Кіріспе
Американдық журналистика сыйлығы
Тергеуші репортаж бойынша Пулитцер сыйлығы 1953 жылдан бері, түрлі атаулармен, жеке адам немесе команданың тергеуші репортажының ерекше үлгісі үшін, АҚШ жаңалықтарындағы жеке мақала немесе серия ретінде ұсынылған жарияланымға беріледі. Оны Нью-Йорк қаласындағы Колумбия университетінің Журналистика мектебі басқарады. 1953 жылдан 1963 жылға дейін бұл санат «Жергілікті репортажға арналған Пулитцер сыйлығы» деп белгіленген. 1964 жылдан 1984 жылға дейін ол «Жергілікті тергеуші мамандандырылған репортажға арналған Пулитцер сыйлығы» деп аталды. Пулитцер комитеті сыйлықтың негіздемесін түсіндіретін ресми мәлімдеме жасайды.
Жергілікті репортаж үшін Пулитцер сыйлығы, Баспа уақыты жоқ
1953 ж.: Нью-Йорк World Telegram & Sun газетінің Эдвард Дж. Моуэри, "Луис Хоффнерді ақтауға және бостандыққа шығаруға әкелген фактілерді жариялағаны үшін". 1954 ж.: The Kansas City Star газетінің Элвин МакКой, "Республикалық Ұлттық Төрағасы С. Уэсли Робертстің отставкасына себеп болған эксклюзивті оқиғалар сериясы үшін". 1955 ж.: Cuero Record (Техас) газетінің Роланд Кеннет Тауэри, "Техастағы ардагерлерге жер беру бағдарламасын басқарудағы сыбайлас жемқорлықты эксклюзивті түрде ашқан мақалалар сериясы үшін. Бұл 32 жастағы Екінші дүниежүзілік соғысының ардагері, бұрынғы жапон тұтқыны, бұл бұзушылықтарды штаттық, содан кейін ұлттық деңгейдегі мәселеге айналдырып, жер бағдарламасындағы жағдайды түзету үшін мемлекеттік шаралар қабылдануына ықпал етті". 1956 ж.: The New York Times газетінің Артур Дейли, "Sports of the Times" атты күнделікті бағанында спорт әлемін көрнекті жамылып, түсіндіргені үшін". 1957 ж.: Portland Oregonian газетінің Уоллес Тернер және Уильям Ламберт, "Портлендтегі кейбір муниципалдық шенеуніктер мен Халықаралық жүк тасымалдаушылар, шоферлер, қоймашылар және Американың жұмысшыларының Батыс конференциясының лауазымды тұлғаларының қатысуымен болған тәртіпсіздік пен жемқорлықты ашқаны үшін. Олар үлкен қиындықтарға және заңсыз элементтерден кек алу қаупіне қарамастан, өздеріне жүктелген міндеттерді орындады". 1958 ж.: Evening Star (Вашингтон, округ Колумбия) газетінің Джордж Беверидж, "Вашингтон қаласының қалалық проблемаларын терең зерттеген және осы проблемаларға кеңінен назар аударуға және мемлекеттік және жеке ұйымдардың одан әрі зерттеулерін ынталандырған "Метро, ертеңгі қала" атты тамаша және ойландыратын сериясы үшін". 1959 ж.: Scranton Tribune and Scrantonian газетінің Джон Гарольд Брислин, "өзінің туған қаласындағы еңбек дауларын тоқтатуға бағытталған төрт жылдық тиімді науқанында батылдық, бастамашылық және шеберлік танытқаны үшін, нәтижесінде он жемқор кәсіподақ шенеунігі сотталды және жергілікті кәсіподақ рэкет элементтерін тазартуға батылдық танытты". 1960 ж.: Evening Star (Вашингтон, округ Колумбия) газетінің Мириам Оттенберг, "Вашингтондағы қолданылған автомобильдерді сатудағы алаяқтықты ашқан жеті мақалалар сериясы үшін, осы алаяқтықтан көптеген салмақсыз сатып алушылар зардап шекті. Бұл сериялар халықты қорғау үшін жаңа ережелерді қабылдауға және басқа қалаларды осындай әрекеттерге ескертуге әкелді". 1961 ж.: Buffalo Evening News газетінің Эдгар Мэй, "Нью-Йорк штатының әлеуметтік қамтамасыздандыру қызметтері туралы мақалалар сериясы үшін, "Біздің қымбат дилеммамыз", ол мемлекеттік әлеуметтік жұмыскер ретінде үш айлық жұмысына негізделген. Бұл сериялар бүкіл елде назар аударуға әкелді". 1962 ж.: Chicago Tribune газетінің Джордж Блис, "Үлкен Чикагоның Метрополитен санитарлық округіндегі сыбайлас жемқорлықты ашудағы бастамасы үшін, нәтижесінде түзету шаралары қабылданды". 1963 ж.: Pecos Independent and Enterprise газетінің Оскар Гриффин-младший, "редактор ретінде Билли Сол Эстес ісін ашуды бастады, осылайша АҚШ үкіметіндегі ірі алаяқтықты ұлттық назарға салып, Эстестің тергеуге, сотқа және сотталуына әкелді".
