Герне Хилл теміржол стансасы

Кіріспе

Ламбеттегі теміржол станциясы, Оңтүстік Лондон, Англия.

Герн Хилл теміржол станциясы Лондонның Ламбет ауданында, Оңтүстік Лондонда, Англияда, Лондон тарифтік аймақтарының 2-ші және 3-ші аймақтарының шекарасында орналасқан. Пойыз қызметтерін Thameslink компаниясы Лондон Блэкфрайерс, Фаррингдон, Сент-Панкрас Интернешнл және Сент-Албанс қалаларына Thameslink бағыты бойынша, ал Southeastern компаниясы Лондон Викторияға (Брикстон арқылы) және Чатхэм негізгі желісі бойынша Орпингтон қаласына дейін жүзеге асырады. Бұл станция Викториядан 5 шақырым қашықтықта орналасқан. Рейлтон жолындағы станция ғимараты 1862 жылы Лондон, Чатхэм және Довер теміржолы тарапынан ашылды. Бастапқыда қызмет тек Викторияға ғана болды, бірақ 1869 жылға қарай қызметтер Лондон қаласына, Кингс-Кроссқа, Уимблдон және Кент арқылы Кингстонға, сондай-ақ континенттік Еуропаға Довер портына экспресс пойыздармен де жүргізілді. Теміржолдың келуі Герн-Хиллді ірі тұрғын үйлермен бай маңынан тығыз қоныстанған қалалық аймаққа айналдырды.

Сипаттама

Херн Хилл теміржол станциясы осы ауданға атын берген төбенің етегінде орналасқан және Броквелл паркіне жақын. Станцияның сыртындағы Рейлтон жолының бөлігі жаяу жүргіншілер мен көліктер үшін бірдей пайдаланылады. Чатэм магистральдық және Саттон-Лоп теміржол желілері Херн Хилл арқылы солтүстік-оңтүстік бағытта созылатын кірпіш виадукта жол деңгейінен жоғары орналасқан. Станцияның 1862 жылғы готикалық, түрлі түсті кірпіштен салынған ғимараты виадуктің батыс жағында орналасқан, ал станцияға Милквуд жолынан өтетін жаяу өткеш арқылы шығыс жағынан да кіруге болады. Ғимаратта билет сату кассасы мен газет-журнал дүкені бар. 1998 жылы II санаттағы ескерткіш ретінде тізілген: тізімде станцияның аркалы кіреберістері, Уэльс тақтасынан жасалған шатыры және әсем кірпіш өрнектері көрсетілген. Черри мен Певснер оны «тартымды кешен» деп сипаттаған. Станция кіреберісінің шатыры (20-ғасырдың ортасында қысқартылып, өзгертілген) 2015 жылы нашар күйде болғандықтан алынып тасталды. 2016 жылдың шілдесінде, түпнұсқа викториялық үлгідегі жаңа ағаш жиегі мен карнизі бар жаңа шатыр орнатылды. Төрт жолға екі аралдық платформа қызмет көрсетеді, бұл екі бағыт арасында платформада ауысу мүмкіндігін қамтамасыз етеді. Станцияның екі шетінде тегіс тораптар бар: Херн Хилл Солтүстік торабы, онда Лоубороу және Брикстонға қарайтын жолдар бөлінеді; және Херн Хилл Оңтүстік торабы, онда Батыс Дулвич және Тулс Хиллге қарайтын жолдар бөлінеді. Thameslink және Southeastern пойыздары тораптарда қиылысады, бұл екі бағыттың да өткізу қабілетін шектейді. Станцияның шығыс жағында, Милквуд жолына іргелес, қайтару жолы бар.

Тарих

Қазіргі уақытта Херн-Хилл деп аталатын аймақ 13 ғасырдан бері Милквелл иелігінің ауылдық бөлігі болды. Ефра өзенінің екі саласы болашақ станция орналасатын дамылмаған жерде қосылды; ол 18 ғасырға дейін Island Green деп аталды. 1783 жылы ағаш саудагері Сэмюэл Сандерс Херн-Хиллді иеліктен сатып алды. Сандерс бай отбасыларға үлкен жер участаларын жалға берді – Джон Раскин балалық шағын Херн-Хиллдегі меншікте өткізді. Эфра 1820 жылдары жер астына жасырылды; Лондон орталығына қолайлы және арзан бару мүмкіндігін қамтамасыз ететін теміржол станциясының ашылуы Херн-Хиллдің қалалық құрылысын бастады. Барлық үлкен меншіктер ақырында алынып, олардың орнына көптеген шағын үйлер салынды. 1870 жылғы теміржол саяхатшысының нұсқаулығында Херн-Хиллдің халқы 701 адамды құрағаны көрсетілген; сол кездегі жаңа тұрғын көшелердің дамуы халық санын 3000-ға арттырды.

