Томас Хикс: Американдық инвестор және спорт командаларының иесі

Кіріспе

Америкалық жеке капитал инвесторы (1946 жылы туған)

Томас Оллис Хикс Ср. (7 ақпан 1946 жылы туған) – американдық жеке капитал инвесторы және спорт командасының иесі, Техас штатының Далас қаласында тұрады. 2009 жылы Forbes журналы Хикстің байлығын 1 миллиард доллар деп бағалаған, бірақ 2010 жылы ол 700 миллион долларға дейін төмендеді. Хикс Hicks, Muse, Tate & Furst инвестициялық фирмасын құрған, бұрын Англияның «Ливерпуль» футбол клубының 50 пайызына ие болған және Hicks Sports Group компаниясына иелік ететін және басқаратын Hicks Holdings LLC төрағасы. Бұл компания бұрын «Техас Рейнджерс», «Даллас Старз» және «Мескит Чемпионат Родео» командаларына ие болған. 2010 жылы Хикс кредиторларын қанағаттандыру үшін «Рейнджерс» және «Ливерпуль» командаларын сатуға мәжбүр болды, ал келесі жылы «Жұлдыздар» банкротқа ұшырады.

Өмірбаян

Техас штатындағы радиостанция иесінің ұлы Хикс Порт-Артур қаласында дүниеге келді және 1964 жылы Порт-Артурдағы Томас Джефферсон орта мектебін бітірді. 1968 жылы Техас университетінен қаржы саласында бакалавр, ал 1970 жылы Оңтүстік Калифорния университетінен MBA дәрежесін алды. Ол Sigma Phi Epsilon әлеуметтік бауырластығының мүшесі. Хикс Далластағы Бірінші Ұлттық банктің тәуекелді капитал тобында жұмыс істеген кезде кредиттік сатып алуларға қызығушылық танытты. 1984 жылы Хикс пен Роберт Хаас Hicks & Haas компаниясын құрды. Келесі жылы бұл фирма Хикс Communications компаниясын сатып алды, оны Хикс ағасы Стивен басқарды – бұл Хикс пен Стивен қатысқан бірнеше медиа компаниялардың (Capstar, Chancellor және AMFM) біріншісі болды. Hicks & Haas 1980-ші жылдардың ортасында Dr Pepper және 7 Up сияқты бірнеше сусын өндірушілерді сатып алды. Компания екі компанияны біріктіргеннен кейін 18 айдан соң Dr Pepper/7 Up акцияларын биржаға шығарды. Барлығында Hicks & Haas 88 миллион долларлық инвесторлық қаржыны 1,3 миллиард долларға айналдырды. 1989 жылы мамыр айында екеуі жолдарымен кетіп қалды. Ол үлкен инвестициялық қорларды жинағысы келді, ал Хаас инвесторлармен жеке келісімдер бойынша жұмыс істеуді жөн көрді. 1989 жылы Хикс бұрынғы Prudential Securities банкірі Джон Музбен бірге Hicks, Muse, Tate & Furst инвестициялық фирмасын құрды. Фирма 250 миллион доллар жинады, алғашқы инвестициялардың ішінде өмірді сақтандыру компаниясы Life Partners Group (1990 жылы сатып алынып, 1996 жылы сатылды) болды. 1991 жылы Morgan Stanley компаниясының Чарльз Тейт және First Boston компаниясының Джек Фурст серіктес болды. Хикс 1989 жылдан 2004 жылға дейін төраға болды, Hicks Muse 12 миллиард доллар жеке капитал қорларын жинады, 50 миллиард доллардан астам үлесті сатып алуды жүзеге асырды және елдегі ең ірі жеке инвестициялық фирмалардың біріне айналды. Бірақ 2000 жылдардың басында Хикс Муза қиын жағдайға тап болды, 1999 жылы телекоммуникациялық инвестицияларға 1,2 миллиард доллар жұмсалған Equity Fund IV-тің инвесторлары шығынға ұшырады. Хикс 2004 жылдың 8 наурызында Хикс Музадан кететінін, отбасымен және спорт командаларымен көбірек уақыт өткізетінін мәлімдеді. (Содан кейін Hicks Muse HM Capital Partners деп қайта аталды.) Ол жеке кәсіптерінде белсенді болып қала берді. Ол өзінің спорттық және жылжымайтын мүлік империясы үшін Hicks Holdings компаниясын құрды, содан кейін 10 миллионнан 250 миллион долларға дейінгі компанияларды қайтадан сатып ала бастады, соның ішінде: қытайлық электроника фирмасы, DirecTV-мен бірлесіп кондоминиумдарға телекоммуникациялық қызметтер сататын компания, Орта батыстағы ландшафттық материалдар компаниясы, Аргентинадағы үй жануарларына арналған азық-түлік фирмасы және Гаммалой – ол 1990 жылдары әйелінің отбасынан 20 миллион долларға сатып алған мұнай алаңының жалға беру компаниясы. Ол сонымен қатар Hicks Acquisition Company I, Inc. (HACI) компаниясын құрды. 2009 жылдың қыркүйегінде HACI мұнай және газ компаниясы Resolute Energy Corporation (REN) болып бірікті. Хикс REN директорлар кеңесінде отырмайды, бірақ оның ұлы Томас О. Хикс, Jr., HACI-ді басқармада ұсынады. 2010 жылдың 13 тамызында Hicks Sports Group веб-сайты жоғалған сияқты. Hicks компаниясының басқа веб-сайттары әлі де жұмыс істеп тұрса да, олар дерексіз болып көрінеді және Hicks Sports Marketing қазір Word Press блогы болып көрінеді, ал бірінші беті онлайн ойындарды жарнамалайды.

