Кіріспе

Вакуумдық түтік ішіндегі электрон ағынын басқаруға арналған электрод.

Басқару торы – триод, тетрод және пентод сияқты термоэлектронды клапандарда (вакуумдық түтіктерде) қолданылатын, катодтан анодқа (пластинкаға) электрон ағынын басқаруға арналған электрод. Басқару торы әдетте катодты қоршап тұратын цилиндрлі экраннан немесе жіңішке сымнан жасалған спиральдан тұрады және анодпен қоршалған. Басқару торын Ли Де Форест ойлап тапты, ол 1906 жылы Флеминг клапанына (термиондық диодқа) тор қосып, алғашқы күшейткіш вакуумдық түтікті – Audion (триодты) жасады.

Операция

Клапанда ыстық катод теріс зарядталған электрондарды шығарады, олар анодқа тартылып, қуат көзі арқылы анодқа оң кернеу беріледі. Катод пен анод арасындағы басқару торы анодқа жететін электрондар ағынын басқаруға арналған "қақпа" ретінде жұмыс істейді. Торға берілген кернеудің теріс болуы электрондарды катодқа қарай қайтарады, нәтижесінде анодқа жететін электрондар саны азаяды. Тордағы кернеудің теріс емес немесе оң болуы көбірек электрондардың өтуіне мүмкіндік береді, соның салдарынан анод тогы артады. Тор кернеуінің белгілі бір өзгерісі тақта тогының пропорционалды өзгерісіне алып келеді, сондықтан егер торға уақыт бойынша өзгеретін кернеу қолданылса, тақта тогының формасы қолданылған тор кернеуінің көшірмесі болады. Басқару торындағы кернеудің салыстырмалы түрде шағын өзгеруі анод тогында айтарлықтай үлкен өзгеріске әкеледі. Анод тізбегіндегі кедергінің болуы анодта кернеудің үлкен өзгеруіне себеп болады. Анод кернеуінің өзгеруі оны тудырған тор кернеуінің өзгеруінен әлдеқайда үлкен болуы мүмкін, сондықтан құрылғы күшейткіш ретінде жұмыс істей алады.

Құрылыс

Бірінші триодты клапанның торы, жіп және анод арасына орналасқан зигзаг тәрізді сымнан тұрды. Бұл тез арада бір жіпті қыздырғыш (немесе кейінірек, цилиндрлі катод) мен цилиндрлі анод арасына орналасқан спираль немесе ұсақ сымнан жасалған цилиндрлі экранға айналды. Тор әдетте өте жұқа сымнан жасалады, ол жоғары температураға төтеп бере алады және электрондарды өзі шығаруға бейім емес. Алтын жалатылған молибден қорытпасы жиі қолданылады. Ол жұмсақ мыс тіреулерге оралады, олар тор орамдарының үстінен қысылып, оларды орнында бекітеді. 1950 жылдарғы нұсқа – рамалық тор, ол өте ұсақ сымды қатты металл рамаға орайды. Бұл өте жоғары дәлдікті сақтауға мүмкіндік береді, сондықтан торды қыздырғышқа (немесе катодқа) жақындатуға болады.

Тордағы орынның әсері

Басқару торын анодқа қарағанда сүтқорыққа/катодқа жақындату арқылы күшейту жоғарылайды. Күшейтудің бұл дәрежесі клапанның техникалық сипаттамасында күшейту коэффициенті немесе "mu" деп белгіленеді. Бұл сонымен қатар анод тогының өзгеруіне шаққандағы желілік кернеудің өзгеруін көрсететін өтімділіктің артуына әкеледі. Клапанның шу көрсеткіші оның өтімділігіне кері пропорционал; өтімділік жоғары болса, шу көрсеткіші көбінесе төмен болады. Радио немесе теледидар қабылдағышын жасау кезінде төмен шу өте маңызды.

Бірнеше басқару желілері

Клапанда бірден көп басқару торлары болуы мүмкін. Гексодта екі мұндай тор болады, біреуі қабылданған сигнал үшін, екіншісі жергілікті генератордан келетін сигнал үшін. Клапанның ішкі сызықтық еместігі анодтық тізбекте бастапқы екі сигналды ғана емес, сонымен қатар осы сигналдардың қосындысын және айырмасын тудырады. Бұл супергетеродин қабылдағыштарында жиілікті түрлендіргіш ретінде қолданылуы мүмкін.

Тордың өзгеруі

Басқару торының бір түрі – өзгермелі қашықтығы бар спираль жасау болып табылады. Бұл нәтижедегі клапанға ерекше сызықтық емес сипаттама береді. Бұл жиі радио жиілікті (R.F.) күшейткіштерде кеңінен қолданылады, онда тордың смещениесін өзгерту өзара өткізгіштікті, демек құрылғының күшейтуін өзгертеді. Бұл өзгеріс көбінесе клапанның пентодалық түрінде кездеседі, онда ол өзгермелі μ пентодасы немесе алыс кесу пентодасы деп аталады. Триодты клапанның басты шектеулерінің бірі – тор мен анод арасындағы маңызды сыйымдылық (Cag) болып табылады. Миллер эффектісі деп аталатын құбылыс күшейткіштің кіріс сыйымдылығын Cag және клапанның күшейту коэффициентінің көбейтіндісіне теңестіреді. Бұл және Cag жоғары болғанда кіріс және шығыс тізбектері реттелген күшейткіштің тұрақсыздығы жұмыс жиілігінің жоғарғы шегін күрт төмендетуі мүмкін. Бұл әсерлерді экрандық торды қосу арқылы жеңуге болады, бірақ түтіктер дәуірінің соңғы жылдары конструкциялық техникалар жетілдірілді, бұл «паразиттік сыйымдылықты» соншалықты төмендетті, нәтижесінде жоғарғы өте жоғары жиілік (VHF) диапазонында жұмыс істейтін триодтар пайда болды. Mullard EC91 250 МГц дейін жұмыс істеді. EC91 анодтық тор сыйымдылығы өндірушінің деректемелерінде 2.5 пФ деп көрсетілген, бұл сол дәуірдегі көптеген басқа триодтардан жоғары, ал 1920 жылдардың көптеген триодтарында салыстыруға болатын көрсеткіштер болған, сондықтан бұл салаға қатысты ешқандай прогресс болған жоқ. Дегенмен, 1920 жылдардың басындағы алғашқы экрандық торлы тетродтарында Cag шамамен 1 немесе 2 фФ ғана болған, бұл мың есе аз. «Заманауи» пентодалардың Cag мәндері де осыған ұқсас. Триодтар VHF күшейткіштерінде «жерленген тор» конфигурациясында қолданылды, бұл схемалық шешім Миллер кері байланысын болдырмайды.