Құрылыс

1852 жылы Херн Хилл арқылы теміржол желісін Mid Kent және Лондон мен Оңтүстік-Батыс Жұбы Желі компаниясы ұсынды. Сол кезде ешқандай құрылыс жұмыстары жүргізілмеді, ал компания 1860 жылы таратылды. 1850-ші жылдардың соңында Шығыс Кент теміржолы Кент пен Лондон арасында жолаушылар пойыздарын іске қосуды жоспарлады, бірақ оның ішкі Лондонда теміржол желілері болған жоқ. 1858 жылы Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау теміржолымен (LB&SCR) өзінің Вест-Энд және Кристалл Палас желісін пайдаланып Баттерсиге және (1860 жылдан бастап) Викторияға қол жеткізу туралы келісім жасады. Бұл келісімге байланысты қымбат қолжетімділік алымдары төленді, бірақ компания Лондонға салуға парламенттік рұқсат алғанға дейін бұл қажет болды. 1860 жылдың 6 тамызында Метрополитенді кеңейту туралы акті Лондон, Чатем және Довер теміржолына (LCDR; Шығыс Кент компаниясының мұрагері) үш ішкі Лондон желісін салуға құқық берді: Беккенхам торабынан Херн Хилліне (6 км); Херн Хиллінен Фаррингдонға (6 км); және Херн Хиллінен Баттерсиге Викторияға (3 км) қарай баратын желілермен байланысу үшін. Беккенхам торабынан Баттерсиге дейінгі маршрут 1852 жылғы ұсынысқа ұқсас болды, Клэпхэм, Брикстон, Херн Хилл, Дулуич және Сиденхэм арқылы өтті. Жобаны теміржол инженерлері Джозеф Кубитт және Дж.Т. Тернер жасады. Ғимаратты әсерлі ету үшін салған: онда буфеттер ұсынатын шайханалар, сәндік кірпіш және мұнара болды (сонымен қатар бу локомотивтерінің су багін жасырудың практикалық функциясын да атқарды). 1863 жылы «Building News» газеті стансаны «кең, ыңғайлы және ең жақсы сапалы» деп сипаттады. Сондай-ақ стансаның құрылысында «көркемдік талғамның ерекше деңгейі көрсетілгені» айтылды; тіпті виадук та «желіжол құрылысында жасалған ең әдемі жұмыстардың бірі» деп мақталып, кірпіш жұмысының сапасы жоғары бағаланды. Стансаның дизайны газеттің басқа заманауи құрылыс жобаларының салыстырмалы түрде нашар сәулеттік сапасына наразылық білдіретін 2000 сөздік редакциялық мақала жазуына себеп болды. Кейінірек бір сәулет сыншысы станса ашылғанда журналдарда «мақтауға ие болғанын» және оның сәулеті 19-шы ғасырдың соңында да үлгілі деп есептелгенін атап өтті. Бастапқыда екі платформа болды, жоғары және төмен. Жоғары платформаға станса ғимаратының жоғарғы қабатынан, ғимараттың сыртындағы баспалдақ арқылы кіруге болады. Стансаның бастапқы сигналдық қорабы, Норвуд жолы мен Жарты Ай көшесінің қиылысындағы теміржол виадугынан жоғары орналасқан, көп жылдар бойы Херн Хиллдің маңызды нысаны болды. Станса үшін жер Томас Вайс (1861 жылы қайтыс болды) иелігінен мәжбүрлі түрде сатып алынды, ол сабан шапқыларын өндіруші және 70 Херн Хиллдегі аббатхананың иесі болды; станса және виадуктың көп бөлігі аббатхананың жерінде салынды. Норвуд жолы мен Жарты Ай көшесінің қиылысынан, Херн Хиллдің басты көшесінен стансаға дейін жаңа жол (Станция жолы) салынды. Беккенхам торабынан келген желі 1863 жылдың шілдесінде оңтүстіктен Херн Хиллге жетіп, стансаны Кенттегі LCDR желілерімен байланыстырды, соның арқасында LCDR Кенттен Викторияға жету үшін LB&SCR тректерін пайдаланудан аулақ бола алды. 1863 жылдың 6 қазанында қалалық тармақ Камбервелл және Уолворт жолы арқылы Херн Хиллден Элефант және Каслға дейін ашылды. 1868 жылы LB&SCR Лондон Көпірінен Саттонға Тулс Хилл арқылы қала маңы желісін ашты. 1869 жылдың 1 қаңтарында Талс Хиллден Херн Хиллге дейінгі 2 км желісі ашылды.