The son of a Texas radio station owner, Hicks was born in Port Arthur, Texas, and graduated from Thomas Jefferson High School, in Port Arthur, in 1964. Hicks received his bachelor's degree in finance from the University of Texas in 1968, and received his MBA from the University of Southern California in 1970. He is a member of the Sigma Phi Epsilon social fraternity. Hicks became interested in leveraged buyouts as a member of First National Bank of Dallas's venture capital group. Hicks and Robert Haas formed Hicks & Haas in 1984. The next year that firm bought Hicks Communications, a radio outfit run by Hicks' brother Steven – the first of several media companies bought or created by the buyout firm that involved Steven (Capstar, Chancellor, and AMFM). Hicks & Haas' in the mid 1980s bought several soft drink makers, including Dr Pepper and 7 Up. The firm took Dr Pepper/7 Up public just 18 months after merging the two companies. In all, Hicks & Haas turned $88 million of investor funding into $1.3 billion. The pair went their separate ways in May 1989. He wanted to raise large pools to invest, while Haas preferred to work with investors deal by deal. In 1989, Hicks co founded the investment firm, Hicks, Muse, Tate & Furst with former Prudential Securities banker John Muse. The firm raised $250 million, with early investments including a life insurance company, Life Partners Group (bought in 1990 and sold in 1996). In 1991, Morgan Stanley's Charles Tate and First Boston's Jack Furst became partners. Hicks was chairman from 1989 to 2004, Hicks Muse raised $12 billion of private equity funds, consummated over $50 billion of leveraged acquisitions, and grew to become one of the largest private investment firms in the country. But Hicks Muse hit a rough patch by the early 2000s, when investors in Equity Fund IV were burned by a $1.2 billion plunge into telecom investments in 1999. Hicks announced that he would leave the Hicks Muse on March 8, 2004, to spend more time with his family and his sports teams. (Hicks Muse was subsequently renamed HM Capital Partners.) He has remained active in his own ventures. He created Hicks Holdings, a vehicle for his sports and real estate empire, and then started buying companies again in the $10 to $250 million level, including: a Chinese electronics firm, a venture with DirecTV selling bundled TV telecom services to condos, a landscaping materials company in the Midwest, a pet food firm in Argentina, and Gammaloy – an oil field rental outfit he bought from his wife's family, paying approximately $20 million in the 1990s. Additionally, he formed Hicks Acquisition Company I, Inc. (HACI). In September 2009, HACI merged into Resolute Energy Corporation (REN), an oil and gas firm. Hicks does not sit on REN's board of directors, but his son, Thomas O. Hicks, Jr., represents HACI on the board. As of August 13, 2010, the website for Hicks Sports Group appears to have disappeared. As for other websites for Hicks companies, while they are still operating, they appear to be empty of any data and Hicks Sports Marketing now appears to be a Word Press blog site, with the first page advertising Online Gaming.

Саясат

Хикс 2008 жылғы президенттік сайлау науқанында Нью-Йорк қаласының бұрынғы республикашыл мэрі Руди Джулианидің саяси әрекеттер комитетінің мүшесі болды. Хикс бұрын АҚШ-тың бұрынғы президенті Джордж Буш және бірінші ханым Лора Бушпен көрші болған. Әрбір көршінің жер учаскесі Дарья Плейс және Холлоуэй Роуд арасындағы шекарамен бөлісіп, Техас штатының Даллас қаласындағы Престон Холлоу қақпасы бар ауданында орналасқан.

Том Хикс бастауыш мектебі

Фриско қаласындағы, Техас штатындағы Том Хикс бастауыш мектебі, Льюисвилл тәуелсіз мектеп округінің құрамына кіреді және Хикс мектеп үшін жер сыйлағаннан кейін осы атпен аталады.

Спорт

1995 жылы желтоқсанда Хикс 82 миллион долларға Ұлттық хоккей лигасының «Даллас Старз» командасын сатып алғаннан кейін бизнес жаңалықтарынан спорт бөліміне ауысты.

Далас жұлдыздары

1995 жылдың желтоқсан айында Хикс Норман Гриннен Ұлттық хоккей лигасының (NHL) франшизасын сатып алуға келісім жасады. Клубтың иесі болған кезінде Хикс «Жұлдыздар» клубының басқарма төрағасы және клубтың НХЛ Басқармасындағы өкілі болды. Хикс American Airlines Center құрылысын дамыту және жоспарлауда шешуші рөл атқарды. Оның басшылығымен «Жұлдыздар» жеті дивизиондық титул, екі Батыс конференциясының жүлдесі, екі Президенттік кубок (жақсырақ тұрақты маусым көрсеткен команда ретінде), екі рет Стэнли Кубогы финалына және 1999 жылғы Стэнли Кубогы чемпионатына ие болды. 2010 жылдың сәуір айында Хикстің компаниясы «Жұлдыздар» мен American Airlines Center-дің 50% үлесіне кепілдік берілген 525 миллион долларлық банк қарызы бойынша төлемдерді тоқтатты. 2011 жылдың 13 қыркүйегінде кредиторлар «Жұлдыздарды» банкроттыққа жіберуге және аукционда сатуға келісті. 2011 жылдың 22 қарашасында банкроттық соты Ванкувер кәсіпкері және Камлупс Блейзерс клубының иесі Том Гагардидің команданы 240 миллион долларға сатып алу туралы ұсынысын мақұлдады.

