Фолкленд соғысы: Маунт Харриет шайқасы

Кіріспе

Фолкленд соғысының 1982 жылғы маусымдағы қатысуы

Харриет тауының шайқасы – 1982 жылғы 11-12 маусым түнінде британдық және аргентиналық күштер арасында өткен Фолкленд соғысының бір бөлігі болды. Бұл түнгі уақытта бірдей өткен бригадалық операцияның үш шайқасының бірі еді, қалған екеуі – Лонгдон тауы мен Екі қарындас шайқасы. Британдықтардың Стэнлиге қарай жылжуы барысында болған көптеген түнгі шайқастардың бірі ретінде, бұл шайқас британдық әскерлерінің қаланың үстіндегі барлық биіктіктерді басып алуына және аргентиналық күштердің аралдардағы капитуляциясына жағдай жасады.

Өмірбаян

Британдық күш 42 командостан (42 CDO) тұратын, Корольдік теңіз жаяу әскерінің подполковнигі Ник Вокс басшылығымен, (кейін ол генерал болды), 29 командос полкінің батареясының артиллериялық қолдауымен, Корольдік артиллерия. Корольдік инженерлер корпусының 59-шы тәуелсіз командос эскадрильясының 2-ші тобы инженерлік көмек көрсетті. 1-ші батальон, Уэльс гвардиясы (1WG) және 40-шы коммандостың (40 CDO) екі ротасы резервте болды. HMS Yarmouth теңіз артиллериясымен қолдау көрсетті. Аргентиналық қорғаушылар бұрынғы армияның жасыл береті бар капитаны Карлос Альберто Аройоның B ротасынан, подполковник Диего Алехандро Сорияның 4-ші Монте Касерос жаяу әскер полкіне (RI 4) кірді. 1 маусымда "Харриет” және “Екі қарындас” кемесіндегі аргентиналық қорғаушылар Challenger тауындағы бастапқы позицияларындағы далалық асханаларын тастап кеткеннен кейін, офицерлері суық азық жиынтығын тұтынуға рұқсат берді, бұл сарбаздардың моральдық жағдайын көтеруге көмектесті. 30 мамыр түнінде 42 CDO-ның капитаны Питер Бэббингтон басқаратын K компаниясының тобы үш Sea King тікұшағына мініп, Сан-Карлостан алға жылжып, 1093 фут (333 м) биіктіктегі Кент тауының биіктігін бақылауға алды. Бұл Стенлиді қоршаған ең биік шыңдардың бірі, онда майор Седрик Дельвстің D эскадрильясы арнайы әуе күштері (SAS) күшті бекініс орнатқан. Sea King тікұшағындағы Корольдік теңіз жаяу әскерінің күштері мен 29-шы Командос полкінің Корольдік артиллериясының 7-ші "Сфинкс" батареясы Чинук тікұшағымен 3 шақырым (2 миль) таудың артына қонғанда, олар D эскадрильясының қатысуымен болған келесі шайқаста қарудан оқтар, минометтердің жарылыстары мен іздеу оқтарын көрді. Капитан Гавин Гамильтонның Тау тобы бұл жолы капитан Томас Фернандестің 2-ші шабуыл бөлімі, 602 коммандос ротасының қозғалысын байқады. Олар өткен күні Блафф Коув шыңындағы тас жыныстар мен үңгірлер арасында жасырынып, аймақтан шығуға тырысқан. Мамыр айының соңында D эскадрильясы Кент тауын басып алды, осы шайқаста әуе тобынан (Дик Палмер мен Карл Родс) екі сарбаз шағын қарудан жарақат алды. Тактикалық штабпен бірге қайық тобы Блафф Коув шыңын қарауылдай бастады, осы шайқаста тағы екі SAS сарбазы (Эвен Пирси мен Дон Мастерс) қол гранатасының сынықтарынан жарақат алды, соның ішінде 23 арнайы әуе күштері полкінен (резервтен) келген испан тілінде сөйлейтін уоррант офицері де болды, ол Дельвске тұтқынға алынған аргентиналықтарды сұраққа алу үшін қосылған. Сонымен қатар, капитаны Мэтью Селфридждің 3 ПАРА-дан алда барлаушы D ротасы Теал шығанағын басып алды, осы шайқаста кездейсоқ оқ атып, бір сарбаз жарақат алды. SAS сарбаздары жараланғандарын эвакуациялау кезінде минометтен бомбалауға ұшырағанын ал, 29-шы Командалық полкінің Корольдік артиллериясының 7-ші "Сфинкс" батареясының Корольдік теңіз жаяу әскері бомбалау кезінде жартастардың арасында жасырынып, бір мергеннің (Ван Ройен) қолының сынып қалғанын хабарлады. 