Жергілікті тергеуді мамандандырылған репортаж үшін Пулитцер сыйлығы
1964 ж.: Джеймс В. Маги, Альберт В. Гаудиози және Фредерик Майер «Филадельфия бюллетенінен» «Оңтүстік Филадельфияда полициямен байланысы бар сандық қылмыс желісін ашқандығы үшін, бұл тұтқындауларға және полиция бөлімінің тазалануына әкелді». 1965 ж.: «Хьюстон пост» газетінің Джин Гольц, «Техас штатының Пасадена қаласындағы мемлекеттік жемқорлықты әшкерелегені үшін, нәтижесінде кең ауқымды реформалар жүзеге асты». 1966 ж.: Джон Энтони Фраска, «Тампа Трибьюн» газетінен, «екі қарақшылықты тергеп, хабарлағандығы үшін, соның салдарынан бір кінәсіз адам босатылды». 1967 ж.: Джин Миллер, «Майами геральд» газетінен, «кісі өлтіруде жаңсақ айыпталған екі адамды босатуға көмектескен бастамашылығы мен тергеушілік жұмысы үшін». 1968 ж.: «Нью-Йорк Таймс» газетінің Дж. Энтони Лукас, «Линда Фицпатриктің өмірі мен өлімі туралы тергеу барысында жазған әлеуметтік құжаты үшін». 1969 ж.: Ал Делугач және Денни Уолш, «Сент-Луис Глоб-Демократ» газетінен, «Сент-Луис Steamfitters кәсіби одағының 562-ші жергілікті бөліміндегі алаяқтық пен билікті теріс пайдалануға қарсы күресі үшін». 1970 ж.: Монтгомери жарнамашысы және «Алабама журналының» Гарольд Юджин Мартин, «Алабама түрмелеріндегі тұтқындарды есірткілік тәжірибелерге және олардан қан плазмасын алуға пайдалану схемасын ашқандығы үшін». 1971 ж.: «Чикаго Трибьюн» газетінің Уильям Джонс, «аз қамтылған аудандардағы қызмет көрсетуді шектеу үшін полиция мен Чикагодағы ірі жеке жедел жәрдем компаниялары арасындағы келісімді ашқандығы үшін, бұл үлкен реформаларға әкелді». 1972 ж.: «Бостон глобусының» Тимоти Лиланд, Джерард М. О’Нилл, Стивен А. Куркджиан және Энн Десантис, «Массачусетс штатының Самервилл қаласындағы кең таралған жемқорлықты ашқандығы үшін». 1973 ж.: «The Sun Newspapers Of Omaha», «Бойз Таунның ірі қаржылық ресурстарын ашқандығы үшін, бұл қайырымдылық ұйымының жұрттан қаржы жинауы мен пайдалануында реформаларға әкелді». 1974 ж.: «Нью-Йорк Daily News» газетінің Уильям Шерман, «Нью-Йорк Медикейд бағдарламасының теріс пайдаланылуын ашқандығы үшін, осы бағыттағы зерттеушілік жұмысының нәтижесінде». 1975 ж.: «Индианаполис Стар», «жергілікті полициядағы жемқорлықты және заңды кешіктіруді ашқандығы үшін, нәтижесінде полиция департаменті мен округ прокурорының кеңсесі тазартылды». 1976 ж.: «Чикаго Трибьюн» газетінің қызметкерлері, «Чикагодағы федералды тұрғын үй бағдарламаларындағы кең таралған бұзушылықтарды және Чикагодағы екі жеке ауруханадағы жағымсыз жағдайларды ашқандығы үшін». 1977 ж.: «Филадельфия инквирер» газетінің Асел Мур және Венделл Ролз-младший, «Фарвью (Пенсильвания) психикалық аурулар мемлекеттік ауруханасындағы жағдай туралы хабарлағандығы үшін». 1978 ж.: «Стамфорд Адвокат» газетінің Энтони Р. Долан, «муниципалдық жемқорлық туралы сериясы үшін». 1979 ж.: Гилберт М. Галл және Эллиот Г. Джаспин, «Поттсвилл Республикашынынан» (Пенсильвания), «ұйымдасқан қылмыспен байланысы бар адамдардың көк көмір компаниясын жойғаны туралы хабарлар үшін». 1980 ж.: Стивен А. Куркджиан, Александр Б. Хоуес-младший, Нильс Брюзелиус, Джоан Венночи және Роберт М. Портерфилд, «The Boston Globe» газетінен, «Бостонның көлік жүйесі туралы мақалалары үшін». 1981 ж.: Кларк Халлас және Роберт Б. Лоу, «Аризона Daily Star» газетінен, «Аризона университетінің спорт бөліміне қатысты жүргізген зерттеулері үшін». 