Техас рейнджерлері

1998 жылдың маусым айында Хикс Джордж Буш басқаратын инвестициялық топтан Басты Лига Бейсболдың Америка Лигасының «Техас Рейнджерс» командасын сатып алды. Хикстің басшылығымен «Рейнджерс» 1998 және 1999 жылдары Америка лигасының Батыс дивизионында жеңіске жетті, бірақ Әлем сериясына қатыса алмады. Хикс, сол кездегі Басты Лига Бейсбол тарихындағы ең ірі келісімшартқа – он жылдық, 252 миллион долларлық келісімге – «Алекс Родригес» ойыншысын жеке өзі келісіп, қол қойғандықтан, бүкіл Басты Лига Бейсболда танымал болды. Алайда, бұл келісімшарт «Рейнджерс» командасының басқа ойыншыларды трансферлеу мүмкіндігін шектеді, және Хикс команданың иесі болған жылдары тек екі маусымда ғана жеңіске жетті. Кейін Хикс бұл келісімшартты «өзінің ең үлкен өкініші» деп атады. «Рейнджерс» командасы «Чан Хо Парк» ойыншысына да көп қаржы жұмсады, ол 2001 жылғы маусымнан кейін «Рейнджерс» командасымен 65 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды. Бірақ «Парк» трансфері «Рейнджерс» үшін сәтсіз аяқталды, себебі жаңа «басты питчер» питчерге қолайлы «Доджер» стадионынан, ойыншыларға қолайлы Америка Лигасына бейімделе алмады. «Родригес» ойыншысымен үш маусым қатарынан дивизионда соңғы орынды иеленгеннен кейін, Хикс 2004 жылғы маусым алдында «Нью-Йорк Янкиз» командасына оны сатуға келісті. Әлеуетті сатып алушылар ұсыныстар жасамас бұрын, Хикс БАҚ-қа «Рейнджерс» командасы Басты Лига Бейсболдың араласуынсыз, қалыпты бизнес аясында жұмыс істеп жатқанын мәлімдеді. 2009 жылғы бірінші раундтағы «Мэтт Пурке» ойыншысына қол қою мүмкін болмағандығы туралы ол былай деді: «Біз отбасы 6 миллион доллар талап еткеніне көңіліміз қалды. «Техас Рейнджерс» командасы оған келіспеді. Бұл Басты Лига Бейсболдың шектеулерімен байланысты емес. «Мэтт Пуркеге» қол қоймағанымызға қатысты қате пікір бар, себебі Басты Лига Бейсбол бізге рұқсат бермеді. Бұл шындық емес. Біз «Том Хикс», «Нолан Райан» және «Джон Дэниелс» үшін келіспедік. Біз 6 миллион долларға дейін шығуға дайын болмадық». Оның тобы сатып алу келісімін аяқтағаннан кейін, Райан БАҚ-қа «Рейнджерс» командасы бірінші раундтағы таңдауға екі тарап ауызша келіскен 6 миллион долларлық қол қою бонусын ұсына алмайтынын айтты, себебі Басты Лига Бейсбол, бұл уақытта «Рейнджерс» командасының бюджетін қатаң бақылап отырғандықтан, «Пуркеге» қол қою үшін қажетті соманы мақұлдамайды. «Hicks Sports Group (HSG)» компаниясы сату туралы хабарлама жасағаннан кейін, команданы сатуды аяқтамас бұрын бірнеше қосымша қиындықтар туындады. 500 миллион доллардан астам қарызы бар бірнеше кредиторлар Хиксті «Джим Крейннің» жоғары ұсынысын қабылдамауда айыптап, келісімге қарсылық білдірді және олар келісімге қол қоймайтындарын мәлімдеді. «Гринберг» пен «Райан» сатып алудың бір бөлігі ретінде бөлек мәміледе сатылып кеткен стадионға іргелес жерді үш түрлі тарап Хикске сотқа берді. 2010 жылдың 24 мамырында «HSG» компаниясы 11-тарау бойынша банкроттық қорғауды / «Техас Рейнджерс» командасын «HSG» компаниясынан бөлуді сұрады және соттардан «Рейнджерс» командасын «Гринберг» пен «Райан» басқарған топқа сатуды мақұлдауды өтінді. Бұл қадам сатуды жеделдету және Басты Лига Бейсболдың сауда-саттық мерзімі мен жобаға қол қою мерзімі аяқталғанға дейін сатуды аяқтау үшін жасалды. Иронияға орай, «Алекс Родригес» ең ірі кепілдіксіз кредитор болып шықты, ол алты жыл бұрын сатылғанына қарамастан, 25 миллион долларға жуық кейінге қалдырылған төлемдерді төлеуге борышты болды. Банкрот соты 2010 жылдың 4 тамызында аукцион өткізуді бұйырды, және «Greenberg/Ryan» компаниясы жеңімпаз ұсынысын берді. Бас инвесторлар «Рэй Дэвис» пен «Боб Р. Симпсон» төрағалар болып тағайындалды. 2011 жылдың наурыз айында «Гринберг» бас атқарушы қызметінен кетті, өз үлесін сатты, ал «Нолан Райан» президент және бас атқарушы директор болып тағайындалды.