42-ші коммандос тобының қалған бөлігі Саймон тауының солтүстігіндегі төбелер арқылы Кент және Челленджер тауларын нығайту үшін жүріп өтті, олар Порт Стенлиге қарап тұрды. Ауа райы өте нашар болды, теңіз жаяу әскері тік, тайғақ төбелер мен тас жолдармен мақсаттарына жетіп жатты. Лу Армор майор Майк Норманның командасы астындағы J ротасының елордалық офицері еді: ауа райы мен жабдықтың жетіспеушілігіне байланысты біз барлық ауыр жабдықтарымызды ұшып барудың орнына, Кент тауына қайтаруымыз керек болды. Бұл менің психологиялық жағынан ең қиын ісім болды. Сіз жүріп, құлап, жүріп, құлап жүрсіз, кейбіреулері жүз фунт салмақ көтеріп жүр, егер құлап қалсаңыз, сізді қайтадан көтеріп алу үшін екі адам қажет. Содан соң ұйқысыздық, ылғал, суық, диарея болды. Соңғы шабуылдың алдында бірнеше күн бойы бақылау мен түнде қарауылдау жүргізілді. Кейбір түнгі ұрыс патрульдері аргентиналықтарды батыстан шабуыл жасалатынына сендіру үшін алдаудың бір бөлігі болды. Басқа, жасырын патрульдер Харриет тауының оңтүстігіндегі мина өсірілген жер арқылы жол табуға тиіс еді. Қарулы топтар мен әскери-теңіз артиллериясы қорғаушыларды қыспаққа түсіріп, ұйқыларын тайдырады. 3 маусымда лейтенант Крис Марвудтың 42 CDO-дан тұратын барлау тобы, 3 Командо бригадасының командасы, ұшу лейтенанты Деннис Маршалл Хасделлдің командалығымен, 4-ші Монте Касерос полкінің екі мылтық бөлімін кездестірді. Алдыңғы түні капрал Эльвио Альберто Балказаның бөлімшесі қабырғадағы британдық әскерлердің бар екенін анықтады, ал капрал Николас Виктор Одорчичтің бөлімшесі таңғы тұманның жамылуымен көмектесе отырып, алға жылжыды. Алайда, шамамен сағат 11.00-де (жергілікті уақыт бойынша) барлау тобы атып, екі сарбаз (қатардағы Сельсо Паэс пен Роберто Ледесма) дереу қаза тапты, ал олардың сержанты (Одорчич) теңіз жаяу әскерінің мергендерінің бірі атқаннан кейін шоктан әйелді. Басты алдыңғы әуе бақылаушысы, коммандосқа оқытылған ұшу лейтенанты Деннис Маршалл Хасделл еске алады: біз радио және барлық жабдығымызбен ауыр рюкзактарымыздан бөлініп қалдық. Патруль өте кең аумаққа тараған, көп шу, дауыс және атыс болды. Теңіз жаяу әскері барлық жабдықтарын тастап кетті, және ешкім айтпаса да, біз кері қайтаруымыз керек екені анық болды. Ақпараттың жоқтығы және жол табуға тура келсе, Дэйв Гридус пен мен жабдықтарымызды тастауға және мүмкіндігінше жоюға шешім қабылдадық. Екі радио жиынтығы (ЖЖ және ӨЖЖ) жеткілікті берік болды, бірақ лазерлік нысана белгілегішінің HAZE бөлігі танктың салмағына төтеп беруге арналған! Контактіде алынған Ferranti лазерлік нысана белгілегіші, Корольдік теңіз жаяу әскерінің Харриет тауындағы аргентиналық бекіністерді RAF Harrier ұшақтарынан тасталған 1,000 фунттық GBU 16 Paveway II бомбаларымен жоюға тырысқанын көрсетті. Келесі күні лейтенант Тони Хорнбидің 10 (қорғаныс) тобы қарсылықсыз Mount Wall бақылау бекінісін қайта басып алды. Алайда, 5-6 маусым түнінде 602 коммандос ротасының 3-ші шабуыл бөлімінің капитаны Андрес Ферреро Хорнбидің әскеріне Mount Wall тауында шабуыл жасады және Корольдік теңіз жаяу әскері кері шегінуге мәжбүр болды. Сол түні (5-6 маусым), 5-ші жұмысшы бригадасының алға жылжуы үшін байланыс жабдықтарын жеткізіп бара жатқан британдық Gazelle тікұшағы (656 эскадрильясының XX377 нөмірі) HMS Cardiff-тен ұшырылған Sea Dart зымыратымен оққа ұшырады, тікұшақтағы төрт сарбаз қаза тапты. Аргентиналық құрлық әскерлерінің командирі (бригадир-генерал Оскар Луис Хофре), 3 маусымда 4-ші полктің командирін бақылап көргеннен кейін, Аргентиналық ауруханалық кеме Bahía Paraiso-дан әкелінген шоколад таяқшаларын Mount Harriet қорғаушыларына, шеніне қарамастан таратуға бұйрық берді.