1982 ж.: «Сиэтл Таймс» газетінің Пол Хендерсон, «зорлауда кінәлі деп танылған адамның кінәсіздігін дәлелдеген репортажы үшін». 1983 ж.: «The Washington Post» газетінің Лоретта Тофани, «Мэриленд штатының Принс Джордж округінің қамауда ұстау орталығындағы зорлау және сексуалдық шабуыл туралы тергеу жүргізгені үшін». 1984 ж.: Кеннет Купер, Джоан Фиц Джеральд, Джонатан Кауфман, Норман Локман, Гэри Макмиллан, Кирк Шарфенберг және Дэвид Вессел, «The Boston Globe» газетінен, «Бостонның нәсілдік қатынастарын зерттеген сериялары үшін, бұл қоғамдық қызметтегі ең маңызды жұмыс, ол қаланың ең құрметті мекемелеріне, соның ішінде Globe-тың өзіне де сын көзбен қарады».
1978: Anthony R. Dolan of Stamford Advocate, "for a series on municipal corruption." 1979: Gilbert M. Gaul and Elliot G. Jaspin of Pottsville Republican (Pennsylvania), "for stories on the destruction of the Blue Coal Company by men with ties to organized crime." 1980: Stephen A. Kurkjian, Alexander B. Hawes Jr., Nils Bruzelius, Joan Vennochi and Robert M. Porterfield of The Boston Globe, "for articles on Boston's transit system." 1981: Clark Hallas and Robert B. Lowe of Arizona Daily Star, "for their investigation of the University of Arizona Athletic Department." 1982: Paul Henderson of Seattle Times, "for reporting which proved the innocence of a man convicted of rape." 1983: Loretta Tofani of The Washington Post, "for her investigation of rape and sexual assault in the Prince George's County, Maryland Detention Center." 1984: Kenneth Cooper, Joan Fitz Gerald, Jonathan Kaufman, Norman Lockman, Gary McMillan, Kirk Scharfenberg and David Wessel of The Boston Globe, "for their series examining race relations in Boston, a notable exercise in public service that turned a searching gaze on some the city's most honored institutions including the Globe itself."
Журналистік зерттеулер үшін Пулитцер сыйлығы
1985: Люси Морган және Джек Рид, «St. Petersburg Times» (Флорида), «Паско округінің шерифі Джон Шорт туралы жан-жақты баяндама жасағандары үшін, оның бөлімінің сыбайлас жемқорлығын ашып, сайлаушылардың оны қызметтен шеттетуіне себеп болды». 1985: Уильям К. Маримов, «The Philadelphia Inquirer», «қалалық полицияның иттері 350-ден астам адамға шабуыл жасағанын ашқаны үшін, бұл K-9 бөлімінің тергелуіне және ондағы ондаған офицердің қызметтен алынуына әкелді». 1986: Джеффри А. Маркс және Майкл М. Йорк, «Lexington Herald Leader» (Кентукки), «NCAA ережелерін бұза отырып, Кентукки университетінің баскетболшыларына ақшалай сыйлықтар берілгенін ашқан «Ережелерден жоғары ойнау» сериясы үшін. Алайда, Кентукки университетінің баскетбол бағдарламасы мақалалар жарияланғаннан кейін өзін реформалауға көп көңіл бөлмеді; нағыз реформа бағдарлама үш жылдан кейін жаңадан келген студенттерге ақша беруге байланысты тағы бір дауға қатысқанға дейін күткен болатын». 1987: Дэниел Р. Биддл, Х.Г. Биссинджер және Фредерик Н. Тульский, «The Philadelphia Inquirer», «Филадельфия соты жүйесіндегі әділетсіздіктерді ашқан және федералдық және штаттық тергеулерге әкелген «Соттағы тәртіпсіздік» сериясы үшін». «The Philadelphia Inquirer» газетінің Джон Вестендиек «түрмедегі қылмыс туралы жан-жақты баяндама жасаған, соның ішінде кісі өлтіруге сотталған адамның кінәсіздігін дәлелдеген». 1988: Диан Бэке, Уильям С. Гейнс және Энн Мари Липински, «Chicago Tribune», «Чикаго қалалық кеңесін мазалаған жеке мүдделер мен ысырап туралы егжей-тегжейлі баяндама жасағандары үшін». 