A railway line through Herne Hill was proposed in 1852 by the Mid Kent and London and South Western Junction Railways Company. No construction work was undertaken at that time and the company had ceased to exist by 1860. In the late 1850s, the East Kent Railway had ambitions to run passenger trains between Kent and London, but it did not own any railway lines in inner London. It reached an agreement with the London, Brighton and South Coast Railway (LB&SCR) in 1858 to use its West End and Crystal Palace line to access Battersea and (from 1860) Victoria. This arrangement incurred costly access fees, but it was necessary until the company obtained Parliamentary authority to build in London. On 6 August 1860, the Metropolitan Extensions Act granted the London, Chatham and Dover Railway (LCDR; the successor to the East Kent company) the powers to build three inner London lines: Beckenham Junction to Herne Hill (4 mile (6 km)); Herne Hill to Farringdon (4 mile (6 km)); and Herne Hill to Battersea to connect with the lines into Victoria (2 mile (3 km)). The route from Beckenham Junction to Battersea closely resembled that of the 1852 proposal, going via Clapham, Brixton, Herne Hill, Dulwich and Sydenham. and railway engineers Joseph Cubitt and J. T. Turner. The building was intended to impress: it had tea rooms offering buffets, decorative brickwork and a tower (which also served the practical function of concealing the water tank for steam locomotives). The Building News described the station in 1863 as "spacious and convenient and of the very best quality". It also stated that "an unusual amount of decorative taste has been displayed" in the station's construction; even the viaduct was praised as "one of the most ornamental pieces of work we have ever seen attempted on a railway" for its fine brickwork. The station's design prompted the journal to write a 2,000 word editorial bemoaning the comparatively poor architectural quality of other contemporary civil engineering projects. An architectural critic later noted the station was "eulogised" by journals upon its opening and that its architecture was still seen as exemplary at the end of the 19th century. There were initially two platforms, up and down. The up platform was accessed from the upper floor of the station building via a stairway outside the building. The station's original signal box, elevated above the railway viaduct at the junction between Norwood Road and Half Moon Lane, was a prominent feature in Herne Hill for many years. The land for the station was compulsorily purchased from the estate of Thomas Vyse (died 1861), manufacturer of straw hats and owner of the Abbey, an estate at 70 Herne Hill; the station and much of the viaduct were built on part of the Abbey's grounds. A new road (Station Road) was built from the junction of Norwood Road and Half Moon Lane, Herne Hill's main thoroughfare, to the station. The line from Beckenham Junction reached Herne Hill from the south in July 1863, connecting the station to the LCDR's lines in Kent, and finally allowing the LCDR to avoid using the LB&SCR's tracks to access Victoria from Kent. On 6 October 1863, the City Branch opened from Herne Hill as far as Elephant & Castle, via Camberwell and Walworth Road. In 1868, the LB&SCR opened a suburban line from London Bridge to Sutton via Tulse Hill. A 1 mile (2 km) connecting line from Tulse Hill to Herne Hill opened on 1 January 1869.

Алғашқы қызметтері

1863 жылдың шілдесінен бастап Виктория мен Кент арасындағы LCDR пойыздары Херн-Хилл арқылы жүріп, Дувер портынан Калеға қатынайтын бу кемесімен континенттік Еуропаға жалғасты. Бұл кеме пойыздары Виктория мен Людгейт-Хиллден бір уақытта шығып, Херн-Хиллде бірікті. Херн-Хиллден Доверге дейін 74 миль (119 км) қашықтықты экспресс пойыстар 1 сағат 36 минутта, орташа жылдамдықпен жетіп отырды. Лондонға жол ақысы жолаушыларға Лондон қаласына және одан әрі оңай қол жеткізу үшін Херн-Хиллде бөлінді; LCDR Сноу-Хилл туннелі ашылғаннан кейін Херн-Хиллден Кингс-Кросс пен Барнетке (қазіргі Хай Барнет метро станциясы) тікелей қызмет көрсетуді бастады. 1865 жылдан бастап Лудгейт-Хилл мен Виктория арасында Херн-Хилл арқылы жүретін жұмысшыларға арналған танымал пойыз (бір жолға бір пенни) іске қосылды. Пойыздар екі терминалдан да сағат 04:55-те шығып, 18:15-те қайта оралды. LCDR Парламенттің қаулысымен, қалалық тармақтың құрылысы кезінде Камбервеллде қираған көптеген жұмысшылар үйлерінің орнын толтыру үшін осы қызметті ұйымдастыруға міндеттелді. Людгейт-Хиллге бір жолғы билет бағасы бірінші, екінші және үшінші класс үшін сәйкесінше сегіз пенс, алты пенс және төрт пенс болды (ал қайта билет үшін бір шиллинг, тоғыз пенс және жеті пенс), экспресс пойыстарда жол жүру уақыты 15 минут, ал барлық аялдамаларда 26 минутты құрады. Ұлы Солтүстік темір жолы (GNR) және Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы (LSWR) LCDR жолдарынан пайдалану құқығы үшін Metropolitan Extensions жобасына (әрқайсысы 320 000 фунт стерлинг және 310 000 фунт стерлинг; £ және £) қаржылай көмек көрсетті. GNR 1866 жылдың тамызынан 1868 жылдың наурызына дейін Хатфилд пен Херн-Хилл арасында пойыздарды жүргізді (содан кейін пойыздар Лоубороу бұрылысы арқылы Викторияға бағытталды); бұл барлық аялдамаларда тоқтайтын қарбалас қызмет болды, күн сайын Хатфилдтен 15 және Херн-Хиллден 14 пойыз шықты. LSWR Талс-Хилл кеңейтуі аяқталғаннан кейін Лудгейт-Хилл мен Уимблдон арасында Херн-Хилл арқылы пойыздарды жүргізе бастады. Осы қызметтердің кейбіреуі 1890 жылдардың ортасына дейін Кингстонға дейін жетті.

