North Dakota" әнін дуэт ретінде орындады, сондай-ақ Лео Коттке мен Арло Гатридің альбомдарында ән салған. 1994 жылы Джонстың алғашқы жеке концерттері 1995 жылдың қыркүйегінде Reprise Records компаниясымен келісімшарт жасасқан "Naked Songs" акустикалық альбомына жол ашты. Альбом Billboard 200 тізімінде 121-орынға жетті, Джонстың классикалық және альбомдық материалдарын акустикалық түрде қайта өңдеді, бірақ жаңа әндер жоқ. Өзінің эксперименттері мен өзгерістеріне баса назар аударған Джонс 1997 жылдың маусымында Reprise Records-та шыққан "Ghostyhead" үшін электрондық музыканы қабылдады. Рик Бостонмен бірлесіп жазылған альбом (екеуі де өндіріспен және жиырма бір ортақ аспаптармен танымал), Джонстың биттерін, циклдерін және электрондық ырғақтарын пайдаланғанын, сондай-ақ Джонстың 1990 жылдардың ортасынан соңына дейінгі трип-хоп қозғалысымен байланысын көрсетті. Тәндік мақтауларға қарамастан, ол коммерциялық сәттілікке жетпей, Billboard 200 тізімінде 159-орынды иеленді. 2003 жылдың қазан айында V2 тәуелсіз лейблінде шыққан "The Evening of My Best Day" альбомы джаз, келт фолк, блюз, R&B, рок және евангелие әсерін көрсетті және сәтті және ұзақ гастрольдік сапарға шықты. Альбом Billboard 200 тізімінде 189-орынға жетті. Джонсқа деген жаңа қызығушылық 2005 жылдың маусымында Rhino компаниясы арқылы шыққан үш дискілік антология "Duchess of Coolsville: An Anthology" альбомына әкелді. Ли Кантенлонмен жасалған әсем жинақ, альбом әндері, тікелей материалдар, каверлер мен демо жазбаларды қамтыды, сондай-ақ Джонстың және әртүрлі әріптестерінің эсселерін, сондай-ақ Рэнди Ньюман, Уолтер Беккер, Куинси Джонс және Тори Амос сияқты артистердің құрметтерін қамтыды. Сондай-ақ 2005 жылы Джонс өзінің жігіті және әріптесі Ли Кантенлонның "The Words" кітабының музыкалық нұсқасына қатысуға шақырылды, бұл кітап Христос сөздерінен тұрады, қарапайым тараулар мен тақырыптарға бөлінген. Кантенлонның идеясы әртүрлі артистерге мәтінді примитивтік рок музыкасымен оқыту болды, бірақ Джонс бұрын ешкім жасаған емес нәрсені жасауды жөн көрді, ағынмен ойлау сеанстарында ән мен мәтіннің мелодиясын импровизациялау, Исаның сөздерін оқымау. Сеанстар Калвер-Ситидегі Экспозиция бульварындағы суретшінің студиясында жазылды. Кантенлон жобаны аяқтауға қабілетсіз болғанда, Джонс оны өзінің альбомы ретінде қабылдап, өндірісті аяқтау үшін 2007 жылы Sunset Sound-та Роб Шнафты жалдады, нәтижесінде "The Sermon on Exposition Boulevard" альбомы пайда болды, ол 2007 жылдың ақпанында тәуелсіз New West Records лейблінде жарық көрді. Ол 2006 жылғы "Friends with Money" фильмінің саундтрегі үшін жазылған "Circle in the Sand" әнін, сондай-ақ Джонстың "Hillbilly Song" әнін қамтыды. Келесі жобасы "Balm in Gilead" (2009) үшін Джонс 1986 жылға дейін жазылған жартылай аяқталған әндерді ("Wild Girl") және жаңа әндерді ("The Gospel of Carlos, Norman and Smith", "Bonfires") қосуды жөн көрді. Альбом оның әкесі Ричард Лорис Джонстың 1954 жылы жазған "The Moon Is Made of Gold" әнінің жаңа жазбасын да қамтыды. Бен Харпер, Виктория Уильямс, Джон Брион, Элисон Краусс және қайтыс болған Вик Чеснутт альбомға үлес қосты. 2012 жылдың 18 қыркүйегінде Джонс Fantasy/Concord Records лейблінде "The Devil You Know" альбомын шығарды. "The Devil You Know" альбомы Бен Харпер өндірген каверлер жинағын қамтиды, соның ішінде "Sympathy for the Devil" әнінің жеке нұсқасы бар. Содан кейін ол Лос-Анджелестен көшіп Нью-Орлеанға қоныстанды. 2015 жылы Джонс "The Other Side of Desire" альбомын және аяқ киім брендіне сілтеме жасайтын "Jimmy Choos" синглын шығарды. Альбомның жазылуы туралы деректі фильм "Rickie Lee Jones: The Other Side of Desire" де жарық көрді. Бұл ол алты жыл бұрынғы "Balm in Gilead" альбомынан бері шығарған жаңа материалдардың алғашқы альбомы болды. 2019 жылы Джонс Пол Роджерс/Саймон Кирке әнінің "Bad Company" синглын шығарды, содан кейін "Bad Company" және көптеген басқа әндердің кавер нұсқаларын қамтитын "Kicks" альбомын шығарды. Сол жылдың маусымында ол Гластонбери фестивалінде өнер көрсетті. 2021 жылы Джонстың "Last Chance Texaco: Chronicles of an American Troubadour" атты мемуары Grove Press баспасынан жарық көрді. Simon and Schuster аудиокітап құқығын сатып алды.

Басқа жұмыстар

2001 жылы Джонс "Халыққа арналған жиһаз" веб-қоғамдастығын ұйымдастырды, ол бағбандалық, әлеуметтік белсенділік, пираттық тауар алмасу және солшыл саясатпен айналысады. Ол жазбалар шығарды (соның ішінде Лео Котткенің Peculiaroso альбомы), сондай-ақ "Пиноккио және түнгі император" фильміне дауыс берді, онда ол Көк Перінің (фильмде Жақсы Пері немесе Фея Ана деп аталған) рөлін ойнады. Джонс бағбандалықты да жақсы көреді. Джонс 2010 жылы Кэм Арчердің "Нағыз қиын жыл" фильмінің баяндаушысы болды.