NASA Эймс Ғылыми-зерттеу Орталығы

Кіріспе

NASA жүргізетін зерттеу орталығы

NASA Ames Research Center (ARC), сондай-ақ NASA Ames деп белгілі, Калифорния штатының Кремний алқабындағы Моффетт федералды әуеайлағында орналасқан NASA-ның маңызды зерттеу орталығы. Ол 1939 жылы екінші Ұлттық аэронавтика консультациялық комитетінің (NACA) зертханасы ретінде құрылған. Бұл агенттік таратылып, оның активтері мен қызметкерлері 1958 жылдың 1 қазанында жаңадан құрылған Ұлттық аэронавтика және ғарыш басқармасына (NASA) берілді. NASA Ames физик және NACA-ның негізін қалаушы мүшелерінің бірі Джозеф Свитман Эймстің құрметіне аталған. Соңғы есеп бойынша NASA Ames-тің капиталдық жабдығы 3 миллиард доллардан астам, 2300 ғылыми қызметкер және жылдық бюджеті 860 миллион долларды құрайды. Ames винттік ұшақтардың аэродинамикасын зерттеу үшін құрылған, бірақ оның қызметі ғарышқа ұшу және ақпараттық технология салаларын қамтиды. Ames NASA-ның көптеген миссияларында маңызды рөл атқарады. Ол астробиология, кішкентай спутниктер, Айды роботтармен зерттеу, тіршілікке жарамды планеталарды іздеу, суперкомпьютерлер, интеллектуалды/бейімделетін жүйелер, жетілдірілген жылу қорғанысы, планеталық ғылым және әуедегі астрономия салаларындағы жетекшілікке үлес қосады. Сондай-ақ, Ames ұлттық әуе кеңістігін қауіпсіз және тиімді етуге арналған құралдарды әзірлейді. Орталықтың қазіргі директоры – Юджин Ту. Бұл орталық бірнеше маңызды миссиялардың (Кеплер, Инфрақызыл астрономия бойынша стратосфералық обсерватория (SOFIA), Интерфейс аймағы бейнелеу спектрографы) миссиялық орталығы болды және "жаңа зерттеулерге бағытталған" Orion экипажының зерттеу көлігіне қатысушы ретінде үлкен үлес қосты.

