Роберт Диксон: Канаданың бас судьясы және өмір жолы
Brian Dickson
Роберт Диксон – Канаданың бас судьясы (1984-1990). Канадтық құқықтар мен бостандықтар хартасы негізіндегі маңызды сот шешімдерінің авторы. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың Бас судьясы 1984 жылдан 1990 жылға дейін, сондай-ақ осы атқа ие болғандар.
Chief Justice of Canada from 1984 to 1990
those of a similar name
Роберт Джордж Брайан Диксон (25 мамыр 1916 – 17 қазан 1998) – канадалық заңгер, әскери шенеунік және судья. 1973 жылдың 26 наурызында Канада Жоғарғы Сотының судьясы болып тағайындалды, ал 1984 жылдың 18 сәуірінде Канаданың 15-ші Бас судьясы болып тағайындалды. 1990 жылдың 30 маусымында зейнетке шықты. Диксонның Бас судья ретіндегі қызметі, 1984 жылдан бастап Жоғарғы Сотқа түскен жаңа канадалық құқықтар мен бостандықтар хартасы бойынша алғашқы істермен бірге жүрді. Диксон хартаға қатысты маңызды бірнеше шешім шығарды және соттардың хартаға қатысты ұстанымын қалыптастыруға негіз салды.
Robert George Brian Dickson (May 25, 1916 – October 17, 1998) was a Canadian lawyer, military officer and judge. He was appointed a puisne justice of the Supreme Court of Canada on March 26, 1973, and subsequently appointed the 15th Chief Justice of Canada on April 18, 1984. He retired on June 30, 1990. Dickson's tenure as chief justice coincided with the first wave of cases under the new Canadian Charter of Rights and Freedoms which reached the Supreme Court from 1984 onwards. Dickson wrote several very influential judgments dealing with the Charter and laid the groundwork for the approach that the courts would take to the Charter.
Жас шағы мен отбасы
Диксон 1916 жылы Саскачеван провинциясының Йорктон қаласында Томас Диксон мен Сара Элизабет Гибсон отбасында дүниеге келді, бірақ сол кезде отбасы Уайниардта тұрған. Оның жасөспірім және ересек өмірі Ұлы депрессия мен шаңды дала жылдарымен тұспа-тұс келді, бұл жылдар Канада даласына ерекше қиын тиді. Диксонның әкесі банк директоры болды, және отбасы ақырында Саскачеван провинциясының астанасы Реджинаға көшірілді. Диксон орта мектепте оқыды, оның екі сыныптасы Уильям Ледерман және Александр "Сэнди" Макферсон болды. Үшеуі де заңгерлік мансапты таңдады, Ледерман Канаданың жетекші конституциялық құқық сарапшыларының біріне айналды, ал Макферсон Саскачеван Корольдік сот талқылауының судьясы болды. Кейінірек Диксон: "Билл әрқашан сыныпта бірінші болып, ал Сэнди мен мен екінші және үшінші орын үшін күресіп жүрдік" деп еске алды. Сэнди Макферсонның әкесі М.А. Макферсон, Саскачеванның бас прокуроры болды. Заң шығарушы жиналыс кешке отырыс өткізгенде, Диксон мен Сэнди Макферсон бас прокурордың кеңсесіне үй жұмысын жасауға келіп, содан кейін жиналыстың галереясында отырып, пікірталастарды тыңдайтын. Диксон заңға деген қызығушылығының осы оқиғадан туғанын айтты. Оның тұрақты алғашқы жұмысы "Great-West Life Assurance Company" компаниясында болды, онда ол екі жыл бойы инвестициялық бөлімде жұмыс істеді. Ол Корольдік Канада артиллериясында екінші лейтенант болып әскерге шақырылды, Виннипегтегі 38-ші далалық батареяға қосылды. 1941 жылдың ақпанында лейтенант Диксон 3-ші жеңіл зениттік полкімен бірге Ұлыбританияға аттанды. Оның қабілеттері назар аударды және ол штабтық оқуға жіберілді, 1943 жылы Канадаға курсқа оралды, содан кейін Британдық Колумбияда Корольдік Канада артиллериясының бригадтық майоры болып қызмет етті. 1944 жылы Диксон капитан болып Еуропаға қайта оралуға ерікті түрде келісті. Ол 2-ші Канада армиясы тобының, Корольдік Канада артиллериясының құрамына жіберілді және Нормандияда өзін ерекше көзге түсірді, оның есімі депештерде аталды. Содан кейін ол 1954 жылға дейін Манитоба университетінің заң факультетінде алты жыл бойы дәріс берді.