In June 1998, Hicks bought the Texas Rangers of Major League Baseball’s American League from an investment group managed by George W. Bush. Under Hicks' ownership, the Rangers won the American League West Division crown in 1998 and 1999, but failed to deliver a World Series. Hicks made headlines across all MLB when he personally negotiated and signed shortstop Alex Rodriguez to the biggest contract in MLB history at that time; a ten year, $252 million deal at the December 2000 winter meetings. That contract, however, severely limited the Rangers' ability to sign other players, and they would have only two more winning seasons during Hicks' ownership. Years later, Hicks pointed to the blockbuster contract as "one of his biggest regrets". The Rangers also spent a large amount of money on Chan Ho Park, who signed a $65 million contract with the Rangers following the 2001 season. The Park signing would be a disaster for the Rangers as the new "staff ace" was unable to adjust to the move from pitcher friendly Dodger Stadium to the hitter friendly American League. After finishing in last place for the division three seasons in a row with Rodriguez, Hicks agreed to trade to the New York Yankees before the 2004 season. Prior to bids being placed by potential buyers, Hicks told the media the Rangers were operating under normal business with no interference from MLB. Regarding the Rangers' inability to sign 2009 first round pick Matt Purke, he said, "We were disappointed that the family insisted on $6 million. The Texas Rangers were not willing to do that. It had nothing to do with MLB restrictions. There is a clear misimpression we didn't sign Matt Purke because MLB wouldn't let us. That's not true. We didn't because of Tom Hicks, Nolan Ryan and Jon Daniels. We were not willing to go to $6 million." After his group had completed the purchase agreement, Ryan told the media the Rangers were unable to offer the first round pick the $6 million signing bonus both parties had verbally agreed upon after the draft because MLB, who were strictly overseeing the Rangers budget by this time, would not approve the amount needed to sign Purke. After the announcement of the pending sale by Hicks Sports Group (HSG), several additional hurdles occurred which had to be remedied before the sale of the team could be finalized. Several of the lenders, who were owed over $500 million, vocally objected to the deal accusing Hicks of rejecting a higher offer by Jim Crane and stated they would not sign off on the deal. Hicks has been sued by three different parties over the land adjacent to the stadium that was sold in a separate transaction as a part of the purchase by Greenberg and Ryan. On May 24, 2010, HSG filed for Chapter 11 bankruptcy protection/separation of the Texas Rangers from HSG and asked the courts to approve of the sale of the Rangers to the group headed by Greenberg and Ryan. The move was made to expedite the sale and resolve the sale prior to the MLB trade deadline and draft signing deadline. Ironically, Alex Rodriguez was the largest unsecured creditor, owed nearly $25 million in deferred payments despite being traded six years earlier. The bankruptcy court ordered a public auction to be held on August 4, 2010, and the winning bid was submitted by Greenberg/Ryan. Co lead investors Ray Davis and Bob R. Simpson were named co chairmen. In March 2011, Greenberg resigned as chief executive, sold his interest, and Nolan Ryan was named president and chief executive officer.

