Наполеоннан кейінгі Еуропа саясаты және консервативтік тәртіп
Conservative Order
Еуропадағы 1815-1830ж. саяси тәртібі: Наполеон жеңілісінен кейін консерваторлардың революцияны тоқтату, тәртіпті қайта орнату әрекеттері, Оңтүстік Америкадағы тәуелсіздік.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Консервативті тәртіп – 1815 жылы Наполеон жеңілгеннен кейінгі Еуропа тарихындағы кезең. 1815 жылдан 1830 жылға дейін Меттерних пен Кастлерег сияқты консервативті мемлекет қайраткерлері революция мен революциялық күштерді ұстап тұру үшін, ескі тәртіптерді, әсіресе бұрынғы билеуші аристократияны қайта орнату арқылы саналы бағдарлама жүзеге асырды. Екінші жағынан, Оңтүстік Америкада Монро доктринасы негізінде испан және португал отарлары тәуелсіздік алды. Ұлыбритания, Пруссия, Ресей және Австрия бонапартистік биліктің қайта жандануына жол бермеуге міндеттемелерін жаңартты және ортақ мүдделерін талқылау үшін конференцияларда тұрақты түрде кездесуге келісті. Бұл кезеңде әскери келісім – "Киелі одақ" құрылды. Еуропалық концерт 1815 жылғы қарашадағы Төрттік одақтан пайда болған саяси жүйе болды. Консервативті тәртіптің басты мақсаты билікте қалу болды және кең таралған ұлтшылдықты аристократия үшін қауіп деп санады.
The Conservative Order was the period in political history of Europe after the defeat of Napoleon in 1815. From 1815 to 1830, a conscious program by conservative statesmen, including Metternich and Castlereagh, was put into place to contain revolution and revolutionary forces by restoring the old orders, particularly the previously ruling aristocracies. On the other hand, in South America, in light of the Monroe Doctrine, the Spanish and the Portuguese colonies gained independence. Britain, Prussia, Russia and Austria renewed their commitment to prevent any restoration of Bonapartist power and agreed to meet regularly in conferences to discuss their common interests. The period contained the time of the Holy Alliance, a military agreement. The Concert of Europe was the political framework that grew out of the Quadruple Alliance in November 1815. The Conservative Order had as its main aim to stay in power and regarded the widespread nationalism to be a threat to the aristocracy.
Вена конгрессі
1814 жылдың наурыз айында Наполеонның төрт негізгі қарсыласының (Ұлыбритания, Австрия, Пруссия және Ресей) әскери коалициясы Францияны жеңу ғана емес, сонымен қатар соғыстан кейін бейбітшілікті қамтамасыз ету үшін бірігіп қалуға келісті. Наполеон жеңілгеннен кейін одақ Францияға Бурбон монархиясын қайта орнатты және 1814 жылдың қыркүйегінде Австрияның Вена қаласында келісімге келу үшін кездесуге келісті. Бұл кездесу Вена конгресі деп аталды. Австрия князі Клеменс фон Меттерних басқарған консерваторлардың мақсаты Еуропада бейбітшілікті қайта орнату болды. Меттерних және тағы төрт мемлекет бұл мақсатқа ескі билеуші әулеттерді қайта орнату және ірі державалар арасында буферлік аймақтар құру арқылы қол жеткізуді көздеді. Әлі де күшті француздерді ұстап тұру үшін Оранж-Нассау әулеті Нидерланды тағына отырды, бұл бұрынғы Нидерланд Республикасы және Австриялық Нидерланды (қазіргі Бельгия) болған жерлерді қамтыды. Францияның оңтүстік-шығысында Пьемонт (ресми түрде Сардиния Корольдігінің бөлігі) кеңейтілді. Бурбон әулеті Францияға және Испанияға қайта оралды, сондай-ақ Италия мемлекеттеріне басқа заңды билеушілер қайта келді. Ресей империясын тежеу үшін Польша Австрия, Пруссия және Ресей арасында бөлінді. Австрия мен Пруссияға Польшаның бір бөлігін сақтап қалуға рұқсат берілді, ал Ресейдің Романов әулеті мұрагерлік монархтар ретінде номиналды түрде тәуелсіз Польша патшалығы құрылды. Сонымен қатар, Рейн Наполеондық конфедерациясының орнына неміс конфедерациясы құрылды. Вена конгресі кезінде Наполеон Эльбадан қашып, сәтсіз "Жүз күн" науқанын бастады. Бұл кездесуге кедергі келтірмеді, бірақ Наполеонды қайта билікке жібергені үшін француздер өтемақы төлеуге, бес жылға оккупациялық әскерді қабылдауға және Франция шекарасын 1790 жылғы деңгейге дейін қайтаруға мәжбүр болды. Вена конгресінің құрған еуропалық тәртібі шамамен бір ғасыр бойы (1818-1914 жж.) жалпы еуропалық қақтығыстың алдын алды.