1870 жылдан 1923 жылға дейінгі өзгерістер

1870 жылы станцияның шығысына қосымша жол салынды, ал батысына екі қосымша теміржол бұтағы қосылды; батыс бұтақтарының бірі жолаушылар пойыздары үшін тұйық платформа болды, оған жоғарғы қабатқа жапсарласқан платформадан өтуге болады. 1880 жылға қарай Герн-Хиллде өзара байланысқан сигналдау жүйесі қолданысқа енді. LCDR 1884 жылы станцияны өсіп келе жатқан сұранысты қанағаттандыру үшін кеңейтті: екінші аралдық платформаны және шығысқа қарай екі жолды салуға мүмкіндік беру үшін виадук кеңейтілді (шығысқа қарайғы ең шеткі жол тек жүк тасымалы үшін пайдаланылды); сондай-ақ виадуктың астындағы жаяу өткелі ашылды. 1885 жылы LCDR Blackfriars Bridge теміржол стансасын тек жүк ауласы ретінде пайдалануға шешім қабылдады, бірақ оның аумағында вагондарды сұрыптауға жеткілікті орын болмады. Осы мақсатта ол Герн-Хилл мен Лафбороу-Джанкшн арасындағы жерді сатып алды. Герн-Хиллдегі вагондарды сұрыптау бұтақтарында 35 бұтақ болды, олардың ең ұзыны 940 фут (287 м) құрады. 1880-ші жылдардың ортасында 239 Railton Road мекенжайында станция бастығының үйі салынды, себебі бұл жерден станцияны жақсы көруге болады (қазір ол жеке меншікте). 1888 жылы Railton Road Норвуд Роуд/Жарты Ай көшесінің қиылысына дейін созылды, ал Station Road жойылып кетті. 1899 жылдың басында LCDR және көршілес Оңтүстік-Шығыс теміржолы (SER) өздерінің қызметтерін Оңтүстік-Шығыс және Чатем теміржолы (SECR) ретінде біріктірді, оған екі теміржол бірлесіп иелік етті. SECR пойыздарды басқарды, бірақ желілер мен станциялар LCDR немесе SER-ге тиесілі болып қалды. 1910 жылы Лудгейт Хиллден (сағат 01:15-те шығып) Герн-Хилл арқылы Беккенхэм тұйықтарына дейін түнгі қызмет басталды. Бұл мақсат Флит-стриттегі журналистерді қанағаттандыру болды, олар желідегі қызмет сапасының нашарлығына жиі шағымданатын; таңғы газеттерде жұмыс істейтіндер көбінесе түнгі ортадан кейін жұмыс істеп, соңғы пойызды қалып қоятын. 1916 жылы Snow Hill туннелі жолаушылар үшін жабылуына байланысты Герн-Хиллден Farringdonға қатынайтын қызмет тоқтатылды, ал оңтүстіктен келген пойыздар Holborn Viaduct-те аяқталады. LCDR, LB&SCR, SER және тағы бірнеше теміржолдар 1923 жылдың басында бірігіп Оңтүстік теміржолын құрды.

By 1870 a track had been added to the east of the station and two sidings had been added to the west; one of the western sidings was a bay platform for passenger trains, which was accessed from the platform adjoining the upper floor. Interlocking signalling was in use at Herne Hill by 1880. The LCDR enlarged the station in 1884 to meet growing demand: the viaduct was widened to allow for the construction of a second island platform and two lines to the east (the easternmost line was used only for freight); and the foot tunnel under the viaduct was opened. In 1885, the LCDR decided to use Blackfriars Bridge railway station solely as a goods yard but lacked the space to sort wagons at the site. It purchased of land between Herne Hill and Loughborough Junction for this purpose. The Herne Hill Sorting Sidings had some 35 sidings, the longest of which was 940 feet (287 m). A stationmaster's house was built at 239 Railton Road in the mid 1880s as the site offered a good view of the station (it is now privately owned). In 1888, Railton Road was extended to the Norwood Road/Half Moon Lane junction and Station Road ceased to exist. At the beginning of 1899, the LCDR and the neighbouring South Eastern Railway (SER) combined their operations as the South Eastern and Chatham Railway (SECR), jointly owned by the two railways. The SECR ran the trains, but the lines and stations continued to be owned by the LCDR or SER. A late night service from Ludgate Hill (departing 01:15) to Beckenham Junction via Herne Hill began in 1910. The intention was to satisfy journalists on Fleet Street who regularly complained in print about the poor quality of service on the line; those working on the morning papers often worked beyond midnight and missed the last train. Services to Farringdon from Herne Hill were discontinued in 1916 with the closure of Snow Hill tunnel to passengers, and trains from the south terminated at Holborn Viaduct. The LCDR amalgamated with the LB&SCR, SER and several other railways to form the Southern Railway at the start of 1923.