1989: Билл Дедман, «Atlanta Journal and Constitution», «Атлантадағы несие беру мекемелері тарапынан жасалған нәсілдік дискриминацияны зерттегені үшін, осы саясаттағы маңызды реформаларға әкелген баяндамасы үшін». 1990: Лу Килзер және Крис Исон, «Minneapolis St. Paul Star Tribune», «Сент-Поль қалалық өрт сөндіру қызметінің қызметкерлерімен байланысы бар және өрттен пайда тапқан жергілікті азаматтардың желісін ашқандығы туралы хабарлағандары үшін, соның ішінде өрт сөндіру қызметінің өзі күмәнді деп сипаттаған өрттер де болды». 1991: Джозеф Т. Холлинан және Сьюзан М. Хедден, «The Indianapolis Star», «штаттағы медициналық қателіктер туралы сенсациялық сериясы үшін». 1992: Лорейн Адамс және Дан Малоун, «The Dallas Morning News», «Техас полициясын кең ауқымды заңсыздықтар мен билікті асыра пайдаланумен айыптағандығы үшін». 1993: Джефф Бразил және Стив Берри, «Orlando Sentinel» (Флорида), «шерифтің есірткі тобының автокөлік жүргізушілерінен – олардың көпшілігі аз ұлт өкілдерінен – миллиондаған долларды әділетсіз тартып алғанын ашқандығы үшін». 1994: «Род-Айленд соты жүйесіндегі кең таралған сыбайлас жемқорлықты ашқан» «Providence Journal Bulletin» (Род-Айленд) қызметкерлері үшін. 1995: «Newsday» басылымының Стефани Соул және Брайан Донован, «жергілікті полиция тарапынан мүгедектер зейнетақысын заңсыз пайдалану туралы мақалалары үшін». 1996: «Orange County Register» газетінің қызметкерлері, «жетекші ғылыми зерттеулер жүргізетін ауруханада алаяқтық және этикалық емес ұрықтық практиканы ашқан және маңызды нормативтік реформаларға түрткі болған». 1997: «The Seattle Times» газетінің Эрик Нальдер, Дебора Нельсон және Алекс Тизон «федералдық қаржыландырумен жүзеге асырылатын американдықтарға арналған тұрғын үй бағдарламасындағы кең таралған сыбайлас жемқорлық пен теңсіздіктерді зерттегендері үшін, бұл қажетті реформаларға ықпал етті». 1998: «The Baltimore Sun» газетінің Гари Кохн мен Уилл Энглунд «қайта өңдеу кезінде жұмысшылар мен қоршаған ортаға қауіп тудыратын, Қытайдан импортталатын кемелерді бөлшектеу индустриясы туралы мағыналы мақалалар үшін». 1999: «The Miami Herald» газетінің қызметкерлері, «кейіннен күшін жойған қала әкімдігі сайлауында сайлаушылардың алдауы кеңінен таралғандығын ашқан егжей-тегжейлі хабарлары үшін». 2000: «Associated Press» агенттігінің Сан Хун Чо, Чарльз Ханли және Марта Мендоза «Корея соғысының басында американдық сарбаздардың корей азаматтарын өлтіруі туралы баяндамасы үшін». 2001: Дэвид Уиллман, «Los Angeles Times», «Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы бекіткен жеті қауіпсіз дәрі-дәрмектерді ашқан және агенттіктің тиімділігін төмендеткен саясатты реформалауды талдаған». 2002: «The Washington Post» газетінің Сари Хорвиц, Скотт Хигхэм және Сара Коэн «Колумбия округінің 1993 және 2000 жылдар аралығында қорғауға алынған 229 баланың қабақтан шығуы мен өліміне қатысты рөлін ашқан сериясы үшін, бұл қаланың балаларды қорғау жүйесін қайта қарауға итермеледі». 2003: Клиффорд Дж. Леви, «The New York Times», «ақыл-сақасы бұзылған ересектерге қатысты мемлекеттік бақылаудағы үйлерде жасалған зұлматты ашқан «Бұзылған үйлер» сериясы үшін». 2004: Майкл Д. Саллах, Джо Махр және Митч Вайс, «Toledo Blade», «Вьетнам соғысы кезінде «Tiger Force» жасаған қатыгездіктер туралы сериясы үшін». 2005: Найгел Жакуисс, «Willamette Week», Портленд, Орегон, «бұрынғы губернатор Нил Голдшмидттың 14 жасар қызбен жасаған ұзақ уақыт жасырылған жыныстық қатыстылығын ашқан тергеуі үшін». 