Ливерпуль футбол клубы

2007 жылдың 1 қаңтарында ағылшын баспасөзінде ол бұрынғы досы және «Монреаль Канадиенс» клубының иесі Джордж Н. Гиллетт-младшиймен бірлесіп, Англия Премьер-лигасының «Ливерпуль» клубын сатып алу консорциумына қатысқаны хабарланды. «Дубай Халықаралық Капиталы» (DIC) өтінімін кері тартып алғаннан кейін осы сатып алу ұсынысы басты кандидат саналды. 2007 жылдың 6 ақпанында Хикс пен Гиллетттің «Ливерпуль» клубына жасаған бірлескен ұсынысы ресми түрде қабылданды, клубтың құны 218,9 миллион фунт стерлинг (432,9 миллион доллар) – акцияның біреуіне 5000 фунт стерлинг және 44,8 миллион фунт стерлинг қарыз болып бағаланды. «Ливерпуль» американдық бизнесмендер сатып алған үшінші Премьер-лига клубы болды, ал қалғандары – «Астон Вилла» және «Манчестер Юнайтед». Клубты сатып алған кезде Хикс пен Гиллетт бірлескен мәлімдеме жасады: «Ливерпуль – керемет тарихы және жанкүйерлер тобы бар тамаша клуб. Біз «Ливерпульдің» ерекше мұрасын және бай тарихын толыққанды мойындаймыз және оны болашақта құрметтеуге ниеттіміз». Хикс өзінің басты мақсаты жүлделер жеңіп алу екенін айтты және клуб үшін Стэнли Парк стадионында жаңа стадион салуға уәде берді. Стадионды салу жоспарлары қайта қарастырылды, бірақ стадион ешқашан салынбады. Хикс жаңа стадион туралы уәдесін орындамағаны, клубқа қарыз жүктемеу туралы уәдесін бұзғаны және ойыншыларға жасалған жоспарлы және өткен инвестициялар туралы қателедегендігі үшін «Ливерпуль» жанкүйерлері арасында өте жақтырылмады. Хикс пен Гиллетттің меншік кезеңінде «Ливерпуль» клуб басшылығындағы дау-дамаylarмен байланысты болды, өйткені иелері бір-бірімен келіспеді және Парри мен Бенитеспен ашық шайқастарға қатысты. Ашу Хикс отбасына да қатысты, Том Хикс ұлы Томас О. Хикс, кіші, «Ливерпуль» жанкүйеріне «Маған есіңді соқ, тозаққа кет, сенен шаршадым» деген мағынадағы қорлаулы электрондық хат жібергеннен кейін директорлар кеңесінен кетуге мәжбүр болды. 2008 жылдың 22 қаңтарында «Ливерпуль» мен «Астон Вилла» арасындағы ойын кезінде көптеген «Ливерпуль» жанкүйерлері Гиллетт пен Хикстің клубты басқаруына наразылық білдіріп, екеуінен «Ливерпульдегі үлестерін «Дубай Халықаралық Капиталына» (DIC) сатуға шақырды. Екі иесі де, олардың өкілі Фостер Гиллетт те ойынға келмеді. Джордж Гиллетт DIC-тің акцияларын сатуға бағытталғаны хабарланды. Ол Хикспен келіспегенін және клубпен байланыстарын жасырып жүргенін айтты. 2008 жылдың 7 наурызында Гиллетт өзінің «Ливерпуль» акцияларының 98% -ын DIC-ке сатуға келіскені хабарланды, бірақ Хикс сатуға кедергі келтірді. Канададағы «Prime Time Sports» телеарнасына берген сұхбатында Гиллетт өзінің және отбасының ашулы «Ливерпуль» жанкүйерлерінен өлім туралы қауіп-қатерлер алғанын айтты: «Жанкүйерлер оған [Том Хикске] клубтағы менің үлесімнің бір бөлігін де беруге қарсы, олар маған жібергендеріне байланысты. Соның салдарынан біз [отбасымыз] түн ортасында көптеген телефон қоңыраулары мен өлім туралы қауіп-қатерлер алдық. Бірнеше адам кеңсеге келіп, менің ұлым Фостер мен келінім Лорен оларды алды». 2010 жылдың 16 сәуірінде клуб сатылымға шығарылды. Хикс клубтың құны оның басқаруы кезінде үш есеге өскенін сендіріп, өзінің үлесін сатып алған бағадан төрт есе жоғары бағаны күтетінін айтты. Ол «Ливерпуль» менің жасаған ең табысты инвестициям болады» деп мәлімдеді. 2010 жылдың 16 маусымында «Ливерпуль Уолтон» депутаты Стив Ротерэм Парламентте клубтың жалғасқан меншік құқығына наразылығын білдірген ұсыныс енгізді. Хикс пен Гиллетт «активтерді тонаушылар» ретінде сипатталды және клуб «олардың ашкөздігінен құрғап барады». 2010 жылдың қазан айында жанкүйерлердің меншік иесіне қарсы науқанының бір бөлігі ретінде «Қымбат мырза Хикс» атты видео YouTube арқылы тарады. Майк Джеффрис түсірген және режиссерлік еткен фильмде клубтың танымал жанкүйерлері меншік иесінің өзгеруін қалайтын себептерін айтып берді. «The Independent» газеті видеоны мақтап, былай деді: «Қиындықтардан бірдеңе жасау қабілетіне лайық, тамаша өнерлі вирустық фильм, «Қымбат мырза Хикс», оның қайда бару керектігін түсіндіру үшін онлайн жарияланды. Жанкүйерлердің пікірін былай қорытындылауға болады: «Кетіңіз, және тезірек». Видео 42 сағат ішінде 400 000 рет қаралғаны хабарланды. 