Жаңғырту

1924 жылы бұрынғы LCDR қала маңындағы бағыттарды электрлендіру жұмыстары басталды. Герн Хилл станциясы осы жұмыстардың бөлігі ретінде кеңінен жаңартылды: шығыс арал платформасы ұзартылды; бастапқы арал платформасы бұзылып, батысқа қарай жаңасымен алмастырылды, бұл арал платформалардың арасында екі жол салуға мүмкіндік берді; батыс сайдингтері алынып тасталды; және жоғарғы қабаты жолаушыларға жабылды. 1925 жылдың 12 шілдесінде 660 вольтты үшінші рельс жүйесі Герн Хилл арқылы екі бағытта да, Викториядан Орпингтонға дейін Чатэм магистралімен және қалалық тармақтың бойындағы барлық учаскеде қолданысқа енгізілді. Электр пойыздары күндіз екі бағытта да 20 минут сайын жүріп, түнде станцияның солтүстігіндегі сұрыптау учаскесінде тоқтатылды. Норвуд жолынан көрінетін ерекше сигналдық пост және станцияның солтүстік жағындағы ұқсас сигналдық пост 1956 жылы бұзылып, солтүстік тоғысқа жақын жаңа бір сигналдық постпен алмастырылды. Жаңа сигналдық пост 1956 жылдың маусымынан 1981 жылдың желтоқсанына дейін пайдаланылды, содан кейін оның функциялары Викторияға берілді; ғимарат әлі де сақталып, теміржол қызметкерлері пайдаланады. 1959 жылдың 8 наурызында Кент жағалауын электрлендіру жоспары аясында Герн Хиллдегі сигналдау жүйесі семафорлардан түсті шамдарға жаңартылды. 1959 жылға қарай Герн Хиллдегі жолаушылар тасымалының схемасы 21-ғасырға дейін сақталды: Викториядан Орпингтонға және Лондон қаласынан Уимблдон мен Саттонға дейінгі барлық аялдамалар (бірақ қазіргі Саттон Loop-тан айырмашылығы, Батыс Кройдон арқылы). Дегенмен, соғыстан кейінгі жылдары Герн Хилл арқылы өтетін Чатэм магистралінде электр пойыздарының саны азайды. 1925 жылы электрлендірілгеннен кейін, әр сағат сайын Герн Хилл мен Шортлендс арасында әр бағытта алты пойыз жүрді. 1960 жылға қарай бұл көрсеткіш әр бағытта екі пойызға дейін төмендеді. 1966 жылдың 1 тамызында Герн Хилл сұрыптау учаскесі жабылды және станцияның шығысындағы жүк тасымалына арналған желі пайдаланудан шығарылды. Учаскелердің ешқайсысы қалған жоқ: Шекспир жолында (батыс жағында) тұрғын үйлер, ал Милквуд жолында (шығыс жағында) коммерциялық ғимараттар салынды.

Work began on electrifying the former LCDR suburban routes in 1924. Herne Hill station was extensively remodelled as part of these works: the eastern island platform was lengthened; the original island platform was demolished and replaced by one further west, allowing two tracks to be laid between the island platforms; the western sidings were removed; and the upper floor was closed to passengers. On 12 July 1925, a 660 volt third rail system came into operation on both routes through Herne Hill, from Victoria to Orpington on the Chatham Main Line and along the entire length of the City Branch. Electric trains ran every 20 minutes on both routes during the day and were kept overnight at the sorting sidings north of the station. The distinctive signal box overlooking Norwood Road and a similar signal box at the northern end of the station were demolished in 1956 and replaced by a single signal box adjacent to the north junction. The replacement signal box was in use from June 1956 until December 1981, when its functions were transferred to Victoria; the building still exists and is used by railway staff. The signalling at Herne Hill was upgraded from semaphores to colour lights on 8 March 1959 as part of the Kent Coast electrification plan. By 1959, the pattern of commuter services at Herne Hill had taken the shape it held into the 21st century: all stops trains from Victoria to Orpington and from the City of London to Wimbledon and Sutton (but, unlike the modern Sutton Loop, via West Croydon). However, there was a decline in the number of electric trains on the Chatham Main Line through Herne Hill in the years after the war. Immediately after electrification in 1925, six trains used the route between Herne Hill and Shortlands in each direction during every off peak hour. By 1960, it had dropped to two trains in each direction. The Herne Hill Sorting Sidings closed on 1 August 1966 and the freight line to the east of the station was taken out of service. Nothing of the sidings remains: residential accommodation has been built along Shakespeare Road (on the western sidings) and commercial premises have been built along Milkwood Road (on the eastern sidings).