Миссиялар

Аймс – NASA зерттеу орталығы, ұшу орталығы емес, бірақ көптеген астрономия және ғарыш миссияларына тығыз қатысқан. 1965 жылдан 1978 жылға дейін «Пионер» бағдарламасының сегіз сәтті ғарыш миссиясын Эймстегі Чарльз Холл басқарды, бастапқыда олардың мақсаты Күн жүйесінің ішкі аймақтарын зерттеу болған. 1972 жылы «Пионер-10» және «Пионер-11» ғарыш кемелерімен Юпитер және Сатурнға жасалған батыл ұшу миссияларын қолдады. Бұл екі миссия, бес жылдан кейін іске қосылған күрделі «Voyager-1» және «Voyager-2» миссияларын жоспарлаушылар үшін жол көрсетуші болды (радиациялық орта, жаңа айлар, гравитациялық көмекпен ұшулар). 1978 жылы бағдарлама аяқталғаннан кейін, «Пионер Венера» орбиталық аппараты мен көп зондтық миссиясы арқылы ішкі Күн жүйесіне қайта оралды, бұл жолы ұшу миссиясының орнына орбитаға ену әдісі қолданылды. «Lunar Prospector» – NASA-ның толық дамуы мен құрылысы үшін таңдалған үшінші миссия. 62,8 миллион долларға бағаланған 19 айлық миссия Айдың төменгі полярлық орбитасына шығарылды, онда Жер бетінің құрамын және полярлық мұздың болу мүмкіндігін картаға түсіру, магниттік және гравитациялық өрістерді өлшеу, сондай-ақ Айдың газ шығару оқиғаларын зерттеу жұмыстары жүргізілді. «Lunar Prospector» нейтрондық спектрометрінің (NS) деректеріне сүйене отырып, ғалымдар Айдың полярлық кратерлерінде су мұзының бар екенін анықтады. Миссия 1999 жылдың 31 шілдесінде аяқталды, осы кезде орбиталық аппарат Айдың оңтүстік полюсіне жақын кратерге бағытталды, Айдың полярлық суын буландырып, оны талдауға (сәтті болмаған) тырысты. 5 килограмм салмақтағы «GeneSat-1» бактерияларды шағын зертханада алып жүрді және ғарышқа ұшырылды. NASA-ның бұл шағын спутнигі ғалымдардың жаңа, арзан ғарыш кемелерін тез жобалап, ұшыра алатынын және маңызды ғылыми зерттеулер жүргізе алатынын дәлелдеді. Айдағы суды іздеу мақсатымен жасалған «Lunar Crater Observation and Sensing Satellite» (LCROSS) миссиясы «қосымша жүкпен жүретін ғарыш кемесі» болды. LCROSS, Айға саяхатын «Lunar Reconnaissance Orbiter» (LRO) зымыратымен бірге бастады, ол әлі де басқаша айлық міндеттерді орындап жатыр. Ол 2009 жылдың сәуір айында Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан «Atlas V» зымыратымен ұшырылды. «Kepler» миссиясы – NASA-ның Жер шарындай және одан кіші планеталарды табуға қабілетті алғашқы миссиясы. «Kepler» миссиясы планеталар орбитасы кезінде олардың алдынан өтетін планеталарды табу үшін жұлдыздардың жарықтығын бақылады. Мұндай өткелдер кезінде планеталар жұлдыздың жарықтығын сәл төмендетіп жібереді. Стратосфералық инфрақызыл астрономия обсерваториясы (SOFIA) – АҚШ және Германияның аэроғарыш агенттіктерінің (NASA және Германияның аэроғарыш орталығы DLR) бірлескен жобасы, Жер атмосферасындағы су буының үстінде инфрақызыл сәулелерге өткізгіш биіктікте ұша алатын инфрақызыл телескоп платформасын құру мақсатымен жасалды. Ұшақты АҚШ, ал инфрақызыл телескопты Германия ұсынды. «Boeing 747SP» ұшағының телескопты, миссияға арналған жабдықты және үлкен сыртқы есікті орналастыру үшін жасалған модификацияларын «L 3 Communications Integrated Systems» компаниясы жасады. «Interface Region Imaging Spectrograph» миссиясы – Күннің хромосферасы мен коронасы арасындағы шекарадағы процестерді түсіну үшін «Lockheed Martin Solar and Astrophysics Laboratory» компаниясымен бірлескен жоба. Бұл миссияны NASA-ның «Small Explorer» бағдарламасы қаржыландырады. «Lunar Atmosphere Dust Environment Explorer» (LADEE) миссиясын NASA Ames әзірледі және ол 2013 жылдың 6 қыркүйегінде Айға сәтті ұшырылды. Сонымен қатар, Эймс көптеген миссияларда қолдау ролін атқарды, ең бастысы – «Mars Pathfinder» және «Mars Exploration Rover» миссияларында, онда Эймс интеллектуалды робототехника зертханасы маңызды рөл атқарды. NASA Ames «Mars Phoenix» миссиясының серіктесі болды, бұл миссияның мақсаты Марсқа жоғары ендікте қондырушы жіберу, су мұзының қабаттарына 1,6 футқа (жарты метрге) дейін траншеялар қазу және топырақтың құрамын талдау болды. Эймс сондай-ақ «Mars Science Laboratory» және оның «Curiosity» марсоходының серіктесі, ол органикалық заттар мен күрделі молекулалардың белгілерін іздеу үшін жаңа буын Марс марсоходы.