The British force consisted of 42 Commando (42 CDO), Royal Marines under the command of Lieutenant Colonel Nick Vaux, Royal Marines (he later became a general), with artillery support from a battery of 29 Commando Regiment, Royal Artillery. Engineer support from 2Tp, 59 Independent Commando Squadron (59 Ind CDO Sqn), Royal Engineers. The 1st Battalion, Welsh Guards (1WG) and two companies from 40 Commando (40 CDO) were in reserve. HMS Yarmouth provided naval gunfire support. The Argentine defenders consisted of ex Army Green Beret Captain Carlos Alberto Arroyo's B Company from Lieutenant Colonel Diego Alejandro Soria's 4th Monte Caseros Infantry Regiment (RI 4). On 1 June, the Argentine defenders on Harriet and Two Sisters, after having abandoned their field kitchens in their original positions on Mount Challenger, were given permission by their officers to consume their cold weather ration packs, which helped raise the morale of the conscripts. On the night of 30 May, elements of K Company, led by Captain Peter Babbington of 42 CDO boarded three Sea King helicopters and moved forward of San Carlos to secure the commanding heights of Mount Kent at 1093 feet (333 m), one of the tallest of the peaks surrounding Stanley where Major Cedric Delves' D Squadron from the Special Air Service (SAS) had established a strong presence. When the Royal Marines reinforcements in the Sea Kings, and 7 'Sphinx' Battery of the 29th Commando Regiment Royal Artillery aboard a Chinook helicopter arrived at the landing zone, 3 kilometres (2 miles) behind the ridge of the mountain, they were met by gun flashes, mortar detonations and tracer rounds as another clash involving D Squadron was taking place. Captain Gavin Hamilton's Mountain Troop had this time spotted enemy movement in the form of Captain Tomás Fernández' 2nd Assault Section, 602 Commando Company trying to exit the area after having taking cover among the boulders and caves on Bluff Cove Peak the day before. By the end of May, D Squadron had secured Mount Kent at the cost of two wounded in Air Troop (Dick Palmer and Carl Rhodes) from small arms fire, and Boat Troop with Tactical HQ started patrolling Bluff Cove Peak, which they took with the loss of another two SAS wounded (Ewen Pearcy and Don Masters) hit by hand grenades fragments, including a Spanish speaking Warrant officer attached from 23 Special Air Service Regiment (Reserve) who had joined Delves to interrogate any captured Argentines. At the same time, Captain Matthew Selfridge's D Company scouting ahead of 3 PARA took Teal Inlet Settlement, at the cost of one wounded through an accidental discharge. The SAS soldiers claim coming under mortar bombardment while evacuating their wounded and the Royal Marines from 7 'Sphinx' Battery of the 29th Commando Regiment Royal Artillery reported the loss of one gunner (Van Rooyen), who suffered a broken arm while taking cover among the rocks during the bombardment. The rest of 42 Commando made a march across the hills north of Mount Simon to reinforce Mounts Kent and Challenger overlooking Port Stanley. The weather conditions were atrocious, with the Marines advancing through steep slippery hillocks and stone runs to their objectives. Lou Armour was a corporal in J Company under Major Mike Norman:

Because of the weather and lack of equipment, we just had to carry all our heavy equipment back to Mount Kent, instead of being flown there. That was psychologically the toughest thing I'd ever done. You're walking and falling, walking and falling—some of the lads carrying up to a hundred pounds—and if you fell over, it took two guys to lift you back up. Then there was the lack of sleep, the wet, the cold, the diarrhea. The final attack was preceded by several days of observation and nights of patrolling. Some night fighting patrols were part of a deception to convince the Argentines that the attack would come from a westerly direction. Other, more covert patrols were to find a route through a minefield around the south of Mount Harriet. Sniping and naval artillery were used to harass the defenders and deny them sleep. On 3 June, Lieutenant Chris Marwood's Reconnaissance Troop of 42 CDO on Mount Wall, accompanying the 3 Commando Brigade Forward Air Control team commanded by Flight Lieutenant Dennis Marshall Hasdell, encountered two rifle sections from the 4th Monte Caseros Regiment (Second Lieutenant Lautaro Jiménez Corbalán's 3rd Platoon of B Company from Mount Harriet). The night before, the section under Corporal Elvio Alberto Balcaza had detected the presence of British troops on Wall, and the section under Corporal Nicolas Víctor Odorcic moved forward to assist under the cover of the early morning mist. However, at around 11.00 hours (local time) the Recce Troop opened fire and two conscripts (Privates Celso Paez and Roberto Ledesma) were instantly killed, and their NCO (Odorcic) went down, concussed when shot in the helmet by one of the Marine snipers. The Primary Forward Air Controller, commando trained Flight Lieutenant Dennis Marshal Hasdell, remembers:

We were separated from our heavy bergens with the radios and all our gear. The patrol was spread over quite a large area, with lots of shouting, noise and firing going on. The Marines abandoned all their equipment, and although no one told us, it became clear that we were to withdraw. With no information and the likelihood of having to fight our way out, Dave Greedus and I decided to abandon our equipment, destroying as much as we could. The two radio sets (HF and UHF) were tough enough, but the HAZE unit of the laser target marker was designed to withstand the weight of a tank! The Ferranti laser target designator retrieved in the contact showed that the Royal Marines were seeking to destroy the Argentine bunkers on Mount Harriet with 1,000 pound GBU 16 Paveway II dropped by RAF Harriers. The next day, Lieutenant Tony Hornby's 10 (Defence) Troop re occupied the Mount Wall observation post against no opposition. However, on the night of 5–6 June, Captain Andrés Ferrero's 3rd Assault Section from 602 Commando Company attacked Lieutenant Hornby's men on Mount Wall and the Royal Marines were forced to withdraw. That same night (5 6 June), a British Gazelle helicopter, (no. XX377 of 656 Squadron) that was bringing forward communications equipment for the advance of the 5th Infantry Brigade was shot down in friendly fire incident by a Sea Dart missile launched by HMS Cardiff, all four men in the helicopter were killed. As a reward for their efforts, the Argentine Land Forces Commander (Brigadier General Oscar Luis Jofre) who had been visiting the Commanding Officer of the 4th Regiment on 3 June, ordered that the recently arrived boxes of chocolate bars from the Argentine hospital ship Bahía Paraiso to be distributed among the Mount Harriet defenders, regardless of rank.