2010 жылдың 15 қазанында Хикс «Ливерпульдің» меншік құқығынан бас тартыды. Көптеген әрекеттерге қарамастан, клуб «Нью-Ингланд Спорт Венчурларына» (NESV) сатылды, құны шамамен 300 миллион фунт стерлинг болды, бұл Хикстің «600 миллиондан 1 миллиард фунтқа» дейін бағалауынан әлдеқайда төмен болды. Клубтың директорлар кеңесі 3–2 дауыспен шешім қабылдады. Хикс NESV және «Kop Holdings» компанияларына 1 миллиард фунтқа дейін талап арыз берді, «Бұл нәтиже клубтың құнын төмендетіп, оның құнын төмендетіп, ол «эпикалық алаяқтықтың» құрбаны болғанын» айтты. Алайда, клуб сатылымға шығарылған сәттен бастап Хикс пен Гиллетт сұраған бағаның орындалмауы мүмкін екені жиі хабарланды. «The Wall Street Journal» бағасы 600–800 миллион фунт стерлинг екенін, бірақ жаңа иесі Хикс пен Гиллетт уәде берген және орындамаған жаңа стадионды салу үшін 375 миллион фунт стерлинг жұмсауы керек екенін ескермегенін атап өтті. Клубты банкротқа жақын қалдыру ықтималдығы 2010 жылдың 7 қыркүйегінде «Royal Bank of Scotland» Хикстің негізгі кредиторы Хикстің қарызын «улы қарыз» санатына енгізгеннен кейін артты, өйткені ол қайта қаржыландыруға немесе қарызды төлеуге қабілетсіз деп есептелді. Ақырында, жасалған ешбір ұсыныс Хикс пен Гиллетттің бағалауына жақын болмады және банкроттық қаупі болғандықтан клуб 300 миллион фунт стерлингке сатылды. Бұл 2010 жылғы сату Хикс пен Гиллетт 2007 жылы клуб үшін төлеген сомадан 80 миллион фунт стерлингке көп болғанын білдірді, бірақ клубқа 200 миллион фунттан астам қарыз жүктелгендіктен, үлкен пайыздық төлемдер мен айып ақылар салдарынан бұрынғы иелері инвестицияларынан шамамен 144 миллион фунт стерлинг шығынға ұшырады. «Ливерпуль» жанкүйерлері клуб сатылғанын естігенде қуанды. «Kop Faithful» жанкүйерлер тобының өкілі Стив Хорнер былай деді: «Бұл бізден үлкен бұлтты алып тастағандай. Хикс пен Гиллетт хаосқа толы мұра қалдырып кетті». «Ливерпуль» қолдаушылар клубының төрағасы Ричи Педдер «Ливерпуль Эхоға» былай мәлімдеді: «Бұл жаңа дәуірдің бастамасы. Қазір клубтің иығынан үлкен жүк түсірілді. Хикс пен Гиллеттке қош болсын». Клубты сатқаннан кейін Хикс жанкүйерлермен қарым-қатынасының нашарлағанын мойындады: «Мен жанкүйерлермен қарым-қатынас жасай алмадым. Мен оған өкінемін». Хикс пен Гиллетт клубты басқарған екі жылдың ішінде «Ливерпуль» 2005 жылы Чемпиондар лигасы мен 2006 жылы Англия кубогын жеңіп алды. Хикс пен Гиллетт клубты басқарған үш жарым жылдың ішінде бір де бір жүлде жеңіп алмады және олар кеткен кезде клуб Премьер-лига турнирінің төменгі қатарында болды. Хикс бұл мәлімдемеге қарсы шығып, өзінің басқаруы кезінде ойыншыларға жасаған трансферлердегі таза шығын 150 миллион фунт стерлинг (кейде 150 миллион доллар) құрағанын мәлімдеді. «The Sunday Mirror» газеті таза шығын 25,1 миллион фунт стерлингтен аспайтынын есептеді және Хиксті «шығармашылық есептеумен» айыптады, «Хикс таза шығынды шамамен алты есеге арттырғаны сөзсіз». Хикс сатудан кейін клубтың қарызы тым көп екенін мойындады, бірақ негізгі кредиторы «Royal Bank of Scotland» қарызды төлеуге уақыт бермегенін айтты: «Онда тым көп қарыз бар, сөзсіз. Бірақ біз оны түзетуге тырыстық және басқалардың кедергісіне тап болдық». Ол сондай-ақ «Royal Bank of Scotland» өзіне қарызды төлеуге кедергі келтіргенін айтты: «Мен егжей-тегжейге енбеймін, бірақ «Royal Bank of Scotland», төраға және бізге қарсы артықшылық іздеген қызметкерлердің арасында бізбен сатылғандығын растай аламын». 2010 жылдың 16 сәуірінде клуб сатылымға шығарылды. Хикс клубтың құны оның басқаруы кезінде үш есеге өскенін сендіріп, өзінің үлесін сатып алған бағадан төрт есе жоғары бағаны күтетінін айтты. Ол «Ливерпуль» менің жасаған ең табысты инвестициям болады» деп мәлімдеді. 2010 жылдың 16 маусымында «Ливерпуль Уолтон» депутаты Стив Ротерэм Парламентте клубтың жалғасқан меншік құқығына наразылығын білдірген ұсыныс енгізді. Хикс пен Гиллетт «активтерді тонаушылар» ретінде сипатталды және клуб «олардың ашкөздігінен құрғақ» болды. 