Although Ames is a NASA Research Center, and not a flight center, it has nevertheless been closely involved in a number of astronomy and space missions. The Pioneer program's eight successful space missions from 1965 to 1978 were managed by Charles Hall at Ames, initially aimed at the inner Solar System. By 1972, it supported the bold flyby missions to Jupiter and Saturn with Pioneer 10 and Pioneer 11. Those two missions were trail blazers (radiation environment, new moons, gravity assist flybys) for the planners of the more complex Voyager 1 and Voyager 2 missions, launched five years later. In 1978, the end of the program brought about a return to the inner solar system, with the Pioneer Venus Orbiter and Multiprobe, this time using orbital insertion rather than flyby missions. Lunar Prospector was the third mission selected by NASA for full development and construction as part of the Discovery Program. At a cost of $62.8 million, the 19 month mission was put into a low polar orbit of the Moon, accomplishing mapping of surface composition and possible polar ice deposits, measurements of magnetic and gravity fields, and study of lunar outgassing events. Based on Lunar Prospector Neutron Spectrometer (NS) data, mission scientists have determined that there is indeed water ice in the polar craters of the Moon. The mission ended July 31, 1999, when the orbiter was guided to an impact into a crater near the lunar south pole in an (unsuccessful) attempt to analyze lunar polar water by vaporizing it to allow spectroscopic characterization from Earth telescopes. The 11 pound (5 kg) GeneSat 1, carrying bacteria inside a miniature laboratory, was launched on December 16, 2006. The very small NASA satellite has proven that scientists can quickly design and launch a new class of inexpensive spacecraft—and conduct significant science. The Lunar Crater Observation and Sensing Satellite (LCROSS) mission to look for water on the Moon was a 'secondary payload spacecraft.' LCROSS began its trip to the Moon on the same rocket as the Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO), which continues to conduct a different lunar task. It launched in April 2009 on an Atlas V rocket from Kennedy Space Center, Florida. The Kepler mission was NASA's first mission capable of finding Earth size and smaller planets. The Kepler mission monitored the brightness of stars to find planets that pass in front of them during the planets' orbits. During such passes or 'transits,' the planets will slightly decrease the star's brightness. Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy (SOFIA) was a joint venture of the U. S. and German aerospace agencies, NASA and the German Aerospace Center (DLR) to make an infrared telescope platform that can fly at altitudes high enough to be in the infrared transparent regime above the water vapor in the Earth's atmosphere. The aircraft was supplied by the U. S., and the infrared telescope by Germany. Modifications of the Boeing 747SP airframe to accommodate the telescope, mission unique equipment and large external door were made by L 3 Communications Integrated Systems of Waco, Texas. The Interface Region Imaging Spectrograph mission is a partnership with the Lockheed Martin Solar and Astrophysics Laboratory to understand the processes at the boundary between the Sun's chromosphere and corona. This mission is sponsored by the NASA Small Explorer program. The Lunar Atmosphere Dust Environment Explorer (LADEE) mission has been developed by NASA Ames. This successfully launched to the Moon on September 6, 2013. In addition, Ames has played a support role in a number of missions, most notably the Mars Pathfinder and Mars Exploration Rover missions, where the Ames Intelligent Robotics Laboratory played a key role. NASA Ames was a partner on the Mars Phoenix, a Mars Scout Program mission to send a high latitude lander to Mars, deployed a robotic arm to dig trenches up to 1.6 feet (one half meter) into the layers of water ice and analyzing the soil composition. Ames is also a partner on the Mars Science Laboratory and its Curiosity rover, a next generation Mars rover to explore for signs of organics and complex molecules.