Алғашқы іс-қимылдар

8 маусымда британдық әскер тасымалдау кемелері «Сэр Галахад» және «Сэр Тристрам» Блафф-Коувта аргентиналық авиацияның шабуылына ұшырады. Полковник-лейтенант Диего Алехандро Сория 4-ші полкпен британдық плацдармға шабуыл жасауға рұқсат сұрады, бірақ оның өтініші қабылданбады. Сол күні Комодоро Ривадавиядан 4-ші жаяу әскер полкіне қолдау көрсету үшін 1-ші «Патрисиос» жаяу әскер полкі, атты гранадирлер полкі және 17-ші әуеде жүретін жаяу әскер полкінен автоматшылар, минометшілер және қорғаныс мылтықшылары келді. 8-9 маусым түнінде сыртқы қорғаныс аймағындағы жағдай күрт өршіді, лейтенант Марк Таунсендтің 1-тобы (K компаниясы, 42 CDO) Харриет тауына барды, нәтижесінде екінші лейтенант Хименес Корбаланның 3-взводынан екі аргентиналық (корпорал Хиполито Гонсалес және қатар Мартиниано Гомес) қаза тапты. Сонымен қатар, 45-ші командадан екі взводтық шабуылдық топтар да Екі бауырлас тауына ұқсас әрекет жасауға тырысты, бірақ Аргентинаның Лонгдон тауындағы жерді бақылау РАСИТ радары 45-ші команданың взводтарын анықтады және артиллерия атысы британдық күшті таратып жіберді. Барлығы екінші лейтенант Лаутаро Хименес Корбалан 6 адамның қаза тапқанын және 14 адамның жараланғанын хабарлады, бұл лейтенант Марвудтың барлау тобына қарсы шайқас кезінде және 11-12 маусым түнінде Харриет тауына жасалған соңғы британдық шабуыл кезінде болған шығындарды қамтиды. 9 маусымның кешкі уақытында полковник-лейтенант Сорияның әскері Харриет тауының оңтүстік жағында Порт-Харриет үйінде орналасқан британдық әскердің бар екенін анықтады. 4-ші полктің барлау взводы, кіші лейтенант Хорхе Пасоллидің басқаруымен, егер қажет болса, британдықтарды фермадан және шотландтық гвардияның барлау взводынан күшпен шығарып алу үшін алға жылжуға бұйрық алды. Аргентиналық күш, RI 4-тің командирінің адъютанты, бірінші лейтенант Франсиско Пабло Д'Алоиа басқаруымен, Харриет тауында орналасқан 120 мм миномет взводынан радиоарқылы оттық қолдау сұрады. Пасоллидің әскері шабуылға көшті, ал шотландтық гвардия екі «Брен» автоматтарымен жауап берді, бірақ рюкзактары мен радиоларын тастап кетуге мәжбүр болды. Гвардияшылар шегіне бастағанда, шағын қарудан және минометтен атыс жасалып, үш адам жараланды, оның ішінде сержант Иан Аллум да болды. 9-10 маусым түнінде 1-ші батальонның 7-ші герцог Эдинбургтің Гуркха винтовкалық полкінің винтовкалық ротасы Вильям тауының қорғаушыларына қарсы шабуыл жасау үшін алға жылды. Алайда, бұл күшті түнгі шабуыл тоқтатылды және жоспарланған оттық қолдау миссиясы күшін жойды. Бір жарым апта бойы 4-ші полк Харриет және Екі бауырлас секторын Корольдік теңіз жаяу әскерінің бес взводтық патрульдерінен қорғады. Корольдік теңіз жаяу әскері алдыңғы взводтық позицияларға басып кірген сайын, офицерлер, сержанттар және сарбаздар қарсы шабуыл жасап, британдықтарды кері шегінуге мәжбүр етті. 11 маусым күні таңертең 42 CDO-ға шабуылға дайындық бұйрығын лейтенант-полковник Во берді. K компаниясына таудың шығыс жағына шабуыл жасау, ал L компаниясына бір сағаттан кейін оңтүстік жағына шабуыл жасау бұйрық берілді, егер тау басып алынса, ешкі қырқасын басып алу үшін солтүстікке жылжуға мүмкіндік береді. J компаниясы Гарриет тауының батыс жағында диверсиялық шабуыл (коды «Везувий») жасауға тиіс болды. Егер бұл мақсаттар тез арада орындалса, 42 CDO Вильям тауын басып алуға кіріседі. 11 маусымның соңғы сағаттарында K және L компаниялары Челленджер тауынан (Харриет тауының батысында орналасқан) жиналатын жерлерінен шығып, мақсаттарына қарай, миналы даладан өтіп, бастау сызықтарына қарай оңтүстікке жылды. Олар қараңғыда нысанды айналып өткенде, J компаниясы уэльстік гвардияның қолдауымен батыстан қатты диверсиялық «шабуыл» жасады.