2010 жылдың қазан айында жанкүйерлердің меншік иесіне қарсы науқанының бір бөлігі ретінде «Дарақ Мистер Хикс» атты видео YouTube арқылы тарады. Майк Джеффрис түсірген және режиссерлік еткен фильмде клубтың танымал жанкүйерлері меншік иесінің өзгеруін қалайтын себептерін айтып берді. «The Independent» газеті видеоны мақтап, былай деді: «Қаланың қиындықтардан бірдеңе жасау қабілетіне сәйкес, тамаша өнерлі вирустық фильм, «Қымбат мырза Хикс», оның қайда бару керектігін түсіндіру үшін онлайн жарияланды. Жанкүйерлердің пікірін былай қорытындылауға болады: «Кетіңіз, және тезірек». Видео 42 сағат ішінде 400 000 рет қаралғаны хабарланды. 2010 жылдың 15 қазанында Хикс «Ливерпульдің» меншік құқығынан бас тартыды. Көптеген әрекеттерге қарамастан, клуб «Нью-Ингланд Спорт Венчурларына» (NESV) сатылды, құны шамамен 300 миллион фунт стерлинг болды, бұл Хикстің «600 миллионнан 1 миллиард фунтқа» дейін бағалауынан әлдеқайда төмен болды. Клубтың директорлар кеңесі 3–2 дауыспен шешім қабылдады. Хикс NESV және «Kop Holdings» компанияларына 1 миллиард фунтқа дейін талап арыз берді, «Бұл нәтиже клубтың құнын төмендетіп, оның құнын төмендетіп, ол «эпикалық алаяқтықтың» құрбаны болғанын» айтты. Алайда, клуб сатылымға шығарылған сәттен бастап Хикс пен Гиллетт сұраған бағаның орындалмауы мүмкін екені жиі хабарланды. «The Wall Street Journal» бағасы 600–800 миллион фунт стерлинг екенін, бірақ жаңа иесі Хикс пен Гиллетт уәде берген және орындамаған жаңа стадионды салу үшін 375 миллион фунт стерлинг жұмсауы керек екенін ескермегенін атап өтті. Клубты банкротқа жақын қалдыру ықтималдығы 2010 жылдың 7 қыркүйегінде «Royal Bank of Scotland» Хикстің негізгі кредиторы Хикстің қарызын «улы қарыз» санатына енгізгеннен кейін артты, өйткені ол қайта қаржыландыруға немесе қарызды төлеуге қабілетсіз деп есептелді. Ақырында, жасалған ешбір ұсыныс Хикс пен Гиллетттің бағалауына жақын болмады және банкроттық қаупі болғандықтан клуб 300 миллион фунт стерлингке сатылды. Бұл 2010 жылғы сату Хикс пен Гиллетт 2007 жылы клуб үшін төлеген сомадан 80 миллион фунт стерлингке көп болғанын білдірді, бірақ клубқа 200 миллион фунттан астам қарыз жүктелгендіктен, үлкен пайыздық төлемдер мен айып ақылар салдарынан бұрынғы иелері инвестицияларынан шамамен 144 миллион фунт стерлинг шығынға ұшырады. «Ливерпуль» жанкүйерлері клуб сатылғанын естігенде қуанды. «Kop Faithful» жанкүйерлер тобының өкілі Стив Хорнер былай деді: «Бұл бізден үлкен бұлтты алып тастағандай. Хикс пен Гиллетт хаосқа толы мұра қалдырып кетті». «Ливерпуль» қолдаушылар клубының төрағасы Ричи Педдер «Ливерпуль Эхоға» былай мәлімдеді: «Бұл жаңа дәуірдің бастамасы. Қазір клубтің иығынан үлкен жүк түсірілді. Хикс пен Гиллеттке қош болсын». Клубты сатқаннан кейін Хикс жанкүйерлермен қарым-қатынасының нашарлағанын мойындады: «Бір нәрсе дұрыс болмады, мен жанкүйерлермен қарым-қатынас жасай алмадым. Мен оған өкінемін». Хикс пен Гиллетт клубты басқарған екі жылдың ішінде «Ливерпуль» 2005 жылы Чемпиондар лигасы мен 2006 жылы Англия кубогын жеңіп алды. Хикс пен Гиллетт клубты басқарған үш жарым жылдың ішінде бір де бір жүлде жеңіп алмады және олар кеткен кезде клуб Премьер-лига турнирінің төменгі қатарында болды. Хикс бұл мәлімдемеге қарсы шығып, өзінің басқаруы кезінде ойыншыларға жасаған трансферлердегі таза шығын 150 миллион фунт стерлинг (кейде 150 миллион доллар) құрағанын мәлімдеді. «The Sunday Mirror» газеті таза шығын 25,1 миллион фунт стерлингтен аспайтынын есептеді және Хиксті «шығармашылық есептеумен» айыптады, «Хикс таза шығынды шамамен алты есеге арттырғаны сөзсіз». Хикс сатудан кейін клубтың қарызы тым көп екенін мойындады, бірақ негізгі кредиторы «Royal Bank of Scotland» қарызды төлеуге уақыт бермегенін айтты: «Онда тым көп қарыз бар, сөзсіз. Бірақ біз оны түзетуге тырыстық және басқалардың кедергісіне тап болдық». Ол сондай-ақ «Royal Bank of Scotland» өзіне қарызды төлеуге кедергі келтіргенін айтты: «Мен егжей-тегжейге енбеймін, бірақ «Royal Bank of Scotland», төраға және бізге қарсы артықшылық іздеген қызметкерлердің арасында бізбен сатылғандығын растай аламын».