1988 жылдан бастап

1988 жылы Сноу Хилл туннелі қайта ашылды және бұрынғы LCDR қалалық тармағы жаңа Thameslink бағытының негізін қалады. Network Rail 2009 жылы бағытты кеңейтілген жаңартудан өтті. Thameslink бағдарламасының маңызды мақсаты – Лондон орталығы мен Брайтон арасындағы пойыз қатынасын көбейту болды. Бұл қатынасқа Лондон көпірі мен Блэкфрайрс арасындағы тарихи Боро нарығы арқылы өтетін виадуктағы тарлық кедергі келтіріп отырды. Network Rail бастапқыда виадукті кеңейтуді және нарықтың бір бөлігін бұзуды ұсынды, бірақ бұл жоспарға қоғамдық пікірдің қарсылығы Network Rail-ді Thameslink пойыздарын Брайтоннан/Брайтонға Herne Hill арқылы жүргізуге, Лондон көпірі мен нарықтың өңірін айналып өтуге мәжбүр етті. Бұл үшін Herne Hill арқылы өтетін екі жолдың деңгейін бөлу қажет еді, ол қазіргі виадуктың шығысына жаңа виадук салып, содан кейін Тулс-Хилл мен Солтүстік Дулич арасындағы жолға қосылатын көпір арқылы жүзеге асырылатын еді (Чатэм магистралін басып өтіп, Тулс-Хилл бағытына бұрылатын еді). Аталған ұсыныс 2004 жылы Herne Hill-дің экологиялық жағдайына тигізетін зиян мен Лондон көпірі бағытындағы тораптардың көптігіне байланысты қабылданбады, орнына Боро нарығының виадугы кеңейтілді. 1994 жылдан бастап, 2007 жылдың қарашасында High Speed 1 аяқталғанға дейін Лондон Ватерлоодан Брюссельге және Парижге бағытталған Eurostar пойыздары Herne Hill станциясы арқылы тоқтамай өтіп кетті. Бұл Herne Hill арқылы континентке пойыз қатынасының соңына белгі берді, ол 1863 жылы LCDR компаниясы Виктория мен Довер арасындағы Herne Hill арқылы өтетін жолды аяқтаған кезде басталған еді. Станцияның жолаушылар пайдаланбайтын жоғарғы қабаты 1991 жылы кеңсе кеңістігіне айналдырылып, станцияның ерекше мұнарасының атымен «Tower House» деп жалға берілді. Станцияның шығысындағы пайдаланылмаған жүк жолы 2009 жылы Thameslink пойыздарына қосымша тұрақ ретінде жартылай қайта ашылды, бұл Moorgate Thameslink тармағы жабылғандағы тұрақтардың жоғалуын өтеу үшін жасалды. Бұл жұмыстар барысында жолдың оңтүстік торабына қосылысы үзілді. 2010 жылға қарай станция толық қолжетімді болды: 2008 жылы платформаларға баспалдақсыз кіру үшін лифттер орнатылды, ал 2010 жылы оңтүстік платформаларда мүгедектерге арналған унисекс дәретхана ашылды.

In 1988, Snow Hill tunnel re opened and the former LCDR City Branch formed the basis of the new Thameslink route. Network Rail began a major upgrade of the route in 2009. A key objective of the Thameslink Programme was allowing more trains to travel between central London and Brighton, which was prevented by a bottleneck between London Bridge and Blackfriars on a viaduct through the historic Borough Market. Network Rail initially suggested widening the viaduct and demolishing part of the market, but the public backlash against this plan prompted Network Rail to consider permanently routing all Thameslink trains to/from Brighton via Herne Hill, avoiding London Bridge and the market. This would have required the grade separation of the two lines through Herne Hill, which would have been achieved by constructing a new viaduct immediately to the east of the existing viaduct and using a fly over to connect the southern end of the new viaduct to the line between Tulse Hill and North Dulwich (taking the tracks over the Chatham Main Line and towards Tulse Hill). This proposal was rejected in 2004 because of its environmental impact on Herne Hill and the larger number of interchanges offered on the London Bridge route; the Borough Market viaduct was widened instead. From 1994 until the completion of High Speed 1 in November 2007 Eurostar services linking London Waterloo to Brussels and Paris passed through Herne Hill without stopping. This marked the end of rail services to the continent via Herne Hill, which had been started by the LCDR in 1863 when the line between Victoria and Dover via Herne Hill was completed. The upper floor of the station, which had not been used by passengers since 1925, was converted into of office space in 1991 and rented as 'Tower House' (after the station's distinctive tower). The disused freight line to the east of the station was partly reopened in 2009 as a siding for use by Thameslink trains to compensate for the loss of sidings when the Moorgate Thameslink branch was closed. The line's connection to the south junction was severed during these works. The station had become fully accessible by 2010: lifts were installed to provide step free access to the platforms in 2008 and a unisex disabled accessible toilet was opened on the southbound platforms in 2010.

Авариялар мен істің бұзылуы

1947 жылы 6 қарашада Батыс Дуличтен келе жатқан бу локомотиві қалың тұман ішінде қауіпті сигналды еске алмай, станцияның оңтүстік тоғысы арқылы Тулс Хилл бағытына қарай келе жатқан электр пойызымен соқтығысты. Электр пойызының бір жолаушысы қаза тауып, тоғыз адам ауруханаға түсті. 1957 жылы 30 маусымда ұсақ апат болды. Тулс Хиллге қарай бағытталған жеңіл локомотив оңтүстік тоғысқа өтуді күтіп тұрғанда, Викториядан келген экспресс жолаушылар пойызы қауіпті сигналды еске алмай, оны артынан шапты. Жеңіл локомотивтің машинисі мен экспрестегі екі жолаушы ауруханаға жатты, бірақ жақын арада шығарылды. Екінші қайғылы соқтығысу 1960 жылы 1 сәуірде станцияның солтүстігіндегі сұрыптау жолдарында болды, тұман көрінуді 60 футқа (18 метрге) дейін азайтты. Бу локомотиві Херн Хилл сыртындағы оңтүстік бағыттағы жолда сигнал күтіп тұрғанда, диспетчер осы локомотивтің артында келе жатқан электр пойызына сол жолмен жүруге рұқсат берді. Бу локомотивіне артынан соғылып, электр пойызының машинисі қаза болды.