Әуе қозғалысын басқаруды автоматтандыру жөніндегі зерттеулер

Авиациялық жүйелер бөлімі екі негізгі бағытта зерттеу және әзірлеме жұмыстарын жүргізеді: әуе қозғалысын басқару және жоғары дәлдіктегі ұшу симуляциясы. Әуе қозғалысын басқару саласында зерттеушілер ұлттық әуе кеңістігіндегі ұшақтар санын бүгінгі деңгейден үш есеге дейін арттыруға мүмкіндік беретін ұғымдарды жасап, сынақтан өткізіп жатыр. Автоматтандыру және оның қауіпсіздікке қатысты салдары осы ұғымның негізгі құрамдас бөліктері болып табылады. Тарихи тұрғыдан алғанда, бөлім ұшатын жолаушыларға қолжетімді өнімдерді әзірледі, мысалы, бүкіл ел бойынша енгізіліп жатқан Traffic Management Adviser жүйесін. Жоғары дәлдіктегі ұшу симуляциясы үшін бөлім әлемдегі ең ірі ұшу симуляторын (Вертикальді қозғалыс симуляторы), D деңгейіндегі 747-400 симуляторын және панорамалық әуе қозғалысын басқару мұнарасы симуляторын пайдаланады. Бұл симуляторлар ғарыш кеңістігіне ұшқыштарды үздіксіз оқыту, болашақ ғарыш кемелерінің басқару қасиеттерін жетілдіру, тікұшақтарды басқару жүйесін сынау, бірлескен соққы беруге арналған ұшақтарды бағалау және апаттарды тергеу сияқты мақсаттарда қолданылды. Бөлімдегі қызметкерлердің біліктілігі жоғары, олар басқару және бақылау, ұшу механикасы, ұшуды симуляциялау және компьютерлік ғылым салаларындағы мамандарды қамтиды. NASA-дан тыс клиенттердің қатарында FAA, DOD, DHS, DOT, NTSB, Lockheed Martin және Boeing компаниялары бар. Орталықтың ұшуды симуляциялау және басқару зертханасы 2017 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.

Ақпараттық технологиялар

Эймс NASA-ның жоғары деңгейдегі суперкомпьютерлер, адам факторы және жасанды интеллект (ақылды жүйелер) саласындағы ірі зерттеу және әзірлеу бөлімдеріне орталық болып табылады. Бұл ҒЗТҰ-лар NASA-ның зерттеу жұмыстарын, сондай-ақ Халықаралық ғарыш станциясының жұмысын жалғастыруды, NASA-ның ғарыш ғылымдары мен аэронавтика саласындағы жұмыстарын қолдайды. Орталық сонымен қатар DNS-тің E Root атау серверін басқарады және күтіп ұстайды. Интеллектуалдық жүйелер бөлімі (код TI) – NASA-ның барлық NASA миссиялық бағыттары үшін арналған озық интеллектуалдық бағдарламалық қамтамасыз ету мен жүйелерді әзірлеудегі жетекші ҒЗТ бөлімі. Ол жер ғылымдары, аэронавтика, ғарыш ғылымдары, Халықаралық ғарыш станциясы және экипаждық зерттеу көлігі (CEV) салалары үшін бағдарламалық қамтамасыз етумен қамтамасыз етеді. Ғарыштағы алғашқы жасанды интеллект (Deep Space 1) Code TI-де, ал Марс зерттеу машиналары үшін күнделікті іс-шараларды жоспарлайтын MAPGEN бағдарламалық жасақтамасы, Phoenix Lander-ді басқару үшін Ensemble жүйесінде қолданылатын негізгі ойлаушы және Халықаралық ғарыш станциясының күн сәулелі панельдерін жоспарлау жүйесі де осы бөлімде жасалды. Халықаралық ғарыш станциясының басқару сәтіндегі гироскоптар үшін интеграцияланған жүйелік денсаулықты басқару, семантикалық іздеу құралдары бар бірлескен жүйелер және сенімді бағдарламалық жасақтама инженериясы Code TI жұмысының аясын толықтырады. Адамдық жүйелерді интеграциялау бөлімі "адамға бағытталған жобалауды және күрделі аэроғарыш жүйелерінің жұмысын талдау, тәжірибе жүргізу және адамның өнімділігін модельдеу арқылы, сондай-ақ адам мен автоматтандырылған жүйелердің өзара әрекеттесуі арқылы қауіпсіздікті, тиімділікті және миссияның табыстылығын айтарлықтай жақсартуға бағытталған". Онжылдықтар бойы Адамдық жүйелерді интеграциялау бөлімі адамға бағытталған аэроғарыштық зерттеулердің алдыңғы шебінде болды. Бөлімде 100-ден астам зерттеуші, мердігер және әкімшілік қызметкер жұмыс істейді. NASA-ның Эймстегі Advanced Supercomputing Division-ы агенттіктің ең қуатты суперкомпьютерлерінің бірнешеуін, соның ішінде петафлоптық деңгейдегі Плеяда, Эйткен және Электра жүйелерін басқарады. Бастапқыда Сандық аэродинамикалық модельдеу бөлімі деп аталған бұл нысан 1987 жылы салынғаннан бері 40-тан астам өндірістік және сынақ суперкомпьютерлерін қамтиды. Ол жоғары өнімді есептеулер саласындағы көшбасшы болып табылады және NAS Parallel Benchmarks және Portable Batch System (PBS) жұмыс кестесін жоспарлау бағдарламалық жасақтамасын қоса алғанда, бүкіл индустрияда қолданылатын технологияны әзірледі. 2009 жылдың қыркүйегінде Эймс NEBULA-ны NASA-ның қауіпсіздік талаптарына сәйкес келетін үлкен деректер жиынтықтарын басқару үшін жылдам және қуатты бұлтты есептеу платформасы ретінде іске қосты. Бұл инновациялық пилоттық жоба ашық бастапқы кодты компоненттерді пайдаланады, FISMA талаптарына сәйкес келеді және энергия тиімділігін арттыра отырып, мемлекеттік деңгейдегі қажеттіліктерге сай масштабталуы мүмкін. 2010 жылдың шілдесінде NASA CTO Крис Кэмп NEBULA жобасының артында тұрған Nova технологиясын Rackspace-пен бірлесіп OpenStack-ті іске қосу үшін ашық кодқа берді. OpenStack кейіннен есептеу тарихындағы ең ірі және ең жылдам дамып келе жатқан ашық бастапқы кодты жобалардың біріне айналды және 2014 жылдан бастап Red Hat, Oracle, HP, SUSE және Canonical сияқты Linux-тың негізгі дистрибутивтеріне енгізілді.