2006: Сьюзан Шмидт, Джеймс В. Гримальди және Р. Джеффри Смит, «The Washington Post», «Вашингтон лоббисі Джек Абрамоффты жан-жақты зерттегені үшін, бұл конгресс мүшелерінің сыбайлас жемқорлығын ашып, реформаларға түрткі болды». 2007: Бретт Блэкледж, «The Birmingham News», «штаттың екі жылдық колледж жүйесіндегі жемқорлық пен байланыс желісін ашқандығы үшін, нәтижесінде канцлер қызметтен алынып, басқа да түзету шаралары қабылданды». 2008 (екі жеңімпаз): Уолт Богданич және Джейк Хукер, «The New York Times», «Қытайдан импортталатын дәрі-дәрмектер мен күнделікті өнімдердегі уытты ингредиенттер туралы мақалалары үшін, нәтижесінде американдық және қытайлық шенеуніктердің қатаң шаралар қабылдауына себеп болды». «The Chicago Tribune» газетінің қызметкерлері, «ойнаушықтар, автокреслолар мен бесіктерді мемлекеттік реттеудегі кемшіліктерді ашқандығы үшін, нәтижесінде қауіпті өнімдердің кең ауқымда қайтарылып алынуына және қадағалауды күшейту үшін конгресс шаралары қабылданды». 2009: Дэвид Барстоу, «The New York Times», «зейнеткерген генералдардың Пентагонмен келісіп, Ирак соғысын қолдау үшін радио және телеарналардағы сарапшы ретінде пайдаланылғанын, сондай-ақ олардың көпшілігінің қорғаған саясатынан пайда тапқан компаниялармен жасырын байланыстары бар екенін табанды баяндағандығы үшін». 2010 (екі жеңімпаз): Барбара Лейкер және Венди Рудерман, «Philadelphia Daily News», «құқық қорғау органдарының есірткі тобының заңсыз әрекеттерін ашқандығы үшін, нәтижесінде ФБР тергеуін бастады және дауға себеп болған сот істерін қайта қарау жүргізілді». Шери Финк, «ProPublica», «The New York Times Magazine» басылымымен бірлесіп, «Катрина дауілінің су тасқынынан оқшауланған аурухананың шаршаған дәрігерлерінің өмір мен өлім туралы шешімдерін баяндаған». 2011: Пейдж Сент-Джон, «Sarasota Herald Tribune», «Флоридадағы үй иелері үшін маңызды болып табылатын мүліктік сақтандыру жүйесіндегі әлсіздіктерді зерттегені үшін, сақтандырушылардың сенімділігін бағалауға көмектесетін пайдалы деректер ұсынып, реттеуші шараларға түрткі болды». 2012 (екі жеңімпаз): Мэтт Апуццо, Адам Голдман, Айлин Салливан және Крис Хоули, «Associated Press», «Мұсылман қауымдастықтарындағы күнделікті өмірді бақылаған Нью-Йорк полиция департаментінің құпия тыңшылық бағдарламасын ашқандығы үшін, нәтижесінде конгресс федералдық тергеуді талап етті және отандық тыңшылық жинаудың дұрыс рөлі туралы пікірталас туды». Майкл Дж. Беренс және Кен Армстронг, «The Seattle Times», «Вашингтон штатындағы белгілі бір мемлекеттік органның осал науқастарды қауіпсіз обезболивающее препараттарынан метедонға, арзанырақ, бірақ қауіпті препаратқа ауыстырғанын зерттегені үшін, бұл жағдай штат бойынша денсаулық сақтау ескертулеріне әкелді». 2013: Дэвид Барстоу және Алехандра Ксаник фон Бертраб, «The New York Times», «Walmart Мексикадағы нарықты басып алу үшін кең ауқымды парақорлықты қалай пайдаланғанын ашқан баяндамалары үшін, нәтижесінде компанияның тәжірибесінде өзгерістер болды». 2014: Крис Хэмби, «The Center for Public Integrity», Вашингтон, округ Колумбия, «көмір шахтерлерінің қара өкпе ауруына шалдыққандағы жәрдемақы алуын жоққа шығару үшін кейбір адвокаттар мен дәрігерлердің жүйеге қалай араласып, түзету шараларын қабылдауға себеп болғаны туралы хабарлары үшін». 2015 (екі жеңімпаз): Эрик Липтон, «The New York Times», «...».