Қызметтер

Станция арқылы өтетін маршрут 2014 жылдың желтоқсанынан 2018 жылға дейін көбірек жүктелді, себебі Лондон көпіріне қызмет ететін Thameslink пойыздары Херн-Хилл арқылы бағытталды – екі бағытта сағатына қосымша төрт пойыз. Бұл Лондон көпірінің қайта құрылысымен байланысты болды, ол Бедфорд-Брайтон бағытындағы пойыздар үшін уақытша жабылды. Қосымша пойыздар Херн-Хиллде тоқтаған жоқ; олар Лондон Блэкфрайрс пен Шығыс Кройдон арасында тікелей жүріп өтті. 12 вагондық пойыздың Херн-Хиллде тоқтауы мүмкін емес еді, себебі платформалар тым қысқа, ал селективті есік ашу жүйесін қолдану да тиімді болмады, өйткені платформада тоқтамаған вагондардың түйіскетулерге кедерілтіруі мүмкін еді. Network Rail 2011 жылғы шілдедегі Лондон және Оңтүстік-Шығыс бағыттарын пайдалану стратегиясында, Лондон көпірінің 2018 жылы қайта құрылысы аяқталғаннан кейін және бағытталған Thameslink пойыздары қайтып келгеннен кейін Херн-Хиллден Блэкфрайрске қарай барлық қызметтер Блэкфрайрстегі қосалқы платформаларда аяқталуы керек екенін ұсынды. Осылайша, Херн-Хиллден келген жолаушылар солтүстікке қарай сапар үшін Блэкфрайрсте ауысуға тиіс болар еді. Network Rail бұл ұсынысты 2018 жылдан бастап Сент-Панкрас және Лондон көпірі арасындағы бағытты көбірек қызметтер пайдаланатындықтан жасады; Херн-Хиллден пойыздарды Блэкфрайстің батыс жағындағы аяқтау платформаларына жіберу (станцияның шығыс жағындағы өткізу жолдарының орнына) Денмарк-Хилл және Лондон көпіріне/одан бағытталған пойыздардың алдынан Блэкфрайстің оңтүстігіндегі түйіскетулерде кедергі тудырмауға мүмкіндік берер еді. 2013 жылғы қаңтарда Көлік министрлігі (DfT) Саттон Loop Line (Уимблдон Loop деп те аталады) пойыздары 2018 жылдан кейін де Лондон арқылы қатынайтынын жариялады. Бағыттағы Херн-Хиллде тоқтайтын пойыздар саны өзгермейді, сағатына төрт пойыз. DfT сондай-ақ Саттон/Уимблдон Loop кем дегенде 2020 жылдың соңына дейін Thameslink франшизасының бір бөлігі болып қала береді деп шешті; одан кейін маршрутқа енді 700 класты пойыздар қызмет көрсетеді. Алдағы уақытта Network Rail 2031 жылға қарай Херн-Хилл мен Блэкфрайс арасындағы маршруттағы ең жұмсақ сағаттарда пойыздарға сыймайтын 900 жолаушыға жуық адам сапарға тырысады деп болжайды. Бұл тапшылықты жою үшін сегіз вагондық, жоғары сыйымды пойыздар (ішкі Лондон метро желілерінде қолданылатын 378 класты пойыздарға ұқсас) қажет болады деп күтілуде.

The route through the station was busier from December 2014 to 2018 as Thameslink trains serving London Bridge were diverted via Herne Hill – an additional four trains per hour in both directions. This was due to the redevelopment of London Bridge that temporarily closed it to Bedford Brighton trains. The additional trains did not call at Herne Hill; they ran fast between London Blackfriars and East Croydon. It was not possible for the 12 car peak trains to call at Herne Hill as the platforms are too short and it was not viable to use selective door operation as the carriages not on the platforms would foul the junctions. Network Rail, in its July 2011 London & South East route utilisation strategy, recommended that all services from Herne Hill towards Blackfriars should terminate in the bay platforms at Blackfriars after London Bridge's redevelopment is completed in 2018 and the diverted Thameslink trains return there. Passengers from Herne Hill would then have had to change at Blackfriars to travel further north. Network Rail made this recommendation because more services will be using the route between St Pancras and London Bridge from 2018; sending trains from Herne Hill to the terminating platforms on the western side of Blackfriars (instead of the through tracks on the eastern side of the station) would have removed the need for them to cross in front of trains to/from Denmark Hill and trains to/from London Bridge at junctions south of Blackfriars. In January 2013, the Department for Transport (DfT) announced that trains serving the Sutton Loop Line (also known as the Wimbledon Loop) will continue to travel across London after 2018. The number of trains calling at Herne Hill on the route will remain unchanged, with four trains per hour. The DfT also decided the Sutton/Wimbledon Loop will remain part of the Thameslink franchise until at least late 2020; following which the route is now served by the Class 700 trains. In the longer term, Network Rail has forecast that by 2031 there will be 900 more passengers attempting to travel on the route between Herne Hill and Blackfriars during the busiest peak hour every weekday than can be accommodated on the trains. It is anticipated that eight car trains with higher capacity (similar to the Class 378 trains used on inner London metro routes) will eventually be required to address this shortfall.