Ames is the home of NASA's large research and development divisions in Advanced Supercomputing, Human Factors, and Artificial Intelligence (Intelligent Systems). These Research & Development organizations support NASA's Exploration efforts, as well as the continued operations of the International Space Station, and the space science and Aeronautics work across NASA. The center also runs and maintains the E Root nameserver of the DNS. The Intelligent Systems Division (Code TI) is NASA's leading R&D Division developing advanced intelligent software and systems for all of NASA Mission Directorates. It provides software expertise for earth science applications, aeronautics, space science missions, International Space Station, and the Crewed Exploration Vehicle (CEV). The first AI in space (Deep Space 1) was developed from Code TI, as is the MAPGEN software that daily plans the activities for the Mars Exploration Rovers, the same core reasoner is used for Ensemble to operate Phoenix Lander, and the planning system for the International Space Station's solar arrays. Integrated System Health Management for the International Space Station's control moment gyroscopes, collaborative systems with semantic search tools, and robust software engineering round out the scope of Code TI's work. The Human Systems Integration Division "advances human centered design and operations of complex aerospace systems through analysis, experimentation, and modeling of human performance and human automation interaction to make dramatic improvements in safety, efficiency and mission success". For decades, the Human Systems Integration Division has been on the leading edge of human centered aerospace research. The Division is home to over 100 researchers, contractors and administrative staff. The NASA Advanced Supercomputing Division at Ames operates several of the agency's most powerful supercomputers, including the petaflop scale Pleiades, Aitken, and Electra systems. Originally called the Numerical Aerodynamic Simulation Division, the facility has housed more than 40 production and test supercomputers since its construction in 1987, and has served as a leader in high performance computing, developing technology used across the industry, including the NAS Parallel Benchmarks and the Portable Batch System (PBS) job scheduling software. In September 2009, Ames launched NEBULA as a fast and powerful Cloud Computing Platform to handle NASA's massive data sets that complied with security requirements. This innovative pilot uses open source components, complies with FISMA and can scale to Government sized demands while being extremely energy efficient. In July 2010, NASA CTO Chris C. Kemp open sourced Nova, the technology behind the NEBULA Project in collaboration with Rackspace, launching OpenStack. OpenStack has subsequently become one of the largest and fastest growing open source projects in the history of computing, and as of 2014 has been included in most major distributions of Linux including Red Hat, Oracle, HP, SUSE, and Canonical.