On 8 June, the British troopships Sir Galahad and Sir Tristram were attacked by Argentine aircraft at Bluff Cove. Lieutenant Colonel Diego Alejandro Soria sought permission to attack the British beachhead with the 4th Regiment, but his request was denied. That day, reinforcements in the form of machine gunners, mortarmen and protecting riflemen from the 1st 'Patricios' Infantry Regiment, Regiment of Mounted Grenadiers and 17th Airborne Infantry Regiment arrived from Comodoro Rivadavia to support the 4th Infantry Regiment. On the night of 8–9 June, action on the outer defence zone flared when Lieutenant Mark Townsend's 1 Troop (K Company, 42 CDO) probed Mount Harriet, killing two Argentines (Corporal Hipolito Gonzalez and Private Martiniano Gomez) from Second Lieutenant Jiménez Corbalán's 3rd Platoon. At the same time, two platoon sized fighting patrols from 45 Commando attempted the same on Two Sisters Mountain, but the Argentine RASIT ground surveillance radar on Mount Longdon was able to detect the 45 Commando platoons, and artillery fire dispersed the British force. In all, Second Lieutenant Lautaro Jiménez Corbalán would report the loss of 6 killed and 14 wounded fighting off Lieutenant Marwood's Recce Troop on Mount Wall and the raid of Lieutenant Towsend's 1 Troop, including losses suffered during the final British assault on Mount Harriet on the night of 11–12 June. Around dusk on 9 June, Lieutenant Colonel Soria's men detected the presence of British troops who had taken up positions in Port Harriet House on the southern approaches to Mount Harriet. The 4th Regiment's Reconnaissance Platoon, under Sub Lieutenant Jorge Pasolli, received orders to move forward and clear at bayonet point if necessary the British from the farmhouse and the Scots Guards Reconnaissance Platoon that had moved into the area was forced to withdraw when the Argentine force, with Paratroop trained First Lieutenant Francisco Pablo D'Aloia (adjutant of RI 4's Commanding Officer) at the head, radioed fire support from the 120 mm Mortar Platoon dug in on Mount Harriet. Sub Lieutenant Pasolli's men attacked and the Scots Guards returned fire with two Bren machine guns but were forced to abandon their rucksacks and radios. As the Guardsmen retreated, under small arms and mortar fire, they sustained three wounded, including Sergeant Ian Allum. On the night of 9–10 June, a rifle company from the 1st Battalion, 7th Duke of Edinburgh's Own Gurkha Rifles moved forward to conduct a raid against Mount William defenders. However, this strong night incursion was aborted and the planned fire support missions cancelled. Over a period of a week and a half, the 4th Regiment defended the Harriet Two Sisters sector from five Royal Marine platoon sized patrols. Every time the Royal Marine Commandos probed into the forward platoon positions, the officers, NCOs and conscripts, counterattacked forcing the British to withdraw. On the morning of 11 June, the orders for the attack were given to 42 CDO by Lieutenant Colonel Vaux. K Company was ordered to attack the eastern end of the mountain, while L Company would attack the southern side an hour later, where if the mountain was secured, would move North to occupy Goat Ridge. J Company would launch a diversionary attack (code named Vesuvius) on the western end of Mount Harriet. If these objectives fell quickly, 42 CDO would proceed to capture Mount William. In the closing hours of 11 June, K and L Companies moved from their assembly area on Mount Challenger (which lay to the west of Mount Harriet) and made their way south, around their objective, across the minefield, to their respective start lines. As they moved around the feature in the dark, J Company with supporting Welsh Guards launched a loud diversionary "attack" from the west.