Станция инфрақұрылымы

Викториядан Орпингтонға дейін Херн Хилл арқылы жүретін бағыт 2026 жылға қарай Оңтүстік-Шығыс Лондонындағы ең тығыз және көп келушілерге толы бағыттардың бірі болады деп күтілуде. Network Rail Herne Hill стансасының түйіскен жерлерінде пойыздардың қақтығысуын болдырмау үшін, станса арқылы өтетін екі жолды деңгейлеп бөлуді қарастыруда; бұл станса арқылы өтетін пойыз қызметтерінің санын шектейді. Оңтүстік Лондонға арналған 2008 жылғы бағытты пайдалану стратегиясы бұл жақсарту 2020 жылға дейін қажет емес деген қорытынды жасады, бірақ қажетті жерді сақтап қалу ұсынылды. Southeastern және First Capital Connect деңгейлеп бөлуді қолдайды және оған көбірек мән беру қажет деп санайды, бірақ Network Rail станса виадук үстінде орналасқан және ғимараттармен қоршалғандықтан жұмысты жүргізу қиын болады деп мәлімдеді. 2011 жылғы бағытты пайдалану стратегиясы, 2031 жылға дейін Herne Hill-дегі тығынды азайту мүмкіндіктерін қарастырған болатын, 2011–2031 жылдар аралығында деңгейлеп бөлуді ұсынбады. Бұл жоба сонымен қатар Херн-Хиллдегі платформаларды 12 вагонды пойыздарға дейін ұзартуға мүмкіндік береді, себебі оларды кеңейтуге кедергі келтіретін қазіргі солтүстік түйіспе алынып тасталады. Дегенмен, Саттон/Уимблдон айналымында ұзақ пойыздарды пайдалану үшін Талс Хилл және Элефант-энд-Касл стансаларын да қайта жаңарту қажет. Network Rail станса ішіндегі тығынды байқады және жағдайды бақылауда ұстап отыр. Transport for London (TfL) 2014–2019 жылдар аралығында нақты жақсарту жұмыстарын жүргізуді ұсынды (жаңа кіреберіс есіктері, ішкі қабырғаны алып тастау, платформаларға кеңірек баспалдақтар және екінші станса кіреберісі). TfL сондай-ақ Milkwood Road-қа жақын орналасқан бұрылыс жолын жолаушыларға арналған пайдалануға ауыстыру мүмкіндігі бар екенін айтты. Бұл стансаға елеулі өзгерістер енгізуді талап етеді, себебі Милквуд жолынан платформаларға тікелей кіру жоқ және қазіргі жер асты жолы оңтүстік платформасынан шығысқа қарай созылмайды. Бірақ 2013 жылдың наурызында DfT Southeastern франшизасы 2018 жылдың ортасына дейін ұзартылғанын жариялады.

The route from Victoria to Orpington via Herne Hill is projected to be amongst the most congested and overcrowded in South East London by 2026. Network Rail is considering grade separating the two lines passing through Herne Hill so that trains would not cross each other's paths at the station's junctions; this restricts the number of services that can pass through the station. A 2008 route utilisation strategy for South London concluded that this improvement will not be required before 2020 but recommended safeguarding the required land. Grade separation is supported by Southeastern and First Capital Connect believed it should be given more consideration, but Network Rail has stated that it would be difficult to carry out the work because the station is on a viaduct and surrounded by buildings. The 2011 route utilisation strategy, which examined options for congestion relief at Herne Hill before 2031, did not suggest grade separation as an option in the 2011–2031 period. This project would also enable the platforms at Herne Hill to be lengthened to accommodate 12 car trains as the current northern junction, which prevents them from being extended, would be removed. However, longer trains could not be used on the Sutton/Wimbledon Loop without also rebuilding Tulse Hill and Elephant & Castle. The congestion within the station itself has been noted by Network Rail and it is keeping the situation under review. Transport for London (TfL) has recommended that specific improvement works (new entrance doors, removal of interior wall, wider stairs to platforms and second station entrance) be carried out between 2014 and 2019. TfL has also suggested there may be potential for the turnback siding adjacent to Milkwood Road to be converted for passenger use. This would require substantial changes to the station as there is no direct access to the platforms from Milkwood Road and the current subway for accessing the platforms does not extend east of the southbound platform. but the DfT announced in March 2013 that Southeastern's franchise was being extended until mid 2018.

Виктория желісінің кеңейтілуі

TfL Виктория желісін Херн Хиллге дейін ұзартуды қарастырды, бұл желінің оңтүстік басында айналымды жылдамдатуға мүмкіндік берер еді. Алайда, бұл кеңейту TfL үшін басымдыққа ие емес, себебі басқа инфрақұрылымдық жобалармен салыстырғанда оның экономикалық негіздемесі нашар.

Байланыстар

Лондон автобустарының 3, 37, 68, 196, 201, 322, 468 маршруттары, 690 мектеп маршруты және N3, N68 түнгі маршруттары осы станцияны қамтиды.