Суреттерді өңдеу

NASA Ames спутниктік платформадан алынған әуе суреттерін өңдеу саласындағы зерттеулерді бастаған алғашқы орталықтардың бірі болды. Фурье талдауын қолданып, контрастты күшейтудің жаңа әдістері Ames орталығында ESL Inc. ғалымдарымен бірлесіп жасалды.

Жел туннельдері

NASA Ames Research Center жел тоннельдері тек ғана үлкен өлшемдерімен емес, сонымен қатар түрлі ғылыми және инженерлік зерттеулерге мүмкіндік беретін әртүрлі қасиеттерімен де белгілі.

ARC бірлік жоспары жел құбыры

Бiрлiктiк жоспары жел туннельi (UPWT) 1949 жылғы Бiрлiктiк жоспары туралы заңға сәйкес, 1956 жылы 27 миллион долларға аяқталды. Аяқталғаннан бері UPWT нысаны NASA жел туннельдерінің арасында ең көп пайдаланылатын NASA жел туннелі болып табылады. Соңғы 40 жылда АҚШ-та салынған барлық маңызды коммерциялық және дерлiк барлық әскери реактивтiк ұшақтар осы нысанда сынақтан өттi. Меркурий, Джемини және Аполлон ғарыш кемелерi, сондай-ақ ғарыш шаттлдары да осы туннель кешенiнде сыналып көрiлдi.

Ұлттық толық ауқымды аэродинамикалық кешен (NFAC)

Эймс зерттеу орталығында сонымен қатар әлемдегі ең үлкен жел туннелі орналасқан, ол Ұлттық толық ауқымды аэродинамикалық кешеннің (NFAC) бір бөлігі болып табылады: ол масштабты модельдер емес, толық көлемді ұшақтарды сынауға жеткілікті. Жел туннельдері кешені 2017 жылы Ұлттық тізілімге енгізілген. 40x80 футтік жел туннелінің контуры 1940 жылдары салынған және қазір сынақ жылдамдықтарын қамтамасыз етуге қабілетті. Ол аэродинамика, динамика, модельдік шу, сондай-ақ толық көлемді ұшақтар мен олардың құраушы бөліктері саласындағы белсенді зерттеу бағдарламасын қолдау үшін пайдаланылады. Жаңа конфигурациялардың аэродинамикалық сипаттамалары есептеу әдістерінің дәлдігін бағалауға баса назар аудара отырып зерттеледі. Бұл туннель сонымен қатар, жетілдірілген роторлық ұшақтар мен роторлық фюзеляждың өзара әрекеттесуінің аэромеханикалық тұрақтылық шектерін зерттеу үшін қолданылады. Жаңа ұшақ конфигурацияларының статикалық және динамикалық сипаттамаларын қоса, тұрақтылық және басқару туындылары да анықталады. Көптеген толық көлемді үлгілердің акустикалық сипаттамалары, сондай-ақ аэродинамикалық шу көздерін анықтау және азайту мақсатындағы акустикалық зерттеулер де жүргізіледі. Құрастырудың стандартты әдістерінен (мысалы, тепе-теңдік жүйесі, қысымды өлшейтін түрлендіргіштер және температураны сезетін терможұптар) өзге, әуе кемесінің көтергіш беттеріндегі және олардың маңындағы ағынның бағытын және жылдамдығын анықтауға көмектесетін, соңғы үлгідегі, интрузивті емес құралдар (мысалы, лазерлік жылдамдық өлшегіштер және көлеңкелік суреттер) қолжетімді. 40x80 футтік жел туннелі негізінен жоғары өнімділікке ие ұшақтардың, роторлық ұшақтардың және қозғалтқышты қолданатын, тік ұшып-қонуға қабілетті (V/STOL) ұшақтардың төмен және орташа жылдамдықтағы аэродинамикалық сипаттамаларын анықтау үшін қолданылады. 80x120 футтік жел туннелі – әлемдегі ең үлкен жел туннелінің сынақ бөлігі. 1980 жылдары осы ашық контурлы бөлігіне қосымша жаңа желдеткіш жүйесі орнатылды. Қазіргі таңдағы ауа жылдамдығы – .