Dickson was born to Thomas Dickson and Sarah Elizabeth Gibson, in Yorkton, Saskatchewan, in 1916, although the family lived at that time in Wynyard. His adolescence and young adulthood occurred during the Great Depression and the Dust Bowl years, which hit the Canadian prairies particularly hard. Dickson's father was a bank manager, and the family was eventually transferred to Regina, the capital of Saskatchewan. Dickson attended high school at the Central Collegiate, where two of his classmates were William Lederman and Alexander "Sandy" MacPherson. All three would go into law, with Lederman becoming one of Canada's leading constitutional scholars and MacPherson becoming a justice of the Saskatchewan Court of Queen's Bench. In later years, Dickson would reminisce that "Bill was always first in our class, and Sandy and I were fighting for second and third". Sandy MacPherson's father was M. A. MacPherson, the attorney general for Saskatchewan. When the Legislature was sitting in the evenings, Dickson and Sandy MacPherson would come in the evenings to the Attorney General's office to do their homework, and then sit in the galleries of the Assembly and listen to the debates. Dickson said that his interest in the law was triggered by that experience. His first permanent job was with the Great West Life Assurance Company, where he worked in the investment section for two years. signed up for active duty as second lieutenants with the Royal Canadian Artillery, joining the 38th Field Battery in Winnipeg. Lieutenant Dickson sailed in February 1941 for Britain with the 3rd Light Anti Aircraft Regiment. His abilities attracted notice and he was chosen for staff training, returning to Canada for a course in 1943, followed with a tour of duty in British Columbia as brigade major with the Royal Canadian Artillery. In 1944, Dickson volunteered to return to Europe as a captain. He was posted to the 2nd Canadian Army Group, Royal Canadian Artillery, and distinguished himself in Normandy, being mentioned in dispatches. and also lectured at the Faculty of Law of the University of Manitoba for six years, until 1954.
Қоғамдастық қатысуы
1950 жылы Диксон Манитоба Қызыл Крестің төрағасы болуға өз еркімен келісті, бір серігі оған жылына бірнеше жиналыс ғана болатынын айтқан еді. Бірақ Диксон осы лауазымға 1950 жылғы Қызыл өзеннің су тасқыны қарсаңында келді, сол кезде өзен 1861 жылдан бері ең жоғары деңгейге көтерілді. Виннипегтің өзі суға батты, 11 көпірдің 4-і қирады және 100 мыңнан астам адам эвакуациялауға мәжбүр болды. Диксон Қызыл Крест арқылы жеңілдету жұмыстарын ұйымдастырды және алты апта бойы заң кеңсесіне бармады. Оның басшылығымен Қызыл Крест 4000 еріктіні жұмылдырып, мыңдаған адамды эвакуациялады және бөгеттерде жұмыс істейтін адамдарға көмек көрсетті. Кейін ол Қызыл Крест еріктілерін әскер сияқты басқарғанын мойындады.
In 1950, Dickson volunteered to be head of the Manitoba Red Cross, on the suggestion of a partner who told him it would only involve a few meetings per year. Instead, Dickson took the position just in time for the 1950 Red River flood, with the Red reaching the highest level since 1861. Winnipeg itself was inundated, 4 of 11 bridges were destroyed, and over 100,000 people had to be evacuated. Dickson took charge of the relief effort by the Red Cross, not seeing his law office for six weeks. Under his direction, the Red Cross mobilised 4,000 volunteers, evacuated thousands and provided support to the people working on the dykes. He later admitted he ran the Red Cross volunteers like an army.
Кейінгі өмір және өлім
Диксон 1990 жылғы 30 маусымда зейнетке шығуға дейін 17 жыл Жоғарғы Сотта қызмет етті. Ол 1998 жылғы 17 қазанда 82 жасында дүние салды. Оттава университетіндегі Брайан Диксон атындағы құқық кітапханасы оның құрметіне аталған. Кітапхананың оқу залында оның үй кабинетінің толық көшірмесі, сондай-ақ оның өмірін көрсететін артефакттар мен жеке заттары сақталған.
Dickson served on the Supreme Court for 17 years before retiring on June 30, 1990. He died on October 17, 1998, at age 82. The Brian Dickson Law Library at the University of Ottawa is named for him. The library's reading room contains a full reproduction of his home office, artifacts and personal items representing his life.