On February 1, 2007, it was made known through the English press that he was involved in a consortium with one time friend and Montreal Canadiens owner George N. Gillett Jr. to purchase English Premier League club Liverpool F. C.; this takeover proposal was believed to be the front runner after Dubai International Capital (DIC) withdrew their bid. On February 6, 2007, Hicks and Gillett's joint offer for Liverpool was formally accepted, valuing the club at £218.9 million ($432.9M) (£5,000 per share and £44.8M in debt). Liverpool became the third Premier League club to be acquired by American businessmen, the others being Aston Villa and Manchester United. When taking over the club, Hicks and Gillett made a joint declaration: "Liverpool is a fantastic club with a remarkable history and a passionate fanbase. We fully acknowledge and appreciate the unique heritage and rich history of Liverpool and intend to respect this heritage in the future." Hicks stated his foremost priority was gaining silverware, and vowed to build a new stadium for the club at Stanley Park Stadium. The preexisting plans to build the stadium were revised but the stadium never materialized. Hicks became extremely unpopular among Liverpool fans for his failure to deliver on the promise of a new stadium or on the promise that no debt would be placed onto the club and for his allegedly misleading statements about planned and past investment in players. During Hicks and Gillett's period of ownership, Liverpool became associated with frequent boardroom wranglings as the owners fell out with each other and engaged in public battles with Parry and Benítez. Anger was also directed at the Hicks family when Tom Hicks' son, Thomas O. Hicks, Jr., had to resign from the Liverpool board of directors after sending an abusive e mail to a Liverpool fan saying, "Blow me fuck face. Go to hell. I'm sick of you." On January 22, 2008, a majority of Liverpool fans at the game between Liverpool and Aston Villa protested against Gillett and Hicks' running of the club, urging the pair to sell their shares in Liverpool to Dubai International Capital (DIC). Neither owner, nor their representative Foster Gillett, was present at the game. George Gillett was reportedly targeted by DIC to sell his shares. It was reported that he had fallen out with Hicks and he subsequently kept silent over his dealings with the club. On March 7, 2008, it was reported that Gillett had agreed to sell 98% of his Liverpool stock to DIC, but Hicks blocked the sale. In an interview on Prime Time Sports in Canada, Gillett revealed that he and his family had received death threats from angry Liverpool fans: "The fans don't want him [Tom Hicks] to have even one share of my stake in the club, based on what they are sending to me. As a result of that we [my family] have received many phone calls in the middle of the night threatening our lives, death threats. A number came to the office and my son, Foster, and daughter in law, Lauren, have received them." On April 16, 2010, the club was put up for sale. Hicks claimed that he believed the club had tripled in value during his tenure, and boasted that he would be looking for a price of four times what he purchased his stake for. He claimed that, "Liverpool will be the most profitable investment I've ever made." On June 16, 2010, Liverpool Walton MP Steve Rotheram tabled a motion in the House of Commons expressing dismay at the continuing ownership of the club. Hicks and Gillett were described as "asset strippers" and the club was being "drained by their greed". In October 2010, as part of a fans' campaign against the ownership, a video entitled Dear Mr Hicks was released virally via YouTube. Produced and directed by Mike Jefferies, it featured celebrity fans of the club giving their reasons why they wanted to see a change of ownership. The Independent newspaper praised the video, saying, "True to the city's capacity to create something out of adversity, a wonderfully inventive viral film, Dear Mr Hicks, has been published online to make it clear where he ought to go. The fans' view can be summarised thus: away, and soon." It was claimed that the video was watched 400 000 times in 42 hours. On October 15, 2010, Hicks lost ownership of Liverpool. Despite numerous attempts to prevent it, the club was sold to New England Sports Ventures (NESV), for a fee believed to be around £300 million, which was far below Hicks' valuation of "between £600M and £1 billion (B)", by the club's board of directors in a 3–2 vote. Hicks is pursuing a (max.) £1 billion suit against NESV and Kop Holdings for damages, claiming that, "This outcome devalues the club " and suggesting that he had been the victim of an "epic swindle". From the time the club had been put up for sale, however, it had been widely reported that the fee that Hicks and Gillett were asking for was unlikely to be achieved. The Wall Street Journal pointed out that the asking price of £600–800 million took no account of the fact that a new owner would have to spend £375 million building the new stadium which Hicks and Gillett had promised and failed to deliver. The likelihood of the club being placed in administration increased once, on September 7, 2010, the Royal Bank of Scotland, Hicks's main creditor, placed the Texan's indebtedness in the toxic debt category as he was considered unable to find refinancing or to pay off the debt. In the end, none of the offers made were anywhere close to Hicks and Gillett's valuation and with the threat of administration looming the club was sold for £300 million. This meant that the sale in 2010 fetched £80 million more than Hicks and Gillett had paid for the club in 2007, but because more than £200 million worth of debt had been piled on to the club, resulting in huge interest rates and penalty payments, the outgoing owners ended up losing an estimated £144 million on their investment. Liverpool fans were delighted to hear that the club had been sold. Steve Horner, from the fans' group Kop Faithful, declared,
"It’s like a huge cloud has been lifted off us Hicks and Gillett leave with no legacy, apart from one of chaos." The chairman of Liverpool Supporters Club, Richie Pedder, announced to the Liverpool Echo, "This is the start of a new era. A lot has been taken off the club’s shoulders now. Good riddance to Hicks and Gillett." After selling the club, Hicks admitted that his relationship with the fans had been strained: "Something went wrong with my ability to communicate with the fans. I am saddened by it." In the two years before Hicks and Gillett took control of the club, Liverpool won the UEFA Champions League in 2005 and the FA Cup in 2006 under manager Rafael Benítez. In the three and a half years in which Hicks and Gillett owned the club, they won not a single trophy, and at the time they left Liverpool, the club were in the relegation zone of the Premier League standings. Hicks denied this claim, declaring that during his reign Liverpool's net spend on player transfers was £150 million (sometimes cited as $150 million). The Sunday Mirror calculated that the net spend probably did not exceed £25.1 million and has accused Hicks of "creative accountancy", stating "what is irrefutable is that Hicks has exaggerated the net spend by probably close to six fold". Hicks admitted after the sale that the club's debt was too great but argued that he had not been given sufficient time by his main creditor, the Royal Bank of Scotland, to repay the debt: "It has a little bit too much debt, no question. But we were going to fix that and we were frustrated by others." He has also suggested that the Royal Bank of Scotland prevented him paying back the debt to them: "I can't go into the details but I can confirm the funds were available to pay off Royal Bank of Scotland entirely but between Royal Bank of Scotland, the chairman and the employees that conspired against us, they would not let us." On January 11, 2013, Hicks and Gillett finally decided to drop their case in the English law courts against Sir Martin Broughton, Christian Purslow and Ian Ayre, the three directors on the club's board of directors at the time of the sale of the club to NESV; they also agreed to drop their case against NESV and RBS Bank. The terms of the agreement are confidential, though it is believed that no monies were paid to Hicks or Gillett. Earlier in the week, Hicks and Gillett had lost a Court of Appeal bid to delay a High Court trial so they could have more time to raise the money needed to fund the multi million pound lawsuit.

Қайырымдылық

Фрискодағы аталған мектепке жер сыйға тартумен қатар, Хикс Далластағы Техас штатының Санкт-Марк мектебіне спорт залын да сыйға тартты. Хикс 1996 жылы Даллас еврейлік коалициясының баспанасыз азаматтарға арналған "Вогель Алков" жобасының бірлескен төрағасы болды және 2000 жылы Антидифамация лигасынан Генри Кохн гуманитарлық сыйлығымен марапатталды.