NASA Ames қонақ орталығы

NASA Experience экспозициясы Chabot Ғарыш және Ғылым орталығында NASA-ның Эймс зерттеу орталығының келушілер орталығы ретінде қызмет етеді. NASA Experience көп жылдар бойы ғарыш зерттеуіне жергілікті үлес туралы білуге динамикалық және интерактивті мүмкіндік береді. Меркурий және Близнектер миссияларының ғарыш кемелерінің модельдерінен және түпнұсқа ғарыш костюмдерінен бастап, NASA-ның болашақ Артемида миссияларымен байланысты артефакттарға дейін, NASA Ames келушілер орталығы келушілерге 80 жылдан астам Ames тарихымен және ағымдағы және болашақ жобалармен танысуға мүмкіндік береді. Эймс жел тоннелінде сынау, роверлерді жобалау және сынау, ғарыш робототехникасы, суперкомпьютерлер және тағы да басқа салалардағы тәжірибесін көрсетеді. Көрме 2021 жылдың 12 қарашасында ашылды.

NASA Эймс зерттеу орталығы

NASA Ames Exploration Center - NASA-ның ғылыми мұражайы және білім беру орталығы. NASA технологиялары, миссиялары және ғарыш зерттеулері туралы көрмелер мен интерактивті экспонаттар бар. Ай тастары, метеориттер және басқа геологиялық үлгілер қойылған. Театрда NASA-ның Марс және планеталарды зерттеу кадрларынан түсірілген фильмдер, сондай-ақ Эймс ғылымкерлерінің еңбегі туралы фильмдер көрсетіледі. Бұл орын қазір жабық.

Робототехника Альянсы жобасы

1999 жылы Марк Леон өзінің тәлімгері Дейв Лаверидің басшылығымен НАСА-ның робототехникалық білім беру жобасын әзірледі – қазіргі Робототехникалық одақ жобасы. Бұл жоба FIRST робототехникасы және BOTBALL робототехникалық жарыстарын пайдалана отырып, бүкіл ел бойынша 100 000-нан астам студентке жетті. Жобаның FIRST бөлімшесі бастапқыда FRC 254 командасынан: «The Cheesy Poofs» («Шырық пофтар») – Калифорния штатының Сан-Хосе қаласындағы Беллармин орта мектебінің ұлдардан құралған командасынан тұрды. 2006 жылы «Қоманда 1868»: «The Space Cookies» («Ғарыш печеньелері») – тек қыздардан құралған команда, қыз скауттармен бірлесіп құрылды. 2012 жылы Маунтин-Вью орта мектебінің 971-ші командасы «Spartan Robotics» («Спартан робототехникасы») жобаға қосылды, бірақ команда өз мектебінде жұмысын жалғастыруда. Үш команданың барлығы да жоғары наградалармен марапатталған. Үшеуі де аймақтық жарыстарда жеңіске жетті, екеуі FIRST чемпионатында жеңімпаз атанды, екеуі Аймақтық төраға сыйлығын жеңіп алды, ал біреуі – Даңқ залының мүшесі. Бұл үш команда жиынтық түрде «Үй командалары» деп аталады. Жобаның миссиясы – «Болашақтағы ғарыш зерттеу миссияларын жүзеге асыруға мүмкіндік беретін робототехникалық қабілеттердің адам, техникалық және бағдарламалық ресурсын құру».