In March 1814 the military coalition of Napoleon's four major opponents (United Kingdom, Austria, Prussia and Russia) had agreed to remain united not only to defeat France but also to ensure peace after the war. After Napoleon's defeat, the alliance restored the Bourbon monarchy to France and agreed to meet in Vienna, Austria, in September 1814 to arrange a settlement, a meeting that would become known as the Congress of Vienna. The conservatives' goal at the meeting, led by Prince Klemens von Metternich of Austria, was said to be to re establish peace in Europe. Metternich and the other four states sought to do so by restoring the old ruling families and to create buffer zones between the major powers. To contain the still powerful French, the House of Orange Nassau was put onto the throne in the Netherlands in what had been the Dutch Republic and the Austrian Netherlands (now Belgium). Southeast of France, Piedmont (officially part of the Kingdom of Sardinia) was enlarged. The Bourbon dynasty was restored to France and to Spain as well as a return of other legitimate rulers to the Italian states. To contain the Russian empire, Poland was divided up between Austria, Prussia and Russia. Austria and Prussia were allowed to keep some of their Polish territories, and a new nominally independent Polish kingdom was established, with the Romanov dynasty of Russia as its hereditary monarchs. Also, the German Confederation was created to replace the Napoleonic Confederation of the Rhine. During the Congress of Vienna, Napoleon escaped from Elba and launched his unsuccessful "Hundred Days". That ultimately did not disrupt the meeting but as a punishment to the French for allowing Napoleon back in power, they were forced to pay an indemnity, accept an army of occupation for five years and have France's borders returned to those of 1790. The European order put into action by the Congress of Vienna led to the avoidance of a general European conflict for nearly a century (1818 1914).
Қайтыс болуы (1830-1848)
Консервативті тәртіпке қарсы алғашқы либералды реакция 1820 жылдардағы төңкерістерде көрінді, онда либералдық топтар Португалия, Испания, Италия, Осман империясы (Грекия) және Ресей империясындағы абсолюттік монархияларға қарсы бірнеше көтеріліс ұйымдастырды. Төңкерістер Португалияда (құрылымы конституциялық монархия болды) және Грецияда (Осман империясынан тәуелсіздік алды) шектеулі жетістікке жеткенімен, басқа Еуропа елдерінде көбінесе басылды, нәтижесінде консервативті тәртіп жеңіске жетті. 1830 жылғы төңкерістер консервативті тәртіптің құлауына жасалған алғашқы қадам болды: Францияда автократ король Карл X тақтан бас тартыуға мәжбүр болды және оның орнына либерал Людовик Филипп I келді, сондай-ақ конституциялық монархия құрылды, ал Бельгия Нидерландыдан тәуелсіздік алып, конституциялық монархияға айналды. 1848 жылғы төңкерістер толыққанды сәтті болмаса да, консервативті тәртіптің құлауына әкелді.
The first liberal reaction against the Conservative Order manifested itself in the Revolutions of the 1820s, where Liberal groups started multiple insurrections against absolute monarchies in Portugal, Spain, Italy, the Ottoman Empire (Greece) and the Russian Empire. While the Revolutions had limited success in Portugal (where a constitutional monarchy was instated) and Greece (which became independent from the Ottoman Empire), they were largely crushed in other European countries, resulting in a victory for the Conservative Order. The Revolutions of 1830 were the first step to the demise of the Conservative Order: in France, the autocratic King Charles X was forced to abdicate and replaced with the liberal Louis Philippe I and a constitutional monarchy was created, while Belgium gained independence from the Netherlands, also becoming a constitutional monarchy. The Revolutions of 1848, while not completely successful, saw the demise of the Conservative Order.