Мемлекеттік-жекеменшік әріптестік

Федералды үкімет мекеменің және адам ресурстарының бір бөлігін жеке сектордың өнеркәсібін, зерттеулерін және білім беруді қолдау үшін қайта бағыттап бөлді. HP жаңа Bio Info Nano Research and Development Institute (BIN RDI) институтының алғашқы корпоративтік серіктесі болды; бұл Калифорния университеті Санта-Круз және NASA-ның Аймстағы бірлескен жобасы. Bio|Info|Nano R&D институты биотехнология, ақпараттық технология және нанотехнологияның интеграциясы арқылы ғылыми жаңалықтар жасауға арналған. Сингулярлық университеті өз лидерлік және білім беру бағдарламасын осы нысанда өткізеді. Органдарды сақтау альянсы да сонда орналасқан; Альянс – бұл Мәтүсалах қорының «Жаңа орган» сыйлығымен серіктестікпен жұмыс істейтін коммерциялық емес ұйым, ол «органдарды ұзақ мерзімді сақтауға кедергі келтіретін қалған мәселелерді шешуге» және трансплантацияға қолжетімді органдардың үлкен қажеттілігін қанағаттандыруға бағытталған. Kleenspeed Technologies компаниясының бас кеңсесі де сонда орналасқан.

Google-дің қызметі

2005 жылдың 28 қыркүйегінде Google және Эймс зерттеу орталығы ұзақ мерзімді ғылыми-зерттеу серіктестігінің егжей-тегжейін жариялады. Инженерлік тәжірибесін біріктіруден басқа, Google ARC кампусы аумағында жаңа ғимарат салуды жоспарлады. Эймс, Google және Карнеги Меллон университеті арасындағы жобалардың бірі – Гигапан жобасы – жер бетіндегі гигапикселдік суреттерді жасау, бөлісу және түсіндірмелер қосу үшін жасалған роботтық платформа. Планеталық мазмұн жобасы Google-дың Google Moon және Google Mars жобалары үшін қолданатын деректерді біріктіруді және жақсартуды мақсат етеді. 2008 жылдың 4 маусымында Google компаниясы NASA-дан Moffett Field-ты кеңсе және қызметкерлер үшін тұрғын үй ретінде пайдалануға жалға алғанын хабарлады. Googleplex бас кеңсесіне жақын орналасқан жаңа Google жобасының құрылысы 2013 жылы басталды және 2015 жылы ашылуы күтілуде. Ол Сан-Франциско шығанағына көрініс беретіндіктен "Бей Вью" деп аталды. 2013 жылдың мамыр айында Google ARC-те Quantum Artificial Intelligence Lab ашылатынын жариялады. Лабораторияда D Wave Systems компаниясының 512 кубиттен тұратын кванттық компьютері орналасады, ал Университеттердің ғарыш зерттеулер қауымдастығы (USRA) әлемнің түкпір-түкпірінен зерттеушілерді оны пайдалануға шақырады. Мақсаты – кванттық есептеудің машиналық оқытуды қалай дамытатынын зерттеу. 2014 жылдың 10 қарашасында Planetary Ventures LLC (Google еншілес компаниясы) NASA Ames-тен Moffett Federal Airfield-ты жалға алуға келісім жасады. Бұл жердің ауданы шамамен 1000 акрды құрайды, бұрын агенттік оны күтіп ұстауға және пайдалануға жыл сайын 6,3 миллион доллар жұмсаған. Жалға алу шартына тарихи ескерткіш – бірінші ангарды, сондай-ақ екінші және үшінші ангарларды қалпына келтіру жұмыстары кіреді. Келісім 2015 жылдың наурызында күшіне енді және 60 жылға созылады.

Эймсте өмір сүру және жұмыс істеу

Эймске кіру үшін НАСА-ның ресми табельдігі қажет. Толық уақытты қызметкерлер мен тәжірибеден өтушілер үшін ғылыми-зерттеу орталығының ішінде де, базаның төңірегінде де көптеген мүмкіндіктер бар. Фитнес жолының (Parcourse жолы деп те аталады) бір бөлігі база ішінде сақталған, бірақ база құрылымының өзгеруіне байланысты кейбір бөлімдеріне қазірде қол жеткізу мүмкін емес.